II SA/Kr 480/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek Sędziowie NSA Izabela Dobosz AWSA Janusz Kasprzycki (spr.) Protokolant: Joanna Obrał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2008r. sprawy ze skargi H. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowego uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej H. W. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] 2006 r., znak: [...], wydaną na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 1, art. 46a ust. 1 i ust. 7 pakt 4, art. 48 ust. 1 i ust. 2, art. 383 ust. 1, art. 56 ust. 1, ust. 2, ust. 3 i ust. 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r., Nr 129, poz. 902, zwanej dalej Prawem ochrony środowiska) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2002 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie – k.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku Miejskiego Zarządu Dróg w [...], Prezydent Miasta [...] określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą: "Budowa ulicy łączącej [...] z ulicą [...] w [...]. W decyzji tej Prezydent Miasta [...] określił rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia wskazując, że będzie ono realizowane w [...] na działkach o nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...],[...] (wydzielonej z działki nr [...]),[...] (wydzielonej z działki nr [...]) obręb [...]. Planowane przedsięwzięcie polegać będzie na budowie ulicy o długości 75,0 m łączącej [...] z ul. [...]. Projekt przewiduje jezdnię o szerokości 5,0 m oraz lewostronny chodnik o szerokości 2,0 m. wykonany zostanie także kanał opadowy z włączeniem go do kanalizacji opadowej w [...]. Prezydent określił także warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem koniecznej ochrony wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenie uciążliwości dla terenów sąsiednich. Ponadto Prezydent określił wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym. Załącznik do tej decyzji stanowi charakterystyka całego przedsięwzięcia. W uzasadnieniu tej decyzji Prezydent Miasta [...] wskazał, że z wnioskiem z dnia [...] 2005 r. o jej wydanie wystąpił Miejski Zarząd Dróg w [...]. Wniosek ten został następnie uzupełniony przy pismach z dnia [...]2005 r. i z dnia [...] 2005 r., Do wniosku dołączono informację o planowanym przedsięwzięciu, kopię mapy ewidencyjnej oraz wypis z rejestru gruntów. Realizację planowanego przedsięwzięcia – ulicy łączącej [...] z ulicą [...] w [...], przewidziano w [...] na działkach nr ew. [...],[...],[...][...],[...],[...] (wydzielonej z działki nr [...]),[...] (wydzielonej z działki nr [...]) obręb [...] Prezydent wskazał, że działki nr ewid. [...] i [...] położone są na terenie nie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Pozostałe działki przewidziane pod realizację przedsięwzięcia położone są na terenie, dla którego opracowany został miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Zatwierdzony uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] 2001 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...]- "[...]". Prezydent podniósł, że lokalizacja przedsięwzięcia jest zgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Prezydent wskazał następnie, że w świetle § 3 ust. 1 pkt 56 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573, z późn. zm.), drogi publiczne kwalifikowane są do przedsięwzięć, dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko jest ustalany, tym samym realizacja tego rodzaju przedsięwzięć, na podstawie art. 46 ust. 1 Prawa ochrony środowiska, wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Prezydent wskazał, że zawiadomieniem z dnia [...] 2005 r. powiadomił strony postępowania administracyjnego o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Stosownie do treści art. 51 ust. 3 Prawa ochrony środowiska, pismem z dnia 10 sierpnia 2006 r., wystąpił do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] o wyrażenie opinii w sprawie konieczności sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko i jego ewentualnego zakresu. Uwzględniając charakterystykę planowanego przedsięwzięcia oraz stanowisko Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...], zawarte w postanowieniu z dnia [...] 2005 r. znak [...], wg którego przedmiotowe przedsięwzięcie nie wymaga sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko - postanowieniem z dnia [...] 