II SA/Kr 50/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 lutego 2014 r. sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 20 listopada 2013 r.; znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewoda [...] decyzją z dnia 20.11.2013 r. (znak: [...]) umorzył postępowanie odwoławcze wszczęte na skutek odwołań złożonych przez U. L., M. R., M. R., Z. S. oraz Wspólnotę [...] nieruchomości przy ul. P. w K., od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 26.09.2013 r. (znak: [...]). Wskazaną ostatnio decyzją orzeczono o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla "M" sp. z o.o. sp. kom. w W., dla inwestycji o nazwie "Budowa zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych (budynki A i B) z garażami podziemnymi dla samochodów osobowych z instalacjami wewnętrznymi (...) wewnętrznym układem drogowym z naziemnymi miejscami postojowymi, infrastrukturą techniczną (instalacją kanalizacji sanitarnej, opadowej ze zbiornikiem retencyjnym, energetyczną), rozbiórką elementów nieczynnej instalacji wodociągowe i kanalizacyjnej, rozbiórką fragmentów istniejących fundamentów oraz przebudową kolidującej instalacji teletechnicznej, na dz. nr [...] obr. [...], przy ul. P. w K.". W skardze do sądu administracyjnego na decyzję Wojewody [...] z dnia 20.11.2013 r., skarżący Z. B. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Ze skargi wynika, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący uzasadnia "nieodwracalnymi skutkami, jakie niesie ze sobą wykonalność decyzji tj. rozpoczęcie i kontynuacja procesu inwestycyjnego". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ustawa powoływana jako: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z § 3 wskazanego przepisu, sąd może jednak, na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podkreślenia jednak wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy jedynie takich aktów administracyjnych lub takich czynności z zakresu administracji publicznej, które nadają się do wykonania (dobrowolnego bądź przymusowego) i tego wykonania wymagają. Wykonanie zaś aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wykonaniu podlegać mogą więc jedynie takie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony skutek, w postaci obowiązku określonego działania, zaniechania lub nakazu znoszenia zachowania innych podmiotów. W kontrolowanej sprawie, skarżący domaga się wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...], którą umorzono postępowanie odwoławcze, z uwagi na fakt, iż osoby, które wniosły odwołanie (w tym skarżący), nie posiadały przymiotu strony postępowania. Należy więc podkreślić, że decyzja taka, niewątpliwie nie jest rozstrzygnięciem, nadającym się do wykonania, w rozumieniu powyżej przedstawionym. Sama bowiem decyzja ta, nie nakłada na żadną ze stron jakiegokolwiek obowiązku, ani też nie przyznaje żadnego prawa. Wskazana decyzja jest wyłączenie rozstrzygnięciem procesowym, niewywołującym przy tym żadnych skutków materialnoprawnych, które podlegałyby dobrowolnemu lub przymusowemu wykonaniu. Cytowany na wstępie przepis art. 61 par. 3 p.p.s.a. w ostatnim zdaniu wskazuje, iż sąd, oprócz możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, ma także możliwość wstrzymania wykonania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Mając na uwadze powyższy przepis, oceny wymaga, czy dopuszczalne jest wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia 26.09.2013 r. orzekającej o udzieleniu "M" sp. z o.o. sp. k. w W. pozwolenia na budowę dla planowanej inwestycji – jako wydanej w granicach kontrolowanej przez sąd sprawy. Ustalając znaczenie sformułowania "w granicach tej samej sprawy" użytego we wskazanym wyżej przepisie należy przyjąć, że ustawodawca odsyła w nim do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym. Tożsamość takiej sprawy określają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej (por. postanowienie NSA z dnia z dnia 3 sierpnia 2010 r., sygn. akt II OZ 751/2010; LexPolonica nr 2624839; postanowienie NSA z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt II OZ 929/2009; LexPolonica nr 2295263; postanowienie NSA z dnia 25 października 2011 r., sygn. akt II OZ 1002/2011; LexPolonica nr 3095002). Takie rozumienie sprawy administracyjnej nie umożliwia jednak, w analizowanym przypadku, dopuszczalności wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia orzekającego o udzieleniu pozwolenia na budowę. Wskazania bowiem wymaga, że przedmiotem zaskarżonej decyzji Wojewody [...] jest umorzenie postępowania odwoławczego, z uwagi na brak przymiotu strony postępowania osób składających odwołanie. Przedmiotem zaś decyzji Prezydenta Miasta z dnia 26.09.2013 r. jest udzielenie pozwolenia na budowę dla planowanej przez inwestora inwestycji. Kwestia więc udzielenia pozwolenia na budowę oraz uprawnienia strony do występowania w postępowaniu prowadzonym w tym przedmiocie, nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Celem postępowania o udzielenia pozwolenia na budowę jest bowiem w szczególności, zbadanie przez organ, czy inwestor zachował ustawowo zakreślone warunki dla legalnego prowadzenie budowy. Tymczasem w zaskarżonej decyzji Wojewody [...], organ tej kwestii w ogóle nie badał, poprzestając na ocenie ewentualnych przeszkód o charakterze podmiotowym, co w każdym przypadku musi nastąpić, zanim organ przejdzie do merytorycznego rozpoznania zasadności odwołania. Z powyższego więc wynika, iż brak jest tożsamości wskazanych wyżej spraw w znaczeniu materialnym, co uzasadnia stwierdzenie, że wstrzymanie wykonanie decyzji Prezydenta Miasta nie może być, w przedmiotowym postępowaniu, przedmiotem rozpoznania. Z powyższych względów, orzeczono jak w sentencji. Podstawą prawną postanowienia jest powołany wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a.