II SA/Kr 435/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 15 stycznia 2018 r., znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie ustalenia warunków zabudowy postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 maja 2018r. r. sygn. akt II SA/Kr 435/18 w ten sposób, że w punkcie I wyroku w miejsce słów "organu I Instancji" wpisać słowa "tego samego organu". W sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 maja 2018r. r. sygn. akt II SA/Kr 435/18, który wydano w niniejszej sprawie, omyłkowo wskazano, że postanowienie poprzedzające zaskarżone postanowienie to postanowienie organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., zwanej jako: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W sprawie kwestionowane postanowienie o zawieszeniu zostało wydane przez organ odwoławczy, czyli Samorządowe Kolegium Odwoławcze, co nie budzi żadnych wątpliwości. Ponownie sprawa była rozpatrywana przez ten sam organ, który wydał zaskarżone postanowienie. Wprawdzie w sentencji tego postanowienia wkradł się błąd, ale z uzasadnienia wynika bez wątpienia, że organ odwoławczy utrzymał w mocy poprzedzające postanowienie z dnia 6 marca 2017r. o zawieszeniu postępowania. W sprawie w zakresie zawieszenia postępowania nie procedował organ I instancji, wobec tego sformułowanie zawarte w wyroku jest oczywistą omyłką, albowiem postanowienie poprzedzające postanowienie zaskarżone to oczywiście postanowienie tego samego organu, a nie organu I instancji. Wobec powyższych stwierdzeń należało sprostować w sentencji wyroku oczywistą omyłkę poprzez prawidłowe wskazanie, że postanowienie poprzedzające to postanowienie tego samego organu, a nie organu I instancji. W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.