2005 r., wydanym w oparciu o art. 51 ust 2 Prawa ochrony środowiska, Prezydent stwierdził brak konieczności opracowania raportu o oddziaływaniu na środowisko. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem z dnia [...] 2006 r. nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], wydane w wyniku rozpatrzenia zażalenia H. W. Postanowieniem z dnia [...] 2006 r., znak: [...], Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] uzgodnił środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia, pod względem wymagań higieniczno-sanitarnych. Prezydent podniósł, że o zakończeniu postępowania, zawiadomieniem z dnia [...] 2006 r. poinformował strony postępowania pouczając je o prawie do wypowiedzenia się co do poszczególnych dowodów oraz zgłoszenia żądań. Prezydent wskazał, że w związku z tym zawiadomieniem zgłosiła się H. W., która podkreśliła, iż sprawa lokalizacji przedmiotowej inwestycji jest nadal rozpatrywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (do czego odniosło się już Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w postanowieniu z dnia [...] 2006 r., znak [...]) oraz wyraziła przekonanie, że wykonanie drogi spowoduje podwyższenie terenu w stosunku do stanu istniejącego, co skutkować będzie spływem wód opadowych z drogi na sąsiadująca działkę nr [...] obr. [...], wyniesieniem powierzchni drogi powyżej podmurówki pod ogrodzeniem oraz utrudnionym wjazdem na nieruchomość. Ewentualny wpływ przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi w dużym stopniu zależy od przyjętych rozwiązań projektowych, stąd w niniejszej decyzji określono warunki, do uwzględnienia w projekcie budowlanym, mające na celu zminimalizowanie oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na otaczające środowisko. Prezydent podniósł także, że w przypadku analizowanego przedsięwzięcia nie zachodziła potrzeba przeprowadzenia postępowania dotyczącego transgranicznego oddziaływania na środowisko. Planowane przedsięwzięcie nie będzie źródłem emisji do środowisko o wartościach powodujących przekroczenie dopuszczalnych standardów środowiska wobec czego nie ma konieczności tworzenia obszaru ograniczonego użytkowania. Prezydent wskazał również, że ze względu na lokalizację i swój charakter przedsięwzięcie nie będzie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000. Analiza przedłożonego wniosku oraz informacji o planowanym przedsięwzięciu, wskazuje, że przy spełnieniu warunków zawartych w niniejszej decyzji zamierzone do realizacji przedsięwzięcie nie będzie powodować ponadnormatywnych uciążliwości dla środowiska. W związku z powyższym Prezydent Miasta [...] orzekł jak w sentencji. Odwołanie od tej decyzji złożyła H. W. wnosząc o uchylenie decyzji organu I instancji. Podniosła w nim, że inwestycja, dla której wydano decyzję jest zlokalizowana m.in. na nieistniejących działkach ewidencyjnych nr [...] i [...], dla których decyzja zatwierdzająca podział Nr [...] z dnia [...] 2004 r. została uchylona w całości decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] 2004 r. Podniosła również, że żaden z dotychczas obowiązujących planów zagospodarowania przestrzennego nie przewidywał lokalizacji ulicy w tym miejscu. Budowa ulicy łączącej [...] i ul. [...] przewidziana była na działce nr [...] znajdującej się na granicy działek nr [...] oraz nr [...], co było również związane z istniejącymi na dwupasmowej [...] łukami drogowymi i oświetleniem. Potwierdzeniem tego faktu są decyzje wydane przez Urząd Miejski w [...], Wydział Urbanistyki i Planowanie Przestrzennego: decyzja Nr [...] z dnia [...] 1995 r., decyzja Nr [...]z dnia [...] 1996 r. Wskazała, że takie usytuowanie planowanej do budowy drogi wykorzystywało istniejące skanalizowanie ruchu drogowego w [...]. Zmiana lokalizacji ulicy łączącej [...] i [...] spowoduje również konieczność przebudowy [...]. Zarzuciła, że projekt przedmiotowej drogi nie przewiduje wykorzystania uzbrojenia terenu, w tym kanalizacji deszczowej, znajdującego się na działce [...]. Przeniesienie lokalizacji inwestycji powoduje wzrost kosztów budowy ulicy, gdyż konieczne jest wykonanie uzbrojenia terenu, a ponadto planowana ulica jest znacznie dłuższa niż przewidziano w dotychczas obowiązujących planach zagospodarowania przestrzennego. Podniosła, że wcześniejsze plany zagospodarowania przestrzennego oraz plany miasta przewidywały budowę domów jednorodzinnych na działce sąsiadującej z jej działką, co miało bez porównania mniejszy wpływ na otoczenie niż budowa ulicy. Nie przewidywały również inwestycji uciążliwych dla otoczenia. Planowana do budowy ulica przebiega od strony rekreacyjnej działek, czyli południowej, co znacząco wpłynie na pogorszenie warunków życia mieszkańców. Ze względu na to, że w ciągu roku przewaga wiatrów wieje od strony południowej i zachodniej, lokalizacja inwestycji od strony południowej spowoduje zwiększony napływ zanieczyszczeń powietrza i kurzu, pochodzących od ruchu samochodowego na [...] i planowanej do budowy ulicy łączącej [...] i [...] w stronę budynków mieszkalnych. Podniosła także, że decyzja organu I instancji w żaden sposób nie określa takich warunków technicznych inwestycji, które zabezpieczałyby budynki mieszkalne położone w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej do realizacji inwestycji przed zwiększonym napływem zanieczyszczeń i kurzu. Niezrozumiałym jest dla niej fakt, że organ wydający decyzję stwierdza "Przedsięwzięcie lokalizowane jest w rejonie nasilonego ruchu samochodowego [...] oraz ruchu samochodowego ul. [...], zatem przewidywany ruch samochodowy w okresie eksploatacji planowanej ulicy praktycznie nie zmieni istniejącego tła zanieczyszczenia powietrza i tła akustycznego". Uważa, że organ zauważając szczególnie uciążliwe dla okolicznych mieszkańców warunki, nie stara się w jakikolwiek sposób zmniejszyć niekorzystnego oddziaływania istniejącej infrastruktury, co więcej pozwala bez żadnych zabezpieczeń na realizację inwestycji mającej wpływ na zwiększenie uciążliwości. Twierdzi, że budowa drogi łączącej [...] z ulicą [...] wzdłuż jej działki spowoduje w istotny sposób zwiększenie poziomu hałasu, co jest sprzeczne z Art. 112 Prawa ochrony środowiska, który mówi: "Ochrona przed hałasem polega na zapewnieniu jak najlepszego stanu akustycznego środowiska w szczególności poprzez: utrzymanie poziomu hałasu poniżej dopuszczalnego lub, co najmniej na tym poziomie". Podniosła ponadto, że planowana inwestycja znajduje się na terenie [...], a co za tym idzie konieczne jest wyrażenie zgody na jej realizację przez Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody. W/w. inwestycja zgodnie z postanowieniem z dnia [...] 2004 r. uzyskała taka zgodę, po spełnieniu określonych w nim warunków. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia nie uwzględnia jednak wymagań określonych przez Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody, a w szczególności nie zastosowano się do zalecenia wprowadzenia nasadzeń zieleni izolacyjnej i ochronnej. Odwołującą się wskazała, że budowa magistrali ciepłowniczej wzdłuż jej działki spowodowała podniesienie poziomu działki sąsiadującej z jej działką. Dodatkowo utwardzenie terenu pod budowę komisu [...] zlokalizowanego na działkach [...] oraz [...] również wpłynęło na podniesienie terenu sąsiadującego z jej działką. Zgodę na lokalizację komisu samochodowego na działce bezpośrednio sąsiadującej z jej działką wydano nie informując jej o toczącym się postępowaniu i jego rezultatach, a tym samym naruszono w sposób rażący Kodeks postępowania administracyjnego, bowiem uniemożliwiono jej udział w postępowaniu i wypowiedzenie się w sprawie. Ponieważ ulica przewidziana do realizacji nie będzie mogła być wybudowana poniżej obecnego poziomu terenu, ze względu na przebieg magistrali ciepłowniczej, spodziewa się, że nastąpi dalsze podniesienie terenu sąsiadującego bezpośrednio z jej działką. Spowoduje to, w jej ocenie, spływ zanieczyszczonych wód opadowych na jej działkę, zanieczyszczenie gleby, skażenie wód gruntowych a nawet może spowodować zalanie piwnic. Skażenie zarówno gleby jak i wód jest niedopuszczalne, ponieważ korzysta z wody ze studni przydomowej. Ponadto podniesienie powierzchni gruntu sąsiedniej działki może niekorzystnie wpłynąć na stosunki wodne. Uważa również, że budowa ulicy łączącej [...] i ul. [...] bardzo znacząco obniży wartość jej nieruchomości. Wykorzystanie ciężkiego sprzętu przy budowie planowanej ulicy w bezpośrednim sąsiedztwie jej domu będzie powodować ogromny hałas i wibracje, które mogą niekorzystnie wpłynąć na stan techniczny jej budynku mieszkalnego oraz spowodować dużą uciążliwość w okresie realizacji inwestycji. Decyzja, znak [...] w żaden sposób nie zapewnia warunków mających na celu ochronę środowiska i ograniczenie niekorzystnego wpływu inwestycji na otoczenie. Decyzją z dnia [...] 2007 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 46 ust. 1 pkt 1, art. 48 ust. 1 i 2 oraz art. 56 ust. 2, 3 i 7 Prawa ochrony środowiska, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu tak podjętego rozstrzygnięcia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wskazało, że słusznie podniósł organ I instancji, iż decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji określa takie warunki, których celem jest zminimalizowanie wpływu inwestycji na środowisko i sprowadzenie parametrów tego wpływu do wielkości prawem dopuszczonych. Odnosi się to m.in. do kwestii podniesionych przez odwołującą się. H. W. - zabezpieczenia przed niekontrolowanym spływem wód opadowych (projekt zakłada budowę kanalizacji deszczowej) oraz zabezpieczenia przed hałasem (zgodnie z informacją o inwestycji prognozowany hałas nie przekroczy normy dopuszczalnej). Kolegium dodało, że przedmiotowa decyzja nie może rozwiązać uciążliwości spowodowanych przez już istniejące obiekty, jak ruch pojazdów na [...], sąsiedztwo komisu [...] i in. - odnosi się bowiem ona do konkretnego przedsięwzięcia budowy krótkiego ([...] mb) łącznika drogowego, który będzie już wkrótce jedynym połączeniem ul. [...] z [...]. . Kolegium podkreśliło, że decyzja, której zawartość merytoryczna zgodna jest z przepisami art. 56 ust. 2, 3 i 7 Prawa ochrony środowiska - ma na celu określenie warunków ochrony środowiska obowiązujących inwestora w fazie sporządzania projektu budowlanego, realizacji przedsięwzięcia oraz późniejszego użytkowania. W odniesieniu do pozostałych kwestii szczegółowych, podniesionych przez skarżącą, Kolegium wyjaśniło, że inwestycja jest zlokalizowana na działkach nr [...] i [...] w obr. [...] - zgodnie z projektami podziału zatwierdzonymi ostatecznymi decyzjami Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 2005 r., znak [...] oraz [...] Zdaniem Kolegium nie ma dla sprawy żadnego znaczenia fakt, że w poprzednich planach miejscowych - jak twierdzi skarżąca - projektowany łącznik drogowy miał mieć zupełnie inny przebieg. Kwestia natomiast, czy istniejące uzbrojenie będzie, czy też nie będzie wykorzystane na cele inwestycji - będzie rozwiązana w projekcie budowlanym drogi. Zarzut zaś rzekomego obniżenia wartości działki H. W., nie należy do przedmiotu tej sprawy. W ocenie Kolegium nie jest to teza prawdziwa. Ponadto, wskazało Kolegium, Obszar [...] na terenie miasta [...] został zniesiony rozporządzeniem Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] 2006 r. Mając powyższe na względzie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] orzekło się jak w sentencji decyzji, zwracając jednocześnie uwagę skarżącej, że przedmiotowa inwestycja posiada ustaloną lokalizację. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję wniosła H. W. Zarzuciła zarówno decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] 2006 r., znak: [...] jak i decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2007 r., nr [...] rażące naruszenie przepisów materialnego prawa administracyjnego. W skardze powtórzyła zarzuty i argumentację przedstawione w odwołaniu od decyzji organu I instancji jeszcze raz podnosząc kwestie związane z wpływem planowanej inwestycji na jej działkę oraz działki sąsiednie. Uważa, że decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia wydano w odniesieniu do nieistniejących działek ewidencyjnych. Decyzja bowiem zatwierdzająca projekty podziału działek nr [...] i [...] została uchylona w całości przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Decyzji tych nie przesłano jej też do wiadomości. Wskazała również, że planowana inwestycja, zgodnie z kwestionowaną decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach zgody, znajduje się na terenie Obszaru [...]. Decyzja nie uwzględniła wymagań określonych przez Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody. Powtórzyła także kwestie związane podniesieniem poziomu działki sąsiedniej w związku z budową magistrali ciepłowniczej oraz wpływu tych robót na jej nieruchomość, w szczególności w aspekcie naruszenia stosunków wodnych. Utrzymuje, że budowa przedmiotowego łącznika spowoduje obniżenie wartości jej nieruchomości. W odpowiedzi na tą skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a. Skarga zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji, naruszają bowiem przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 46a ust. 1 Prawa ochrony środowiska, w brzmieniu obowiązującym na dzień wydawania zaskarżonej decyzji, postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowania wszczyna się na wniosek podmiotu podejmującego realizację przedsięwzięcia. Stosownie do ust. 4 tego przepisu do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć: pkt 1 – poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej z zaznaczonym przebiegiem granic terenu, którego wniosek dotyczy oraz obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Tymczasem do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] 2005 r. została dołączona przez Miejski Zarząd Dróg w [...] niepoświadczona kopia mapy zasadniczej w skali 1:500. Na mapie tej nie określono granic terenu ani też obszaru oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia. W żaden sposób nie można też uznać za uzupełnienie powyższych braków przedłożenia przez podmiot realizujący przedmiotowe przedsięwzięcie, za pismem dotowanym: "dnia [...] 2005 r." i "[...].2005 r." poświadczonej kopii mapy ewidencyjnej w skali 1:1000. Zaznaczono na niej kolorem różowym obrys przedmiotowego łącznika drogowego. Nie można jednak uznać, że jest to zaznaczenie granic terenu, a tym bardziej granic obszaru oddziaływania tego przedsięwzięcia. W tym zakresie doszło zatem do uchybienia postanowieniom art. 46a ust. 4 Prawa ochrony środowiska. Wobec tego w wyniku nie spełniającego wymogów podania nie mogło dojść do wydania pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Brak wyznaczenia granic obszaru oddziaływania przedmiotowej inwestycji uniemożliwia przeprowadzenie przez Sąd kontroli co do prawidłowości ustalenia stron tego postępowania. Przymiot strony w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach będą bowiem posiadać te podmioty, które mają tytuł prawny do nieruchomości położonych w sąsiedztwie zamierzonego przedsięwzięcia w granicach oddziaływania przedsięwzięcia wedle kryterium jego wpływu na środowisko. Z kwestią określenia stron postępowania wiąże się jeszcze jeden aspekt proceduralny. Stosownie do treści ust. 5 art. 46a Prawa ochrony środowiska jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 k.p.a., tj. zawiadomienie przez obwieszczenie. Brak wyznaczenia terenu inwestycji i granic obszaru oddziaływania inwestycji uniemożliwia weryfikację także i tego wymogu. Zgodnie z treścią art. 48 Prawa ochrony środowiska decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest uzgadniana w ramach współdziałania z określonymi organami. Organ występujący o uzgodnienie przedkłada między innymi wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Podstawowym gwarantem spełnienia wymagań ochrony środowiska będzie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W piśmie z dnia [...] 2006 r. Prezydent wskazał, że dla terenu lokalizacji inwestycji obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dla działek natomiast o nr ew. [...] i [...] brak jest uchwalonego planu. Wprawdzie z pisma tego wynika, że załącznikiem do niego były ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego, ale w aktach sprawy brak jest wyrysu i wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wskazywanego następnie przez Prezydenta w uzasadnieniu jego decyzji. Powyższe uniemożliwia przeprowadzenie kontroli, co do prawidłowości ustaleń dokonanych przez Prezydenta w kwestii zgodności lokalizacji przedmiotowego przedsięwzięcia z postanowieniami planu zagospodarowania przestrzennego Podstawowym kryterium przesądzającym o możliwości wydania pozytywnej decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych jest właśnie zgodność lokalizacji zamierzonego przedsięwzięcia z postanowieniami planu zagospodarowania przestrzennego, która determinuje wydanie decyzji pozytywnej o środowiskowych uwarunkowaniach. Kwestii zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego Prezydent poświęca w uzasadnieniu swojej decyzji jedno zdanie wskazując, że planowana inwestycja jest zgodna z tym planem. Nie przedstawia jednakże zapisów tego planu i nie wywodzi co o tej zgodności świadczy. Nie ulega więc wątpliwości, że nie spełnia to wymogów art. 7 i 77 § 1 k.p.a. według postanowień których organ ma poczynić wszelkie starania do wyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych dla treści rozstrzygnięcia. Nie poświęca też Prezydent w uzasadnieniu swojej decyzji miejsca analizie spełnienia przez wnioskodawcę wymogów z art. 46a ust. 1 Prawa ochrony środowiska i dalszych przepisów tej ustawy. Wymogi stawiane uzasadnieniu z art. 107 § 3 k.p.a. nie zostały zatem zachowane. W takim