II SA/Kr 456/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Brachel-Ziaja WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2008 r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego skargę oddala. Decyzją z dnia [...], znak [...] Starosta N. udzielił pozwolenia wodnoprawnego M.K. na: 1. pobór wód w ilości [...]m3/s poprzez ujęcie brzegowe z potoku C. w km [...] oraz korzystanie z wód na potrzeby eksploatacji Małej Elektrowni Wodnej do celów energetycznych, 2. odprowadzanie wód do potoku C. w km [...] po ich wykorzystaniu dla potrzeb technologicznych M EW, 3. piętrzenie wód przy udziale istniejącego stopnia regulacyjnego w km [...] celem wykorzystania spadu dla potrzeb technologicznych MEW: 4. wykonanie urządzeń wodnych - projektowanego obiektu energetyki wodnej. Jako podstawę prawną organ wskazał na art. 37 pkt 1, 4 i 5, art. 122 ust. 1 pkt 1 i 3, art. 123 ust. 2, art. 125 pkt 2, art. 127 ust. 2, art. 128, art. 135, art. 136 ust. 1, art. 137 ust. 1, art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t.j.: Dz. U. Nr 137 poz. 984 z 2001 r. z późn. zm.) oraz art. 104 k.p.a. W uzasadnieniu organ wskazał, iż sprawa była dwukrotnie rozpoznawana. Wojewoda w swojej decyzji z dnia [...] znak: [...] uchylając poprzednią decyzję organu l instancji wskazał, że: -w operacie wodnoprawnym przedłożonym przez M.K. nie uwzględniono wpływu pozwolenia wodnoprawnego na wody płynące M. i grunty sąsiadujące (brak dokumentacji hydrogeologicznej), -przepływ biologiczny określony w operacie jest rozbieżny w odniesieniu do przepływów biologicznych ustalonych w innych pozwoleniach wodnoprawnych wydanych na omawianym terenie, - wnioskodawca nie dołączył do wniosku dokumentacji hydrologicznej, - organ l instancji nie podjął prób doprowadzenia do ugody poprzez złożenie przez zainteresowanych wspólnego wniosku na szczególne korzystanie z wód. Organ l instancji ponownie rozpoznając sprawę przeprowadził w dniu [...] rozprawę administracyjną, na której jednak nie doszło do porozumienia stron w sprawie wspólnego wniosku. Ze względu na brak zgody na złożenie wspólnego wniosku na szczególne korzystanie z wód, wnioski złożone przez M. i J.K. oraz R.S. i K.S. będą przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego. Oceniając powyższe organ wskazał, że uzupełniony w dniu [...] 10.2006 r. wniosek M.K. wraz z załączoną dokumentacją (opinia hydrologiczna, charakterystyki hydrologiczne rzeki C. w profilu wodowskazowym K. , wyjaśnienia o sposobie ustalenia przepływu nienaruszalnego w korycie rzeki C. ) spełnia obowiązujące wymogi prawa. Jednostkami posiadającymi obowiązujące pozwolenia wodnoprawne na szczególne korzystanie z wód potoku C. są: S.F. i J.Z. , a ograniczenie przepływu wody w korycie głównym potoku C. jest niedopuszczalne i mogło by zachodzić jedynie z naruszeniem obowiązujących pozwoleń wodnoprawnych posiadanych przez w/w osoby oraz interesów PZW N. Zatwierdzona instrukcja gospodarowania wodą zakłada gospodarowanie wodami publicznymi z uwzględnieniem zasady zrównoważonego rozwoju oraz interesów posiadaczy pozwoleń wodnoprawnych. Kanał /działka ewid. nr [...] stanowi urządzenie wodne i jednocześnie zgodnie z dokumentacją geodezyjną w części położonej poniżej progu regulacyjnego nr [...] potoku własność prywatną, a jego właściciele nie posiadają pozwolenia wodnoprawnego. Pozostawiony w wysokości 100 l/s przepływ wód kanałem pozostaje bez oddziaływania na wody powierzchniowe i podziemne otoczenia, a także jest wystarczający dla zabezpieczenia potrzeb przeciwpożarowych, utrzymania w występującym obecnie stanie historycznych walorów urbanistyczno - krajobrazowych otoczenia, co jednak może się odbywać przy akceptacji właścicieli działki ewid. nr [...]