II SA/Kr 495/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 19 grudnia 2011 r., znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Decyzją z 19 grudnia 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło decyzję Prezydenta Miasta K. z 24 października 2011 r. i orzekło o wymierzeniu "A" sp. z o. o. z siedzibą w K. administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 25.503,68 zł za usunięcie 4 szt. drzew gatunek klon jesionolistny bez wymaganego zezwolenia z terenu działki nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w K.. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi zobowiązanego 9 stycznia 2012 r. W dniu 30 marca 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało do Sądu skargę "A" sp. z o. o. z siedzibą w K.. Skarga została złożona w trzech egzemplarzach: na pierwszym – podpisanym przez L. W. – widnieje data prezentaty SKO z 9 lutego 2012r.; drugi i trzeci egzemplarz skargi – podpisany przez Z. M. – został nadany na poczcie w dniu 13 lutego 2012 r. Wraz ze skargą został złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi sporządzony przez adw. J. L.. W uzasadnieniu wniosku podano, że w toku postępowania administracyjnego spółka była reprezentowana przez P. R.. Jako adres do korespondencji dla pełnomocnika została wskazana siedziba spółki. Decyzja została doręczona pracownikowi spółki, P. R. otrzymał ją 13 stycznia 2012 r. i w tym dniu przekazał zarządowi spółki informując, że termin do wniesienia skargi upływa 13 lutego 2012 r. Dodatkowo strona skarżąca wskazała, że dopiero 10 lutego 2012 r. pełnomocnik uzyskał wiadomość z Urzędu Miasta K., że decyzja została odebrana 9 stycznia 2012 r. Do wniosku dołączono pismo P. R. w którym wyjaśnił, iż nie spodziewał się, że korespondencja zostanie doręczona pracownikowi spółki. Wskazał, że nie jest zatrudniony w spółce, natomiast pojawia się w niej raz w tygodniu "w związku z ustanowieniem go pełnomocnikiem m. in. w powyższym postępowaniu administracyjnym". Podniósł, że w dniu 13 stycznia 2012 r. została mu przekazana decyzja na której nie odnotowano daty wpływu, stąd założył, że jest to korespondencja z tego samego dnia. Informację o faktycznej dacie doręczenia decyzji uzyskał dopiero 10 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej ppsa). Zgodnie z art. 86 § 1 ppsa jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei przepis art. 87 ppsa stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie. Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa uzasadnia przyjęcie jej zawinienia w uchybieniu terminu i oddalenie wniosku o przywrócenie terminu. W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że jeśli strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu należy uwzględnić wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz. W przedmiotowej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu strona skarżąca wskazała, że decyzja została doręczona pracownikowi spółki 9 stycznia 2012r. i przekazana P. R. dopiero 13 stycznia 2012 r., stąd od tej daty liczono 30-dniowy termin do wniesienia skargi. Tymczasem jak wynika z pełnomocnictwa znajdującego się na k. 116 akt administracyjnych jako adres do korespondencji dla P. R. został podany adres spółki. Zgodnie z tym wskazaniem przesyłka pocztowa zawierająca decyzję Kolegium z 19 grudnia 2011 r. została zaadresowana "P. R. pełn. "A" sp. z o.o. ul. [...] K.". Zdaniem Sądu, wobec faktu, że siedziba spółki jednoznacznie została wskazana jako adres do doręczeń dla pełnomocnika odebranie decyzji organu II instancji przez upoważnionego do odbioru korespondencji pracownika sekretariatu spółki było skuteczne i jako takie otworzyło termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Sąd orzekający w sprawie podziela wyrażone przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z 6 października 1998 r., II CKN 8/98, że przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Analiza pism skierowanych do sądu pozwala na ustalenie, że pełnomocnik strony skarżącej w postępowaniu administracyjnym jest aplikantem adwokackim, a zatem winien mieć świadomość, że podejmując się reprezentowania w postępowaniu administracyjnym interesów strony skarżącej obowiązany był zachować szczególną staranność. Skoro decyzja została mu przekazana przez pracownika spółki w dniu 13 stycznia 2012 r. to w pierwszej kolejności powinien był ustalić termin doręczenia decyzji. Pełnomocnik tego jednak nie uczynił, bezpodstawnie zakładając, że termin ten biegnie od daty przekazania mu decyzji. Niezrozumiała dla Sądu jest informacja, że pełnomocnik otrzymał wiadomość z Urzędu Miasta K. o terminie doręczenia decyzji dopiero 10 lutego 2012 r., nie wiadomo bowiem w jakich okolicznościach i z czyjej inicjatywy pełnomocnik miał kontakt z pracownikami urzędu, w szczególności czy to właśnie z uwagi na wątpliwości co do terminu zwrócił się do organu o stosowne wyjaśnienia. Podsumowując rozważania Sądu należy stwierdzić, że przedstawione we wniosku okoliczności nie mogą usprawiedliwiać niedotrzymania terminu, albowiem nie świadczą o zachowaniu należytej, wymaganej od pełnomocnika staranności. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia