II SA/Kr 479/09

II SA/ Kr 479/09 P O S T A N O W I E N I E Dnia 8 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w osobie Referendarza Sądowego Renaty Ranickiej po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego D. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. L. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 stycznia 2009 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu D. P. wykonującej zawód w Kancelarii Radcy Prawnego K., ul. [...] – od Skarbu Państwa, kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych), powiększoną o należny podatek VAT tytułem nieopłaconej, przyznanej z urzędu pomocy prawnej II SA/ Kr 479/09 UZASADNIENIE Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 września 2009 r. skarżącej M. L. przyznane zostało prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Pismem z dnia 12 sierpnia 2010 r. dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych poinformował o wyznaczeniu w miejsce dotychczasowego pełnomocnika reprezentującego z urzędu M. L., nowego w osobie radcy prawnego D. P.. W dniu 24 stycznia 2011 r. pełnomocnika złożył pisemny wniosek o przyznanie kosztów postępowania, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały przez skarżąca zapłacone ani w całości, ani w części. W odpowiedzi na wezwanie sądu pełnomocnik w piśmie z dnia 17 maja 2011 r. sprecyzował jakie czynności zostały podjętych w przedmiotowej sprawie. W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ), § 14 ust.1 pkt 1 lit.c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.