II SA/Kr 490/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędziowie : WSA Krystyna Daniel (spr.) WSA Tadeusz Kiełkowski Protokolant : Katarzyna Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi Spółdzielnia Mieszkaniowa na decyzję nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2018 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala. Sygn. akt II SA/Kr [...] U Z A S A D N I E N I E Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. – powiat grodzki decyzją z 30.06.2017 r., znak: ROIK [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 7 ustawy z 7.07.1994 r. Prawo budowlane (tj.: Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.) nakazał inwestorowi Spółdzielnia Mieszkaniowa rozbiórkę wiaty śmietnikowej o powierzchni zabudowy 18,45 m2 wraz z utwardzeniem terenu z kostki betonowej, zlokalizowanej na działce nr [...] obr. [...] usytuowanej przy granicy z działką nr [...] obr. [...], przy ul. [...] w K., wykonanej w sposób niezgodny z przepisami techniczno-budowlanymi. W decyzji określono termin wykonania obowiązku do 29.09.2017 r. W uzasadnieniu organ podał, że postępowanie w sprawie robót budowlanych związanych z budową wiaty śmietnikowej prowadził z urzędu w związku z pismem informującym o przygotowaniu miejsca do gromadzenia odpadów stałych w odległości zbyt bliskiej od posesji przy ul. [...] w K.. W dniu 26.10.2016 r. organ przeprowadził czynności kontrolne w czasie których stwierdzono, że przy granicy z nieruchomością przy ul. [...] wykonano plac o nawierzchni z kostki betonowej, na którym stały przenośne kontenery do gromadzenia śmieci. Uzupełniająca kontrola przeprowadzona w dniu 02.11.2016 r. wykazała zlokalizowanie w odległości ok. 0,5 m od ogrodzenia z ww. nieruchomością wiaty śmietnikowej, na wykonanym placu z kostki betonowej. W czasie oględzin w dniu 25.01.2017 r. stwierdzono z kolei, że na przedmiotowej nieruchomości znajduje się wiata śmietnikowa modułowa o wymiarach: długość 6,05 m, szerokość 3,05 m, wysokość 2,37 m. Wiata ma konstrukcję metalową i przekryta jest płytą z włókna szklanego spojonego żywicą. Ściany boczne wykonane są z blachy trapezowej do ok. połowy wysokości, a powyżej ażurowe - wypełnione kratą. Wiata przymocowana jest śrubami do podłoża utwardzonego kostką betonową. Wiata wraz z utwardzeniem została wykonana we wrześniu i październiku 2016 r. Wiata usytuowana jest w odległości 0,43+0,46 m od ogrodzenia terenu działki nr [...] obr. [...] oraz 12,08 m od ściany budynku nr [...] położonego przy ul. [...]. Inwestorem przedmiotowych robót budowlanych była Spółdzielnia Mieszkaniowa "K. ", która nie uzyskała zgody właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej na jej wykonanie. Wg oświadczenia Prezesa SM "K. " wiata śmietnikowa została zamontowana na miejscu wiaty istniejącej wcześniej. Organ stwierdził, że przedmiotowa wiata śmietnikowa została wykonana z naruszeniem przepisów techniczno-budowlanych, co uniemożliwia przeprowadzenie postępowania naprawczego, w celu zalegalizowania ww. robót budowlanych. Z uwagi na fakt, iż przedmiotowe roboty zostały zakończone, organ odstąpił od wydania postanowienia w sprawie wstrzymania robót budowlanych w oparciu o przepis art. 50 ustawy Prawo budowlane. Wiata powstała w miejscu wiaty istniejącej wcześniej od co najmniej 30 lat, w zbliżeniu do ogrodzenia działki nr [...] obr. [...], położonej przy ul. [...]. Jak jednak wykazano stara wiata została rozebrana, a w jej miejscu posadowiono nową, o innych (większych) gabarytach. Wbrew twierdzeniom inwestora roboty te nie stanowiły remontu. Stanowi ona nowy obiekt budowlany, co powoduje, że w niniejszej sprawie stosować należy warunki techniczne w ich obecnym brzmieniu tj. rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1422). Podobnie, nawet gdyby założyć, iż przedmiotowe roboty budowlane stanowiły odbudowę, jak również przebudowę, to zgodnie z § 2 ww. rozporządzenia, mają zastosowanie w niniejszej sprawie ww. przepisy. Wiata wypełnia zapisy § 22 ust. 1 ww. rozporządzenia jednakże zlokalizowana jest zbyt blisko granicy z działką nr [...] obr. [...], co narusza § 23 ust. 1 rozporządzenia. Organ wyjaśnił, że zagadnienia związane z rozgraniczeniem nieruchomości nie należą do kompetencji powiatowego inspektora