II SA/Kr 496/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie: NSA Anna Szkodzińska (spr.) NSA Joanna Tuszyńska Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z.B. na postanowienie nr [....] [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 23 stycznia 2014 r. znak: [....] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala. Uzasadnienie: Decyzją z dnia 12 marca 2012 r. ([...]) na podstawie art. art. 37 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r., Prawo budowlane (Dz. U. 38, poz. 229 ze zm.) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał inwestorowi M. B. rozbiórkę budynku mieszkalnego jednorodzinnego o wymiarach 9,8 m x 5,6 m wraz z gankiem wejściowym o wymiarach 3,95x1,80 m zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości L. gm. [...], wybudowanego przed rokiem 1995 bez wymaganego pozwolenia na budowę. Decyzja zawierała pouczenie o terminie i sposobie wniesienia odwołania. Pełnomocnikowi strony postępowania Z. B. – A. W. decyzję doręczono w dniu 14 marca 2012 r. W dniu 30 marca 2012 r. (data stempla pocztowego), uczestniczka postępowania Z. B. złożyła odwołanie od powyższej decyzji. Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2014 r.([...]) na podstawie art. 134 w zw. z art. 123 kpa [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego orzekł, że postanowienie zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 kpa. Wskazał organ, że zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, o czym pouczono strony w treści zaskarżonej decyzji. Kwestionowaną decyzję doręczono pełnomocnikowi Z. B.- A. W. w dniu 14 marca 2012 r. co oznacza, że termin do wniesienia odwołania dla strony upłynął z dniem 28 marca 2012 r. Odwołanie zostało natomiast nadane w polskiej placówce pocztowej w dniu 30 marca 2012 r., a więc z uchybieniem 14 dniowego terminu do jego złożenia. W takiej sytuacji zgodnie z art. 134 kpa należało stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W dniu 6 lutego 2014 r. (data stempla pocztowego) Z. B. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 12 marca 2012 r. Postanowieniem z dnia 13 marca 2014 r. ([...]) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. na podstawie art. 59 §2 w zw. z art. 58 i 123 kpa odmówił przywrócenia Z. B. terminu do złożenia odwołania. Na postanowienie z dnia 23 stycznia 2014 r. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania Z. B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów: art. 40 §1 i 2 kpa poprzez przyjęcie, że strona skarżąca jest reprezentowana w przedmiotowej sprawie przez pełnomocnika pomimo, że pełnomocnictwo z dnia 26 października 2010 r. dotyczyło wyłącznie postępowania wyjaśniającego toczącego się pod sygn. akt [...] i zakończonego wydaniem decyzji przez Powiatowy Organ Nadzoru Budowlanego w T. w dniu 27 grudnia 2010 r., uchylonej decyzją z dnia 29 sierpnia 2011 r. i poprzez doręczenie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia 12 marca 2012 r. osobie, która nie legitymowała się stosownym pełnomocnictwem do reprezentowania skarżącej w sprawie; art. 109 kpa poprzez pominięcie skarżącej jako strony postępowania przy doręczaniu zaskarżonej decyzji i w konsekwencji pozbawienie jej czynnego udziału w sprawie; art. 7 i 77 kpa poprzez nierozpatrzenie całości materiału dowodowego pozwalającego na przyjcie, że odwołanie zostało wniesione w terminie; art. 8 kpa poprzez działanie skutkujące podważeniem zaufania skarżącej do organów państwa; art. 10 kpa poprzez pozbawienie skarżącej czynnego udziału w sprawie i uznanie za skuteczne doręczenie decyzji osobie, która nie legitymowała się umocowaniem do działania w sprawie . W uzasadnieniu strona skarżąca podała co następuje: A. W. występował w charakterze pełnomocnika w oparciu o pełnomocnictwo udzielone w dniu 26 października 2010 r., przy czym pełnomocnictwo to obejmowało reprezentowanie w postępowaniu wyjaśniającym prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. pod sygn. akt [...], zakończonym wydaniem przez ten organ decyzji z dnia 27 grudnia 2010 r., następnie uchylonej decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 29 sierpnia 2011 r. Pełnomocnictwo z dnia 26 października 2010 r. mogło odnosić określone skutki procesowe - w tym w zakresie doręczeń korespondencji- jedynie na płaszczyźnie prowadzonego wówczas postępowania administracyjnego; pełnomocnik nie był umocowany bowiem do reprezentowania strony w postępowaniu administracyjnym, toczącym się na skutek uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Dodał, że w dniu 26 października 2010 r. skarżąca udzieliła A. W. z Biura Prawno-Podatkowego "[...]" pełnomocnictwa do działania w sprawie ze wskazaniem sygnatury. Z faktu wskazania sygnatury, pod którą organ I instancji prowadzi sprawę administracyjną nie wynika jednak jednoznaczne zawężenie zakresu upoważnienia tylko do etapu sprawy prowadzonej przez organy nadzoru budowlanego pod tą sygnaturą. Strona w ramach ponownie prowadzonego postępowania, po uchyleniu przez organ odwoławczy wcześniej wydanej decyzji PINB nie kwestionowała bowiem sposobu doręczeń na adres i do rąk pełnomocnika. Również pełnomocnik, pomimo szeregu doręczeń pism w ramach postępowania przed organem odwoławczym, jak i po uchyleniu decyzji ponownie przed organem I instancji nie informował organu o braku pełnomocnictwa, a odbierał w imieniu strony korespondencję. Wobec powyższego jak i faktu, że pełnomocnik jako pracownik Biura Prawno Podatkowego winien dawać gwarancję znajomości podstawowych przepisów procedury w ramach której działa jako umocowany pełnomocnik strony, organ nadzoru nie miał podstaw do przyjęcia, że osoba ta nie jest pełnomocnikiem strony (por. II SA/Rz 629/12). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Postępowanie administracyjne w sprawie zostało wszczęte wskutek złożonego w dniu 8 października 2010 r. przez A. C. zawiadomienia o dokonanej przez Z. B. samowoli polegającej na wzniesieniu budynku mieszkalnego bez pozwolenia na budowę. W dniu 26 października 2010 r. organ dokonał oględzin obiektu, o których wcześniej powiadomił strony oznaczając zawiadomienie nr "[...]". W oględzinach brała udział osobiście Z. B. i A. W., który złożył udzielone przez Z. B. w tymże dniu pełnomocnictwo "do reprezentowania Z. B. przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w T. ws. PINB –[...]". W dniu 6 grudnia 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał postanowienie o zawiadomieniu o wszczęciu postępowania w sprawie "budowy budynku jednorodzinnego na działce nr [...] w miejscowości L. bez wymaganego pozwolenia". Postanowienie to, opatrzone znakiem [...], doręczono A. W. jako pełnomocnikowi Z. B.. Jemu też doręczono wydaną w dniu 27 grudnia 2010 r. – także do nr [...] – decyzję PINB. Po uchyleniu tej decyzji przez organ odwoławczy (decyzją WINB) z dnia 29 sierpnia 2011 r.), organ I instancji podjął dalsze czynności w sprawie, przy czym wszystkie pisma opatrywał nadal znakiem [...]. O terminie kolejnych oględzin organ (w dniu 11 stycznia 2012 r.) zawiadomił A. W. jako pełnomocnika Z. B.. W oględzinach uczestniczyła Z. B. osobiście, ale także A. W.. Jemu też została doręczona decyzja z dnia 12 marca 2012 r. Argumentacja skargi nie pozostaje w logicznym związku z przywołanymi okolicznościami faktycznymi. Teza skarżącej sprowadza się do tego, że udzielone przez nią pełnomocnictwo było skuteczne tylko w postępowaniu przed organem I instancji zakończonym pierwszą decyzja (z dnia 27 grudnia 2010 r.), a przekonywać o tym ma umieszczony w pełnomocnictwie znak sprawy. Rzecz w tym, że owym znakiem organ I instancji posługiwał się tylko przy czynnościach wstępnych, a czynności merytoryczne, w tym decyzję z dnia 27 grudnia 2010 r. podejmował już posługując się znakiem innym ([...]). Sama zaś skarżąca przyznaje, że także i wtedy była reprezentowana przez A. W.. Z całą pewnością więc nie znak, lecz treść pełnomocnictwa i okoliczności jego przedłożenia świadczą o jego zakresie. Nie ma żadnych podstaw do uznania, aby zakres przedmiotowego pełnomocnictwa był ograniczony w czasie. Zostało ono udzielone w "sprawie" i tak było traktowane zarówno przez organ, jak i przez samą skarżącą. Świadczy o tym choćby to, że mając ku temu sposobność - uczestnicząc w czynnościach procesowych w ponownym postępowaniu – skarżąca nie oponowała przeciwko obecności A. W., ani przeciwko doręczaniu mu pism w sprawie. Teza o ograniczonym zakresie udzielonego pełnomocnictwa nie znajduje żadnego uzasadnienia, a sformułowana została zapewne w celu usunięcia skutków opóźnienia we wniesieniu odwołania. Na marginesie sprawy odnotować jedynie można, że odwołanie od decyzji z dnia 12 marca 2012 r. wniósł w terminie jej adresat, a mąż skarżącej – M. B.. Odwołanie to zostało rozpoznane w dniu 7 lutego 2014 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. prawidłowo zatem przyjął, że decyzja organu I instancji została prawidłowo doręczona pełnomocnikowi Z. B. i od daty tego doręczenia policzył termin do wniesienia odwołania. Niewątpliwe zaś jest, że termin ten nie został zachowany. Zaskarżone więc postanowienie, potwierdzające tę okoliczność, nie narusza prawa. Wobec powyższego skargę, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić.