II SA/Kr 504/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 15 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.P. na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 4 listopada 2009 r. Nr LXXXIV/1100/09 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Chełm-Zakamycze II" postanawia: umorzyć postępowanie sądowe W dniu 19 marca 2010 r. skarżąca A.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 4 listopada 2009 r. Nr LXXXIV/1100/09 ustalającą miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "Chełm-Zakamycze II". Dnia 17 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem o sygn. akt II SA/Kr 327/10 stwierdził nieważność ww. uchwały. Pismem z dnia 13 lipca 2010 r. skarżąca cofnęła swoją skargę. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu, poza przypadkiem, gdyby zmierzało ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Oznacza to, że w przypadku złożenia przez skarżących wniosku o cofnięcie skargi, obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy uznanie cofnięcia skargi za skuteczne nie spowodowałoby bądź to obejścia prawa bądź utrzymania w mocy aktu zawierającego przynajmniej jedną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca cofnęła skargę z powodu wydania wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w dniu 17 maja 2010 r., którym stwierdzono nieważność ww. planu miejscowego. Zgodnie z powołanym art. 60 P.p.s.a. sąd tylko wówczas uznanie cofnięcie skargi za niedopuszczalne, gdyby zmierzało ono do utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W tej sprawie akt cofnięcie skargi nie spowoduje utrzymania w mocy zaskarżonej uchwały. Taka sytuacja oznacza, że bezprzedmiotowym stało się samo postępowanie sądowe, co z kolei nakłada obowiązek umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 (cofnięcie skargi) i pkt 3 P.p.s.a.. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji postanowienia.