II SA/Kr 466/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie NSA Andrzej Niecikowski (spr) WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Wojewody z dnia 17 stycznia 2003r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Decyzją z dnia z dnia [...].11.2002 roku, (znak: [...]) Wójt Gminy, działając na podstawie art. 28, art.33 ust. 1, art. .34 ust.4, art.36 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (Dz.U. nr.89 poz.414 z późn.zm.- obecnie tj. Dz.U. z 2003 r. nr.207 poz. 2016 z późn.zm.- zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił B. B., pozwolenie na budowę mostu stałego żelbetowego na potoku S. w km 0+300, na działkach nr ewid. [...],[...] i [...], położonych w miejscowości Ł. N., przy ul. [...]. Odwołania E. K. i B. K. nie zostały uwzględnione i Wojewoda, decyzją z dnia 17.01.2003 r. (znak: [...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje podnosząc w uzasadnieniu co następuje: 1/ ostateczną decyzją z dnia [...].01.2001 roku, (znak: [...]) Wójt Gminy ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji obejmującej budowę mostu na potoku S. na działkach nr ewid. [...],[...] i [...] w miejscowości Ł., przy ul. [...]. 2/ ostateczną decyzją z dnia [...].08.2002 roku, znak: ([...]) Starosta ponownie udzielił B. B., pozwolenia wodnoprawnego na przekroczenie potoku S. w km 0+300 mostem stałym żelbetowym, na działkach nr ewid. [...] i [...], położonych w miejscowości Ł., 3/ przedmiotowa inwestycja jest zgodna z Miejscowym Planem Ogólnym Zagospodarowania Przestrzennego Gminy, zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy Nr [...] i Nr [...] z dnia [...].03.1994 roku (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...] poz. [...] i [...] z dnia [...].05.1994 roku), zgodnie z którym teren przedmiotowej inwestycji położony jest w obrębie strefy ekologicznej rzek i potoków (o symbolu "A10W"), w której wymaga się uzgodnienia uzasadnionych lokalizacji w tej strefie z właściwymi organami gospodarki wodnej i ochrony środowiska, co uczynione zostało wyżej wspomnianym pozwoleniem wodnoprawnym, 4/ projekt budowlany, jak i dołączone do wniosku o pozwolenie na budowę dokumenty są kompletne i spełniają wymagania decyzji Wójta Gminy z dnia [...].01.2001 roku, o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a inwestor ma prawo do dysponowania terenem na którym ma być realizowana inwestycja, 5/ nieruchomości odwołujących się (dz.ewid. [...] i [...]) nie graniczą bezpośrednio z terenem inwestycji, jednak z uwagi na to iż korzystają ze "zwyczajowej" drogi, biegnącej po działce Inwestora, zostały dopuszczone do udziału w postępowaniach dotyczących przedmiotowej inwestycji na prawach stron. Droga ta jednak nie jest prawnie ustanowioną drogą konieczną, a objęte zaskarżoną decyzją działki Inwestora nr ewid. [...] i [...], nie są obciążone jakąkolwiek prawnie ustanowioną służebnością na rzecz nieruchomości skarżących Można Wnioskować, że odwołujące się obawiają się naruszenia ich prawa dojazdu do ich działek nr ewid. [...][...] ale obawy te wydają się być jednak nieuzasadnione, gdyż w wielu pismach i dokumentach znajdujących się w aktach sprawy. Inwestorka B. B., deklarowała wolę wspólnej budowy, a następnie wspólnego użytkowania przedmiotowego mostu, 6/ osobnym zagadnieniem, związanym pośrednio z odwołaniami jest sprawa wybudowanego samowolnie przez B. K., męża odwołującej się, mostku na potoku S., w pobliżu lokalizacji mostku projektowanego który objęty jest nakazem rozbiórki orzeczonej decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego decyzją, z dnia [...].09.1996 roku (znak: [...]) utrzymanej w mocy przez Wojewodę decyzją z dnia [...].12.1996 roku, (znak: [...]) którą B. K. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego ale jego skarga wyrokiem z dnia 24.06.1997 roku, (Sygn. akt II SA/Kr 83/97) została oddalona. Ale rozbiórka mostu nie została wykonana. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła E. K. i nie precyzując żądania skargi zarzuciła, że decyzję "są sfałszowane a decyzja którą zaskarża Jest dotknięta wadą o której mowa jest w art. 156 § 1 pkt.1.3 i 4 kpa.". Skarga bliższego uzasadnienia nie zawiera, ogólnie odwołując się sfałszowania decyzji, co zagraża jej bezpieczeństwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., 4 postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Skargę należy uznać za nieuzasadnioną. Dokonana w trybie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269), kontrola sądowa zaskarżonej decyzji, nie stwierdziła aby naruszała ona prawo. Przedmiotem sprawy niniejszej jest zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę mostu stałego żelbetowego, a więc budowli w rozumieniu art. 3 pkt. 3 Prawa Budowlanego z 1994 r. Zgodnie z art. 35 ust.4 Prawa Budowlanego z 1994 r., właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, gdy stwierdzi zgodność: projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z przepisami w tym techniczno-budowlanymi, a nadto kompletność projektu budowlanego (w tym posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń), wykonanego przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane. Nadto organ nie może odmówić wydania przedmiotowej decyzji, gdy ustali zgodność projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w zakresie określonym w art. 5 i 32 ust. 4 Prawa Budowlanego. Inwestor w sprawie niniejszej spełniła wszystkie wymagania nałożone przez prawo, a więc przedłożyła wymaganą dokumentacje, stosowny projekt, wykazała się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Prawidłowe więc jest stanowisko, że brak było podstaw do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Skarżąca kwestionują zaskarżoną decyzję stwierdza, że jest ona sfałszowana, przy czym bliżej nie uzasadnia na czym to "sfałszowanie" ma polegać, podobnie zarzucając, że decyzja którą zaskarża Jest dotknięta wadą o której mowa jest w art, 156 § 1 pkt.1.3 i 4 kpa.", nie naprowadza bliżej okoliczności z których wywodzi naruszenie przepisów o właściwości ( art. 156 § 1 pkt. 1 kpa), jaka to inna decyzja poprzednio rozstrzygała tę sprawę (art. 156 § 1 pkt. 3 kpa), czy w końcu została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie ( art. 156 § 1 pkt. 4 kpa). W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszały prawo, na podstawie art. 151 ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270), należało orzec jak w sentencji.