II SA/Kr 480/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie WSA Paweł Darmoń (spr.) WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 11 marca 2025 r. nr 225/2025 znak: WOB.7721.376.2023.KJAS w przedmiocie wniesienia odwołania z uchybieniem terminu skargę oddala. Decyzją z dnia 30 sierpnia 2023 r. nr ROIK II.5160.87.2023.PKR Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie – Powiat Grodzki nakazał I. Sp. z o.o. w K., jako inwestorowi robót budowlanych związanych z przebudową budynku mieszkalnego jednorodzinnego prowadzącą do zmiany kategorii obiektu z I na XIII, tj. na budynek mieszkalny wielorodzinny, realizowanych bez zgody właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej, zlokalizowanego przy ul. [...] w K., doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego poprzez: zamurowanie wykonanych przejść i otworów w ścianach konstrukcyjnych; rozbiórkę wszystkich wtórnie zrealizowanych wewnętrznych ścian działowych wydzielających nowe odrębne jednostki mieszkalne; rozbiórkę wtórnie rozprowadzonej w w/w pomieszczeniach instalacji wodno-kanalizacyjnej; rozbiórkę wtórnie rozprowadzonej w w/w pomieszczeniach instalacji elektrycznej. Decyzja została doręczona Spółce w dniu 1 września 2023 r. W dniu 19 września 2023 r. (data stempla pocztowego) I. Sp. z o.o. w K. wniosła odwołanie od powyższej decyzji organu I instancji, domagając się jej uchylenia i umorzenia postępowania w całości, ewentualnie jej uchylenia i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Postanowieniem z dnia 11 marca 2025 r. nr 225/2025 znak: WOB.7721.376.2023.KJAS, wydanym na podstawie art. 134 w związku z art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.), Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie stwierdził, że powyższe odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Uzasadniając swoje stanowisko organ II instancji wskazał, że wysłana przez organ I instancji przesyłka zawierająca decyzję z dnia 30 sierpnia 2023 r. została odebrana w dniu 1 września 2023 r. Oznacza to, że od dnia następnego, tj. 2 września 2023 r. rozpoczął swój bieg termin do wniesienia odwołania, który upłynął w dniu 15 września 2023 r. Odwołanie zostało natomiast nadane w placówce pocztowej w dniu 19 września 2023 r. Organ II instancji uznał zatem, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Z powyższym postanowieniem Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nie zgodziła się M. M. i pismem z dnia 11 kwietnia 2025 r. wniosła na nie skargę, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi II instancji. Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła naruszenie art. 6 w zw. z art. 7 w zw. z art. 57 § 1 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez wątpliwości co do przeprowadzonego terminu będącego początkiem okresu 14 dni na wniesienie odwołania, gdyż organ nadzoru budowlanego II instancji wskazał, że początkiem terminu jest 1 września 2023 r. (piątek), podczas gdy skarżąca stoi w przekonaniu, że doręczenie decyzji miało miejsce w dniu 4 września 2023 r. (poniedziałek), stąd w tym wypadku należałoby stwierdzić, że doszło do wniesienia odwołania w terminie otwartym. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie ustalił, że decyzja organu I instancji z dnia 30 sierpnia 2023 r. została doręczona na rzecz I. sp. z o.o. w dniu 1 września 2023 r. co oznacza, że wysyłka korespondencji miała miejsce w środę bądź w czwartek. Natomiast według uzasadnienia zaskarżonego postanowienia odbiór korespondencji miał miejsce już w dniu 1 września 2023 r. co oznacza, że korespondencja miała zostać doręczona już w piątek. Powyższe w ocenie skarżącej budzi uzasadnione wątpliwości, gdyż winna być znana również Sądowi ex officio praca z doręczeniami pocztowymi realizowanymi przez Pocztę Polską. Jednocześnie skarżąca zaznaczyła, że przedmiotowe odwołanie zostało wniesione w dniu 19 września 2023 r. co oznacza, iż termin doręczenia decyzji wydanej przez organ I instancji upływałby w dniu 4 września 2023 r. (poniedziałek), co jest w realiach funkcjonowania dominującego operatora pocztowego, jako najzupełniej realne. Powyższe jest zdaniem skarżącej bardziej prawdopodobne niż założenie, że odwołująca Spółka przekroczył termin na wniesienie odwołania. W odpowiedzi na skargę Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Ponadto organ II instancji wskazał, że decyzją z dnia 11 marca 2025 r. nr 129/2025 znak: WOB.7721.376.2023.KJAS, po rozpatrzeniu odwołania M. M. i J. M., uchylił decyzję organu I instancji z dnia 30 sierpnia 2023 r. nr ROIK II.5160.87.2023.PKR i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Sprawa zostanie zatem ponownie rozpatrzona przez PINB. Ponadto organ II instancji poinformował, że skarżąca wniosła sprzeciw od ww. decyzji, który został przekazany do WSA w Krakowie w dniu 9 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, skargę złożoną w niniejszej sprawie rozpoznał na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do brzmienia art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W następnej kolejności stwierdzić należy, że w myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Normatywnym potwierdzeniem sprawowania przez sądy administracyjne kontroli działalności administracji publicznej jest również art. 3 § 1 p.p.s.a., stanowiący ponadto, że sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Zaznaczenia wymaga, że stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Co więcej, pozostaje zobowiązany do wzięcia z urzędu pod rozwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodniesionych w skardze, pozostających jednak w związku z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie, orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że nie narusza ono prawa w sposób powodujący konieczność jego wyeliminowania z obrotu prawnego, a skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, zwanej dalej k.p.a.), zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. O zgodności z prawem postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania decyduje to, czy według stanu na moment jego podjęcia spełniły się przesłanki przewidziane w art. 134 k.p.a. Konieczne jest zatem ustalenie, w jakim dniu miało miejsce prawidłowe doręczenie decyzji oraz ustalenie, kiedy zostało wniesione odwołanie od tej decyzji i w rezultacie czy doszło do uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Z uwagi na brzmienie art. 134 k.p.a. istotną okolicznością, mającą wpływ na sposób zakończenia sprawy przez organ odwoławczy, powinno być zatem ustalenie daty skutecznego doręczenia decyzji stronom biorącym udział w postępowaniu. Jak wynika z akt sprawy, a w szczególności ze znajdującego się na k. 18 akt administracyjnych potwierdzenia odbioru, decyzja organu I instancji została doręczona I. Sp. z o.o. w K. w dniu 1 września 2023 r. Zgodnie z treścią art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Oznacza to, że termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 15 września 2023 r. Natomiast odwołanie zostało wniesione przez ww. Spółkę w dniu 19 września 2023 r. (data stempla pocztowego, k. 21 akt adm.), a więc po terminie. Prawidłowo zatem organ II instancji stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Podkreślić należy, że pocztowy dowód doręczenia adresatowi przesyłki jest dokumentem urzędowym, potwierdzającym fakt i datę doręczenia zgodnie z danymi na dokumencie tym umieszczonymi. Taki charakter zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki powoduje, że dokument ten korzysta z domniemania prawdziwości. Domniemanie to może jednak zostać obalone. Zdaniem Sądu, zarzuty skargi nie obaliły tego domniemania. W treści skargi skarżąca ograniczyła się jedynie do rozważań na temat pracy Poczty Polskiej oraz przypuszczeń co do prawidłowego (jej zdaniem) terminu doręczenia przesyłki zawierającej decyzję organu I instancji. Swoich twierdzeń skarżąca nie poparła jednak żadnymi dowodami. Dodać przy tym należy, że ustalenia Kolegium co do terminowości wniesienia odwołania nie były kwestionowane przez I. Sp. z o.o., a więc stronę, która wniosła to odwołanie. W tej sytuacji Sąd uznał, że zarzuty skargi nie mogły skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia, gdyż nie były one zasadne. Rozpoznając niniejszą sprawę nie dopatrzono się również innych naruszeń prawa, które mogłyby uzasadnić uchylenie tego postanowienia (art. 134 p.p.s.a.). W świetle powyższych ustaleń należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, gdyż ani argumentacja skargi, ani też analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju, które mogły mieć wpływ na jej wynik, dlatego Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.