. W pozwoleniu przyjęto dla potrzeb ustalenia wielkości przepływu biologicznego wskaźnik przyjazny środowisku wodnemu i określono przepływ biologiczny na poziomie Q = 0,520 m3/s. Zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy C. obszar lokalizacji projektowanej MEW jest położony w strefie RW - tereny wód otwartych, dolin potoków i zieleni wzdłuż cieków z możliwością realizacji tego typu inwestycji, a prywatny kanał /działka ewid. nr [...] nie znajduje się w zasięgu strefy ścisłej ochrony konserwatorskiej jak też wraz z budynkami nie jest wpisany do rejestru zabytków. W związku z tym organ ustalił, że pobór wód z uwagi na ich bezpośrednie odprowadzanie poniżej niecki wypadowej stopnia oraz przewidywana późniejsza eksploatacja projektowanej MEW nie spowodują zaburzeń w eksploatacji innych urządzeń wodnych użytkowanych na podstawie obowiązujących pozwoleń wodnoprawnych przy udziale wód potoku C. Po wybudowaniu projektowanej MEW bilans wodny stopnia i potoku, a także otoczenia nie ulegnie zasadniczym zmianom w stosunku do stanu istniejącego. Usytuowanie ujęcia wody do elektrowni gwarantuje zapewnienie nienaruszalności przepływu biologicznego przez stopień i przepławkę dla ryb. Woda pobierana z górnego stanowiska stopnia będzie odprowadzana na jego dolne stanowisko, nie naruszając bilansu wodnego potoku C. Od powyższej decyzji odwołanie w terminie złożyli współwłaściciele działki ewid. nr [...], stanowiącej M. we wsi P.: K.S. , R.S. i M.K. zarzucając, że "zaskarżona decyzja narusza prawo ochrony środowiska, a ponadto wydana została z naruszeniem prawa postępowania administracyjnego" i wnieśli "o uchylenie zaskarżonej decyzji i przejęcie jej we własnym zakresie do załatwienia lub przekazanie innemu wydziałowi ochrony środowiska", a także o to, "by nie przyjmować opinii Inspektoratu RZGW lecz zaciągnąć opinii bezpośrednio w RZGW w K.". Podniesiono nadto zarzuty: naruszenia art. 7, 8, 9, 10, 11, 13, 24 § 3, 25 § 1 k.p.a., naruszenie art. 46 ust. 4 pkt 4 Prawa ochrony środowiska, oraz nie liczenie się z interesem społecznym i współwłaścicieli M. Odwołujący się stwierdzili także, że woda w M. ma wpływ na okoliczne tereny o czym mają świadczyć protokoły z zebrań wiejskich (do odwołania dołączony został protokół z wizji lokalnej). Decyzją z dnia [...] , znak [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., w zw. z art. 26 pkt 3, art. 92 ust. 1, ust. 3 pkt 2 i 9, ust. 4, art. 126 pkt 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 115 poz. 1229 z późn. zm.), Wojewoda utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy w uzasadnieniu podał, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa. A organ prowadził postępowanie zgodnie z przepisami prawa procesowego, działał na podstawie obowiązujących przepisów prawa, prowadził dodatkowe postępowania wyjaśniające. Zarzut dotyczący braku prowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko nie znajduje uzasadnienia - zagadnienie to zostało omówione w decyzji Wojewody z dnia [...]. Ponadto działanie Starostwa nie wyrządza szkody na obszarze Natura 2000, gdyż najbliższy obszar zaliczony do Natury 2000 to "[...]" który nie obejmuje swoim zasięgiem przedmiotowego terenu. Nadto strony były zawiadamiane o możliwości zapoznawanie się z materiałami i składanie uwag na każdym etapie postępowania, podawano do publicznej wiadomości informacje o wszczęciu postępowania. Starostwo podjęło próbę doprowadzenia do złożenia wniosku na wspólne korzystanie z wód rzeki przez M.K. i właścicieli M. , co jest warunkiem koniecznym do wydania jednego pozwolenia, zgodnie z art. 130 Prawa wodnego. Jednakże na takie współdziałanie nie wyraził zgody M.K. , co uniemożliwia organowi zastosowanie powyższego przepisu. W związku z tym zarzut o nie respektowaniu zasady ugodowego załatwiania spraw nie jest słuszny Odnosząc się do zarzutu naruszenia bezstronności organu wskazano, że postępowanie dotyczy uprawnień M.K. , a J.Z. jest stroną postępowania jako właściciel urządzenia wodnego znajdujący się w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód. W związku z tym W.Z. , syn J.Z. , pracując jako naczelnik Wydziału Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych, został na swoją prośbę wyłączony przez Starostę z prowadzenia sprawy, zgodnie z art. 24 § 3 k.p.a. Zdaniem organu odwoławczego przepis art. 25 § 1 k.p.a. nie ma tutaj zastosowania. Przesłany protokół z wizji lokalnej w dniu [...]1994 r. wskazuje na wyjątkową sytuację w czasie zimy. Natomiast w opinii hydrogeologicznej jednoznacznie stwierdzono, że na warunki hydrogeologiczne na tym terenie ma decydujący wpływ rzeka C. , a nie woda w M. Z powyższą decyzją nie zgodzili się M. i J.K. oraz K.S. i R.S. , zaskarżając ją w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skargi J.K., K.S. i R.S. zostały odrzucone prawomocnymi postanowieniem Sądu. Skarżąca M.K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji jako naruszającej prawo. W uzasadnieniu podniosła, iż powstanie M. w poł. XIX w. wpłynęło na poprawę stosunków wodnych rolniczej wsi P. Zarzuciła, że urzędnicy Starostwa N. nie są obiektywni, co przejawia się w "zbojkotowaniu" jej wniosku o pozwolenie wodnoprawne i uprzywilejowaniu innych wnioskodawców, w tym M.K. i J.Z. . Zaskarżona decyzja sankcjonuje decyzję Starostwa, która narusza zdaniem skarżącej m.in. zasadę gospodarowania zasobami wodnymi, zasadę ochrony środowiska, zasadę racjonalnego traktowania zasobów wód oraz zasadę niepogarszania stanu ekologicznego wód i ekosystemów, zwłaszcza, że przepływ M. 100 l/sek wody jest niewystarczający (przeciwna opinia Oddziału RZGW w N. wynika z osobistych interesów pracowników tego Oddziału, a nie z rzetelnej analizy). W odpowiedzi na powyższą skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty podane w swojej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270 ze zm., dalej oznaczonej jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z treścią art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Przepisy ustawy przewidując jedynie uprawnienia kontrolne sądów administracyjnych nie dają im kompetencji do zastępowania organów administracji publicznej w wykonywaniu ich zadań orzeczniczych. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd , w myśl art. 151 p.p.s.a., skargę oddala. Skarga nie jest zasadna. W ocenie Sądu zarówno zaskarżona decyzja, jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji, odpowiadają przepisom prawa. W pierwszej kolejności trzeba wskazać, iż Sąd nie dopatrzył się uchybień w stosowaniu przepisów postępowania, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Postępowanie, poprzedzające wydanie kontrolowanych aktów administracyjnych, zostało przeprowadzone w sposób zgodny z przepisami procesowymi, zawartymi w k.p.a. Stronom - zgodnie z art. 10 k.p.a.