II SA/Kr 443/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.K. i M.K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi J.K. i M.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 5 stycznia 2011 r. Nr: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżących od kosztów sądowych; II) ustanowić dla skarżących adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł od skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki, skarżący J.K. i M.K. złożyli wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie na ich rzecz adwokata z urzędu. Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony został na formularzu niewłaściwym w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi, dlatego skarżący zostali wezwani do uzupełnienie braku poprzez wypełnienie formularza "PPF" w oparciu o ich aktualną sytuację finansową i odesłanie do tut. sądu w terminie 7 dni od dnia doręczenia pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomoc bez rozpoznania. W zakreślonym terminie skarżący uzupełnili brak. Z oświadczenia zawartego we wniosku "PPF" wynika, że skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe z synem M.K. ur. [...]. Ich miesięczny dochód wynosi około 600 zł i stanowi go zasiłek rodzinny w wysokości [...] zł oraz dochód J.K. z prac dorywczych w wysokości [...] zł. M.K. nie osiąga żadnych dochodów. W skład majątku skarżących wchodzi dom wolnostojący o powierzchni 84,64 m², budynek gospodarczy o powierzchni 31 m², nieruchomość rolna wielkości 0,1862 ha i 0,1751 ha oraz działka budowlana wielkości 0,344 ha. Skarżący nie dysponują zasobami pieniężnymi, jak również przedmiotami wartościowymi. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący podnieśli, iż nie posiadają stałych dochodów. J.K. od 1995 roku nie posiada stałego zatrudnienia, pracuje dorywczo. M.K. od 1997 roku jest zarejestrowana w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna. Na utrzymaniu małżonków K. pozostaje 17-letni syn. Wnioskodawcy uzyskują dochód z uprawy 0,35 ha nieruchomości i hodowli drobnego drobiu. Jest on przeznaczony na utrzymanie rodziny. Wykonując wezwanie Referendarza sądowego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący oświadczyli, że obecnie nie prowadzą żadnych remontów domu. W gospodarstwie domowym nikt nie posiada pojazdów mechanicznych. Rodzina nie korzysta z pomocy społecznej. Wydatki rodziny stanowią podatek od nieruchomości w wysokości 26 zł kwartalnie i energia elektryczna w wysokości 221 zł miesięcznie. W kosztach energii elektrycznej partycypował kwotą 100 zł syn skarżących G. , który korzystał z prądu. Obecnie syn prowadzi odrębne gospodarstwo domowe. Skarżący nie wydają pieniędzy na opał, gdyż posiadają drewno. Wodę mają z własnej studni. Nie posiadają gazu, telefon jest odłączony od dwóch lat z powodu braku środków na opłaty. U lekarza skarżący nie byli od kilku lat. Na wyżywienie wydają kwotę około 300 zł miesięcznie. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje: Instytucja przyznania prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżący domagają się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W ocenie orzekającego skarżący uwiarygodnili w sposób wystarczający i skuteczny, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zarówno M.K. , jak i J.K. od wielu lat nie posiadają stałej pracy. Na ich utrzymaniu pozostaje 17-letni syn M. Skarżący pracuje dorywczo uzyskując z tego tytułu środki pieniężne w wysokości od 400 zł do 500 zł. Środki te w całości przeznaczane są na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych rodziny – wyżywienia i zapłaty rachunku za energię elektryczną. Skarżący nie dysponują żadnymi oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi, które mogłyby zostać spieniężone celem pokrycia kosztów sądowych i wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania skarżącym prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie ich od kosztów sądowych w całości i ustanowienie na ich rzecz kwalifikowanego pełnomocnika z urzędu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).