II SA/Kr 455/09

WyrokWSA w Krakowie2009-07-14

Skład orzekający: Andrzej Niecikowski, Anna Szkodzińska, Barbara Pasternak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia, jeśli organ pierwszej instancji nie doręczył postanowienia stronie, która twierdzi, że powinna być stroną postępowania?
Ratio decidendi
Samorządowe Kolegium Odwoławcze nieprawidłowo stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Organ pierwszej instancji, wiedząc o potencjalnym udziale strony w postępowaniu, powinien był wezwać ją do oświadczenia, czy jej pismo traktować jako zażalenie, wniosek o wznowienie postępowania, czy wniosek o przywrócenie terminu. Zaniechanie tego obowiązku, wynikającego z art. 8 i 9 KPA, miało istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" PPSA.
Stan faktyczny
Dyrektor Zarządu Drogowego wydał postanowienie opiniujące zamierzenie inwestycyjne. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia przez S.G. na to postanowienie, uznając, że postanowienie zostało doręczone w dniu 10 września 2008 r. S.G. złożył skargę do WSA, twierdząc, że został pozbawiony udziału w postępowaniu i że doręczenie nastąpiło "przez czynności konkludentne" w momencie zapoznania się z aktami. WSA uznał skargę za uzasadnioną z innego powodu niż podniesiony przez skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżone postanowienie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Sędziowie: NSA Anna Szkodzińska WSA Barbara Pasternak Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2009 r. sprawy ze skargi S.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 2 lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia uchyla zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 10.09.2008 r., (znak: [...] Dyrektor Zarządu Drogowego w D. działając z upoważnienia Zarządu Powiatu w D. (Uchwała Nr [...] z dnia [...] 2007 r.) działając na podstawie art. 43 ust. 1 oraz art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. nr 19, poz. 115 z późn. zm.), pozytywnie zaopiniował zamierzenie inwestycyjne pn. "Zmiana sposobu użytkowania istniejącego budynku mieszkalnego na usługi fryzjersko- kosmetyczne na działce nr 1 położonej przy ulicy [...] w D. - obr. [...], pod warunkiem, że włączenie do ruchu odbywać się będzie na zasadach dotychczasowych". Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. , rozpoznając zażalenie S.G. , postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r., ( znak : [...] działając na podstawie art. 134 i art. 144 kpa - stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu, wywiedziono, że: 1. postanowienie z dnia 10 września 2008 r. odebrane zostało przez stronę postępowania – H.T. w tym samym dniu. 2. w dniu 31 grudnia 2008 r., do organu l instancji wpłynęło, kierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. , zażalenie S.G. na powyższe postanowienie, 3. termin do wniesienia odwołania dla strony, która została pozbawiona udziału w postępowaniu w l instancji, liczy się od dnia doręczenia decyzji (postanowienia), stronie która brała udział w postępowaniu. Po upływie ustawowego terminu do wniesienia odwołania strona może skutecznie bronić się przez złożenie żądania wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. 4. w sprawach w których występuje wielość stron w postępowaniu, a organ nie doręczył decyzji jednej ze stron, termin do wniesienia przez nią odwołania liczy się od daty doręczenia decyzji ostatniemu z podmiotów będących stronami postępowania, któremu decyzję doręczono. W razie zatem jeżeli organ nie doręczy stronie decyzji, a strona dowie się, że w sprawie zapadła decyzja po upływie określonego czasokresu przysługuje jej ochrona w trybie żądania wznowienia postępowania w sprawie (tak: B. Adamiak, J. Borkowski - Kodeks Postępowania Administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2005r. str. 581 i 582 oraz wyrok z dnia 5 grudnia 1997r. l SA 1329/95 opubl. w ONSA z 1998r. Nr 3, poz. 103).). 5. postanowienie organu l instancji z dnia 10.09.2008 r., nie zostało doręczone S.G., , który nie był uznany za stronę postępowania. W takiej sytuacji, gdy S.G. twierdzi, że powinien być stroną w postępowaniu zakończonym tym postanowieniem, a został pominięty, to środkiem ochrony przysługujących mu uprawnień nie jest zażalenie na postanowienie, które stało się ostateczne, tylko wniosek o wznowienie postępowania. 