II SA/Kr 499/13

Dnia 6 maja 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 stycznia 2013 r. nr [...], znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. M. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 stycznia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. W skardze skarżąca zwróciła się o wstrzymanie wykonywania ww. decyzji podając, że jej wykonanie spowoduje nieodwracalne skutki prawne. Skarżąca podała, że jest osobą samotną, w podeszłym wieku, a rozebranie budynku w którym mieszka pobawi ją dachu nad głową i będzie stanowiło oczywistą szkodę. Szkoda ta nie będzie mogła być odwrócona w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Jak wynika z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dopuszczalna jest wówczas, gdy brak wstrzymania wykonania takiej decyzji skutkowałby niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do przezwyciężenia skutków w razie wykonania decyzji. W ocenie Sądu w badanej sprawie zachodzi sytuacja spowodowania – w razie wykonania zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi - trudnych do odwrócenia skutków jej wykonania. Dokonanie rozbiórki budynku niewątpliwie spowoduje trudne do odwrócenia skutki wobec skarżącej. Nie da się bowiem wyeliminować stanu rozebrania budynku poprzez, przyjmując całkowicie hipotetycznie np. późniejsze uchylenie decyzji nakazującej taką rozbiórkę. Mając na uwadze i to, że skarżąca jest w podeszłym wieku i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, to jest wysoce prawdopodobnym, że rozebranie budynku spowodowałoby znaczną szkodę w razie ewentualnego uchylenia zaskarżonej decyzji. Skarżąca musiałaby zbudować nowy dom, co niewątpliwie jest bardzo dużym wydatkiem i trudnym przedsięwzięciem dla osoby w podeszłym wieku. Należy również wyjaśnić, że postanowienie w sprawie wstrzymania wykonywania zaskarżonej decyzji ma charakter tymczasowy. Jego moc wygasa z chwilą rozstrzygnięcia sprawy. Wydając to postanowienie Sąd nie bada merytorycznie sprawy i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może być interpretowane jako pozwalające na czynienie domniemania ewentualnego uchylenia zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny. Rozpoznając wniosek skarżącej Sąd zbadał tylko to, czy zasadnym jest stanowisko skarżącej co do tego, czy wykonanie zaskarżonej decyzji – bez jakiejkolwiek jej merytorycznej oceny – może spowodować cftrudne do odwrócenia skutki dla skarżącej lub wyrządzenie jej znacznej szkody. Sąd uznał, że te okoliczności w tej sprawie na to wskazują i nic więcej wydając to postanowienie nie badał. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.