II SA/Kr 488/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z dnia 6 października 1999 r., sygn. akt II SA/Ka 1264/97 oddalającym skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia 15 lipca 1997 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia sposobu użytkowania pomieszczenia postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania W dniu [...] października 2004 r. T. P. złożył w urzędzie pocztowym przesyłkę zawierającą skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z dnia 6 października 1999 r., sygn. akt II SA/Ka 1264/97 oddalającym skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia 15 lipca 1997 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia sposobu użytkowania pomieszczenia. Jako podstawy żądania wznowienia postępowania skarżący T. P. wskazał na wykrycie po wydaniu w dniu [...] .10.1999 r. wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny -Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach takich okoliczności faktycznych i środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy i jednocześnie istniały one w chwili wydawania ww. wyroku, a z których skarżący nie mógł skorzystać. Drugą przesłanką uzasadniającą wznowienie postępowania był zupełny brak należytego reprezentowania interesów skarżącego przez adwokata lub radcę prawnego, możliwy do "odczytania" z przedstawionych w czasie postępowania sądowoadministracyjnego materiałów dowodowych. Skarżący wskazał również, że wniesiona skarga o wznowienie postępowania mieści się w ustawowym terminie j ej złożenia. Skarga o wznowienie postępowania zawiera następujące żądania: (1) wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego -Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z dnia 6 października 1999 r., sygn. akt II SA/Ka 1264/97; (2) zmiany wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z dnia 6 października 1999 r., sygn. akt IISA/Ka 1264/97 poprzez uchylenie decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] .05.1997 r.; (3) przeprowadzenia dowodu z opinii rzeczoznawców w przedmiocie znajomości Prawa budowlanego oraz Prawa działalności gospodarczej; (4) zasądzenia kosztów według norm przepisanych. Uzasadniając swoją skargę skarżący podniósł, iż wykonanie decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] .05.1997 r. nie jest możliwie, ponieważ decyzja ta jest bezprzedmiotowa. Przedmiotem tej decyzji było przywrócenie obiektowi budowlanemu (magazynowi) sposobu użytkowania wynikającego z pozwolenia na budowę i takie przywrócenie nie jest możliwe, ponieważ wytwórnia wód gazowanych nie istnieje już od 6 lat. Zarzucono naruszenie ustawowych zasad prowadzenia działalności gospodarczej w tym ułatwiania wykonywania tej działalności. Skarżący wskazał, że Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach wydając w dniu 6 października 1999 r., wyrok (akta o sygn. II SA/Ka 1264/97) nie mógł dysponować materiałem dowodowym niezbędnym do należytego rozstrzygnięcia tej sprawy. W szczególności Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach nie dysponował wyrokiem NSA z dnia 12.01.1995 r., sygn. akt SA/Ka 206/94 rozstrzygającym o braku zmiany sposobu użytkowania magazynu po poszerzeniu działalności o handel hurtowy, mimo że wyrok ten znajduje się w aktach sprawy. Ponadto w tej sprawie należy uwzględnić udzielnie zgody przez Inspektora Sanitarnego oraz pozytywną opinię Inspektora Ochrony Środowiska w przedmiocie dopuszczenia do eksploatacji magazynu. Cała sprawa wynika zaś ze zwiększenia ruchu pojazdów, które do magazynu skarżącego dojeżdżały drogą publiczną nieutwardzoną i tym samym powodowały powstawanie uciążliwości na rzecz innych mieszkańców. W dalszej części skargi skarżący polemizuje z ustaleniami przyjętymi przez organy administracji w zakresie wzrostu ruchu pojazdów, wskazując iż są one nielogiczne i nieudowodnione. Zarzucono organom administracyjnym nieprawidłową interpretację przepisów ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane i ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Postanowieniem z dnia [...] .03.1997 r. Państwowy Terenowy Inspektor Sanitarny (znak [...] ) wyraził zgodę na rozpoczęcie działalności hurtowej w magazynie zlokalizowanym w [...] przy ul. [...]. Taka działalność (hurtowa) była zgodna również z wówczas obowiązującym planem miejscowym Gminy [...]. W dniu 18 października 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zwrócił się do skarżącego o usunięcie braków formalnych skargi o wznowienie postępowania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez uiszczenie wpisu oraz wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi, a w szczególności zaś podania daty, kiedy skarżący dowiedział się o podanej w skardze przyczynie wznowienia -czyli później wykrytych okolicznościach faktycznych i środkach dowodowych mogących mieć wpływ na wynik sprawy (jak również poprzez dokładne ich sprecyzowanie), a także daty otrzymania wiadomości o braku należytej reprezentacji w postępowania (akta sprawy, karta nr 19). W odpowiedzi na to wezwanie skarżący uiścił wpis, a także w piśmie z dnia [...] października 2004 r. wyjaśnił, że o podstawie wznowienia dowiedział się [...] sierpnia 2004 r. Jako okoliczności faktyczne i środki dowodowe wykryte później, które mogą mieć wpływ na wynik sprawy wskazano niewykonalność wyroku Sądu z dnia [...] .10.1999 r. i decyzji Wojewody z dnia [...] .07.1997 r. z powodu braku funkcjonowania hurtowni od 6 lat oraz naruszenie ustawy o działalności gospodarczej. Skarżący wyjaśnił również, iż w całym postępowaniu występował sam, bez profesjonalnego pełnomocnika, który mógłby udzielić mu fachowej pomocy. Po przekazaniu przez Wojewódzki Sąd Administracji w Gliwicach sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, Sąd ten w dniu 29 marca 2006 r. wezwał skarżącego o uprawdopodobnienie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Na to wezwanie skarżący pismem z dnia [...] kwietnia 2006 r. (data wysłania) wyjaśnił, że o podstawie wznowienia dowiedział się [...] sierpnia 2004 r. Jednocześnie oświadczył, że [...] września 2003 r. skierował swój wniosek o ponowne rozpatrzenie skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] .05.1997 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po czym po raz drugi skargę o wznowienie postępowania skierował [...] października 2004 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Gliwicach. Skarżący podniósł, że wyrok NSA z dnia 6.10.1999 r. (II SA/Ka 1264/97) jest bezprawny, ponieważ skarżący od początku dysponuje wiarygodnymi dokumentami i nie zgadza się z tym wyrokiem. Zdaniem skarżącego termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania, który zgodnie z art. 403 K.p.c. wynosi 5 lat od daty uprawomocnienia się wyroku, został zachowany, ponieważ wniosek do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył skarżący w dniu [...] .09.2003 r. W odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania z dnia [...] .02.2006 r. Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. W odpowiedzi na argumentację zawartą w skardze wyjaśniono, że skoro wyrok NSA z 12.01.1995 r. II SA/Ka 206/94 według oświadczenia skarżącego znajduje się w aktach sprawy, to tym samym był on znany Sądowi orzekającemu w dniu [...].10.1999 r., a nawet gdyby nie było tego wyroku w aktach sprawy to nic nie stało na przeszkodzie, aby w toku postępowania sądowoadministracyjnego skarżący wskazał ten wyrok. Wojewoda [...] podniósł również, iż istnieją uzasadnione wątpliwości co do zachowania przez skarżącego 3-miesięcznego terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Skoro skarżący znał wyrok NSA z dnia 12.01.1995 r. już w dacie wydania wyroku z dnia 6.10.1999 r., to tym samym nie został zachowany 3-miesięczny termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowania i z tego tytułu należałoby odrzucić skargę o wznowienie postępowania jako niedopuszczalną. Strona przeciwna wskazała, że nie można uznać za nowe okoliczności faktyczne lub środki dowodowe odmienną interpretację przepisów prawa lub polemikę z wydanymi decyzjami administracyjnymi. Wojewoda [...] podniósł, iż zarzut o braku należytej reprezentacji skarżącego w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym również nie jest zasadny, ponieważ w tej sprawie strona miała możliwość ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Brak zaś profesjonalnej pomocy prawnej nie jest tożsamy z brakiem należytej reprezentacji w postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z dnia 6 października 1999 r., sygn. akt II SA/Ka 1264/97 oddalającym skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia 15 lipca 1997 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia sposobu użytkowania pomieszczenia, w dniu [...] października 2004 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach T. P.. Sąd ten postanowieniem z dnia 14 lutego 2005 r. sygn. akt II Sa/GL 618/04 przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie (akta sprawy, karta nr 30/3). Zgodnie z art. 59 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., sąd administracyjny, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazaniu sprawy z wyjątkiem przekazania jej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Ponieważ sprawa ta została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, stąd Sąd ten jest związany tym postanowieniem i właściwy do jej rozstrzygnięcia. Stosownie do art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed l stycznia 2004 r., orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów P.p.s.a. Zgodnie z art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą wznowienia jest pozbawienie strony możności działania lub brak należytej jej reprezentacji - od dnia., w którym strona lub jej przedstawiciel ustawowy dowiedzieli się o orzeczeniu wydanym przez Sąd. W myśl art. 279 P.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Zgodnie z art. 280 § l P.p.s.a.. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W razie braku jednej z tych przesłanek obowiązkiem Sądu jest odrzucenie skargi o wznowienie postępowania. ' W skardze o wznowienie postępowania skarżący zawarł dwie podstawy wznowienia postępowania. Pierwszą z nich jest wskazanie na późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych i środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy i istniały w dacie wydania wyroku przez NSA w dniu 6.10.1999 r., ale których mógł podnieść skarżący. Drugą podstawą wznowienia zawartą w skardze jest zupełny brak należytego reprezentowania interesów skarżącego przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu. Tylko pierwszy z podniesionych zarzutów mieści się w katalogu przesłanek uzasadniających wznowienie postępowania. Zawiera go art. 273 § 2 P.p.s.a. - późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Druga przesłanka nie stanowi ustawowej przyczyny wznowienia postępowania, ponieważ należyta reprezentacja strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w art. 271 pkt 2 P.p.s.a. nie polega na obowiązkowym uczestnictwie adwokata lub radcy prawnego jako pełnomocnika strony. Mimo to należy wskazać, że zgodnie z art. 280 § l P.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Wprawdzie na wezwania Sądów skarżący precyzując nowe okoliczności faktyczne i środki dowodowe później wykryte a mogące mieć wpływ na wynik sprawy wskazał na niewykonalność decyzji administracyjnej i wyroku sądowego oraz naruszenie ustawy o działalności gospodarczej, tym niemniej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyjął, iż na etapie badania na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi o wznowienie postępowania w trybie art. 280 P.p.s.a. przedmiotem badania jest w tym zakresie tylko to, czy treść skargi zawiera co najmniej jedną z ustawowych przesłanek wznowienia, nie badając zasadności zawartej w skardze przesłanki pod względem merytorycznym. W tym zakresie istotnym jest, czy skarga opiera się na przesłance ustawąwej uzasadniającej wznowienie, a nie to, czy tak podana przesłanka rzeczywiście istnieje. Poza ustaleniem istnienia w skardze ustawowej przesłanki uzasadniającej wznowienie postępowania, sąd ma obowiązek na posiedzeniu niejawnym ustalić spełnienie również drugiej przesłanki, mianowicie zachowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Obowiązkiem skarżącego było zamieszczenie w skardze okoliczności uzasadniających zachowanie owego 3-miesięcznego terminu do wniesienia skargi. Analiza skargi wniesionej przez skarżącego wskazuje, że w ogóle nie zawiera ona wskazania okoliczności uzasadniających zachowanie tego terminu. Skarżący jedynie ogólnie określił, że zachował 5 letni termin określony art. 278 P.p.s.a. (skarga o wznowienie postępowania) oraz 5 letni termin wynikający z art. 403 K.p.c. (odpowiedź skarżącego na wezwanie Sądu z dnia [...] marca 2006 r.). Należy stwierdzić, iż w tej sprawie Sądy podjęły czynności zmierzające do wykazania zachowania tego terminu. Już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał skarżącego o wskazanie, pod rygorem odrzucenia skargi, okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi, a w szczególności podanie daty. kiedy skarżący dowiedział się o podanej w skardze przyczynie wznowienia - czyli później wykrytych okolicznościach faktycznych i środkach dowodowych mogących mieć wpływ na wynik sprawy (również poprzez dokładne ich sprecyzowanie), a także datę otrzymania wiadomości o braku należytej reprezentacji w postępowania'(akta sprawy, karta nr 19). Wezwanie tego Sądu (który nie jest właściwy miejscowo w tej sprawie) pozostaje w mocy na zasadzie art. 59 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym czynności dokonane w sądzie niewłaściwym pozostają w mocy. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący podał datę [...] sierpnia 2004 r. jako datę dowiedzenia się o okolicznościach uzasadniających wznowienie postępowania, w ogóle nie uprawdopodabniając okoliczności stwierdzających, że właśnie w dniu [...] sierpnia 2004 r. strona dowiedziała się o tych okolicznościach. Na kolejne wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia [...] marca 2006 r. dotyczące uprawdopodobnienia okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, skarżący również wskazał datę [...] sierpnia 2004 r. pomijając jakiekolwiek uzasadnienie tejże daty jako dnia, w którym dowiedziała się o podstawach wznowienia postępowania. Z treści pisma skarżącego z dnia [...] kwietnia 2006 r. (data wysłania) wynika, że o nowych dowodach skarżący wiedział już [...] września 2003 r. a zachowanie terminu do wniesienia skargi upatruje w braku upływu okresu 5 lat liczonego od dnia [...] września 2003 r. Zdaniem skarżącego termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania, który zgodnie z art. 403 K.p.c. wynosi 5 lat od daty uprawomocnienia się wyroku i ten termin w tej sprawie został zachowany, ponieważ wniosek do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył on [...] .09.2003 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił w jakimkolwiek zakresie zachowanie 3-miesięcznego terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, liczonego od dnia, w którym dowiedział się składający skargę o podstawie wznowienia. Art. 280 § 2 P.p.s.a. wprost zaś wskazuje, że na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania ma obowiązek uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia tej skargi. Skarżący zaś w ogóle nie wskazał, kiedy dowiedział się o wyroku NSA z dnia 12.01.1995r. (II SA/Ka 206/94). Tym samym należy stwierdzić, że skarga o wznowienie postępowania nie została wniesiona w ustawowym 3-miesięcznym terminie liczonym od dnia, w którym skarżący dowiedział się o istnieniu podstawy żądania wznowienia postępowania. Samo podanie, że o podstawach wznowienia skarżący dowiedział się w dniu [...] sierpnia 2004 r. nie wskazując przy tym, aby tą podstawą był wyrok NSA z dnia [...] .01.1995 r. nie stanowi uprawdopodobnienia okoliczności zachowania terminu do skutecznego wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Należy bowiem wskazać i to. że o decyzji Wojewody [...] z dnia [...] .07.1997 r. skarżący wiedział znacznie wcześniej niż [...] sierpnia 2004 r., skoro sam decyzję tę zaskarżył do NSA w dniu [...].10.1997 r. (akta sprawy, karta nr 27). Nową okolicznością faktyczną lub nowym dowodem nie jest niewykonalność decyzji lub wyroku bądź też wykładnia prawa. Dzień [...] sierpnia 2004 r. nie mógł być datą dowiedzenia się o udzielonej zgodzie Inspektora Sanitarnego oraz pozytywnej opinii Inspektora Ochrony Środowiska w przedmiocie dopuszczenia do eksploatacji magazynu skarżącego, skoro skarżący znacznie wcześniej powoływał się na te akty administracyjnej - kopię tych aktów zostały dołączone przez skarżącego do pisma wniesionego do NSA w dniu [...] .12.2001 r. jako załączniki (akta sprawy, karty nr 172). Mając powyższe na uwadze należy wskazać, Przepis art. 280 § l I 2 P.p.s.a. w sposób jednoznaczny wskazuje na obowiązek sądu odrzucenia skargi o wznowienie postępowania, jeżeli skarga ta nie została wniesiona z zachowaniem wymaganego terminu. Obowiązek uprawdopodobnienia zachowania tego terminu ciążył na skarżącym, który pomimo dwukrotnego wzywania Sądów o uprawdopodobnienie zachowania terminu, nie wskazał na jakąkolwiek okoliczność wskazującą, aby w ciągu 3 miesięcy licząc od dnia wniesienia skargi o wznowienie postępowania dowiedział się o przyczynach wznowienia. W związku z powyższym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 277 P.p.s.a. oraz art. 280 § l i 2 P.p.s.a., zgodnie z którymi sąd odrzuca skargę o wznowienie postępowania wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.