II SA/Kr 5/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta [...] na decyzję nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 24 października 2016 r., znak: [...] w przedmiocie nakazania usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego budynku postanawia: oddalić wniosek Prezydenta Miasta [...] o zmianę postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 16 grudnia 2016 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Prezydent Miasta [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z 24 października 2016 r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z 20 września 2016 r., którą nakazano skarżącemu Prezydentowi Miasta [...] - właścicielowi budynku gospodarczego (dawnej stajni - świniami), zlokalizowanego w zespole folwarcznym w [...] położonego na działce nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w [...], wpisanego do rejestru zabytków pod nr [...] , usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego części budynku gospodarczego, poprzez wykonanie określonych robót budowlanych, jak również nakazano skutecznie zabezpieczyć ww. obiekt wraz z dziedzińcem przed dostępem osób nieupoważnionych wraz z wygrodzeniem i oznakowaniem stref bezpieczeństwa oraz oznakować tablicami ostrzegawczymi o grożącym niebezpieczeństwie i informacyjnymi o zakazie wstępu. W piśmie z 25 stycznia 2017 r. Prezydent Miasta [...] wniósł o zmianę postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z 16 grudnia 2016 r., którym odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący argumentował, że wykonanie decyzji spowodowałoby trudny do odwrócenia skutek w postaci wydatkowania środków finansowych na wykonanie określonych robót budowlanych, poprzez usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego części budynku gospodarczego przez Prezydenta Miasta [...] - organ wykonawczy Gminy Miejskiej [...] , któremu organ I instancji przyznał przymiot właściciela tego zespołu, w przypadku kiedy właścicielem zespołu jest Skarb Państwa, a Prezydent Miasta [...] tylko jako organ reprezentujący Skarb Państwa wykonuje zadania z zakresu administracji rządowej w sprawach gospodarowania nieruchomościami. Zatem wszelkie koszty związane z przedmiotową nieruchomością są finansowane z dotacji uzyskanej od Wojewody [...], ale pod warunkiem, że adresat takiej decyzji jest w prawidłowy sposób określony - Prezydent Miasta [...] jako organ reprezentujący Skarb Państwa z zakresu administracji rządowej w sprawach gospodarowania nieruchomościami Skarbu Państwa. Ponadto przedmiotowy zespół folwarczny został oddany w użytkowanie innemu uczestnikowi postępowania Stowarzyszeniu [...] . Przepisy Prawa budowlanego nie określają obowiązków użytkownika - podmiotu ograniczonych praw rzeczowych. Jednakże przepisy kodeksu cywilnego w szczegółowy sposób określają jego obowiązki. Użytkownik ma obowiązek dokonywania napraw i nakładów związanych ze zwykłym korzystaniem z rzeczy. Jeżeli rzecz uległa pogorszeniu w wyniku korzystania z niej przez użytkownika, ma on obowiązek przywrócić ją do stanu poprzedniego. Obowiązek dokonywania napraw i innych nakładów związanych ze zwykłym korzystaniem z rzeczy stanowi element treści użytkowania. Jego odpowiednikiem jest uprawnienie właściciela do żądania dokonywania stosownych napraw oraz nakładów, które są konieczne z uwagi na korzystanie z rzeczy przez użytkownika. Skarżący konkludował, że ze względu na nakład środków, błędne określenie adresata decyzji jak również czas trwania ewentualnych postępowań w tym zakresie, zasadnym jest uniemożliwienie realizacji nałożonego obowiązku do czasu wydania przez sąd administracyjny wyroku w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm.) w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie - organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba, że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z kolei po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (§ 3). Stosownie do brzmienia § 4 ww. przepisu postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.). Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, które sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela, to wnioskodawca, domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (por. postanowienie NSA z 12 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14). Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że argumenty przedstawione przez skarżącego we wniosku nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zagadnienia związane z właściwym oznaczeniem adresata decyzji wykraczają poza zakres rozpoznania sądu przy wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, zostaną natomiast wzięte pod uwagę dopiero na etapie merytorycznej oceny skargi. Zakreślony w decyzji zakres robót budowlanych nie pociąga za sobą kosztów, które mogłyby wpłynąć w znaczący sposób na budżet gminy i tym samym spowodować trudne do usunięcia skutki. Nic nie stoi również na przeszkodzie, aby ewentualne rozliczenia finansowe pomiędzy gminą a wojewodą czy użytkownikiem nieruchomości były dochodzone przed sądem powszechnym. Wreszcie, rozpatrując wniosek, należy mieć na uwadze, że decyzja I instancji została wydana na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 Prawa budowlanego, ze względu na fakt, że stan techniczny części północnej oraz północno - zachodniej obiektu będącego przedmiotem postępowania jest katastrofalny i stwarza realne zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi. Taki stan rzeczy rodzi konieczność niezwłocznego podjęcia działań, które zlikwidują stwierdzony stan zagrożenia. Tymczasem wstrzymanie wykonania, na obecnym etapie postępowania, skutkowałoby odroczeniem wykonania obowiązku nawet na kilka lat i to nawet w sytuacji gdyby Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę (por. 61 § 6 ppsa). Warto również przypomnieć, że zgodnie z art. 152 § 1 ppsa w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba, że sąd postanowi inaczej. W świetle powyższego, na podstawie art. 61 § 4 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, orzekł jak w sentencji.