II SA/Kr 442/16

WyrokWSA w Krakowie2016-07-13

Skład orzekający: Anna Szkodzińska, Krystyna Daniel, Iwona Niżnik-Dobosz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy doręczenie pisma sąsiadowi, któremu towarzyszyło pozostawienie zawiadomienia na drzwiach mieszkania adresata, jest skuteczne w świetle art. 43 k.p.a. i czy data odbioru przez sąsiada jest datą doręczenia decyzji stronie?
Ratio decidendi
Doręczenie pisma sąsiadowi, któremu towarzyszyło pozostawienie zawiadomienia na drzwiach mieszkania adresata, jest skuteczne. Datą doręczenia decyzji stronie jest dzień odebrania pisma przez sąsiada, a nie dzień faktycznego przekazania pisma adresatowi przez sąsiada. Skoro odwołanie zostało wniesione po upływie czternastodniowego terminu od daty doręczenia decyzji sąsiadowi, organ odwoławczy prawidłowo stwierdził uchybienie terminu.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na postanowienie Wojewody stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Organ II instancji uznał, że decyzja została doręczona skarżącej w dniu 9 listopada 2015 r. poprzez jej sąsiadkę, a zawiadomienie o tym doręczeniu zostało pozostawione na drzwiach mieszkania skarżącej. Odwołanie zostało wysłane przez skarżącą w dniu 24 listopada 2015 r., co nastąpiło po upływie 14-dniowego terminu od daty doręczenia decyzji sąsiadce.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: WSA Krystyna Daniel (spr.) WSA Iwona Niżnik- Dobosz Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2016 r. sprawy ze skargi S.C. na postanowienie Wojewody [....] z dnia 21 stycznia 2016 r., znak: [....] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala. Prezydent Miasta K. decyzją z 4 listopada 2015 r. znak: [....] , zatwierdził projekt budowlanego i udzielił A.G. , pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego pn.: "Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z instalacjami wewnętrznymi: wodną, elektryczną, centralnego ogrzewania, instalacją pompy ciepła, instalacją kanalizacji sanitarnej wraz z zewnętrznym odcinkiem do szczelnego zbiornika na ścieki oraz utwardzeniem terenu obejmującym dojazd i dojście do budynku na działce nr [....] obr. [....] , a także budowa zjazdu z ul. [....] działka nr [....] na działkę nr [....] obręb jw. w K". Odwołanie od ww. decyzji wniosła S.C. , reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Wojewoda [....] postanowieniem z 21 stycznia 2016 r., znak: [....] , na podstawie art. 134 kpa stwierdził, że zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia, określonego w art. 129 § 2 kpa. W uzasadnieniu organ II instancji, że warunkiem skuteczności procesowej wniesienia odwołania, jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Organ odwoławczy w postępowaniu wstępnym podejmuje czynności mające na celu ustalenie czy odwołanie jest dopuszczalne, oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu stanowiłoby rażące naruszenie prawa. W przedmiotowej sprawie, zaskarżoną decyzję skierowano do S.C. na adres [....] . W związku z nieobecnością adresatki przesyłka w dniu 9 listopada 2015 r. została doręczona sąsiadce, która wyraziła zgodę na odbiór przesyłki i przekazanie jej adresatce. Od tej daty należy liczyć termin złożenia odwołania. Skarżąca poinformowała, że przesyłka została jej przekazana w dniu 10 listopada 2015 r. Jednak późniejsze odebranie (od sąsiadki) korespondencji przez adresatkę, skraca jej czas na złożenie ewentualnego odwołania. W związku z tym, termin do złożenia odwołania od ww. decyzji upłynął 23 listopada 2015 r. (poniedziałek). Tymczasem odwołanie pani S.C. reprezentowanej przez radcę prawnego, oznaczone datą "23 listopada 2015 r." zostało wysłane do organu I instancji za pośrednictwem urzędu pocztowego 24 listopada 2015 r. Skarżąca nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. S.C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Wojewody [....] , zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że decyzja Prezydenta Miasta K. została statecznie jej doręczona w dniu 9 listopada 2015 r. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu podniosła, że skuteczność doręczenia określonego w art. 43 kpa, w sytuacji gdy następuje do rąk sąsiada, uzależniona jest od umieszczenia zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy nie jest to możliwe w drzwiach mieszkania. W niniejszej sprawie tego nie uczyniono, stąd nie sposób przyjmować, że skuteczne doręczenie miało miejsce w dniu 9 listopada 2015 r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.); dalej: "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola decyzji i innych rozstrzygnięć administracyjnych sprawowana jest przy tym granicach sprawy, sąd nie jest jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Skarga jest niezasadna. Zgodnie z treścią art. 42 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego dalej w skrócie kpa pisma doręcza się osobom fizycznym w ich miejscu zamieszkania lub miejscu pracy. W myśl dyspozycji art. 43 kpa w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej, lub gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Z powyższego przepisu wynika zatem, że przy doręczeniu dokonanym do rąk sąsiada bądź dozorcy domu, warunkiem uznania doręczenia za skuteczne jest umieszczenie w oddawczej skrzynce pocztowej, lub gdy nie jest to możliwe, w drzwiach mieszkania zawiadomienia o doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy domu. Brak takiego zawiadomienia prowadzi do bezskuteczności doręczenia. Przechodząc do okoliczności niniejszej sprawy, podkreślić należy, że ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego poświadczenia odbioru (k. 87 akt adm. organu I instancji) wynika, że przesyłka zawierająca ww. decyzję Prezydenta M. K. z 4 listopada 2015 r. adresowana do skarżącej, została odebrana w dniu 9 listopada 2015 r. przez sąsiada z mieszkania nr [....] w tym samym budynku. Na druku potwierdzenia odbioru przesyłki znajduje się czytelny podpis sąsiada z mieszkania nr [....] oraz adnotacja doręczyciela pozwalająca na ustalenie, w jaki sposób adresatka została powiadomiona o pozostawieniu przesyłki sąsiada z mieszkania nr [....] . Na druku tym znajduje się podpis listonosza oraz wskazano przez podkreślenie o pozostawieniu zawiadomienia o zastępczym doręczeniu "na drzwiach mieszkania". Niezależnie od powyższego należy wskazać, że także wcześniejsze przesyłki kierowane do skarżącej były odbierane przez sąsiadów – co wynika z potwierdzeń ich odbioru, na których także zaznaczono – przez podkreślenie – o pozostawieniu zawiadomień na drzwiach mieszkania (dotyczy to przesyłek doręczonych zastępczo w dniach: 13. 10. 2015 r., nr mieszkania [....] ; z 19.10. 2015 (nr [....] ) i z 12. 08. 2015 (bez nr mieszkania). Należy podkreślić, że doręczenie w trybie art. 43 kpa ma taki sam skutek prawny jak doręczenie dokonane bezpośrednio stronie postępowania. Osoba, która odebrała pismo w trybie doręczenia zastępczego nie może skutecznie podnieść zarzutu, że nie zna treści pisma. Określony w art. 43 kpa sposób tzw. zastępczego doręczenia pisma opiera się bowiem na domniemaniu, że osoba wskazana na potwierdzeniu odbioru pisma jako sąsiad adresatki i która podpisała odbiór pisma, przyjęła je w celu oddania go adresatce, oraz że pismo to zostało jej doręczone. Opisane doręczenie zastępcze stwarza domniemanie doręczenia decyzji w dniu wskazanym na druku potwierdzenia doręczenia przesyłki. Domniemanie to może zostać obalone, gdy adresat udowodni, że mimo zastosowania zastępczej formy doręczenia pismo nie zostało mu doręczone z przyczyn od niego niezależnych. W niniejszej sprawie skarżąca nie kwestionuje faktu doręczenia jej decyzji, wskazując jednak w odwołaniu od decyzji Prezydenta M. K. z z 4 listopada 2015 r. , że decyzja ta nie została jej skutecznie doręczona w dniu 9 listopada 2015 r., ale dzień później tj. w dniu 10 listopada 2015 r. Argumentacja nie zasługuje na uwzględnienie gdyż w przypadku doręczenia pisma w trybie art. 43 kpa datą doręczenia pisma adresatowi jest dzień odebrania pisma przez dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcę domu. Datą doręczenia nie jest natomiast dzień faktycznego odebrania przez adresata pisma przekazanego przez te osoby. Nadto w sytuacji gdy na druku potwierdzenia odbioru znajduje się informacja o pozostawieniu zawiadomienia o zastępczym doręczeniu do rąk sąsiada i widnieje podpis sąsiada i oznaczenie numeru jego mieszkania i wobec braku przeciwdowodu na powyższe domniemanie prawidłowego doręczenia zastępczego skarga S.C. nie mogła zostać uwzględniona. Zgodnie bowiem z treścią art. 129 § 2 kpa ab initio odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Termin do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta M. K. z 4 listopada 2015 r. upłynął z dniem 23 listopada 2015 r., a zatem odwołanie wniesione przez skarżącą w dniu 24 listopada 2015 r. zostało prawidłowo uznane w skarżonym postanowieniu Wojewody [....] prawidłowo - przy zastosowaniu normy z art. 134 kpa - za wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 kpa. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło