II SA/Kr 465/21

WyrokWSA w Krakowie2021-07-14

Skład orzekający: Joanna Człowiekowska, Paweł Darmoń, Tadeusz Kiełkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ drugiej instancji prawidłowo stwierdził niedopuszczalność odwołania, odmawiając skarżącym przymiotu strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę, opierając się na analizie zacieniania, która nie uwzględniała precyzyjnie położenia ich mieszkania?
Ratio decidendi
Zaskarżone postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania zostało uchylone, ponieważ organ drugiej instancji nie rozważył wszechstronnie stanu faktycznego związanego z przesłanianiem projektowanej inwestycji. Brak precyzyjnego ustalenia położenia mieszkania skarżących i jego nasłonecznienia narusza zasady praworządności i uwzględniania słusznego interesu strony, co skutkuje odmówieniem przymiotu strony bez przekonującego uzasadnienia.
Stan faktyczny
Skarżący A. J. i A. J. złożyli skargę na postanowienie Wojewody, który stwierdził niedopuszczalność ich odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. o udzieleniu pozwolenia na rozbiórkę i budowę. Wojewoda uznał, że skarżący, będący właścicielami lokalu mieszkalnego, nie mają przymiotu strony w postępowaniu, ponieważ ich mieszkanie nie jest zacieniane przez projektowaną inwestycję, co wynikało z analizy przedstawionej przez organ. Skarżący zarzucili organowi błędną ocenę zacieniania, twierdząc, że ich mieszkanie jest usytuowane od strony zachodniej, południowej i północnej, a dwa pokoje i balkon są skierowane bezpośrednio na planowaną inwestycję.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Wojewody oraz zasądzono od Wojewody na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Joanna Człowiekowska SWSA Paweł Darmoń (spr.) SWSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 lipca 2021 r. sprawy ze skargi A. J. i A. J. na postanowienie Wojewody z dnia 19 lutego 2021 r , [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżących A. J. i A. J. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia 19 lutego 2021 r. nr [...], Wojewoda, na podstawie art. 134 kpa i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. 2018.1202 - ze zmianami), stwierdził niedopuszczalność odwołania A. J. oraz A. J. od decyzji Nr [...].[...] Prezydenta Miasta K. z 21 sierpnia 2020 r., znak: [...], wydanej w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę sieci gazowej wraz z przyłączami, zewnętrznych odcinków wewnętrznych instalacji wody, kanalizacji ogólnospławnej i elektrycznej oraz ogrodzenia na działkach nr [...], [...], [...], [...] obr. [...] jedn. ewid. [...], przy ul. [...] w K. oraz zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Inwestorowi: firma A., pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego pn.: "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym z wewnętrznymi instalacjami: wody, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, c.o., wentylacji mechanicznej, inst. elektryczną; z zewnętrznymi odcinkami wewnętrznych instalacji: kanalizacji sanitarnej i deszczowej, inst. elektrycznej z utwardzonymi dojściami, dojazdami, naziemnymi miejscami postojowymi, murami oporowymi, elementami małej architektury, oświetleniem zewnętrznym, miejscem gromadzenia odpadów stałych, zewnętrzną klatką schodową, szlabanem wjazdowym, na działkach nr [...], [...], [...], [...] obr. [...] jedn. ewid. [...], przy ul. [...] w K.", W uzasadnieniu organ podał, że odwołujący poinformowali, że są członkami Spółdzielni Mieszkaniowej im. T. K. w K., wskazali, że na podstawie aktu notarialnego (bez podania nr. repertorium tego aktu) są właścicielami lokalu mieszkalnego przy ul. [...] oraz, że w tym lokalu zamieszkują od ponad 23 lat. Ponadto wskazali, powołując się na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego Nr [...] z 3 kwietnia 2020 r. (w aktach sprawy organu l instancji nie ma postanowienia z 3 kwietnia 2020 r.), że Spółdzielnia Mieszkaniowa im. T. K. (jak również jej członkowie), zostali uznani za stronę w postępowaniu o udzielenie ww. pozwolenia na budowę, z czego wywodzą, że ich lokal mieszkalny znajduje się w obszarze oddziaływania ww. inwestycji. Skarżący powołali się na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., znak: [...], z 05.05.2020 r., którym uchylone zostało w całości postanowienie Prezydenta Miasta K. z 23.01.2020 r., znak: [...], o sprostowaniu oczywistej omyłki, na podstawie art. 113 § 1 kpa, oraz umorzone postępowanie organu l instancji. Według organu ww. postanowienia nie mają żadnego znaczenia dla przedmiotowej sprawy, jak również przyjętego rozstrzygnięcia, ponieważ dotyczą one sprostowania oczywistej omyłki w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, zatem nie mają znaczenia przy ustalaniu stron postępowania, zgodnie z art. 28 ust. 2 Pb. Organy administracji architektoniczno-budowlanej w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę, w celu ustalenia kręgu stron postępowania kierują się innymi kryteriami, niż w przypadku wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Ponadto dla lokalu mieszkalnego skarżących prowadzona jest KW Nr [...] oraz, A. J. i A. J., są właścicielami lokalu mieszkalnego nr [...], położonego przy ul. [...] nr [...] oraz lokal, ten znajduje się na kondygnacji 2 (tj. 1 piętro). Odwołujący nie wskazali, z jakiego przepisu rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DZ.U. z 2019 r. póz. 1065), wynika ich interes prawny do posiadania przymiotu strony w przedmiotowym postępowaniu. W przypadku, gdy działka sąsiednia, leżąca w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji jest zabudowana budynkiem wielorodzinnym, to stroną w postępowaniu jest przede wszystkim Zarząd Wspólnoty, reprezentowany w przedmiotowej sprawie przez Spółdzielnię Mieszkaniową im. T. K. w K., co wynika z art. 27 ust. 2, 3, 4 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1465) w zw. z w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali. Oprócz zarządu wspólnoty przymiot strony przysługuje także tym właścicielom, których okna są zacieniane przez projektowaną inwestycję. Prezydent Miasta K. w ww. decyzji prawidłowo przyznał przymiot strony niektórym członkom Wspólnoty, tj. właścicielom tych lokali mieszkalnych, których okna są zacieniane przez projektowaną inwestycję. A. J. oraz A. J., przymiot strony nie przysługuje, bowiem, jak wynika z dołączonej do akt sprawy analizy zacieniania, przedstawiającej fragment schematu elewacji zachodniej budynku przy ul. [...], mieszkanie nr [...] jest usytuowane po przeciwnej stronie (tj. od strony wschodniej budynku), wobec powyższego posiada ono pełne nasłonecznienie od tej strony (nie jest w ogóle zacieniane przez projektowany budynek). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższe postanowienie złożyli A. J. oraz A. J., podnosząc, że organ błędnie ocenił kwestię zacieniania, gdyż mieszkanie skarżących jest usytuowane na całej szerokości bloku od strony zarówno zachodniej, ale też od południowej i północnej pierwszego piętra. Dwa pokoje i balkon skarżących są usytuowane na stronę zachodnią, bezpośrednio na planowaną inwestycję [...] od strony ul. [...]. Planowany trzeci blok zabierze zatem resztkę słońca od strony zachodniej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu, bowiem narusza przepisy postępowania. Stan faktyczny związany z przesłanianiem projektowanej inwestycji nie został wszechstronnie rozważony przez organ II instancji i budzi wątpliwości. To doprowadziło do odmówienia przymiotu strony skarżącym bez przekonującego i konkretnego odniesienia się do okoliczności sprawy, co narusza zasadę praworządności i uwzględniania słusznego interesu strony (art. 7 k.p.a.) Stosownie do art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz.256 ze zm.) - w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie, jakie dowody są konieczne do wyjaśnienie stanu faktycznego, ich poszukiwania a następnie wyjaśnienia ich znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Konsekwencją obowiązywania zasad praworządności i prawdy obiektywnej jest także regulacja zawarta w art. 107 § 2-5 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a, ustanawiającym obowiązek organu zawarcia w wydawanym postanowieniu podstawy prawnej i uzasadnienia faktycznego. Uzasadnienie faktyczne w myśl § 3 tego artykułu powinno w szczególności obejmować wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej, z przytoczeniem przepisów prawa. Odpowiednie ujawnienie procesu decyzyjnego w sferze podstawy faktycznej rozstrzygnięcia stanowi jedną z gwarancji prawidłowej realizacji zasady swobodnej oceny dowodów z art. 80 k.p.a., która winna uwzględniać wymogi logicznego rozumowania i zasady doświadczenia życiowego. Obowiązkiem organu rozstrzygającego sprawę - w ramach motywowania podjętego rozstrzygnięcia - jest ustosunkowanie się do wszystkich twierdzeń wniosku dotyczących istotnych okoliczności faktycznych czy prawnych, a także zarzutów podnoszonych przez strony w trakcie toczącego się postępowania, odzwierciedlenie tego winno znaleźć się w uzasadnieniu. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia stwierdzono, że z analizy zacieniania przedstawiającej fragment schematu elewacji zachodniej budynku przy ul. [...], mieszkanie [...] jest usytuowane po przeciwnej stronie ( to jest od strony wschodniej budynku), wobec tego posiada ono pełne nasłonecznienie od tej strony (nie jest w ogóle zacieniane przez projektowany budynek). Skarżący konsekwentnie twierdzą, że organ jest w błędzie, bowiem ich mieszkanie jest usytuowane na całej szerokości bloku (kl. nr III) od strony zachodniej a także od strony południowej i północnej pierwszego piętra. Ich dwa pokoje i balkon są usytuowane na stronę zachodnią, bezpośrednio na planowaną inwestycję [...] od strony ul. [...], co wywoła zacienianie. Dla wzmocnienia swoich argumentów skarżący dołączyli szkic sytuacyjny (k – 3 akt sądowych). Tę okoliczność organ II instancji powinien przy ponownym rozpoznaniu sprawy dokładnie wyjaśnić a nie powoływać się wyłącznie ogólnie na wyniki analizy przesłaniania i nasłoneczniania znajdującej się na k – 102 - 106. Dotychczas brak rozważenia, gdzie konkretnie znajduje się mieszkanie skarżących ( nr [...]), nie wynika to z żadnego rysunku analizy ani dodatkowego opisu. Jak wygląda rozkład światła w tym mieszkaniu w kontekście dopuszczalnych norm wynikających z § 13 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2019.1065 t.j. z dnia 2019.06.07). Organ nie powołał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, ani w odpowiedzi na skargę żadnego dokumentu, który pozwalałby na weryfikację zajętego stanowiska. Dopiero po stwierdzeniu i szczegółowym opisaniu tych okoliczności organ będzie mógł jednoznacznie ocenić czy skarżącym przysługuje przymiot strony i samodzielny interes prawny w postępowaniu w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę oraz zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Należy przy tym mieć na względzie brzmienie art. 28 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r prawo budowlane, który stanowi, że stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu oraz okoliczność, że dnia 23 lutego 2021 r Wojewoda wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję Nr [...].[...] Prezydenta Miasta K. z 21 sierpnia 2020 r., znak: [...], wydaną w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę oraz zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej inwestorowi pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego. Z tych względów zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu z uwagi na naruszenie przepisów postępowania w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 poz. 2325 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło