II SA/Kr 514/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 maja 2025 r. sprzeciwu D. S. od decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia 31 marca 2025 r. znak: WI-I.7840.5.55.2024.MO w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę oddala sprzeciw. Prezydent Miasta Krakowa decyzją nr 392/6740.1/2024 z 9 maja 2024 r., znak AU-01-4.6740.1.119.2022.KFI, po rozpatrzeniu wniosku inwestorów: D. S. oraz I. S., zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z dwoma lokalami mieszkalnymi i naziemnymi miejscami postojowymi, oraz instalacjami wewnętrznymi gazu, prądu, wody, c.o. i kanalizacji sanitarnej i instalacjami zewnętrznymi gazu, prądu, kanalizacji sanitarnej i opadowej ze szczelnym zbiornikiem retencyjnym, murem oporowym i ogrodzeniem p.poż. na dz. nr [...], obr. [...], K. , ul. [...]. Jako podstawę prawną decyzji organ I instancji wskazał art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2023r., poz. 682 ze zm.), dalej: "P.b.". W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził m.in., że: 1) inwestor złożył oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie objętym niniejszą decyzją; 2) projektowana inwestycja znajduje się na terenie obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Trasa [...] w Krakowie, zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta Krakowa nr CXVIII/1250/6 z dnia 11 października 2006 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla Trasy Nowopłaszowskiej (Dz.Urz.Woj.Mał. z 2006 r. nr 847 poz. 5126), dalej "m.p.z.p.", na obszarze oznaczonym w załączniku graficznym do planu jako 1/2MN; 3) projekt zagospodarowania terenu (dalej: "p.z.t.") i projekt architektoniczno-budowlany (dalej: "p.a.-b.") są zgodne z ustaleniami ww. m.p.z.p., a także wymaganiami ochrony środowiska; 4) p.z.t. jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 5) p.z.t. oraz p.a.-b. są kompletne i posiadają wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia; 6) do p.z.t. oraz p.a.-b. dołączono: - kopię decyzji o nadaniu projektantowi lub projektantowi sprawdzającemu uprawnień budowlanych w odpowiedniej specjalności potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez sporządzającego projekt; - kopię zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 P.b., dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego; - oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W oświadczeniu zawarto imiona, nazwiska, numer uprawnień budowlanych lub numer decyzji o nadaniu uprawnień budowlanych osób, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1a P.b., biorących udział w opracowaniu projektu oraz projektantów sprawdzających, którzy dokonali sprawdzenia projektu; - p.z.t. oraz p.a.-b. są wykonane przez osoby uprawnione; - do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę projektant dołączył oświadczenie o możliwości podłączenia projektowanego obiektu budowlanego do istniejącej sieci ciepłowniczej, zgodnie z warunkami określonymi w art. 7b ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2021 r. poz. 716 ze zm.), złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej. Ponadto organ I instancji wskazał, że pełnomocnik inwestorów złożył wniosek o pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji 2 lutego 2022 r. Pismem z 4 lutego 2022 r., na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572), dalej "K.p.a.", organ I instancji wezwał pełnomocnika inwestorów do usunięcia braków formalnych we wniesionym wniosku, które zostały uzupełnione 10 lutego 2022 r. Zawiadomieniem z 16 lutego 2022 r. znak: AU-01-4.6740.1.119.2022.KFI, poinformowano strony postępowania o wszczęciu postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę i możliwości złożenia odpowiedzi na pismo wszczynające postępowanie, w każdym stadium postepowania zapoznać się z materiałem dowodowym zgromadzonym w przedmiotowej sprawie, jak również wypowiedzieć się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, w tym złożyć wyjaśnienia na piśmie. Jednocześnie, po weryfikacji dokumentacji projektowej, organ I instancji postanowieniem z 16 lutego 2022 r. na podstawie art. 35 ust. 3 P.b. nałożył na inwestorów obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości w projekcie budowlanym oraz dostarczenia niezbędnych dokumentów w terminie 7 dni od odbioru pisma. Pełnomocnik inwestora, pismem z 22 lutego 2022 r., zwrócił się do organu I instancji o przedłużenie terminu na usunięcie ww. nieprawidłowości, co zostało zaaprobowane postanowieniem Prezydenta z 25 lutego 2022 r. W toku postępowania organ I instancji wydał liczne postanowienia o zmianie terminu wykonania uzupełnień w dokumentacji projektowej, tj.: 14 marca 2022 r., 11 maja 2022 r., 2 czerwca 2022 r., 8 września 2022 r., 27 października 2022 r., 27 grudnia 2022 r., 1 marca 2023 r., 31 marca 2023 r., 30 czerwca 2023 r., 29 sierpnia 2023 r., 31 października 2023 r., 28 grudnia 2023 r. oraz 28 lutego 2024 r. W dniu 22 kwietnia 2024 r. w siedzibie organu odbyło się spotkanie ze stroną postępowania - M. D. (właścicielem działki sąsiedniej nr [...]). Na ww. spotkaniu strona złożyła kolejne uwagi do prowadzonego postępowania. W kwestii uwagi strony postępowania dotyczącej wykonania projektu na nieaktualnej mapie o celów projektowych w związku z wykonaniem nasypów organ I instancji nadmienił, że p.z.t. został wykonany na mapie do celów projektowych z 24 stycznia 2024 r., tj. po wydaniu przez Prezydenta Miasta Krakowa ostatecznej decyzji z 8 stycznia 2024 r. znak: WS-06.6236.411.2022.MU umarzającej w całości postępowanie administracyjne w sprawie wydania nakazu usunięcia odpadów na terenie działki nr [...]. Odnosząc się do zarzutu strony w kwestii dotyczącej przesłaniania i zacienia Prezydent wskazał, że do dokumentacji projektowej została dołączona analiza przesłaniana i zacieniania wykazująca spełnienie warunków określonych w § 13 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2022 r. poz. 1225), dalej: "w.t.". Organ I instancji wskazał, że organy administracyjne mogą ingerować w planowaną zabudowę jedynie w zakresie wyznaczonym przepisami prawa oraz wyjaśnił, że zakres uprawnień kontrolnych sprawowanych przez organ architektoniczno-budowlany zgodnie z art. 35 P.b. został ograniczony jedynie do weryfikacji projektu zagospodarowania terenu. Natomiast pełna odpowiedzialność za sporządzenie projekt oraz przyjętych w nim rozwiązań ponosi projektant posiadający uprawnienia budowlane uprawniające go do sporządzenia dokumentacji projektowej. Zatem na projektancie spoczywa odpowiedzialność za wykonanie dokumentacji projektowej zgodnie z obwiązującymi przepisami prawa oraz wiedza techniczną, do projektu projektanta składa oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej, co jest obowiązkiem wynikającym z przepisu art. 20 P.b. Organ I instancji bardzo obszernie przywołał uwagi i zastrzeżenia składane przez stronę – M. D. oraz odpowiedzi inwestorów na ww. uwagi i zastrzeżenia na s. 3-20 uzasadnienia decyzji I instancji (k. 293-303 akt adm.). Finalnie organ I instancji uznał złożone wyjaśnienia za wystarczające oraz zgodne z obowiązującymi przepisami. Dlatego opisaną na wstępie decyzją z 9 maja 2024 r. zatwierdził p.z.t. oraz p.a.