II SA/Kr 485/17

WyrokWSA w Krakowie2018-01-19

Skład orzekający: Joanna Tuszyńska, Krystyna Daniel, Jacek Bursa

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organy administracji publicznej prawidłowo oceniły brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji złoża kruszywa naturalnego, uwzględniając obowiązujące przepisy prawa, w szczególności dotyczące obszarów chronionych krajobrazowo?
Ratio decidendi
Organy administracji publicznej dopuściły się kwalifikowanego naruszenia prawa, opierając swoje rozstrzygnięcia na przepisach nieobowiązującej uchwały Sejmiku Województwa dotyczącej Obszaru Chronionego Krajobrazu. W związku z tym, że ocena zgodności planowanego przedsięwzięcia z prawem została dokonana w oparciu o nieaktualny akt prawny, zaskarżona decyzja i poprzedzające ją akty organów niższych instancji zostały uchylone. W ponownym postępowaniu organy zobowiązane są do uwzględnienia aktualnie obowiązujących przepisów.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy B. o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji złoża kruszywa naturalnego. Skarżący zarzucili organom błąd w ocenie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Organy obu instancji uznały, że przedsięwzięcie nie wymaga takiej oceny, opierając się m.in. na zapisach studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz na przepisach dotyczących Obszaru Chronionego Krajobrazu.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy B. i postanowienie Wójta Gminy B.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : WSA Krystyna Daniel WSA Jacek Bursa (spr.) Protokolant : Katarzyna Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi G. N. i K. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2017 r. znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz postanowienie Wójta Gminy B. znak: [...] Wójt Gminy B. decyzją z dnia 15 grudnia 2016 r., znak: [...],2016 określił środowiskowe uwarunkowania na realizację przedsięwzięcia z wniosku [...] Sp. z o.o. z siedzibą w miejscowości W. określonego jako "Eksploatacja złoża Kruszywa naturalnego "W. ." w granicach obszaru [...] na działkach ewidencyjnych numer: [...] [...], [...], [...] obręb W., gmina B.". W uzasadnieniu podano, iż z karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika, że obszar działek objętych wnioskiem posiada powierzchnię 2,18 ha, przy czym powierzchnia zajęta bezpośrednio pod eksploatację wynieść ma ok. 1,87 ha. Obszar ten znajduje się na terenie udokumentowanego złoża bilansowego "[...] o powierzchni ponad 75 ha, który w trakcie dotychczasowej eksploatacji niemal w całości został przekształcony górniczo, a następnie w znacznej części zrekultywowany. Objęty wnioskiem teren stanowi niewielki fragmenty powierzchni udokumentowanego złoża, które nie mogły być dotychczas przedmiotem zagospodarowania górniczego, przede wszystkim z powodu braku prawa do władania nieruchomościami gruntowymi. Przedmiotowa inwestycja będzie polegała na kontynuowaniu wydobywania kruszywa naturalnego z terenu złoża [...], metodą odkrywkową, bez użycia materiałów wybuchowych, w planowanym [...] Eksploatowany będzie fragment złoża pozostawiony dotychczas pomiędzy dużymi, zrekultywowanymi już wyrobiskami poeksploatacyjnymi. Zgodnie z ewidencją gruntów, planowana inwestycja obejmuje działki rolne (łąki). Obszar planowanej żwirowni jest płaski, ograniczony zbiornikami wodnymi -poeksploatacyjnymi (po stronie N i S) oraz kompleksami leśnymi (od E i W). Dojazd na teren planowanej eksploatacji możliwy jest od strony zachodniej z drogi gruntowej wykorzystywanej dotychczas do transportu kopaliny z terenu wydobywania kruszywa w granicach [...] oraz [...] Przedsięwzięcie planowane jest na terenie chronionym na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2015 r. póz. 161) - na terenie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. Najbliższa zabudowa mieszkalna znajduje się w odległości ok. 150 m od granicy planowanego wyrobiska. Przedmiotowa działalność eksploatacyjna nie będzie wymagała podejmowania żadnych dodatkowych działań inwestycyjnych towarzyszących - zakład będzie pracował w oparciu o infrastrukturę istniejącego zakładu górniczego (drogi, zaplecze techniczno-biurowe, zakład przeróbczy, itp.), funkcjonującego na złożu [...] od ponad 15 lat. Planowana roczna wielkość wydobycia limitowana jest zdolnościami przeróbczymi zakładu klasyfikacji kruszywa (maks. 250 Mg/h, optymalnie 