6. wniesione przez S.G. zażalenie jest spóźnione, albowiem skoro postanowienie doręczone zostało 10 września 2008 r., podmiotowi uczestniczącemu w postępowaniu, to od tej daty należy liczyć 7-dniowy termin przysługujący do wniesienia zażalenia, a po upływie tego terminu postanowienie z dnia 10 września 2008 r. stało się ostateczne. Kolegium "przyjęło legitymację S.G. do złożenia zażalenia na postanowienia z dnia 10 września 2008 r. na tej podstawie, że wnoszący zażalenie -jak twierdzi -jest właścicielem budynku znajdującego się przy ul. [...] w D. , a więc budynku położonego na sąsiedniej działce w stosunku do działki będącej przedmiotem postępowania". Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie złożył S.G. i wnosząc o jego "uchylenie lub unieważnienie", podniósł, że postępowanie zostało wszczęte na wniosek H.T. Pismem z dnia 19.12.2008 wezwano skarżącego do zapoznania się z zebranym materiałem i w ciągu siedmiu dni wypowiedzenia się na temat zebranego materiału. Tak więc "przez czynności konkludentne" doręczono mu zaskarżone postanowienie i umożliwiono zapoznanie się z jego treścią. Jeżeli w sprawie występuje wielość stron a organ wiedział że skarżący jest stroną to do momentu doręczenia decyzji ostatniej ze stron "postanowienie nie może się uprawomocnić bo w przeciwnym wypadku mielibyśmy z wielością uprawomocnionych terminów dla każdej ze stron". W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Na wstępie należy stwierdzić, że uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej: p.o.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Dodać należy, że zgodnie z art. 134 § 1 p.o.p.s.a, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, i nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli Sadu jest postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Sąd podziela stanowisko Kolegium, że w sprawach w których występuje wielość stron w postępowaniu, a organ nie doręczył decyzji lub postanowienia jednej ze stron, termin do wniesienia przez nią odwołania czy zażalenia liczy się od daty doręczenia decyzji lub postanowienia ostatniemu z podmiotów będących stronami postępowania, któremu decyzję czy postanowienie doręczono. W razie zatem jeżeli organ nie doręczy stronie decyzji czy postanowienia, a strona dowie się, że w sprawie zapadła decyzja lub postanowienie po upływie określonego czasokresu przysługuje jej ochrona w trybie żądania wznowienia postępowania w sprawie. Stanowisko skarżącego, że doręczenie mu postanowienia nastąpiło "przez czynności konkludentne", i nastąpiło dopiero wtedy kiedy zapoznał się z aktami postępowania jest nie do przyjęcia. Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje doręczenia przez czynności konkludentne. Nie mniej jednak skarga jest uzasadniona z innego powodu, a jak to wyżej wskazano zgodnie z art. 134 § 1 p.o.p.s.a, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, i nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Do ogólnych zasad postępowania administracyjnego regulowanego przepisami kodeksu postępowania administracyjnego należy takie prowadzenie postępowania, które pogłębia zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli, Ponadto organy są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i "obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego i czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek ( art. 8 i 9 kpa). Intencja skarżącego, dążąca do zakwestionowania postanowienia organu l instancji była od początku jasna, od początku też było wiadome, że w zaistniałej sytuacji, przy przyjęciu zaaprobowanego przez Sąd stanowiska Kolegium co do terminu jego złożenia, zażalenie złożone zostało z uchybieniem terminu. W takiej sytuacji obowiązkiem organu było wezwanie żalącego, o oświadczenie czy jego pismo ma być traktowane jako zażalenie czy jako wniosek o wznowienie postępowania czy też jako wniosek o przywrócenie terminu. Organ temu obowiązkowi uchybił co zostało przyznane przez pełnomocnika na rozprawie przed Sądem w dniu [...].07.2009 r. ( zob. protokół rozprawy z dnia [...].07.2009 r.). To zaniechanie organu miało istotny wpływ na dalszy przebieg postępowania bo złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania został załatwiony negatywnie ( zob. oświadczenie uczestniczki postępowania w protokole rozprawy z dnia [...]07.2009 r., oraz odpis postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...].06.2009 r. sygn.akt [...] z uwagi na przekroczenie terminu. Skoro więc, kontrola sądowa wykazała, że zaskarżone postanowienie narusza prawo na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. "c" p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło