II SA/Kr 436/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. i M.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 14 stycznia 2002r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: umorzyć postępowanie sądowe Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...] listopada 2001 r. numer [...], znak [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił W.G. pozwolenia na budowę trzykondygnacyjnego budynku usługowo-handlowo-mieszkalnego o całkowitej powierzchni użytkowej 797,90 m2 z przeznaczeniem parteru na usługi w zakresie handlu detalicznego artykułami muzycznymi z ekspozycją wystawową usytuowaną w podpiwniczeniu obiektu, części l piętra na usługi administracyjno-biurowe oraz pozostałej części tej kondygnacji wraz z poddaszem na lokalizację funkcji mieszkaniowej (3 lokale mieszkalne) z wewnętrznymi instalacjami: wodno-kanalizacyjną, centralnego ogrzewania, wentylacji mechanicznej, gazową, elektryczną kanalizacji deszczowej z drenażem wokół budynku i przyłączem oraz przyłączami: wody, kanalizacji sanitarnej, gazowym, i napowietrznym przyłączem elektrycznym na działce nr [...] przy ul. W. "1" w K. Na inwestora nałożono obowiązek prowadzenia robót budowlanych zgodnie z opinią [...] z dnia [...] 07.2001 r., ustanowienia inspektora nadzoru inwestorskiego, a także uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. W uzasadnieniu wskazano, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego Miasta K., zatwierdzonym uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] 06.1977 r. nr [...], zmienianą późniejszymi zarządzeniami Wojewody K. oraz Rady Miejskiej w K. Decyzję tą otrzymał M.K. w dniu 26 listopada 2001 r. i w dniu 10 grudnia 2001 r. wniósł od niej odwołanie, żądając uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy organowi l instancji do ponownego rozpatrzenia. W odwołaniu zarzucono, że zatwierdzony projekt budowlany umożliwi wybudowanie budynku usługowo-handlowo-mieszkalnego całkowicie przesłaniającego dopływ światła naturalnego db istniejącego budynku sąsiedniego zlokalizowanego przy ul. W. "2". Organ l instancji nie uwzględnił charakteru projektowanej inwestycji, działanie bowiem salonu wystawowego sprzętu muzycznego spowoduje powstanie uciążliwości w funkcjonowaniu otoczenia tego obiektu. Powstanie źródło emisji hałasu. Wojewoda [...], działając jako organ odwoławczy, decyzją z dnia 14 stycznia 2002 r. znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyjaśniono, że pozwolenie na budowę zostało wydane zgodnie z treścią decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, a przy tym zaskarżona decyzja nie narusza ustaleń miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta K., który dla obszaru objętego inwestycją ustala przeznaczenie terenu inwestycji jako obszaru zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wraz z dopuszczalną funkcją w postaci handlu detalicznego i gastronomii. Ponadto inwestor przedłożył kompletny i prawidłowo sporządzony projekt budowlany, a także dysponuje prawem do terenu objętym ww. inwestycją. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu, Wojewoda [...] wyjaśnił, że projekt budowlany zawiera analizę stopnia oddziaływania projektowanego budynku na nasłonecznienie pomieszczeń znajdujących się na działce sąsiedniej, która została sporządzona zgodnie z obowiązującymi warunkami technicznymi i w związku z tym nie nastąpi utrudnienie naturalnego oświetlenia budynku sąsiedniego. Ponadto projektowany budynek nie został uznany przez właściwego ministra za obiekt mogący pogorszyć stan środowiska, a tym samym planowana inwestycja nie jest uciążliwa. Decyzję tą otrzymali A. i M.K. w dniu 17 stycznia 2002 r. i w dniu 11 lutym 2002 r. wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie, domagając się uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, a także wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. O żądaniu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...], Naczelny Sąd Administracyjny-Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie rozstrzygnął w odrębnym postanowieniu. W skardze zarzucono brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Skarżący podnieśli, iż projektowana inwestycja ograniczy dopływ światła naturalnego do ich mieszkania. Organ odwoławczy przyjął za prawidłowe wyliczenia dostępu do światła naturalnego budynków sąsiednich w stosunku do projektowanego budynku, zawarte w projekcie budowlanym, mimo że w tym zakresie należało przeprowadzić postępowanie dowodowe. Projektant bowiem, działając na zlecenie inwestora, jest zainteresowany sporządzeniem projektu zarówno zgodnego z zapatrywaniami inwestora jak i niesprzecznego z przepisami. Brak przeprowadzenia postępowania dowodowego co do zgodności projektu budowlanego z przepisami stanowi podstawowy zarzut zawarty w skardze. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując ustalenia zawarte w zaskarżonej decyzji. Po wniesieniu skargi, przedłożono do sprawy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] stycznia 2004 r., nr [...], znak [...] uchylającą z urzędu ostateczną decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] listopada 2001 r. numer [...], znak [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą W.G. pozwolenia na budowę. Decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia [...].01.2004 r. stała się ostateczna. Z adnotacji poczty z dnia 7 czerwca 2002 r. wynika, że Z. i L.S., którym organy administracji podejmowały próby doręczania pism w tej sprawie - nie żyją. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W dniu 11 lutym 2002 r. skargę na decyzję Wojewody [...] wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie A. i M.K. Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest decyzja Wojewody [...] z dnia 14 stycznia 2002 r. utrzymująca w mocy zaskarżoną odwołaniem decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] listopada 2001 r. numer [...], znak [...], zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca W.G. pozwolenia na budowę trzykondygnacyjnego budynku usługowo-handlowo-mieszkalnego o całkowitej powierzchni użytkowej 797,90 m2 z przeznaczeniem parteru na usługi w zakresie handlu detalicznego artykułami muzycznymi z ekspozycją wystawową usytuowaną w podpiwniczeniu obiektu, części l piętra na usługi administracyjno-biurowe oraz pozostałej części tej kondygnacji wraz z poddaszem na lokalizację funkcji mieszkaniowej (3 lokale mieszkalne) z wewnętrznymi instalacjami: wodno-kanalizacyjną, centralnego ogrzewania, wentylacji mechanicznej, gazową, elektryczną, kanalizacji deszczowej z drenażem wokół budynku i przyłączem oraz przyłączami: wody, kanalizacji sanitarnej, gazowym, i napowietrznym przyłączem elektrycznym na działce nr [...] przy ul. W "1". w K. W związku z treścią art. 135 P.p.s.a. przedmiotem kontroli sądowej prowadzonej przez sąd administracyjny jest nie tylko decyzja organu odwoławczego, ale również decyzja organu l instancji. Nie sposób bowiem rozstrzygnąć o prawidłowości decyzji Wojewody [...] bez oceny zgodności z prawem decyzji Prezydenta Miasta K., utrzymanej zaskarżoną decyzją Wojewody. Po wniesieniu skargi na ww. decyzję Wojewody [...] z dnia 14 stycznia 2002 r., Prezydenta Miasta K. decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. numer [...], znak [...] - działając na podstawie art. 36a ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, póz. 2016 ze zm.) - uchylił ostateczną decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] listopada 2001 r. numer [...], znak [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielająca W.G. pozwolenie na budowę trzykondygnacyjnego budynku usługowo-handlowo-mieszkalnego. Decyzja ta nie została zaskarżona do organu odwoławczego i stała się ostateczna. W związku z powyższym na datę orzekania w tej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie decyzja organu l instancji (decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia [...] listopada 2001 r. znak [...]) straciła byt prawny, a co za tym idzie decyzja Wojewody [...] z dnia 14 stycznia 2002 r. utrzymująca w mocy ww. decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] listopada 2001 r. stała się bezprzedmiotowa. Utrzymuje ona bowiem w mocy decyzję wyeliminowaną z obrotu prawnego. Taka sytuacja oznacza zarazem, że bezprzedmiotowym stało się również postępowanie sądowe, co z kolei nakłada obowiązek umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie może prowadzić kontroli i oceny zgodności z prawem aktu administracyjnego, który na datę orzekania nie funkcjonuje już w obrocie prawnym, stanowiłoby to bowiem naruszenie normy kompetencyjnej wyrażonej w art. 3 P.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn (przyczyny określone w art. 161 § 1 pkt 1-2 P.p.s.a. nie mają w tej sprawie zastosowania) stało się bezprzedmiotowe. Określenie, iż umorzenie postępowania ma miejsce wówczas, gdy postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe wskazuje, że ujawnienie istnienia przyczyny umorzenia postępowania dotyczy okres od wniesienia skargi, aż do rozstrzygania sprawy przez sąd. Taka sytuacja ma miejsce w tej sprawie, w której ww. przyczyna umorzenia postępowania nie istniała w chwili wniesienia przez A. i M.K. skargi, ale powstała w trakcie postępowania, przed datą wydania orzeczenia sądowego. Również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 18.03.2004 r. (sygn. akt III SA 16000/02, opub. W LEX nr 146542) orzekł, że zawarte w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy. W związku z powyższym należy uznać, iż w tej sprawie nie ma podstaw do merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji i tym samym Sąd nie odniósł się do zasadności zarzutów podniesionych w skardze. Jednocześnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie zawiesił postępowania z powodu śmierci Z. i L.S. Z akt sprawy wynika bowiem, że osoby te zmarły przed wszczęciem postępowania l-instancyjnego. Tym samym nie brały one w ogóle udziału w postępowaniu administracyjnym, niezależnie od tego, że organy administracji zamierzały im doręczyć pisma w toku postępowania administracyjnego. Zawieszenie postępowania z powodu śmierci strony ma miejsce tylko wówczas, gdy dana osoba w ogóle była stroną w postępowaniu administracyjnym. Jeżeli jej śmierć nastąpiła przed wszczęciem postępowania administracyjnego, nie ma podstaw do zawieszenia postępowania w trybie art. 124 § 1 pkt 1 P.p.s.a., ponieważ taka osoba nie mogła być stroną postępowania administracyjnego. Takie stanowisko wyrażono również w orzecznictwie sądowym (postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2004 r., OZ 874/04, niepubl.). Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., w drodze postanowienia umorzyć w tej sprawie postępowanie sądowe.