150 Mg/h). Planowane wydobycie prowadzone będzie przez ok. 10 miesięcy w roku (ograniczenia w miesiącach zimowych), średnio przez 25 dni w miesiącu, na jedną przedłużoną zmianę (10-12 h). W celu uzyskania optymalnego wykorzystania zasobów złoża, planuje się prowadzenie eksploatacji w sposób będący kontynuacją istniejących wyrobisk. W ten sposób wykorzystane będą zasoby pozostające dotychczas w skarpach akwenów. W zależności od możliwości władania terenem docelowo pomiędzy powiększonymi basenami albo pozostanie grobla na działce nr [...], albo obydwa baseny zostaną połączone w jeden zbiornik. Proces przygotowania terenu pod eksploatacje obejmie zdjęcie wierzchniej warstwy glebowej i zmagazynowanie jej w pasie ochronnym od działek sąsiednich (do wykorzystania w procesie rekultywacji). Wał ten będzie stanowił ekran akustyczny zabezpieczający zabudowę mieszkalną przed nadmierną emisją hałasu z terenu eksploatacji. Następnie usunięty zostanie nadkład, który będzie składowany na tymczasowym zwałowisku mas ziemnych. Gleba i nadkład usuwane będą z koniecznym wyprzedzeniem frontu wydobywczego poprzez zgarnianie spycharką lub urabianie koparką. Postęp frontu wydobywczego planowany będzie zgodnie z zasadą pozostawiania jak największej części terenu w stanie niezmienionym. Eksploatacja następować będzie spod lustra wody koparką podsiębierną z napędem spalinowym. Urabianie kopaliny prowadzone będzie do spągu udokumentowanego złoża, bez konieczności przybierania skał podłoża. Urobiona kopalina transportowana będzie do zakładu przeróbczego ulokowanego na terenie istniejącego zaplecza zakładu. W czasie urabiania koparką, kruszywo sypane będzie na hałdę na krawędzi wyrobiska, skąd po odsączeniu wody załadowywane będzie na wozidła technologiczne i dostarczane do zasypu przesiewacza. Rekultywacja terenów wyeksploatowanych postępować będzie na bieżąco z postępem frontu eksploatacyjnego, zgodnie z opracowanym, uzgodnionym i w znacznej części już zrealizowanym projektem rekultywacji. W wydanej 10 listopada 2016 r. opinii Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Wójt Gminy B., postanowieniem z dnia 30 listopada 2016r., znak: [...] stwierdził brak obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia. Wg tego organu lokalizacja, charakter i skala zamierzonego przedsięwzięcia nie spowoduje negatywnego oddziaływania planowanej inwestycji na możliwość osiągnięcia wyznaczonych celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza W. [w nawiązaniu do art. 81 ust. 3 ustawy ooś]. Przeprowadzone w KIP analizy dowodzą, że realizacja inwestycji nie będzie powodować ponadnormatywnych uciążliwości dla środowiska, nie będzie miała negatywnego wpływu na cenne siedliska przyrodnicze, nie wywoła ponadto negatywnych zmian w istniejącym krajobrazie. Charakter oraz skala zamierzenia pozwalają na stwierdzenie, że planowana inwestycja nie będzie powodowała zwiększenia emisji zanieczyszczeń mogących mieć wpływ na zmiany klimatu. Z uwagi na lokalizację inwestycji, rodzaje możliwych oddziaływań, a także ich skalę i zasięg, należy uznać, iż nie będzie występowało transgraniczne oddziaływanie przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Wydaną w sprawie opinię sporządzono po przeprowadzonej analizie przedsięwzięcia, w której uwzględniono łącznie uwarunkowania wyszczególnione w art. 63 ustawy, w tym rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem jego skali i ich wzajemnych proporcji, powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się ich oddziaływań, wielkości zajmowanego terenu oraz wykorzystywania zasobów naturalnych, emisji i występowania innych uciążliwości, ryzyka wystąpienia poważnej awarii, a także jego położenia względem obszarów wrażliwych i chronionych przyrodniczo. Przeanalizowano również wielkość i złożoność oddziaływania, z z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej. Następnie, w/w decyzją z dnia 15 grudnia 2016 r., znak: [...] Wójt Gminy B. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wnioskowanego przez [...] Sp. z o.o. przedsięwzięcia określonego jako "Eksploatacja złoża kruszywa naturalnego [...]" w granicach obszaru górniczego [...] oraz określił warunki realizacji tego przedsięwzięcia. Integralną część wydanej decyzji stanowią załączniki do decyzji w postaci charakterystyki przedsięwzięcia do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Od decyzji odwołanie złożyli właściciele jednej z objętych wnioskiem działek (nr [...]) G. N. i K. N. zaskarżonej decyzji zarzucając, że wydana została z naruszeniem prawa, a szczególności art. 84 w związku z art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016r. poz. 353 ze zm.) poprzez uznanie przez Wójta Gminy B., że w przedmiotowej sprawie brak jest potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 16 lutego 2017 r. sygn. akt: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 2, art. 73 ust. 1, art. 74 ust. 1 pkt 2, 3 i 6, art. 84 ust. 1 i ust. 2 i art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, § 3 ust. 1 pkt 40 lit. a tiret 3-5 i 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. póz. 71), utrzymało zaskarżoną decyzję. Organ wskazał w uzasadnieniu, iż kontynuacja wydobycia kruszywa naturalnego na przedmiotowym terenie jest zgodna z ustaleniami Studium uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy B.. Wobec powyższego wyjaśnić należy, że przedmiotowe przedsięwzięcie planowane jest na terenie chronionym na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 4 oraz art. 23 ustawy o ochronie przyrody -zlokalizowane jest bowiem w granicach [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu, ustanowionego przez Wojewodę T. w drodze rozporządzenia Nr [...] z dnia 28 sierpnia 1996 r. (Dz. Urz. Woj. [...] i chronionego obecnie na mocy uchwały nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia 27 lutego 2012 r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu (Dz. Urz. Woj. [...]). Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 - 8 w/w uchwały Sejmiku Województwa [...] na terenie R. Obszaru Chronionego Krajobrazu zakazuje się: 1) zabijania dziko występujących zwierząt, niszczenia ich nor, legowisk, innych schronień i miejsc rozrodu oraz tarlisk, złożonej ikry, z wyjątkiem amatorskiego połowu ryb oraz wykonywania czynności związanych z racjonalną gospodarką rolną, leśną, rybacką i łowiecką; 2) realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.); 3) likwidowania i niszczenia zadrzewień śródpolnych, przydrożnych i nadwodnych, jeżeli nie wynikają one z potrzeby ochrony przeciwpowodziowej i zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego lub wodnego lub budowy, odbudowy, utrzymania, remontów lub naprawy urządzeń wodnych; 4) wydobywania do celów gospodarczych skał; w tym torfu oraz skamieniałości, w tym kopalnych szczątków roślin i zwierząt, a także minerałów i bursztynu; 5) wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu, z wyjątkiem prac związanych z zabezpieczeniem przeciwsztormowym, przeciwpowodziowym lub przeciw-osuwiskowym lub utrzymaniem, budową, odbudową, naprawą lub remontem urządzeń wodnych; 6) dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli służą innym celom niż ochrona przyrody lub zrównoważone wykorzystanie użytków rolnych i leśnych oraz racjonalna gospodarka wodna lub rybacka; 7) likwidowania naturalnych zbiorników wodnych, starorzeczy i obszarów wodno-błotnych; lokalizowania obiektów budowlanych w pasie szerokości 50 m od linii brzegów rzek, jezior i innych zbiorników wodnych, z wyjątkiem urządzeń wodnych oraz obiektów służących prowadzeniu racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej lub rybackiej. Stosownie do treści § 3 ust. 3 przywoływanej uchwały nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia 27 lutego 2012 r. zakaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 (zakaz wydobywania do celów gospodarczych skał, w tym torfu oraz skamieniałości, w tym kopalnych szczątków roślin i zwierząt, a także minerałów), nie dotyczy: 1) wydobywania kamieni, żwiru i piasku w związku z utrzymaniem wód, szlaków żeglownych oraz remontem urządzeń wodnych, o których mowa wart. 124 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.); 2) terenów objętych koncesjami na wydobywanie kopalin ze złóż wydanymi na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2011 r. Nr 163, póz. 981); 3) terenów przeznaczonych na cele wydobywania skał i minerałów w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego lub studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, obowiązujących w dniu wejścia w życie niniejszej uchwały; 4) terenów przeznaczonych na cele wydobywania skał i minerałów w uchwalonych po dniu wejścia w życie niniejszej uchwały miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego lub studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, dla których przeprowadzona procedura strategicznej oceny oddziaływania na środowisko wykazała brak niekorzystnego wpływu na przyrodę Obszaru. Jak wynika z załączonego do Karty informacyjnej przedsięwzięcia zaświadczenia Kierownika Referatu Rolnictwa, Ochrony Środowiska, Gospodarki Mieszkaniowej, Planowania Przestrzennego i Działalności Gospodarczej Urzędu Gminy B. z dnia 5 września 2016r., znak: [...] "dla wnioskowanego terenu Gmina B. nie posiada prawnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Działki ewidencyjne wymienione we wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia, to tereny rolne w złożu kruszywa naturalnego [...] Przedmiotowe złoże zostało wprowadzone do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy B. uchwałą Rady Gminy B. N. [...] z dnia 19.11.2008 r. (...) Prawo do eksploatacji rozpoznanych złóż wynika wprost z zapisów ustaleń w/w studium zawartych w rozdziale pt: Program kształtowania i ochrony zasobów środowiska przyrodniczego - dotyczących charakteru użytkowania obszarów rolniczej przestrzeni produkcyjnej wyłączonych z zabudowy. Zgodnie z zapisami studium jako użytkowanie dopuszczalne uznaje się eksploatację złóż w uzasadnionych ekonomicznie przypadkach, które zostało poprzedzone wnikliwą analizą pod kątem ochrony środowiska naturalnego i krajobrazu. Ponadto przy wykorzystaniu złóż naturalnych występujących na terenie gminy pod eksploatację należy kierować się oszczędną i racjonalną gospodarką złożem zgodnie z w/w art. Prawa ochrony środowiska, a sposób i zakres eksploatacji musi uwzględniać ochronę przed degradacją terenów otaczających oraz ich rekultywację po zakończeniu eksploatacji'. Wobec tego w sprawie zastosowanie znajduje wyjątek o którym mowa w § 3 ust. 3 pkt 3 przywoływanej uchwały nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia 27 lutego 2012 r., gdyż objęty wnioskiem teren działek numer: [...] [...], [...], [...] położonych w obręb W., gmina B., uchwałą Rady Gminy B. N. [...] z dnia 19 listopada 2008 r. przeznaczony został na cele wydobywania skał i minerałów w zapisach studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy B., obowiązującym w dniu wejścia w życie uchwały [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia 27 lutego 20J2 r. Odnosząc się do pozostałych zarzutów wyjaśniono, że na wydanie decyzji środowiskowej nie jest wymagana zgoda właścicieli działek na których inwestycja ma bowiem prawa własności, nie daje też inwestorowi żadnych praw do terenu potencjalnego zainwestowania, określa natomiast jedynie wpływ przedsięwzięcia na środowisko i wymagania jakie powinny być spełnione, aby minimalizować skutki negatywnego wpływu czynników szkodliwych. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na tą decyzję wnieśli G. N. i K. N. zarzucając, że została wydana z naruszeniem prawa, a w szczególności art. 84 w związku 2 art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez uznanie, że w przedmiotowej sprawie brak jest potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W ocenie skarżących organy w sposób szczegółowy nie wykazały, że zamierzenie inwestycyjnie nie wpłynie negatywnie na cele i przedmioty ochrony ww. obszaru nie spowoduje spadku liczebności populacji gatunków będących przedmiotami ochrony w w/w obszarze, nil spowoduje zmniejszenia zasięgów ich występowania jak również nie spowoduje też pogorszenia stanu siedlisk przyrodniczych, uszczuplenia ich powierzchni ani zmiany ich cech charakterystycznych, a co za tym idzie nie wykazał, czy realizacja przedmiotowej inwestycji nie pogorszy integralności w/w obszaru Natura 2000 i nie wpłynie negatywnie na jego powiązania z innymi obszarami sieci Natura 2000. Nie wykazano w sposób dostateczny czy przedmiotowe przedsięwzięcie będzie miało wpływ na zmiany parametrów fizykochemicznych, chemicznych ani biologicznych ekosystemów wodnych jak również na stan wód przeznaczonych do spożycia przez ludzi. Ponadto planowane przedsięwzięcie w sposób negatywny wpłynie na charakter rolny działki nr [...], z uwagi na fakt, że przedsiębiorca planuje tą działkę całkowicie wyeksploatować (co doprowadzi do jej degradacji) lub też utworzyć z tej działki groblę (co spowoduje zmianę przeznaczenia tej działki). Planowane przedsięwzięcie w sposób negatywny wpłynie na stosunki wodne sąsiednich nieruchomości, dodatkowo pogłębiając stopniowy zanik wód powierzchniowych na tych nieruchomościach. Wójt Gminy B. nie wskazał szczegółowych