II SA/Kr 51/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie : WSA Jacek Bursa WSA Mariusz Kotulski (spr.) Protokolant : Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2013 r. sprawy ze skargi M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 8 listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach skargę oddala. W dniu 30 lipca 2012r. Wójt Gminy Z. wydał decyzję znak [...] o odmowie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pn. "Punkt skupu metali kolorowych i złomu na działce ew. [...] w miejscowości Z. , gmina Z. " wskazując, że zamierzone przedsięwzięcie jest niezgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw K. i Z. w Gminie Z. W uzasadnieniu przywołanej decyzji wskazano bowiem, że lokalizacja planowanego zamierzenia jest niezgodna z § 29 ust. 1 uchwały Nr [...] Rady Gminy w Z. z dnia 30 maja 2003r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw [...] w Gminie Z. Odwołanie od wskazanej powyżej decyzji wniosła r. pr. A.B. działająca, imieniem M.B. prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą Firma Handlowo-Usługowa "[...] M.B. " wnosząc o jej uchylenie i wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację ww. inwestycji, względnie - przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W odwołaniu wskazano, że opisana powyżej decyzja Wójta Gminy Z. z dnia 30 lipca 2012r., znak [...] została wydana z naruszeniem prawa materialnego, a to uchwały Nr [...] Rady Gminy w Z. z dnia 30 maja 2003r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw [...] w Gminie Z. poprzez przyjęcie, że planowane przedsięwzięcie jest niezgodne z zapisami planu miejscowego. W odwołaniu podniesiono również, że przedmiotowa decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a to: art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego poprzez jego niezastosowanie polegające na uznaniu za udowodnione przyjętych przez organ okoliczności; art. 77 § 1 w zw. z art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na wydaniu decyzji bez rozpatrzenia wszystkich istotnych w sprawie okoliczności; art. 107 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego poprzez brak należytego uzasadnienia decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w decyzji z dnia [...] listopada 2012r., nr[...] , działając na podstawie art. 71, art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, póz. 1227 ze zm.), § 3 ust. 1 pkt 81 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. Nr 213, poz. 1397), § 29 ust. 1 uchwały Nr [...] Rady Gminy w Z. z dnia 30 maja 2003r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw [...] w Gminie Z. (Dz. Urz. Woj. [...]) oraz art.138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), utrzymało zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że rozstrzygnięcie o środowiskowych uwarunkowaniach określa - o czym mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko uzyskanie tej decyzji jest wymagane dla planowanych: przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (pkt 1); przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (pkt 2), przy czym przedsięwzięcia te zostały wskazane w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. I tak zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 81 powołanego powyżej rozporządzenia do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się między innymi punkty do zbierania lub przeładunku odpadów, w tym złomu. W tym miejscu organ odwoławczy wskazał, iż przesłanką determinującą możliwość wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest - jak wskazano w art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - stwierdzenie przez organ właściwy w sprawie zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, przy czym nie dotyczy to decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej: dla drogi publicznej, dla linii kolejowej o znaczeniu państwowym, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu, dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla budowli przeciwpowodziowych realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych oraz dla inwestycji w zakresie budowy obiektów energetyki jądrowej lub inwestycji towarzyszących. W dalszej części uzasadnienia powołano się na zapisy uchwały Nr [...] Rady Gminy w Z. z dnia 30 maja 2003r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw [...] w Gminie Z. , a w szczególności § 29 ust. 1 tej uchwały, w którym wskazano, że na terenach objętych planem zakazuje się: (1) lokalizowania inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska, (2) lokalizowania inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska, z wyłączeniem: (a) lokalizacji dróg krajowych i wojewódzkich w zakresie obejścia drogowego Z. w ciągu drogi krajowej Nr [...] oraz dobudowy odcinka drogi wojewódzkiej Nr [...] łączącej ją z obwodnicą, (b) stacji paliw płynnych lokalizowanych przy drodze krajowej i wojewódzkiej, o ile położone są poza wewnętrznym terenem ochrony pośredniej ujęcia wody, (3) dokonywania zmian naturalnego charakteru cieków oraz zbiorników wodnych, w tym zwłaszcza zabudowy technicznej brzegów i niszczenia roślinności wodnej i nadwodnej, (4) wprowadzania nieoczyszczonych ścieków do wód powierzchniowych lub do gruntu (ziemi) oraz tworzenia i utrzymywania otwartych kanałów ściekowych, (5) wprowadzania do wód powierzchniowych lub do gruntu ścieków opadowych z nowych lub modernizowanych ciągów komunikacyjnych, bez ich wcześniejszego podczyszczenia, (6) lokalizowania stacji paliw bez zainstalowania urządzeń zabezpieczających wody powierzchniowe i podziemne przed zanieczyszczeniem w trakcie powadzonej działalności i w przypadku ewentualnych awarii, (7) lokalizowania innych inwestycji oraz prowadzenia działalności mogącej zagrażać czystości wód powierzchniowych i podziemnych. Mając na uwadze powyższe, SKO wskazało, że przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a takim jest przedsięwzięcie pn. "Punkt skupu metali kolorowych i złomu na działce ew. [...] w miejscowości Z. , gmina Z", jest inwestycją mogącą pogorszyć stan środowiska, o której mowa w § 29 ust. 1 pkt 2 uchwały Nr [...] Rady Gminy w Z. z dnia 30 maja 2003r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw [...] w Gminie Z. Wskazać należy wprawdzie, że uchwałodawca nie zdefiniował pojęcia "inwestycji mogącej pogorszyć stan środowiska", ale - w ocenie organu II instancji - bezspornym jest, że inwestycją mogącą pogorszyć stan środowiska jest każde przedsięwzięcie wskazane w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W rozporządzeniu tym wskazano bowiem przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, a do kategorii przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko zaliczają się również inwestycje mogące pogorszyć stan środowiska. Pojęcie "przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko" jest bowiem szersze od pojęcia "inwestycji mogącej pogorszyć stan środowiska". Uwzględniając zatem okoliczność, że planowane przedsięwzięcie - zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 81 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko - zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a - zgodnie z § 29 ust. 1 pkt 2 uchwały Nr [...] Rady Gminy w Z. z dnia 30 maja 2003r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw [...] w Gminie Z. - na terenach objętych planem, co do zasady, zakazuje się lokalizowania inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska, przy czym wnioskowana inwestycja nie zalicza się do żadnej z kategorii inwestycji niepodlegających tej zasadzie, brak jest możliwości wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pn. "Punkt skupu metali kolorowych i złomu na działce ew. [...] w miejscowości Z. , gmina Z", Odnosząc się do zarzutów odwołania, wskazano, iż z uwagi na brzmienie wskazanych powyżej przepisów bez znaczenia jest czy planowane przedsięwzięcie kumulowałoby emisję, w tym hałas, a w związku z tym organ I instancji nie był zobligowany prowadzić ustaleń w tym zakresie. W skardze na powyższą decyzję M.B. , reprezentowany przez r. pr. A.B. , wniósł o uchylenie decyzji organu I i II instancji. Zaskarżonemu aktowi zarzucono: - naruszenie prawa materialnego, tj. przepisów uchwały nr [...] Rady Gminy Z. z dnia 30 maja 2003 roku w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw [...] , poprzez błędną ich wykładnię, wskutek której przyjęto, że przedsięwzięcie skarżącego prowadzone na terenie działki ew. [...] jest niezgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a konkretnie stanowi inwestycję mogącą pogorszyć stan środowiska; - naruszenie prawa materialnego, tj. przepisów uchwały nr XII/64/03 Rady Gminy Z. z dnia 30 maja 2003 roku w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw [...] oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, poprzez błędną ich wykładnię, skutkującą przyjęciem, że zakres znaczeniowy sformułowania "przedsięwzięcie mogące pogorszyć stan środowiska" jest tożsamy z zakresem znaczeniowym sformułowania "przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko", podczas gdy prawidłowa wykładnia literalna, systemowa i celowościowa przedmiotowych sformułowań wskazuje, że zakres znaczeniowy sformułowania "przedsięwzięcie mogące pogorszyć stan środowiska" jest węższy niż zakres znaczeniowy sformułowania "przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko"'., - naruszenie przepisów postępowania, tj. art.80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 30, poz.168 ze zm.- dalej zwana k.p.a.) poprzez jego niezastosowanie polegające na uznaniu za udowodnione następujących okoliczności: a) przewidywanego zwiększenia emisji, zwłaszcza hałasu, ponad dopuszczalne normy w przypadku wydania zgody na realizację przedsięwzięcia skarżącego, podczas gdy zasady logiki wskazują, że okoliczność ta nie została udowodniona; b) braku skuteczności zabezpieczeń, o których mowa we wniosku skarżącego, podczas gdy zasady logiki wskazują, że okoliczność ta nie została udowodniona; - naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na wydaniu zaskarżonej decyzji bez rozpatrzenia wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności: a. brak ustalenia faktycznego wpływu przedsięwzięcia skarżącego na środowisko; b. brak dokonania oceny zabezpieczeń opisanych we wniosku skarżącego oraz ich wpływu na stopień ingerencji przedsięwzięcia skarżącego na stan środowiska; c. brak dokonania oceny, czy przedsięwzięcie Skarżącego będzie stanowiło nieuciążliwą działalność w rozumieniu § 11 ust. 1 uchwały nr [...] Rady Gminy Z. z dnia 30 maja 2003 roku w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw [...] - naruszenie przepisu postępowania, tj. art. 107 § 1 i 3 k.p.a., poprzez brak należytego uzasadnienia zaskarżonej decyzji, polegające na braku wskazania uzasadnienia faktycznego decyzji tj. brak wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których oparł swoje ustalenia oraz przyczyn, dla których nie uwzględnił przedłożonych w sprawie dowodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasada i jako taka nie może zostać uwzględniona, albowiem będąca jej przedmiotem decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, ani też procesowego. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002r., Nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji ( innego aktu lub czynności ) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące przy tym są przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 p.p.s.a. tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych, nie znalazł podstaw dla stwierdzenia zasadności zarzutu naruszenia prawa procesowego i materialnego w rozpoznawanej sprawie, mimo rozważenia w toku dokonanych czynności przepisu art.134 § 1 p.p.s.a., z którego wynika, że Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko organu odwoławczego. Podstawową kwestią wymagającą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest ocena zawartego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzenia, czy zaplanowana przez skarżącego inwestycja, to jest: " Punkt skupu metali kolorowych i złomu na działce ew. [...] w miejscowości Z. " jest zgodna z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy w Z. z dnia 30 maja 2003r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw [...] w Gminie Z. W § 29 ust. 1 pkt 1 ww. planu ustanowiono zakaz lokalizowania inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska, a w § 29 ust. 1 pkt 2 zakazano również lokalizowania inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska. Zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działka nr ewid. [...], w części, na której ma być zrealizowana planowana przez skarżącego inwestycja, położona jest na częściowo na obszarze oznaczonym "RN" (oznaczającym użytki rolne, przeznaczonych na cele gospodarki rolnej prowadzonej na gruntach ornych, łąkach, pastwiskach, sadach), jak również na oznaczonych częściowo terenach komunikacji (symbol planu KZ/KL), natomiast pozostała część działki nosi symbol planu UCM z ustaleniami dopuszczającymi zabudowę mieszkaniową oraz nieuciążliwą działalność usługową, rzemieślniczą, produkcyjną realizowaną w budynkach użyteczności publicznej, budynkach biurowych, budynkach produkcyjnych i gospodarczych. Na obszarze tej części działki (objętej w planie miejscowym symbolem UCM) możliwa jest lokalizacja usług, ale jedynie nieuciążliwych i to pod warunkiem, że nie spowodują one kolizji z zapisami zawartymi w § 29, tzn. takich, które pozbawione są możliwości pogorszenia stanu środowiska. W treści planu miejscowego nie została wskazana definicja pojęcia "inwestycji mogącej pogorszyć stan środowiska". Poszukując znaczenia tego pojęcia można i należy odwołać się do językowego rozumienia sformułowania "inwestycja mogąca pogorszyć stan środowiska". Czy zatem planowana realizacja inwestycji pn. "Punkt skupu metali kolorowych i złomu" może sama w sobie pogorszyć stan środowiska". Niewątpliwie tak. Uchwałodawca w analizowanym przepisie planu nie odwołuje się bowiem do innych przesłanek warunkujących lokalizację inwestycji jak np. "inwestycja pogarszająca stan środowiska", a więc do okoliczności które muszą de facto wystąpić, lecz wprowadza ograniczenia w inwestowaniu kwalifikując zamierzenia inwestycyjne nie ze względu na fakt ich wpływu na środowisku, ale ze względu na to, że mogą one wpłynąć na środowisko, nawet jeżeli faktycznie takiego wpływu (np. poprzez zastosowanie odpowiednich działań ochronnych) nie byłoby. Zatem prowadzenie skupu metali kolorowych i złomu może pogorszyć stan środowiska. W tym kontekście niewątpliwie spełniona jest przesłanka z § 29 ust. 1 pkt 2 cyt. wyżej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponieważ jednak wykładnia językowa może prowadzić do daleko idących konkluzji, wykraczających poza intencje uchwałodawcy i ograniczające prawa właścicieli, to wnioski z wykładni językowej należy zweryfikować poprzez zastosowanie wykładni systemowej. Prawidłowo zatem Kolegium odwołało się do rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, gdzie zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 81 planowana inwestycja zaliczona została do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie poglądem SKO, który podziela także Sąd w tym składzie, przez "przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko" należy rozumieć również "inwestycje mogące pogorszyć stan środowiska ". Sąd stoi na stanowisku, że właściwa wykładnia wskazanego zapisu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Z. uwzględniać powinna nie tylko argumenty wynikające nie tylko z metod wykładni gramatycznej, lecz również celowościowo-funkcjonalnej oraz systemowej. Przede wszystkim wskazać należy, iż nie ma podstaw by dokonując wykładni § 29 ust. 1 pkt 2 planu miejscowego wykluczyć odwołanie się do obecnie obowiązujących przepisów ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. nr 213, poz. 1397). Wręcz przeciwnie prawidłowa egzegeza przepisu aktu prawa miejscowego musi odwoływać się do brzmienia aktualnych przepisów aktów normatywnych wyższego rzędu, takich jak powołane wyżej ustawa i rozporządzenie, i powinna ona być dokonana w taki sposób, aby możliwie najpełniej harmonizować z brzmieniem i rozumieniem tych przepisów powszechnie obowiązujących. Przepis art. 71 ust. 1 powołanej ustawy z dnia 3 października 2008r., wskazuje wymóg uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięć: 1) mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Nie ulega więc wątpliwości, że w świetle tego przepisu przedsięwzięciami "mogącymi pogorszyć stan środowiska" są zarówno inwestycje wymienione w pkt 1 i 2 ust. 1 art. 71. Zatem za zasadne należało uznać stanowisko Kolegium co do niezgodności planowanej przez skarżącego inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Z. Skoro bowiem inwestycja ta stanowi "przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko" w rozumieniu § 3 ust. 1 pkt 81 ww. rozporządzenia w zw. z art. 71 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, to – jest ona również "inwestycją mogącą pogorszyć stan środowiska". Zakresy znaczeniowe ww. przepisów pokrywają się, zarówno bowiem z powołanych przepisów jak i z zapisu z planu wynika, że - jak słusznie podaje w skardze pełnomocnik skarżącego- w szczególnych okolicznościach konkretne przedsięwzięcie może być uznane za szkodliwe dla środowiska, ale nie musi. Lokalizacja tej inwestycji na działce nr ewid. [...] w Z. jest zatem wykluczona w świetle o brzmienia § 29 ust. 1 pkt 2 planu miejscowego. Rozstrzygnięcia organów obu instancji zapadły na podstawie art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r., Nr 199, poz. 1227). Przepis ten, w brzmieniu obowiązującym w dacie zaskarżonej decyzji, przewidywał, że właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. (...) Z przytoczonego postanowienia wynika, że tryb postępowania w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, która jest wymagana dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko jak i dla przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (art. 71 ust. 1 ustawy) uzależniony jest, poza wyjątkami określonymi w zdaniu drugim art. 80 ust. 2, od podstawowego kryterium, jakim jest zgodność z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeśli został uchwalony. Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego braku przeprowadzenia szczegółowego postępowania oceniającego wpływ planowanego przedsięwzięcia na środowisko wskazać należy, że stwierdzenie sprzeczności lokalizacji przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zwalnia organ prowadzący postępowanie z konieczności dalszego przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w szerszym zakresie, w tym przeprowadzenia postępowania uzgodnieniowego z innymi organami (por. także K. Gruszecki Komentarz do art. 80 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, LEX/el. 2009). Skoro bowiem planowana inwestycja może pogorszyć stan środowiska (zgodnie z obowiązującym na tym terenie miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego), to nie ma potrzeby stwierdzania czy faktycznie pogarsza ona stan środowiska – bo nie do takiej okoliczności odwołuje się przepis obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie ma potrzeby badać czy planowana inwestycja wpływa na środowisko i w jakim zakresie, lecz zgodnie z brzmieniem zapisu w planie miejscowym należy się ograniczyć wyłącznie do stwierdzenia, czy inwestycja może pogorszyć stan środowiska. Niezasadne są również pozostałe zarzuty skarżącego. Kolegium, zgodnie z wymogami art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., wyjaśniło w sposób wyczerpujący wszystkie istotne dla sprawy okoliczności i należycie uzasadniło rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji, stosownie do art. 107 § 3 K.p.a. Uzasadnienie słusznego interesu skarżącego nie mogło prowadzić do wydania przez organ odwoławczy decyzji naruszającej obowiązujące przepisy prawa, to jest określającej środowiskowe uwarunkowania dla planowanej inwestycji, pomimo jej sprzeczności z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Okoliczność, iż na terenie Gminy Z. funkcjonuje firma zajmująca się skupem i sprzedażą złomu, nie może mieć wpływu na wynik sprawy. Sąd kontrolując prawidłowość zaskarżonej decyzji rozstrzyga, w świetle art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), w granicach tej sprawy, a nie może oceniać rozstrzygnięć organów administracji wydanych w innych sprawach. Natomiast jeżeli pełnomocnik skarżącego stwierdza okoliczności związane z naruszeniem prawa może i powinien zawiadomić właściwe organy administracyjne o tym fakcie celem przeprowadzenia przez nie stosownej kontroli z urzędu. Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił