II SA/Kr 448/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz WSA Krystyna Daniel (spr.) WSA Waldemar Michaldo Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi [....] Spółdzielni [....] w N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 20 stycznia 2014 r. nr [....] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia skargę oddala. Zarząd Województwa [...] postanowieniem z 10.07.2013 r., na podstawie art. 106 § 5 kpa, art. 53 ust. 4 pkt 9 w zw. z art. 60 ust.1 ustawy z 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647 ze zm.) oraz art. 35 ust. 3 ustawy z 21.03.1985 r. o drogach publicznych ( Dz. U. z 2007 r. Nr 19 poz. 115 ze zm.), na wniosek Burmistrza Miasta, uzgodnił projekt decyzji o warunkach zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowy budynku usługowo-mieszkalnego wraz z infrastrukturą techniczną, polegającą na zmianie sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku usługowego wraz z ich rozbudową, przebudową i nadbudową na działkach nr [...] i [...] położonych w N. przy ul. L., realizowanej przy drodze wojewódzkiej nr [...] wskazując, że dojazd do planowanej inwestycji ma odbywać się poprzez istniejący zjazd wspólny na tereny kościelne i do kwiaciarni natomiast istniejący zjazd do budynku mieszkalnego ma zostać zlikwidowany. Ponadto organ poinformował, że na działkach inwestora, w granicach planowanego zagospodarowania należy zapewnić miejsca postojowe wraz z drogami manewrowymi pojazdów w ilości i powierzchni dostosowanej do programu funkcjonowania zamierzonego przedsięwzięcia celem wyeliminowania zatrzymywania i parkowania pojazdów w pasie drogowym. Handlowo-Produkcyjna Spółdzielnia [...] w N. oraz Rzymsko-Katolicka Parafia [...] w N. złożyły – osobnymi pismami zażalenia na przedmiotowe postanowienie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z 20.01.2014 r. znak: [...], na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 9 i ust. 5 w zw. z art. 64 ust. 1, art. 60 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 134 w zw. z art. 142 w zw. z art. 144 kpa stwierdził niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że w dniu 17.07.2010 r. weszła w życie nowelizacja art. 53 ust. 5 cyt. ustawy. W obecnym brzmieniu tego przepisu, uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 kpa, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. W przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie - uzgodnienie uważa się za dokonane. W przedmiotowej sprawie inwestorami zamierzonej inwestycji są K. i J. Z. zatem na tym etapie postępowania zażalenie przysługuje wyłącznie nim. Natomiast zgodnie z art. 142 kpa postanowienia, na które nie służy zażalenia, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Handlowo-Produkcyjna Spółdzielnia [...] złożyła skargę na ww. postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się stwierdzenia nieważności orzeczeń obydwu instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie: - art. 6 w zw. z art. 156 § 1 pkt 1 i 2 kpa poprzez wydanie orzeczenia ustanawianego służebność dojazdu, przejazdu do nieruchomości inwestorów po terenach kościelnych, a także po terenie skarżącego, które to ustanowienie w przypadkach spornych może być orzeczone jedynie stosownym postanowienie sądu powszechnego; - art. 7 kpa poprzez niewyjaśnienie sprawy i błędne przyjęcie, że nieruchomość inwestorów posiada wspólny dojazd z terenem kościelnym; - art. 9 i art. 11 kpa poprzez brak w uzasadnieniu wyczerpującej informacji o przesłankach zlikwidowania zjazdu do nieruchomości inwestorów i narzuceniu wspólnego zjazdu z terenem kościelnym oraz przez niepodanie ile miejsc parkingowych musi znajdować się na nieruchomości inwestorów co ma istotny wpływ na ruch drogowy wyjazdowy z nieruchomości inwestorów; - art. 19 kpa poprzez wydanie orzeczenia w materii w której właściwy jest sąd powszechny. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi. Niniejsza skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ w ocenie Sądu zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z 20.01.2014 r. znak: [...], stwierdzające niedopuszczalność zażalenia Handlowo-Produkcyjnej Spółdzielni [...] oraz zażalenia Rzymsko-Katolickiej Parafii [...] w N. na postanowienie Zarządu Województwa [...] z 10.07.2013 r. znak [...] o uzgodnieniu projektu decyzji o warunkach zabudowy dla ww. inwestycji na działkach nr [...] i [...] przy ul. L. w N.. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 53 ust. 5 ustawy z 27. 03. 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w brzmieniu obowiązującym od 17.07.2010 r. (Dz. U. z 2010 r. nr. 675, poz. 70, dalej w skrócie u.p.z.p.) uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. Zgodnie z przepisem art. 141 § 1 kpa od postanowienia wydanego w toku postępowania służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Zgodnie z przepisem art. 142 kpa postanowienie na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Zgodnie z art. 134 kpa, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Niedopuszczalność zażalenia może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym. Dokonując oceny przesłanki podmiotowej badaniu podlega złożenie zażalenia przez legitymowany podmiot - stronę postępowania w sprawie. W ujęciu przedmiotowym niedopuszczalnym jest zażalenie na postanowienie, co do którego ustawodawca nie przewidział uprawienia do jego zaskarżenia (por. wyrok WSA w Olsztynie z 6 sierpnia 2013r. sygn. akt II SA/Ol 410/13. W rozpatrywanej sprawie zarówno Handlowo-Produkcyjna Spółdzielnia [...] w N. oraz Rzymsko-Katolicka Parafia [...] w N. złożyły zażalenie na przedmiotowe postanowienie, natomiast inwestorem, na wniosek którego toczy się postepowanie o wydanie warunków zabudowy są K. Z. i J. Z.. W konsekwencji, należy zatem stwierdzić, że skoro strona skarżąca jak również Rzymsko-Katolicka Parafia [...] w N. nie są inwestorami wnioskowanego przedsięwzięcia na działkach nr [...] i [...] przy ul. L. w N., a od postanowienia uzgodnieniowego w trybie art. 53 ust. 4 pkt 9 w zw. z ust. 5 mógł złożyć zażalenie tylko inwestor, to pismo zatytułowane "zażalenie" nie dawało podstaw do uruchomienia postępowania odwoławczego w sprawie ww. postanowienia uzgodnieniowego. Zatem SKO w [...] prawidłowo na podstawie art. 134 kpa w zw. z art. 142 kpa stwierdziło niedopuszczalność zażalenia bowiem postanowienie to strona skarżąca może kwestionować dopiero w odwołaniu od decyzji. Także błędne pouczenie w tym zakresie nie ma znaczenia dla kwestii uruchomienia postępowania odwoławczego. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów postępowania, w tym głównych zasad postępowania administracyjnego, należy wskazać, że nie zasługują one na uwzględnienie, bowiem w ocenie Sądu organ prawidłowo przeprowadził postępowanie w zakresie niedopuszczalności zażalenia i prawidłowo ocenił i rozstrzygnął powyższą kwestię, o czym wyczerpująco informował skarżącego. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.