informacji i danych, wskazujących na to, że planowane przedsięwzięcie nie będzie powodowało przekroczeń ustalonych w środowisku dopuszczalnych poziomów dźwięku na terenach chronionych akustycznie, emisji zanieczyszczeń do powietrza atmosferycznego (głównie spalin i pyłów wytwarzanych w trakcie pracy maszyn). Ponadto w sposób mało przejrzysty Wójt Gminy B. wskazał na najbardziej prawdopodobne zagrożenie mogące zaistnieć w toku eksploatacji kopaliny jakim jest wyciek substancji ropopochodnych. Mając na uwadze wskazane wyżej zagrożenia wskazano, że Wójt Gminy B. nie wskazał w sposób dostateczny działań przedsiębiorcy zmierzających do minimalizacji ich powstania. Powyższe ustalenia Wójta Gminy B. zostały w całości uznane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze i były podstawą wydania zaskarżonej decyzji. W tym stanie faktycznym i prawnym organy l i II instancji nie wykazały wszystkich przesłanek wynikających z art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko niezbędnych do uznania, że w przedmiotowej sprawie brak jest potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wniesiono o uchylenie decyzji obu instancji. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Planowane przedsięwzięcie, należy zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 40 lit. a tiret 3-5 i 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zakwalifikować do przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Wymagało zatem wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na jego realizację. Istotną wadą kontrolowanego postępowania jest jednak okoliczność, że organy dokonując oceny tego przedsięwzięcia i stwierdzając brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, oceny tej dokonały uwzględniając postanowienia nieobowiązującej w chwili wydawania zarówno postanowienia Wójta Gminy B. z dnia 30 listopada 2016r., znak: [...] jak i obu decyzji, uchwały nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia 27 lutego 2012 r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. Od 29 listopada 2016 roku obowiązuje bowiem w tym przedmiocie inny akt tj. Uchwała Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia 28 października 2016 r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu, ogłoszona w dniu 14.11.2016 w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z 2016 pod pozycją [...] (strona BIP-u). Zgodnie z § 8 tej uchwały, wchodzi ona w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] tj. 29 listopada 2016 roku, a zgodnie z jej § 7 traci moc uchwała Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia 27 lutego 2012 r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu (Dz. Urz. Woj. [...] Zatem organy winny były dokonać oceny zgodności planowanego przedsięwzięcia z przepisami Uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia 28 października 2016 r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu, a nie z przepisami nieobowiązującej w chwili wydawania postanowienia i decyzji uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia 27 lutego 2012 roku. Błąd organu należy ocenić za kwalifikowany i niejako obrazowo można stwierdzić, że jest on analogicznie istotny, jakby organ wydający pozwolenie na budowę, dokonał oceny planowanej budowy z przepisami nieobowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponieważ zadaniem sądu administracyjnego jest kontrola zgodności z prawem decyzji administracyjnych, a nie zastępowanie organów w orzekaniu, powyższe uchybienie skutkuje uchyleniem decyzji obu organów oraz postanowienia Wójta Gminy B. z dnia 30 listopada 2016r., znak: [...] W ponownym postępowaniu organ dokona oceny planowanego przedsięwzięcia uwzględniając przepisy aktualnie obowiązującej uchwały w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. Ponowna decyzja winna przy tym zawierać zdecydowanie bardziej wnikliwą ocenę planowanego zamierzenia w kontekście obligatoryjnych uwarunkowań wymienionych w art. 63 ust. 1 w związku z art. 85 ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W przedmiotowym wypadku zarówno decyzja organu I, jak i organu II instancji (choć zdecydowanie bardziej prawidłowo uzasadniona) narusza art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 85 ust. 2 pkt. 2 w/w ustawy, z uwagi na nadmierną lakoniczność i pobieżne odniesienie się do konkretnych uwarunkowań planowanego przedsięwzięcia. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło