II SA/Kr 514/18

Dnia 4 lipca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. F., A. M., K. M.-R., R. R., B. K.-T., M. S., M. C., Ł. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowalnego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odrzucić skargę. Skarżący M. F., A. M., K. M.-R., R. R., B. K.-T., M. S., M. C. i Ł. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dnia 8 grudnia 2017 r. (znak: [...]) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowalnego i udzielenia pozwolenia na budowę. W wykonaniu zarządzenia Starszego Referendarza Sądowego pismami z dnia 10 maja 2018 r. wezwano każdego ze skarżących do nadesłania 45 odpisów skargi poświadczonych przez wszystkich skarżących za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie przez nich podpisanego, pouczając przy tym, że wykonanie tego obowiązku przez jednego skarżącego zwalnia z niego pozostałych, a nadto skarżących A. M., K. M.-R., R. R., B. K.-T., M. S., M. C., Ł. K. do określenia interesu prawnego skarżących w zaskarżeniu przedmiotowej decyzji Wojewody z dnia 8 grudnia 2017 r. (znak: [...]) o utrzymaniu w mocy decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowalnego i udzielenia pozwolenia na budowę, z zastrzeżeniem, że w przypadku nieusunięcia wskazanych braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skarga zostanie odrzucona, stosowanie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm. – dalej jako: p.p.s.a.). Wezwania zawierały prawidłowe pouczenia o skutkach nieuzupełnienia braków skargi w terminie. Opisane powyżej zarządzenia, zostały skutecznie doręczone obu skarżącym: M. F. w dniu 18 maja 2018 r., K. M.-R. w dniu 17 maja 2018 r., A. M. w dniu 21 maja 2018 r., Ł. K. w dniu 21 maja 2018 r. oraz B. K.-T. w dniu 24 maja 2018 r. Z kolei korespondencja sądowa adresowana do skarżących: R. R., M. S. oraz M. C., pomimo podwójnego awizowania, tj. dla R. R. w dniu 17 maja 2018 r. (pierwsze awizo) i w dniu 25 maja 2018 r. (powtórne awizo), dla M. S. w dniu 17 maja 2018 r. (pierwsze awizo) i w dniu 25 maja 2018 r. (powtórne awizo) oraz M. C. w dniu 15 maja 2018 r. (pierwsze awizo) i w dniu 23 maja 2018 r. (powtórne awizo), nie została przez tych skarżących odebrana. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie uzupełnili wskazanych powyżej braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie zaś do treści art. 47 § 1 in principio p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich innym stronom. Mając przedstawione regulacje prawne na uwadze, Starszy Referendarz Sądowy wezwał każdego ze skarżących, tj. M. F., A. M., K. M.-R., R. R., B. K.-T., M. S., M. C., Ł. K. do usunięcia stwierdzonych braków formalnych skargi. Braki te nie zostały jednak przez skarżących usunięte. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga, której braków formalnych pomimo wezwania nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie do treści art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma w sposób przepowiedziany w art. 65-72 (tj. osobiście lub za pośrednictwem dorosłego domownika, a gdyby go nie było – zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma), pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w wyżej określonym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. W takim przypadku, pomimo nieodebrania pisma przez adresata, doręczenie, określane mianem "zastępczego", uważa się za dokonane z upływem 14 dnia od pozostawienia pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. W przedmiotowej sprawie korespondencja sądowa adresowana do R. R., M. S. oraz M. C., pomimo podwójnego awizowania, tj. dla R. R. w dniu 17 maja 2018 r. (pierwsze awizo) i w dniu 25 maja 2018 r. (powtórne awizo), dla M. S. w dniu 17 maja 2018 r. (pierwsze awizo) i w dniu 25 maja 2018 r. (powtórne awizo) oraz M. C. w dniu 15 maja 2018 r. (pierwsze awizo) i w dniu 23 maja 2018 r. (powtórne awizo), nie została przez tych skarżących odebrana. Tym samym – mając na uwadze treść art. 73 p.p.s.a. – należało przyjąć, że przesyłka ta została skarżącym R. R. i M. S. zastępczo doręczona w dniu 1 czerwca 2018 r. (31 maja 2018 r. – dzień ustawowo wolny od pracy), zaś skarżącej M. C. zastępczo doręczona w dniu 29 maja 2018 r., a w związku z tym termin do uzupełnienia braków formalnych skargi przez tych skarżących upłynął bezskutecznie odpowiednio w dniu 8 czerwca 2018 r. oraz 5 czerwca 2018 r. Z kolei termin do uzupełnienia braków formalnych skargi dla pozostałych skarżących upłynął bezskutecznie odpowiednio dla M. F. w dniu 25 maja 2018 r., dla K. M.-R. w dniu 24 maja 2018 r., dla A. M. w dniu 28 maja 2018 r., dla Ł. K. w dniu 28 maja 2018 r. oraz dla B. K. w dniu 1 czerwca 2018 r. (31 maja 2018 r. – dzień ustawowo wolny od pracy). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.