nadzoru budowlanego jako organu pierwszej instancji. Podobnie kwestie ewentualnego naruszenia prawa własności, które należy rozstrzygać na drodze cywilnoprawnej. Ponadto organ nadzoru budowlanego nie podzielił stanowiska Spółdzielni, wg którego nie można wskazać innej lokalizacji na usytuowanie wiaty śmietnikowej. Działka, na której jest zlokalizowana ww. wiata ma bardzo dużą powierzchnię i możliwe jest jej usytuowanie kosztem istniejących fragmentów elementów zagospodarowania terenu. W przypadku problemów ze wskazaniem właściwego miejsca, które spełniałoby przepisy techniczno-budowlane, Spółdzielnia winna zwrócić się do osoby posiadającej stosowne uprawnienia budowlane do projektowania w specjalności architektonicznej, a w razie konieczności należy wystąpić do organu administracji architektoniczno-budowlanej o zgodę na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych (zgodnie z art. 9 ww. ustawy). Decyzja nie pozbawia inwestora możliwości usytuowania omawianej wiaty śmietnikowej w innym miejscu. Spółdzielnia Mieszkaniowa K. wniosła odwołanie od ww. decyzji, wskazując, że nowe wiaty śmietnikowe zostały postawione w związku ze złym stanem technicznym starych altan śmietnikowych, ale również z myślą o dostosowaniu miejsc służących do składowania odpadów do rozporządzenia Ministra Środowiska z 26.12.2016 r. w sprawie szczególnego sposobu selektywnego zbierania wybranych frakcji odpadów. Odwołujący podkreślił, że nie ma możliwości usytuowania wiaty w innym miejscu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z 1.02.2018 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z 14.06.1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1257, dalej: K.p.a.) oraz art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i w tym zakresie nakazał inwestorowi: Spółdzielnia Mieszkaniowa rozbiórkę wiaty śmietnikowej o powierzchni zabudowy 18,45m2 , zlokalizowanej na działce nr [...] obr. [...], usytuowanej przy granicy z działką nr [...] obr. [...], przy ul. [...] w K., a zatem w sposób niezgodny z przepisami techniczno-budowlanymi. Termin wykonania obowiązku określono do dnia 30.04.2018 r. Organ jednocześnie umorzył postępowanie w części dotyczącej utwardzenia terenu z kostki betonowej. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że zaskarżona decyzja jest zasadna w części dotyczącej rozbiórki wiaty śmietnikowej. Organ I instancji, w wyniku dokonanych czynności kontrolnych uznał, że roboty zrealizowane przez S.M. K. , tj. realizacja wiaty śmietnikowej oraz utwardzenie terenu pod wiatę z kostki betonowej wykonano bez wymaganych pozwoleń z naruszeniem przepisów techniczno-budowlanych. Organ II instancji podał, że przedmiotowa wiata (altana) śmietnikowa jako obiekt tzw. małej architektury wymieniony w art. 3 pkt 1 i pkt 4c oraz w art.29 ust. 1 pkt 22 nie wymagała w dacie budowy uzyskania pozwolenia na budowę ani zgłoszenia. Zatem nie wymaga również legalizacji. Natomiast jej usytuowanie narusza obowiązujące przepisy rozporządzenia sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie tj § 23 ust. 1. Niezależnie od faktu, iż roboty polegające na realizacji wiaty śmietnikowej nie wymagały pozwolenia na budowę ani dokonania zgłoszenia to jednak zgodnie z obowiązującą wykładnią art. 50 ust. 1 prezentowaną w uchwale 7 sędziów NSA z 3.10.2016 r., sygn. II OPS [...] będą wymagały przeprowadzenia postępowania naprawczego w celu doprowadzenia ich do zgodności z prawem. Wykonanie przedmiotowej wiaty z naruszeniem §23 ust. 1 rozporządzenia wypełnia przesłankę z art. 50 ust. 1 pkt 4 Prbud, której wystąpienie obliguje organ nadzoru budowlanego do podjęcia działań nadzorczych. Skoro lokalizacja wiaty narusza obowiązujące przepisy techniczno-budowlane i związane z tym prawnie chronione interesy osób trzecich, uzasadniona jest jej rozbiórka. W kwestii utwardzenia terenu działki pod altaną kostką betonową organ odwoławczy podał, że po zmianie ustawy Prawo budowlane ustawą z 20.02.2015r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw, zgodnie z nowym brzmieniem art. 29 ust. 2 pkt 5 i art. 30 Prawa budowlanego, nie wymaga pozwolenia na budowę wykonywanie robót budowlanych, polegających na utwardzeniu powierzchni gruntu na działkach budowlanych. Zatem nie są to roboty nielegalne. Odnośnie utwardzenia terenu działki pod wiatą (nawierzchnia z kostki betonowej) PINB w toku czynności wyjaśniających nie dokonał ustaleń, że zrealizowane zostało z naruszeniem przepisów. Nie informował również stron postępowania o takim przedmiocie postępowania. Utwardzenie to nie stanowi całości techniczno-użytkowej wraz z obiektem będącym przedmiotem postępowania, tj. wiatą śmietnikową, a organ nie stwierdził naruszenia przepisów techniczno-budowlanych oraz planistycznych związanych z jego wykonaniem. Zatem orzeczenie o rozbiórce utwardzenia terenu (o powierzchni nie wskazanej w orzeczeniu ) było nieuzasadnione. Postępowanie w tym zakresie należało umorzyć. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] w K., domagając się uchylenia decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: I. nierozpoznanie istoty sprawy oraz naruszenie prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to: - art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane poprzez błędną wykładnię i zastosowanie w ustalonym stanie faktycznym tj. przyjęcie, że przywołany przepis stanowi podstawę prawną do nakazu rozbiórki budowli po jej wybudowaniu bez wcześniejszego zbadania spełnienia przesłanek wymienionych w tym przepisie, - § 23 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez uznanie że odległość wiaty śmietnikowej od granicy działki jest równoznaczna z odległością od ogrodzenia, - art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, że naruszenie przepisów rozporządzenia w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie jest równoznaczne z wypełnieniem dyspozycji tego przepisu, podczas gdy przywołany artykuł ogranicza taką sankcję jedynie robót budowlanych wykonanych w sposób istotnie odbiegających od ustaleń i warunków określonych w przepisach, - art.50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, że niewymieniona w nim przesłanka czyli podniesione przez organ II instancji w uzasadnienie decyzji prawnie chronione interesy osób trzecich są podstawą do wydania nakazu rozbiórki. II. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez: - naruszenie art. 6 K.p.a. poprzez oparcie decyzji na wadliwej podstawie prawnej, niepopartej dodatkowo zbadaniem zaistnienia przesłanek wymienionych w przywołanym przez organ l instancji artykule; - naruszenie art. 7, art.77 § 1 i art. 80 K.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego wbrew ciążącym na organie II instancji obowiązku w tym zakresie i w konsekwencji niepodjęcie wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a to: . nieustaleniu na czym ma polegać istotność naruszenia przepisów rozporządzenia w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, . nieustaleniu gdzie przebiega granica pomiędzy działkami, co uniemożliwia zmierzenie odległości budowli od granicy działki, . nieustaleniu czy możliwe jest usytuowanie miejsc składowania odpadów w innym miejscu, . nie odniesienie się organu II instancji do wniosku złożonego przez inwestora o wyrażenie zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych. . art.107 §3 K.p.a. poprzez niewskazanie dowodów na których organ się oparł, a co za tym idzie jedynie poprzez iluzoryczne uzasadnienie prawne, bez wskazania i wyjaśnienia prawidłowej podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa, których subsumcja uzasadniałaby słuszność i legalność decyzji; W uzasadnieniu wyżej opisane zarzuty zostały rozwinięte. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny kontroluje zaskarżoną decyzję pod względem zgodności z prawem i może ją uchylić jedynie w sytuacji gdy narusza ona prawo materialne lub przepisy postępowania, odpowiednio w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) zwanej p.p.s.a, uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Zgodnie z przepisem art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Przedmiotem skargi w nie niniejszej sprawie jest decyzja Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z 1 lutego 2018 r. , którą uchylono w całości decyzję PINB w K. - powiat grodzki z 30 czerwca 2017 r., a organ odwoławczy nakazał inwestorowi: Spółdzielnia Mieszkaniowa rozbiórkę wiaty śmietnikowej o powierzchni zabudowy 18,45m2, zlokalizowanej na działce nr [...] obr. [...] usytuowanej przy granicy z działką nr [...] obr. [...], przy ul. [...] w K., określając termin rozbiórki do dnia 30.04.2018 r. Jednocześnie organ umorzył postępowanie w części dotyczącej utwardzenia terenu z kostki betonowej. Skarga nie jest uzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy z 7. 07. 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. 2015. 443 ze zm.) zgodnie z jego brzmieniem obowiązującym w dacie realizacji przedmiotowej wiaty modułowej na śmieci o powierzchni zabudowy 18,45 m˛ na działce ewid. nr [...], zabudowanej budynkami wielomieszkaniowymi – co miało miejsce we wrześniu – październiku 2016 r. - jej realizacja nie wymagała ani pozwolenia na budowę ani zgłoszenia (art. 30 ust. 1 pkt 2c w zw. z art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego). Także realizacja wykonanego w tym samym czasie z kostki brukowej utwardzenie terenu wokół działki nie wymagała ani pozwolenia na budowę ani zgłoszenia ( art. 29 ust. 2 pkt 5 w zw. z i art. 30 ww. ustawy). Powyższa kwestia jest niesporna między stronami. Niesporne i niebudzące wątpliwości jest także, zgodnie z którym wykonane utwardzenie terenu wokół wiaty nie narusza obowiązujących przepisów, w tym planistycznych i techniczno-budowlanych. Należy dodać, że fakt, iż budowa przedmiotowej wiaty nie wymagała ani pozwolenia na budowę, ani zgłoszenia nie wyłącza możliwości wszczęcia przez organ nadzoru budowlanego postępowania w trybie naprawczym uregulowanym przepisami art. 50-51 Prawa budowlanego, gdyż organy nadzoru budowlanego zobowiązane są badać czy obiekt taki nie narusza innych przepisów, w tym przepisów o planowaniu i zagospodarowania przestrzennym lub przepisów techniczno-budowlanych. Powyższe wynika z regulacji zawartej w przepisie art. 50, który stanowi, że normy z art. 50-51 Prawa budowlanego znajdują zastosowanie w innych przypadkach niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1, a które stanowią roboty budowlane prowadzone 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach. Należy dodać, że tryb naprawczy znajduje zastosowanie zarówno do robót budowlanych, które zostały ukończone jak w stosunku do jeszcze nieukończonych, a ponieważ przedmiotowa wiata w dacie wszczęcia przedmiotowego postępowania była ukończona nie zachodziła potrzeba wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych , o czym mowa w art. 50 ust. 3 cyt. ustawy. W sprawie istotne jest, że ww. wiata śmietnikowa, której inwestorem jest Spółdzielnia Mieszkaniowa K. sytuowana jest - jak ustalono podczas oględzin przeprowadzonych w dniu 25. 01. 2017 r. - w zbliżeniu do ogrodzenia działki sąsiedniej nr [...] położonej przy ul. [...]. Dokładnie jest ona usytuowana w odległości 0,43 – 0,46 m od ww. ogrodzenia. Przedmiotowa wiata służy mieszkańcom budynku, w którym znajduje się 120 mieszkań, zrealizowanego na działce ewid. nr. [...]. Organy obu instancji ustaliły, że o ile jednak przedmiotowa nie narusza warunków techniczno- budowalnych określonych w § 22 ust. 1 - 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12. 04. 2002 w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2017. 2285 z późn. zm.), to jej lokalizacja narusza parametry ustalone w § 23 rozporządzenia w zakresie wymaganej odległości od granicy z działką sąsiednią. Zgodnie bowiem z treścią § 23 ust. 1 pkt. 2 w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Budownictwa z 14.11. 2017 r. (Dz.U. z 2017 r., poz. 332 i 1529) odległość miejsc do gromadzenia odpadów stałych, o których mowa w § 22 ust. 1,3, 4 powinna wynosić co najmniej 3 m - od granicy działki budowlanej. Zachowana została natomiast wymagana odległość wiaty śmietnikowej od budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi wynosząca 10 m (§ 23 ust. 1 pkt. 3). W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie znajduje zastosowania wyjątek przewidziany w § 23 ust. 2 cyt. rozporządzenia, zgodnie z którym zachowanie odległości , o której mowa w ust. 1 pkt 2 nie jest wymagane, jeżeli miejsca stykają się z podobnymi miejscami na działce sąsiedniej. Jak bowiem wynika z protokołu oględzin przeprowadzonych 25 stycznia 2017 r. z udziałem pracowników SM K. (w tym R. T. - kierownika działu technicznego, I. B. – Prezesa Zarządu SM K. i R. G. - pracownika