II SA/Kr 505/04

PostanowienieWSA w Krakowie2004-10-26

Skład orzekający: Izabela Dobosz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego, mimo wcześniejszego oddalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeśli skarżący, pomimo wezwania do uiszczenia wpisu sądowego i odebrania tego wezwania, nie uiścił należnej kwoty. Brak sprzeciwu wobec postanowienia oddalającego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oznacza, że skarżący jest zobowiązany do poniesienia tych kosztów.
Stan faktyczny
Skarżąca M.P. wniosła skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca odebrała wezwanie, jednak nie uiściła wpisu. Wcześniej jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został oddalony, a skarżąca nie wniosła od tego postanowienia sprzeciwu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabela Dobosz po rozpoznaniu w dniu 26 października 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] marca 2004r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej postanawia - skargę odrzucić - Pismem tut. Sądu z dnia 16.08.2004r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Do chwili obecnej wpis nie został uiszczony, mimo iż wezwanie powyższe odebrała skarżąca w dniu 19.08.2004r. (co wynika z nadesłanego przez Urząd pocztowy potwierdzenia odbioru ). Wcześniej - skarżąca otrzymała postanowienie tut. Sądu z dnia 7.05.2004r. oddalające jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata i nie wniosła od niego sprzeciwu. W tej sytuacji należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30.08.2002r. p. o. p. p. s. a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło