II SA/Kr 460/11

Kraków, dnia 30 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak po rozpoznaniu w dniu 30 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. z o.o. w K. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. w K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 8 lutego 2011 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: oddalić wniosek w całości. W niniejszej sprawie A. sp. z o.o. w K. wraz z zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2011 roku o odmowie przywrócenia terminu, złożył wniosek o zwolnienie spółki od wpisu od zażalenia oraz ustanowienie na rzecz wnioskodawcy pełnomocnika. Wniosek o przyznanie prawa pomocy zawierał braki w postaci niewypełnionych pól dotyczących oświadczenia o majątku i dochodach wnioskodawcy, w związku z czym strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni poprzez przedłożenie odpowiednich dokumentów i oświadczeń na okoliczność wykazania jej stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Dotyczyło to złożenia oświadczenia o majątkach i dochodach skarżącej tj. o wysokości kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych, przedstawienia wartości i wykazu środków trwałych spółki, a także określenia wysokości zysku lub straty za ostatni rok bilansowy, popartymi dokumentami księgowymi, rachunkiem zysków i strat, oraz wyjaśnienia, czy w chwili obecnej spółka posiada jakiekolwiek środki na rachunkach bankowych (przedstawienie stosownego wyciągu z kont bankowych) oraz przedstawienie wykazu nieruchomości, ruchomości będących własnością spółki. W odpowiedzi na wezwanie strona skarżąca złożyła wniosek o przedłużenie terminu do nadesłania wymaganych dokumentów i dokonania żądanych wyjaśnień. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 30 maja 2011 roku przedłużono skarżącej spółce termin do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy o 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. Na skutek kolejnego wniosku strony skarżącej o przedłużenie terminu zarządzeniem sędziego referenta z dnia 28 czerwca 2011 roku termin ten został przedłużony o 14 dni. Strona skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów, ani danych o które była wzywana i w związku z tym referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 5 sierpnia 2011 r. pozostawił wniosek bez rozpoznania. 2 Strona skarżąca wniosła w terminie sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wnioskodawca wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym tj. obejmującym zwolnienie od wpisu od zażalenia oraz ustanowienie pełnomocnika. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako p.p.s.a., przyznanie takiego prawa osobie prawnej może nastąpić, tylko gdy ona wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wniosek podlega oddaleniu, gdyż strona skarżąca nie wykazała tej przesłanki. Stosownie do art. 246 p.p.s.a. to na osobie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek wykazania swojej sytuacji materialnej. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sądowych potwierdzenia odbioru, pismo informujące stronę skarżącą o przedłużeniu terminu (dot. zarządzenia sędziego referenta z dnia 28 czerwca 2011 r.) zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 4 lipca 2011 roku (k. [...]). Tym samym termin upłynął z dniem 18 lipca 2011 roku. Strona skarżąca pomimo długiego okresu w którym mogła zgromadzić i przesłać wymagane od niej dane i dokumenty, tj. w okresie od otrzymania pierwszego wezwania referendarza dnia 20 maja 2011 r. do dnia 18 lipca 2011 r., nie wywiązała się z obowiązku, którego wykonanie leżało w jej interesie. Jakiekolwiek zatem wyjaśnienia dotyczące zbyt krótkiego okresu na zgromadzenie wymaganych dokumentów nie zasługują na uwzględnienie. Brak w/w oświadczeń, danych i jakichkolwiek dokumentów jest zatem przeszkodą do dokonania przez Sąd oceny sytuacji materialnej strony skarżącej i uwzględnienia jej wniosku, co tym samym prowadzi do odmowy zwolnienia od kosztów. Podnieść przy tym należy, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i może być stosowana tylko do podmiotów pozostających w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie, gdyż koszty te są rodzajem daniny publicznej. W powyższej sytuacji zwolnienie strony skarżącej od ponoszenia kosztów sądowych oznaczałoby bezzasadne przerzucenie ich ciężaru na budżet państwa, a w ostatecznym efekcie -na współobywateli, jako podatników. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia biorąc za podstawę art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. 3