II SA/Kr 475/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr.) Sędziowie: WSA Jacek Bursa WSA Renata Czeluśniak Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o. o. z siedzibą w K. na decyzję Wojewody z dnia 22 listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala. Dnia 31 sierpnia 2009 roku [...] Sp. z o.o. w K. złożyło wniosek o wydanie decyzji pozwolenia na budowę otwartego parkingu usytuowanego poniżej poziomu terenu, zagospodarowanie płyty polegające na budowie stanowisk handlowych, budowie przekrycia pasaży handlowych wraz z pionami komunikacyjnymi mieszczącymi punkty malej gastronomii i ogólnodostępne sanitariaty wraz z wew. instalacją: sanitarną grzewczą wentylacyjną klimatyzacyjną elektryczną rozbudową wew. układu komunikacyjnego, przebudową wjazdu oraz rozbiórką kiosków handlowych usytuowanych w sąsiedztwie działki nr [...] przy ul. [...] w K. - na działkach nr: nr [...] Obr. [...] . Decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia 17.11.2009 r., znak: [...] , odmówiono zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę ww. inwestycji. Powodem takiego rozstrzygnięcia było przed wszystkim stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta K. z dnia 31.12.2007 o ustaleniu warunków zabudowy przez organ odwoławczy – SKO w K. . Zgodnie z art. 32 ust 4 pkt 1 Ustawy Prawo Budowlane z dnia 7 lipca 1994 (Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414 ze zm.) organ nie miał możliwości wydać innego rozstrzygnięcia z uwagi na brak istnienia ważnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu. W niniejszej sprawie do organu II instancji – Wojewody [...] w dniu 11.12.2009r. wraz z aktami sprawy wpłynęło odwołanie [...] Sp. z o.o. w K. , występującego w charakterze inwestora. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w trybie przewidzianym w art. 132 Ustawy Kodeks Postępowania Administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 89, poz 1071 ze zm.) z uwagi na naruszenie art. 32 Prawa Budowlanego. Decyzją wydaną w dniu 22.11.2010r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta K. podtrzymując argumentację organu pierwszej instancji o braku możliwości wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego z powodu braku ważnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego. Skarżący 27.12.2010 roku sporządził skargę od decyzji Wojewody [...] , którą wniósł za pośrednictwem organu drugiej instancji w dniu 3.01.2011 r. W piśmie zaskarżył w całości przedmiotową decyzję zarzucając jej naruszenie przepisów art. 138 §1 kodeksu postępowania administracyjnego, 107§3 kodeksu postępowania administracyjnego oraz art.8, art.77 §1 i art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu wskazując przede wszystkim, że w chwili złożenia wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego była ważna i w konsekwencji organ zobligowany był wydać decyzję zatwierdzającą projekt budowlany. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi z uwagi na fakt wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego. Wojewódki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego postanowienia nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Skargę złożoną przez [...] zgodnie z art. 151 P.p.s.a. Sąd postanowił oddalić. Istota sprawy sprowadza się do oceny, czy organa, tak pierwszej i drugiej instancji, w przedmiotowej sprawie właściwie oceniły brak ważnej decyzji o warunkach zabudowy. Stanowiącym oś problemu przepisem jest art. 32 ustęp 4 Prawa Budowlanego. Ustawodawca zamieścił w nim konstytutywne przesłanki wydania inwestorowi pozwolenia na budowę. W punkcie 1 ww. przepisu brzmi: "złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym". Co to kwestii wymagalności takiej decyzji w sprawie nie ma wątpliwości. Elementem, który de facto budził sprzeciw skarżącego było uznanie przez organy obu instancji o braku istnienia ważnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego. Należy podzielić pogląd organów, iż w zaistniałej sytuacji brak było decyzji stanowiącej przesłankę do wydania zatwierdzenia projektu budowlanego. Organ pierwszej instancji słusznie stwierdził, iż w chwili złożenia wniosku przez skarżącego decyzja o warunkach zabudowy nie istniała. Wynikało to z faktu ostateczności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 4.03.2010 roku utrzymującej w mocy wcześniejszą decyzję stwierdzającą nieważność decyzji o warunkach zabudowy wydanej w stosunku do inwestora. Skutkiem takiego rozpatrzenie sprawy przez SKO było wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o warunkach zabudowy ze skutkiem ex tunc, a więc od chwili jej wydania. Skoro więc w chwili składania wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego nie istniał ważna decyzja o warunkach zabudowy, to organ nie miał możliwości wydania innej decyzji niż odmowna. Wskazać należy, że w chwili wydawania decyzji przez organ odwoławczy tj. 22.11.2010 roku wyrok WSA w Krakowie uchylający decyzję SKO w K. stwierdzającą nieważność decyzji o warunkach zabudowy nie był jeszcze prawomocny, w wyniku czego organy obowiązywała decyzja stwierdzająca nieważność decyzji o warunkach zabudowy. Konsekwencją tego faktu musiało być utrzymanie w mocy przez organ drugiej instancji decyzji odmawiającej zatwierdzenia planu budowlanego. Nadto z akt sprawy wynika, że skarżący, ani nikt inny nie poinformował nawet organu odwoławczego o wydaniu tego orzeczenia. Informacja o nim podana została dopiero w skardze do Sądu. Sąd administracyjny bierze pod uwagę stan faktyczny i stan prawny z chwili wydawania zaskarżonych decyzji. Tak w przypadku organu pierwszej instancji, jak i organu odwoławczego nie istniała ważna decyzja ustalająca warunki zabudowy, a tym samym organy nie mogły, zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 1 Prawa Budowlanego wydać decyzji o innym rozstrzygnięciu niż o odmowie zatwierdzenia planu budowlanego. Z powyższych względów skarga jako bezzasadna, stosownie do art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegała oddaleniu.