II SA/Kr 454/12

sygn. akt II SA/Kr 454/12 Kraków, dnia 27 kwietnia 2012r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.J. na decyzję Prokuratora Rejonowego w Nowym Sączu z dnia 29 lutego 2012r., znak [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej postanawia: skargę odrzucić. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi P.J. na decyzję Prokuratora Rejonowego w Nowym Sączu z dnia 29 lutego 2012r., znak [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej. Zgodnie z pouczeniem, zawartym w tej decyzji, skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Stosownie do art. 52 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 - dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Z przepisu tego wynika, że zaskarżona może zostać tylko taka decyzja administracyjna, która została wydana w wyniku rozpatrzenia wniesionego przez stronę środka zaskarżenia, a zatem co do zasady – decyzja organu drugiej instancji. Możliwość wniesienia środka zaskarżenia oznacza, iż decyzja organu pierwszej instancji może zostać wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ odwoławczy. Dopuszczenie wniesienia skargi do sądu na decyzję wydaną w pierwszej instancji oznaczałoby stworzenie pewnego rodzaju konkurencji pomiędzy administracyjną kontrolą instancyjną a kontrolą sprawowaną przez sąd. Wobec tego złożenie skargi na decyzję organu pierwszej instancji ocenić należy jako niedopuszczalne. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Stosownie do art. 16 ust. 2 tej ustawy, do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W sprawach, dotyczących odmowy udostępnienia informacji publicznej zastosowanie znajdzie zatem art. 17 pkt 1-3 k.p.a., zgodnie z którym organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego - samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej, w stosunku do wojewodów - właściwi w sprawie ministrowie, zaś w stosunku do organów administracji publicznej innych niż określone w pkt 1 i 2 - odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku - organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością. Stosownie do art. 17 ust. 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1985r. o prokuraturze (tekst jednolity: Dz. U. z 2011r., Nr 270, poz. 1599 ze zm.), prokurator okręgowy sprawuje nadzór nad postępowaniami, prowadzonymi w prokuraturach rejonowych. Oznacza to, że w stosunku do prokuratora rejonowego organem wyższego stopnia w rozumieniu K.p.a. jest prokurator okręgowy. Od decyzji prokuratora rejonowego służy zatem – zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. – odwołanie do prokuratora okręgowego. W niniejszej sprawie skarżąca, aby wyczerpać środki zaskarżenia stosownie do art. 52 ust. 1 pkt 1 p.p.s.a., winna była wnieść odwołanie od decyzji prokuratora rejonowego do prokuratora okręgowego. Bez wyczerpania środków zaskarżenia skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – jako niedopuszczalna – musi zostać odrzucona. Nie zmienia tego okoliczność, że skarżąca została w kwestionowanej decyzji błędnie pouczona o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Błędne pouczenie przez organ nie może kreować samodzielnego uprawnienia strony do wniesienia skargi do sądu, jeżeli takie prawo nie wynika z przepisów ustawy. Odnosząc się do wniosku Prokuratora Rejonowego w Nowym Sączu o umorzenie postępowania w sprawie trzeba wskazać, że nie mógł on zostać uwzględniony. Umorzeniu może podlegać wyłącznie takie postępowanie, które zostało skutecznie wszczęte, a zatem zainicjowało je wniesienie skargi, która jest dopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, za biorąc podstawę art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.