-b. i udzielił pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. M. D., reprezentowany przez adwokata, wniósł odwołanie od ww. decyzji Prezydenta z 9 maja 2024 r., w którym zarzucił naruszenie przepisów: 1. prawa materialnego: a) art. 4 i art. 5 ust. 1 P.b. w zw. z § 13 i § 60 w.t., poprzez zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektonicznego pomimo, że narusza on ww. przepisy, b) art. 34 ust. 3 pkt 1 P.b. oraz § 15 i § 18 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r., w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2022 r. poz. 1679), dalej: "rozporządzenie w sprawie projektu", poprzez: - brak sporządzenia projektu zagospodarowania terenu na aktualnej mapie do celów projektowych - jak wynika ze strony tytułowej projektu zagospodarowania terenu został on sporządzony w dacie "styczeń 2022": również oświadczenie projektanta o sporządzeniu projektu zgodnie z przepisami wskazuje na datę jego sporządzenia – 22 stycznia 2022 r., podczas gdy jak wskazano w decyzji, mapy do celów projektowych załączone do wniosku zostały sporządzone w styczniu 2024 roku (a zatem dwa lata po opracowaniu projektu), - brak uwzględnienia w projekcie zagospodarowania terenu usytuowania, obrysu i układu istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, oraz układu komunikacyjnego i układu zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich, w tym braku uwzględnienia w tym projekcie budynku na działce nr [...], objętego decyzją o pozwoleniu na budowę wskazaną powyżej, a w konsekwencji m.in. naruszenia przez nową zabudowę na dz. [...] zatwierdzoną decyzją warunków technicznych dotyczących sytuowania obiektów budowalnych na działce m.in. w zakresie przesłaniania i zacieniania i brak uwzględnienia wzajemnych relacji pomiędzy tymi dwoma budynkami, - dołączenie do wniosku kilku wersji rysunków – projektów zagospodarowania terenu sporządzonych na różnych mapach do celów projektowych, w tym mapy z daty 3 grudnia 2020 r. i 24 stycznia 2024 r., przy braku oznaczenia, który z nich jej właściwy i przy braku jednoczesnych jakichkolwiek zmian analizy przesłaniania (na każdej z map pomimo zmiany rzędnych przesłanianie jest badane dla takich samych rzędnych), jak również braku wskazania daty i wyjaśnienia przyczyn "anulacji" projektu zagospodarowania terenu z 2022 r., - błędne określenie przez projektanta obszaru odziaływania i analizy oddziaływania nowej zabudowy na teren działki nr [...] poprzez: - brak m.in. uwzględnienia w analizowanym obszarze budynku mieszkalnego jednorodzinnego, objętego decyzją o pozwoleniu na budowę wskazaną powyżej, a w konsekwencji przyjęcia przez projektanta jedynie możliwości przesłaniania potencjalnej zabudowy na tej działce, podczas gdy objęty decyzją z 15 marca 2023 r. o pozwoleniu na budowę budynek na działce nr [...], którego budowa została rozpoczęta, jest przesłaniany przez projektowany budynek w sposób naruszający postanowienia § 13 w.t., - nieuwzględnienia w projekcie budowlanym faktu zacienienia działki nr [...] w taki sposób, że nie są spełnione normy wynikające z § 60 w.t., gdyż dostęp do światła słonecznego jest krótszy niż wymagany przepisami, a wynoszący co najmniej 3 godziny (zgodnie ze wskazaniami projektanta wynosi zaledwie 2,5 godziny w okresie pomiędzy 7.00-17.00); c) art. 34 ust. 3d P.b. poprzez wydanie decyzji pomimo braku załączenia do wniosku odpowiedniego (aktualnego) oświadczenia projektanta o zgodności projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami (dołączone do projektu budowalnego oświadczenie projektanta posiada datę 31 stycznia 2022 r., podczas gdy jak wynika z treści dokumentacji projektowej, projekt ten podlegał dalszym zmianom, w tym w dacie 25 lutego 2022 r., 8 września 2022 r. i 9 stycznia 2023 r. jak również w roku 2024 - przy niewskazanym zakresie zmian), d) art. 32 ust. 1 pkt 1, art. 33 ust. 2 pkt 1, art. 35 ust. 1 pkt 3 P.b. przez wydanie decyzji pomimo braku legitymowania się przez inwestora wszystkimi wymaganymi przepisami szczególnymi uzgodnieniami innych organów, w tym uzyskania uzgodnienia zarządcy drogi z 8 maja 2024 r., tj. po ostatecznym terminie na uzupełnienia braków wniosku, e) art. 33 ust. 2 pkt 10 P.b. poprzez brak dołączenia do wniosku inwestora oświadczenia projektanta posiadającego uprawnienia budowlane w odpowiedniej specjalności, dotyczące możliwości podłączenia projektowanego obiektu budowlanego do istniejącej sieci ciepłowniczej, zgodnie z warunkami określonymi w art. 7b ustawy Prawo energetyczne, złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, f) art. 32 ust. 4 pkt 1 i art. 33 ust. 2 pkt 2 P.b., poprzez wydanie decyzji pomimo braku legitymowania się przez inwestorów tytułem do dysponowania nieruchomością składającą się z działek nr [...] oraz [...] na cele budowlane, podczas gdy z uwagi na charakter planowanej zabudowy, w tym budowę murów oporowych w bezpośredniej granicy z tymi działkami nie ma możliwości realizacji przewidzianych w projekcie robót budowlanych bez ingerencji w ww. działki, g) zapisów m.p.z.p. m.in poprzez wydanie decyzji pomimo sprzeczności projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego z zapisami planu, m.in. w zakresie: - dopuszczalnej wysokości zabudowy jednorodzinnej dla terenu oznaczonego w MPZP1/2MN, - zastosowanie rozwiązania muru oporowego w granicach z działkami sąsiednimi, który powoduje dodatkowe spiętrzenie gruntu i znaczne wyniesienie projektowanego budynku ponad teren istniejący, - zastosowania budowli w postaci "ogrodzenia p.poż" o wysokości 11 m zlokalizowanego przy granicy działki nr [...], mającego dodatkowo pełnić funkcję p.poż., - zastosowania takich rozwiązań w budynku jednorodzinnym i takie opracowanie projektu, które z łatwością umożliwia zrealizowanie w miejsce zabudowy jednorodzinnej - budowy wielorodzinnej, h) dokonywanie dowolnych zmian i uzupełnień w projekcie zagospodarowania terenu i projekcie architektoniczno-budowlanym już po złożeniu wniosku bez ich odpowiedniego oznaczenia lub uzasadnienia, a w tym: - dokonanie zmiany "ciągu pieszo jezdnego" na "teren utwardzony pełniący funkcję dojścia i dojazdu" - co w żaden sposób nie może uzasadniać zmiany przeznaczenia ani wymagań dla takiego elementu inwestycji, który nadal stanowi ciąg pieszo- jezdny i winien w związku z tym spełniać określone wymagania przewidziane obowiązującymi przepisami, - dokonanie zmiany zestawienia powierzchni poprzez m.in. zwiększenie powierzchni biologicznie czynnej a zmniejszenie powierzchni zabudowy, bez wyraźnego wskazania z czego taka zmiana wynika (z jakiej innej zmiany projektu zagospodarowania terenu), - dokonania anulacji części rysunków projektu budowlanego i zastąpienia ich innymi, bez wskazania daty dokonania tej zmiany i bez wskazania elementów, których zmiana dotyczy, bez opatrzenia anulacji wymaganym podpisem identyfikującym osobę dokonująca takiej zmiany i posiadania przez nią uprawnień do dokonania zmian - co skutkuje również pozbawieniem Strony należytej możliwości analizy zebranego w sprawie materiały dowodowego i jego oceny, - dołączenie do wniosku kilku wersji rysunków - projektów zagospodarowania terenu sporządzonych na różnych mapach do celów projektowych, w tym mapy z daty 3 grudnia 2020 r. i 24 stycznia 2024 r., przy braku oznaczenia, który z nich jej właściwy i przy braku jednoczesnych jakichkolwiek zmian analizy przesłaniania (na każdej z map pomimo zmiany rzędnych przesłanianie jest badane dla takich samych rzędnych budynków); 2. postępowania, a to m.in.: a) art. 7, art. 8 i art. 77 § 1 K.p.a., poprzez wydanie decyzji bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym bez ustalenia lub przy błędnym ustaleniu okoliczności faktycznych wskazywanych przez stronę w trakcie postępowania, a to m.in. bez: - ustalenia, czy a jeśli tak to w jakim zakresie inwestorzy przystąpili do realizacji inwestycji i wykonywania nasypu ziemnego przed wydaniem decyzji (co wprost wynika z ustaleń WKOŚ i opracowanej na zlecenie WKOŚ ekspertyzy), - oceny zgodności dokumentacji projektowej z obowiązującymi przepisami, zapisami m.p.z.p. i uchwały krajobrazowej, - należytego wyjaśnienia celu i prawidłowości wprowadzonej w projekcie zagospodarowania terenu zmiany w zakresie zastąpienia "ciągu pieszojezdnego" na "teren utwardzony pełniący funkcję dojazdu i dojścia" oraz skutków takiej zmiany, - należytej oceny prawidłowości ustalenia przez projektanta wysokości zabudowy, a tym samym braku należytej oceny zgodności z zapisami m.p.z.p. dla terenu inwestycji, - jakiejkolwiek oceny dotyczącej elementu zagospodarowania terenu pn. "ogrodzenie p.poż" zaprojektowanego przy granicy z działką nr [...], zarówno pod względem jego dopuszczalności i zgodności z obowiązującymi przepisami, w tym pożarowymi, zapisami m.p.z.p. oraz uchwały krajobrazowej, b) art. 10 K.p.a. poprzez wydanie decyzji 9 maja 2024 r., tj. w dniu uzupełnienia przez inwestora kolejnego braku w dokumentacji projektowej, do którego to uzupełnienia inwestor został zobowiązany kolejnym postanowieniem wydanym 6 maja 2024 r., tj. już po ostatecznym wyznaczeniu terminu do uzupełnienia braków w dokumentacji projektowej na dzień 30 kwietnia 2024 r., bez uprzedniego zawiadomienia odwołującego się przez organ I instancji o zakończeniu kompletowania materiału dowodowego i zamiarze wydania decyzji, a tym samym bez możliwości zajęcia przez stronę ostatecznego stanowiska w sprawie, pomimo dokonania przez inwestorów istotnych zmian w projekcie zagospodarowania terenu oraz w projekcie architektoniczno-budowlanym, dokonanym w końcowej fazie postępowania, c) art. 75 i art. 78 K.p.a. poprzez brak przeprowadzenie dowodów zgłoszonych przez stronę, w tym m.in. dowodów z dokumentów zgromadzonych w ramach postępowań prowadzonych przez WKOŚ odnośnie wykonywanych na terenie inwestycji robót ziemnych przed wydaniem decyzji, dokumentacji fotograficznej wykonywanych robót, d) art. 107 § 3 K.p.a. poprzez brak odpowiedniego odniesienia się w uzasadnieniu decyzji do twierdzeń zgłoszonych przez stronę, a ograniczenie się jedynie do przedstawienia stanowiska strony oraz stanowiska inwestorów (przez przekopiowanie do uzasadnienia decyzji treści tych stanowisk) bez ich należytej analizy, oceny, a w tym bez należytego odniesienia się przez organ I Instancji do wskazywanych przez stronę okoliczności dot. m.in: - stwierdzonych podczas prowadzonych przez Wydział Kształtowania Środowiska postępowań w sprawie wykonywania nielegalnego nasypu ziemnego na działce nr [...] stanowiącej teren inwestycji, gromadzenia mas ziemnych oraz odpadów budowlanych, przed wydaniem decyzji, a w tym całkowite pominięcie kwestii wykonania nasypu przed wydaniem decyzji oraz treści i wniosków wykonanej na zlecenie WKOŚ ekspertyzy, - nierzetelnego opracowania i przedstawienia sposobu zacieniania i przesłaniania nieruchomości sąsiednich, w tym działki nr [...], - błędnego sposobu liczenia "wysokości zabudowy", - sprzeczności inwestycji, w tym "ogrodzenia p.poż" z obowiązującymi przepisami ochrony pożarowej, zapisami m.p.z.p. oraz ustaleniami uchwały krajobrazowej, - faktu rozpoczęcia realizacji Inwestycji bez uprzedniego uzyskania pozwolenia na jej budowę, e) art. 35 ust. 1 pkt 1 lit a P.b. - przez wydanie decyzji pomimo braku zgodności inwestycji z zapisami m.p.z.p., f) art. 35 ust. 1 pkt 2 P.b. - przez wydanie decyzji pomimo braku zgodność projektu zagospodarowania terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, p.poż; g) art. 35 ust. 1 pkt 2 P.b. - przez wydanie decyzji pomimo braku kompletności projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, wprowadzania do nich zmian bez ich należytego oznaczenia, w sposób uniemożliwiający identyfikację i weryfikację tych zmian, h) art. ust. 3 i ust. 5) pkt 1 P.b. - przez brak należytego zastosowania tego przepisu i brak należytego wezwanie Inwestora do usunięcia stwierdzonych przez organ I instancji nieprawidłowości, jak również bak wydania decyzji odmawiającej udzielenie pozwolenia na budowę pomimo wielokrotnego naruszenia przez inwestora i niezachowania terminu do usunięcia nieprawidłowości, i) art. 35 ust. 5 pkt 2 P.b. i wydanie decyzji pomimo wykonywania robót budowlanych objętych decyzją przez inwestora przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę; j) art. 35 ust. 3 P.b. oraz art. 12 § 1 i art. 35 § 3 K.p.a. poprzez kilkukrotne wzywanie inwestora do uzupełnienia często tych samych braków i nieprawidłowości w dokumentacji projektowej, jak również kilkunastokrotne nieuzasadnione przedłużanie terminu do uzupełnienia tych braków, skutkujące finalnie wydłużeniem postępowania do okresu znacznie przekraczającego 24 miesiące, co w oczywisty sposób naruszyło zasadę obowiązku działania w sprawie wnikliwie i szybko, przy posługiwaniu się środkami możliwie najprostszymi prowadzącymi do jej załatwienia, jak również spowodowało znaczne przekroczenie ustawowego terminu do załatwienia sprawy i naruszenie zasady praworządności oraz prawa rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie, k) art. 35 ust. 1 pkt 2 P.b. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że organy administracji publicznej nie mają kompetencji do badania projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego pod kątem merytorycznym i zgodności z prawem oraz z w.t. pomimo, że sprawdzenie tych elementów przez organ architektoniczno-budowlany jest obowiązkowe. Odwołujący się wniósł o uchylenie ww. decyzji I instancji w całości i wydanie decyzji odmawiającej zatwierdzenia p.z.t. oraz p.a-b. i wydania pozwolenia na budowę dla opisanego wyżej przedsięwzięcia budowlanego, ewentualnie o uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Prezydentowi jako organowi I instancji. Wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów załączonych do odwołania, tj.: 1. decyzji Prezydenta Miasta Krakowa nr 318/6740.1/2023 z 15 marca 2023 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji pn: "Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wewnętrznymi instalacjami: wod-kan, c.o., ciepła, instalacją elektryczną, wentylacją hydrosterowalną oraz instalacjami poza budynkiem: instalacją elektryczną, wodociągową i kanalizacją deszczową ze zbiornikiem na wody opadowe oraz utwardzeniem terenu przy ul. K. (prawidłowo: "ul. K. " – dopisek Sądu) w K. , na dz. [...] obr. [...], 2. zawiadomienia PINB w Krakowie o zamierzonym terminie rozpoczęcia robót budowlanych z 21 maja 2024 r., 3. dziennika budowy nr [...] wydanego 22 maja 2024 r., (ww. dowody pkt 1-3 - na okoliczność uzyskania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę i rozpoczęcia robót budowlanych obejmujących budowę budynku jednorodzinnego na działce na [...] oraz nieuwzględnienia tej zabudowy w zatwierdzonym zaskarżoną decyzją projekcie zagospodarowania terenu oraz projekcie architektoniczno-budowlanym, a przez to naruszenie opisanych niżej przepisów). 