-zapewniono możliwość czynnego udziału w sprawie, zaś postępowanie wyjaśniające czyni zadość wymogom art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. W szczególności wypełnione zostały wskazania Wojewody , który uchylił poprzednio wydaną w niniejszej sprawie decyzję Starosty N. - wnioskodawca M.K. pismem z dnia [...]09.06 został wezwany do uzupełnienia złożonego wniosku zgodnie z zaleceniami Wojewody i wezwanie to zostało wykonane poprzez przedłożenie: opinii hydrogeologicznej dla projektowanej elektrowni i opinii hydrologicznej (charakterystyk hydrologicznych rzeki C. w profilu wodowskazowym K.) wykonanych przez uprawnione osoby, oraz wyjaśnień w zakresie sposobu ustalenia przepływu nienaruszalnego w korycie rzeki C. Ponadto organ l instancji podjął próbę doprowadzenia do ugody pomiędzy uczestnikami postępowania poprzez złożenie przez zainteresowanych wspólnego wniosku na szczególne korzystanie z wód, czym wypełnił zalecenia organu odwoławczego. Do ugodowego zakończenia sprawy jednak nie doszło. W ocenie Sądu organy dokonały prawidłowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów determinowaną zasadami wiedzy, logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego. W szczególności organy w sposób prawidłowy uznały, że wniosek wraz z załączoną dokumentacją, uzupełnioną o opinie hydrologiczną i hydrogeologiczną, spełnia wymogi, które implikują udzielenie żądanego pozwolenia wodnoprawnego. Wyżej powołane opracowania są kompletne, sporządzone przez uprawnione osoby, oparte na specjalistycznej wiedzy zawodowej autorów, udokumentowane, a wnioski z nich wypływające nie zostały skutecznie podważone, ani też nie nasuwają wątpliwości co do ich poprawności. W szczególności opinie zawierają omówienie wpływu zamierzenia inwestycyjnego realizowanego na podstawie pozwolenia wodnoprawnego na wody płynące M. i grunty sąsiadujące. Wnioski wynikające z opinii hydrogeologicznej wskazują jednoznacznie, że woda w M. występuje wyżej niż w C. , w warstwie wodonośnej ma szczelne koryto i nie wpływa na warstwę wodonośną oraz na wahania zwierciadła wód podziemnych w dolinie. Nadto M. nie ma ani drenującego ani zasilającego charakteru. Wnioskowany parametr przepływu wody ustalony na 100 l/s nie oddziaływuje na wody powierzchniowe i podziemne. W opiniach zostały wskazane relacje wykorzystania przepływu wody i w oparciu o sformułowane przez rzeczoznawców wnioski Starosta N. ustalił graniczne wielkości pozwolenia wodnoprawnego. Nie występuje także dysharmonia pomiędzy już udzielonymi pozwoleniami wodnoprawnymi na przedmiotowym cieku wodnym. Sąd nie dopatrzył się również żadnych innych uchybień, które zważywszy na zastosowane przez organy przepisy prawa materialnego, w tym ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t.j.: Dz. U. Nr 137 poz. 984 z 2001 r. z późn. zm.) zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a mogły by być podstawą uchylenia zaskarżonej decyzji. Analiza przedstawionych przez skarżącą zarzutów prowadzić musi do konstatacji, iż są one nieuzasadnione. Przede wszystkim pozbawiony podstaw jest zarzut naruszenia przez organ bezstronności, ponieważ strona skarżąca odwołuje się do postępowania w sprawie pozwolenia wodnoprawnego dla J.Z. zakończonego ostateczną decyzją, gdy tymczasem niniejsza sprawa dotyczy odrębnego pozwolenia wodnoprawnego dla M.K. Natomiast w niniejszym postępowaniu W.Z. , naczelnik Wydziału Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych, został na swoją prośbę wyłączony przez Starostę z prowadzenia sprawy, zgodnie z art. 24 § 3 k.p.a. Również zarzuty dotyczące przebiegu postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego dla skarżącej ukierunkowane są na odrębne w relacji do niniejszego postępowanie administracyjne, które nie jest objęte zakresem dokonywanej aktualnie kontroli. Zarzuty związane z naruszeniem zasad gospodarowania zasobami wodnymi nie mogą znaleźć uznania z racji ich ogólnikowości i enigmatyczności. Mając powyższe na uwadze, Sąd skargę oddalił, za podstawę przyjmując art. 151 p.p.s.a.