II SA/Kr 460/11

Kraków, dnia 7 września 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak po rozpoznaniu w dniu 7 września 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. z o.o. w K. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. w K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 8 lutego 2011r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: oddalić wniosek w całości. W niniejszej sprawie A. sp. z o.o. w K. pismem z dnia 16 marca 2012r. (k. [...]) złożyła wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, obejmujące zwolnienie od opłat sądowych. Wniosek na formularzu (k. [...]) zawierał braki w postaci niewypełnionych pól dotyczących oświadczenia o majątku i dochodach wnioskodawcy, w związku z czym strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni poprzez przedłożenie odpowiednich dokumentów i oświadczeń na okoliczność wykazania jej stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych, a także odpisu zeznań podatkowych, deklaracji VAT za ostatnie 3 miesiące, odpisu sprawozdania finansowego, raportu kasowego za ostatnie 3 miesiące, wyciągów z rachunków bankowych, informacji o wysokości wynagrodzenia pobieranego przez prezesa zarządu, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie strona skarżąca złożyła wniosek o przedłużenie terminu do nadesłania wymaganych dokumentów i dokonania żądanych wyjaśnień. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 27 kwietnia 2012 roku przedłużono skarżącej spółce termin do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy o 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. Strona skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów, ani danych o które była wzywana i w związku z tym referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2012r. pozostawił wniosek bez rozpoznania. Strona skarżąca wniosła w terminie sprzeciw, wskazując jedynie, że zarządzenie jest niewłaściwe, oraz że istnieje podstawa do zwolnienia od kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wnioskodawca wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym tj. obejmującym zwolnienie od opłat sądowych. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 1270), określanej dalej jako p.p.s.a., przyznanie takiego prawa osobie prawnej może nastąpić, tylko gdy ona wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wniosek podlega oddaleniu, gdyż strona skarżąca nie wykazała tej przesłanki. Stosownie do art. 246 p.p.s.a. to na osobie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek wykazania swojej sytuacji materialnej. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sądowych potwierdzenia odbioru, pismo informujące stronę skarżącą o przedłużeniu terminu (dot. zarządzenia referendarza z dnia 27 kwietnia 2012r.) zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 6 czerwca 2012 roku (k. [...]). Tym samym termin upłynął z dniem 13 czerwca 2012 roku. Strona skarżąca pomimo długiego okresu w którym mogła zgromadzić i przesłać wymagane od niej dane i dokumenty, tj. w okresie od otrzymania pierwszego wezwania referendarza dnia 17 kwietnia 2012r. do dnia 13 czerwca 2012r., nie wywiązała się z obowiązku, którego wykonanie leżało w jej interesie. Zaniechanie strony oraz brak w/w oświadczeń, danych i jakichkolwiek dokumentów jest zatem przeszkodą do dokonania przez Sąd oceny sytuacji materialnej strony skarżącej i uwzględnienia jej wniosku, co tym samym prowadzi do odmowy zwolnienia od kosztów. Podnieść przy tym należy, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i może być stosowana tylko do podmiotów pozostających w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie, gdyż koszty te są rodzajem daniny publicznej. W powyższej sytuacji zwolnienie strony skarżącej od ponoszenia kosztów sądowych oznaczałoby bezzasadne przerzucenie ich ciężaru na budżet państwa, a w ostatecznym efekcie - na współobywateli, jako podatników. Podnieść także należy, że powyżej opisane lekceważenie wezwań Sądu, przejawiające się w zaniechaniu przedstawienia jakichkolwiek dokumentów i danych co do sytuacji materialnej spółki nie jest pierwszym w niniejszej sprawie. Poprzednio postanowieniem z dnia 30 września 2011r. (utrzymanym w mocy przez NSA postanowieniem z dnia 15 listopada 2011r. II OZ 1092/11) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił z podobnego powodu wniosek strony. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia biorąc za podstawę art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.