stanie rzeczy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie mogło, zdaniem Sądu, wydać decyzji w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Nawet jeżeli by przyjąć ku temu podstawy, to decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] także nie poddaje się kontroli. Jest poza wszelką wątpliwością, że rzeczą Sądu jest dokonanie jej weryfikacji pod względem legalności tj. zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego. Uzewnętrznieniem motywacji decyzji administracyjnej jest jej uzasadnienie. Zgodnie z art. 107 § 1 k.p.a. decyzje administracyjne winny zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. Stosownie natomiast do postanowień art. 11 k.p.a. organ zobowiązany jest do wyjaśnienia zasadności przesłanek. Uzasadnienie decyzji organu II instancji różnić powinno się od uzasadnienia decyzji organu I instancji. Organ wydający decyzję w II instancji ma bowiem do spełnienia cel szerszy niż tylko rozstrzygnięcie danej indywidualnej sprawy. Organ odwoławczy nie tylko musi ustosunkować się do twierdzeń strony, zawartych w środku prawnym, ale również przeprowadzić kontrolę instancyjną działania, które podjął organ I instancji. Uzasadnienie organu odwoławczego składać się więc powinno w przypadku utrzymania decyzji organu I instancji w mocy z uzasadnienia rozstrzygnięcia oraz uzasadnienia odrzucenia odwołania (J. Zimmermann w: motywy decyzji administracyjnej i jej uzasadnienie, Wydawnictwo Prawnicze Warszawa 1981, s.123 i następne). Patrząc pod tym kontem na uzasadnienie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] stwierdzić należy, że brak w nim przedstawienia rozumowania organu II instancji wraz z analizą postanowień poszczególnych przepisów Prawa ochrony środowiska, nawet z wykorzystaniem elementów uzasadnienia organu I instancji, które doprowadziło Kolegium do takiego samego rozstrzygnięcia jak organ I instancji. W ogóle Kolegium nie zauważa najistotniejszej kwestii ustalenia zgodności planowanego przedsięwzięcia z planem zagospodarowania przestrzennego, który według ustaleń organu I instancji obowiązuje. Jedynie wskazuje, że zawartość merytoryczna decyzji jest zgodna z przepisami art. 56 ust. 2, 3 i 7 Prawa ochrony środowiska i ma na celu określenie warunków ochrony środowiska obowiązujących inwestora w fazie sporządzania projektu budowlanego, realizacji przedsięwzięcia i użytkowania drogi. Nie wywodzi jednak z jakiego powodu tak uważa odnosząc to do treści określonych przepisów prawnych. Nadto nie można zaaprobować ogólnikowych stwierdzeń organu II instancji jako wystarczających dla nie uwzględnienie odwołania, w szczególności kwestii związanej z Obszarem [...]. Organ napisał jedynie, że obszar ten został zniesiony rozporządzeniem Wojewody [...] z dnia [...] 2006 r. bez podania nawet jego publikatora. Wzmiankowane rozporządzenie z dnia [...] 2006 r. Wojewody [...] było poprzedzone rozporządzeniem Nr [...] Wojewody [...] (Dz. Urz. Woj. [...] nr [...], poz. [...]), które na podstawie art. 157 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880 z późn. zm.) traciło moc z dniem wejścia w życie rozporządzenia Wojewody [...] [...]2006 r., z tym, że w myśl art. 153 ustawy o ochronie przyrody formy ochrony przyrody utworzone przed dniem wejścia w życie ustawy stają się formami ochrony przyrody w rozumieniu tej ustawy. Nie wyjaśniło Kolegium, czy treść art. 153 ustawy o ochronie przyrody ma znaczenie dla niniejszej sprawy ani nawet nie podjęło starań wykazania, że teren lokalizacji inwestycji nie leży w granicach obszaru chronionego krajobrazu. Powyższe obrazuje, że doszło do uchybień przepisów prawa materialnego ale także i przepisów postępowania, w tym art. 7, art. 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a., obligujących organy administracji do podjęcia działań tak aby stworzyć rzeczywisty obraz sprawy i przedstawienia tego wraz z analizą prawną w uzasadnieniu decyzji, a także art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. dający organowi odwoławczemu kompetencję do utrzymania w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej. W takim stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku. Treść art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), nakazywała orzeczenie jak w punkcie II sentencji wyroku. O kosztach natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł w punkcie III sentencji wyroku, na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.).