Spółdzielni, których podpisy widnieją w protokole oględzin) w protokole brak jakichkolwiek ustaleń dotyczących analogicznych urządzeń przeznaczonych do gromadzenia śmieci stałych na działce nr [...], stykających się z przedmiotową wiatą. Także ze zdjęć załączonych do protokołu oględzin nie wynika, że na działce sąsiedniej nr [...] znajduje się również wiata śmietnikowa lub inne urządzenie służące do na gromadzenia śmieci. Co prawda w piśmie Prezesa Zarządu SM K. – I. B. z dnia 16 maja 2017 r. skierowanym do organu I instancji wskazano, że wzniesione na działce nr [...] przez SM K. altany na śmieci sąsiadują z podobnymi urządzeniami posadowionymi na działkach sąsiednich przy ul. [...] i [...] (K. 7 akt adm.), ale przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest wiata śmietnikowa zlokalizowana przy ogrodzeniu oddzielającym działkę nr [...] z działką nr [...] przy ul. [...]. W konsekwencji organy prawidłowo uznały, że w sprawie nie ma zastosowania ww. wyjątek a wymagana odległość od granicy z działką sąsiednią powinna wynosić 3 m. W ocenie Sądu odmienne stanowisko strony skarżącej nie znajdują bowiem potwierdzenia w prawidłowo zebranym i ocenionym materiale dowodowym. Nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut skargi, w którym wskazano na naruszenia § 23 ust. 1 rozporządzenia ze względu na inny przebieg granicy między działkami ewid. nr [...] i nr [...], niepokrywający się z ogrodzeniem, gdyż spory graniczne nie stanowią przedmiotu rozpatrywanej sprawy. Konkludując, jak wynika z przeprowadzonej w dniu 25 stycznia 2017 r. kontroli przedmiotowa wiata śmietnikowa usytuowana na granicy ww. działek nie styka się z podobnym urządzeniem na działce sąsiedniej. Oznacza to, że wybudowana wiata z uwagi na swoje usytuowanie narusza bezwzględnie obowiązujące przepisy rozporządzenia określającego warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a naruszenie to nie może być uznane z nieistotne. Zasadnie zatem organ przyjął, iż w sprawie mają zastosowanie przepisy prawa budowlanego - art. 50 ust. 1 pkt 1 i art. 51 ust. 1 pkt 1. Należy dodać, że w sprawie nie ulega wątpliwości, że przedmiotowa wiata śmietnikowa, określana także jako altana stanowi nowy obiekt wybudowany po rozebraniu "starej altany" wykonanej w 1969 r., na co wskazuje pismo SM K. z 26 .01. 2017 r. z załączonymi zdjęciami "starej altany", skierowanym do PINB (K. 2021 akt adm). Nie jest zasadny zarzut naruszenia przepisu art. 50 ust. 1 pkt. 4 Prawa budowlanego ponieważ jak już wskazano realizacja obiektów niewymagających udzielenia zgody na budowę lub zgłoszenia bynajmniej nie zwalnia od obowiązku realizacji takich obiektów zgodnie z wymogami przepisów w tym przepisów techniczno-budowlanych. W ocenie Sądu nie zasługują na uwzględnienie zarzuty naruszenia przepisów postępowania tj. art. 7,art. 77 § 1,art. 107 § 3 i art. 80 gdy organy wyjaśniły prawidłowo wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia kwestie. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi należy wyjaśnić, że nie jest rzeczą organów nadzoru budowlanego rozważanie czy jest możliwe usytuowanie przedmiotowej wiaty w innym miejscu, tym niemniej, można jedynie wskazać, że jak wynika z mapy załączonej do akt sprawy działka nr [...] jest działką o dużej, niezabudowanej powierzchni. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzą też przesłanki z § 23 ust. 3 rozporządzenia. Na tej podstawie dopuszczalne jest pomniejszenie odległości, jednak nie więcej niż o połowę po uzyskaniu opinii państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego. Mając na uwadze, ze przedmiotowa wiata śmietnikowa oddalona jest od ogrodzenia o mniej niż 0,5 m. nie ma możliwości usytuowania jej zgodnie z tym przepisem, trzeba tez wskazać, że zgoda na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych udzielana jest wyłącznie przez Ministra Infrastruktury w trybie art. 9 ustawy - Prawo budowlane. W niniejszej sprawie organy nadzoru budowlanego nie były zatem uprawnione do zastosowania trybu odstępstwa od przepisów techniczno-budowlanych i usankcjonowania istniejącego stanu rzeczy. Nie stwierdzając zatem naruszenia prawa wymienionego w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 ww. ustawy orzekł jak w sentencji.