II SA/Kr 453/26

Kraków, dnia 16 czerwca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. L. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 20 stycznia 2026 r., znak WI-I.7840.8.32.2025.DA w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu R. L. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. W związku z brakami formalnymi skargi, w wykonaniu zarządzenia Referendarza sądowego z 14 kwietnia 2026 r., k. 15, skarżący został wezwany, k. 16 - na adres do doręczeń podany w skardze - do uzupełnienia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi – poprzez podanie swojego numeru pesel, złożenie brakujących 3 odpisów skargi. Ww. wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało ekspediowane do skarżącego na adres do doręczeń podany w skardze k. 3. Ww. przesyłka pocztowa adresowana do skarżącego - po dwukrotnym awizowaniu – powróciła do Sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie" – niepodjęta przesyłka w aktach, k. 17. Braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143), dalej "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z powyższego przepisu wynika jednoznacznie, że aby można było nadać skardze dalszy bieg, wszystkie jej braki winny być uzupełnione w wyznaczonym terminie. Pomimo wezwania do usunięcia braków formalnych skargi – ekspediowanego do skarżącego na adres do doręczeń podany w skardze k. 3 - opisane na wstępie braki formalne skargi nie zostały przez skarżącego uzupełnione. Stosowne wezwanie o uzupełnienie braków formalnych skargi, ekspediowane na wskazany w skardze adres do doręczeń - po dwukrotnym awizowaniu – powróciło do Sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie" – niepodjęta przesyłka znajduje się w aktach, k. 17. Mamy więc do czynienia z tzw. doręczeniem zastępczym. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje adnotacja doręczyciela o miejscu pozostawienia pisma do dyspozycji adresata w placówce pocztowej, o czym w dniu 24 kwietnia 2026 roku umieszczono zawiadomienie. Z nadesłanego na wezwanie Sądu pisma Poczty Polskiej z 11 czerwca 2026 r. wynika, że: ww. "przesyłkę po nieudanej próbie doręczenia w dniu 24 kwietnia 2026 roku zaawizowano i pozostawiono do odbioru w placówce pocztowej FUP K. [...] Zawiadomienie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Powtórne zawiadomienie wystawiono w dniu 4 maja 2026 roku. Przedmiotową przesyłkę po upływie terminu odbioru zwrócono do nadawcy w dniu 11 maja 2026 roku z adnotacją na kopercie "ZWROT nie podjęto w terminie"- zgodnie z § 37 ust. 5 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków wykonywania usług powszechnych przez operatora wyznaczonego (t.j. Dz. U. z 2020 r. póz. 1026 ze zm.) i ostatecznie doręczono jako zwrotną w dniu 15 maja 2026 roku - zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 23 listopada 2012 roku - Prawo pocztowe (t.j. Dz. U. z 2026 r. póz. 558). Zwrot przesyłki był zasadny, gdyż przesyłka nie została odebrana w wymaganym terminie z placówki pocztowej". Na przesyłce k. 17 widnieje data zwrotu oraz daty dwukrotnej awizacji. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje również pieczęć UP [...] w zakresie zwrotu do nadawcy z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Sąd wskazuje, że w trybie art. 73 P.p.s.a. istotne jest, aby na kopercie zawarto informację o jej dwukrotnym awizowaniu, co w niniejszej sprawie miało miejsce. Dokument potwierdzenia odbioru stanowi dokument urzędowy, który korzysta z domniemania zgodności z prawdą. Innymi słowy pocztowy dowód doręczenia przesyłki stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Pogląd ten jest ugruntowany w orzecznictwie sądowym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 30 kwietnia 1998 r., sygn. III CZ 51/98, opubl. OSNC 1998; wyrok NSA z 12 grudnia 2008 r. sygn. II GSK 555/08, LEX nr 52569). Taki charakter zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki uzasadnia przyjęcie, że dokument ten korzysta z domniemania prawdziwości. Wobec prawidłowości doręczenia zastępczego przesyłki (ekspediowanej do skarżącego na wskazany w skardze k. 3 adres do doręczeń), co wynika z adnotacji na przesyłce k. 17 i z pisma Poczty Polskiej z 11 czerwca 2026 r., należy stwierdzić, że braki formalne skargi – pomimo stosownego wezwania o usunięcie jej braków – nie zostały uzupełnione. Termin do uzupełnienia braków skargi upłynął bezskutecznie. Zatem skarga podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Wobec powyższego, na podstawie ww. przepisu, postanowiono zwrócić skarżącemu kwotę 500 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi, o czym Sąd orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.