II SA/Kr 479/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 29 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.L. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 stycznia 2009 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 479/09 Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie tut. Sądu z dnia 15 marca 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie. Zarządzeniem z 7 maja 2010 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie 2 egzemplarzy odpisów zażalenia poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Z uwagi na nie uzupełnienie braków w zakreślonym terminie postanowieniem z dnia 6 lipca 2010 r. sąd odrzucił zażalenie skarżącej. Odpis postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 19 lipca 2010 r. W dniu 26 lipca 2010 r. skarżąca nadała na poczcie zażalenie na ww. postanowienie wnosząc "o uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia 6 lipca 2010 r. alternatywnie przywrócenie terminu do dokonania czynności. W uzasadnieniu wskazała, że mogła uzupełnić braków formalnych zażalenia, gdyż nie posiada w domu żadnego egzemplarza zażalenia. W związku z powyższym nie ma możliwości przesłania odpisów za zażalenia. Z uwagi na informację o ustanowieniu dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie r. pr. D.P. , Sąd wezwał pełnomocnika, w związku z treścią art. 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) o przedłożenie żądanych odpisów zażalenia. Brak ten został w zakreślonym terminie uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) - dalej jako p.p.s.a, sąd postanowi przywrócenie terminu, jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. W myśl art. 87 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Wskazać również należy, iż w nauce prawa i w orzecznictwie do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się z reguły: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony przy równoczesnej niemożliwości wyręczenia się inną osobą, mylne poinformowanie strony o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia ("Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod red. T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005, str. 333). Są to okoliczności tego rodzaju, że nie tylko utrudniają, ale faktyczne uniemożliwiają złożenie pisma procesowego nawet przy zachowaniu największej możliwej staranności. Okoliczności wskazane przez skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie z dnia 22 kwietnia 2010 r. nie uzasadniają uznania braku winy w niedopełnieniu czynności. Nie dysponowanie przez skarżącą egzemplarzem złożonego do Sądu zażalenia nie stanowi wystarczającej przesłanki do przywrócenia terminu. Skarżąca nie wskazała, aby istniały jakiekolwiek przeszkody, które uniemożliwiałyby jej uzyskanie go bezpośrednio w sądzie. W tej sytuacji należy uznać, że nie podejmując próby uzyskania go z akt sprawy nie dopełniła wymaganej od niej należytej staranności w przedmiotowej sprawie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.