II SA/Kr 456/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 15 stycznia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzewa postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Decyzją z [...] stycznia 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z [...] listopada 2009 r. która wymierzono Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w K. karę pieniężną w wysokości 11470,99 zł za usunięcie drzewa bez wymaganego zezwolenia. Wraz ze skargą na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji "do czasu uprawomocnienia się wyroku w niniejszej sprawie". W uzasadnieniu wniosku podała, że konieczność zapłaty przedmiotowej kwoty ma charakter sankcji administracyjnej. Wobec wysokości kary i podniesionych w skardze zarzutów uiszczenie wymaganej kwoty bez prawomocnego wyroku sądu powodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie tylko o charakterze materialnym, ale również wymiarze niematerialnym. W przypadku uwzględnienia skargi uprzednie zapłacenie kary nie będzie nie będzie mogło być zrekompensowane w świadomości członków spółdzielni oraz członków władz spółdzielni poprzez zwrot spełnionego świadczenia. Nadto poniesienie kary finansowej bez prawomocnego wyroku sądu byłoby niezgodne z obowiązującym porządkiem prawnym i zasadami państwa prawa, a także naruszałoby zasadę zaufania obywatela do Państwa. Wyrokiem z 28 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Krakowie oddalił skargę w przedmiotowej sprawie. Wyrok nie jest prawomocny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm; dalej ppsa), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd może także wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Granice tej sprawy wyznaczają elementy tożsame ze skonkretyzowanym w decyzji administracyjnej stosunkiem administracyjnoprawnym (por. Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo Prawnicze "Lexis Nexis" Warszawa 2005). Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy. Jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Przy czym należy podkreślić, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie postanowienia powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. wyrok NSA z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 273/05, niepubl.). We wniosku strony skarżącej brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia wskazującego na istnienie przesłanek określonych w zacytowanym przepisie uzasadniających wstrzymanie wykonania przedmiotowego postanowienia. Nie wiadomo z czego miałaby wynikać szkoda wyrządzona w świadomości członków spółdzielni oraz władz, której nie zrekompensowałby zwrot uiszczonej kary pieniężnej. Mając powyższe na względzie, w ocenie Sądu, w sprawie niniejszej nie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji postanowienia.