4. opracowania wykonanego przez mgr inż. arch. O. S. pn. Analiza przesłaniana - na okoliczność braku spełniania przez projektowaną zabudowę na działce nr [...] w ramach inwestycji warunków technicznych odnośnie przesłaniania. Dla uzasadnienia wniosku o przeprowadzenie wyżej wymienionych dowodów na tym etapie postępowania odwołujący podał, że dowody te mogłyby zostać zgłoszone przez stronę przed wydaniem decyzji przez organ I Instancji, jednak z uwagi na naruszenie przepisu art. 10 § 1 K.p.a. i brak poinformowania strony o zakończeniu zbierania materiału dowodowego i możliwości zajęcia stanowiska przed wydaniem decyzji (pomimo prowadzenia postępowania przez ponad dwa lata), a wydaniu decyzji w tym samym dniu, w którym inwestor uzupełnił ostatnie braki projektowe, strona została pozbawiona takiej możliwości. Wojewoda Małopolski decyzją z 31 marca 2025 r., znak: WI-I.7840.5.55.2024.MO, uchylił opisaną na wstępie decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z 9 maja 2024 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, orzekając na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji po analizie akt sprawy stwierdził, że inwestycja jest zgodna z ustaleniami m.p.z.p., tj.: - planowany obiekt to budynek mieszkaniowy jednorodzinny (przeznaczenie podstawowe - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna); - zaprojektowano budynek wolnostojący (dopuszczona lokalizacja nowych budynków wyłącznie w zabudowie wolnostojącej) (p.z.t., karta nr: 18); - jak wskazał projektant w p.z.t. powierzchnia biologicznie czynna wynosi 57,68% - (minimum 50%); a powierzchnia zabudowy wynosi 26,45% (maximum 40%) (p.z.t., karta nr: 15 i bilans terenu w legendzie na rysunku p.z.t.); - wysokość zaprojektowanego budynku z dachem dwuspadowym wynosi 11,00 m (maximum 11,0 m) (p.z.t., karta nr: 16 i projekt architektoniczno-budowlany: karta nr: 6 i przekrój A-A – karta nr: 18); - dach czterospadowy o kącie nachylenia 30° (budynki mieszkalne z dachem dwuspadowym lub wielospadowym o kacie nachylenia 30°-45° (projekt architektoniczno-budowlany, k. 4 i rzut dachu, k. 17); - zaprojektowano 2 zewnętrzne miejsca postojowe (po jednym dla każdego mieszkania w budynku) na powierzchni utwardzonej (p.z.t., karta nr: 14 i rysunek- karta nr:18). Organ II instancji przeanalizował zgodność przedmiotowej inwestycji z w.t. i wskazał, że z analizy przedłożonych dokumentów wynika, iż zaprojektowany budynek mieszkalny jednorodzinny został usytuowany w odległościach: - 4,60 m od strony zachodniej od granicy z niezabudowaną działką nr [...], - 4,00–4.23 m od strony północnej od granicy z zabudowana działką nr [...], - 7,00 m od strony wschodniej od granicy, w której zlokalizowany jest budynek mieszkalny jednorodzinny ze ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych, na działce nr [...], - 4,00 m od strony południowej od granicy z zabudowaną działką zabudowaną nr [...]. Ww. odległości zostały zdaniem Wojewody czytelnie wyszczególnione przez projektanta w części graficznej (rysunek p.z.t., k. 18). Organ odwoławczy stwierdził zatem, że zaprojektowanie budynku na działce inwestycyjnej nr [...] jest zgodne z w.t. Dalej organ odwoławczy stwierdził, że w kwestii naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w sąsiednich budynkach, tzw. przesłaniania (§ 13 w.t.) i nasłonecznienia pokoi mieszkalnych, tzw. zacieniania (§ 60 w.t.), jak wynika z rysunku p.z.t., zaprojektowany budynek mieszkalny jednorodzinny został usytuowany w odległościach: od strony północnej 11,99 m od budynku na działce nr [...] i od strony wschodniej na działce nr [...] znajduje się usytuowany w granicy budynek jednorodzinny bez otworów okiennych i drzwiowych. Od strony południowej w odległości 8-9,00 m znajduje się budynek jednorodzinny, który w związku z wzajemnym jego usytuowaniem i wnioskowanym budynkiem na działce inwestycyjnej nr [...] względem stron świata nie zostaje ograniczony w zakresie nasłonecznienia i przesłaniania. Organ odwoławczy stwierdził, że projektowany budynek nie uniemożliwi normatywnego naturalnego oświetlenia pomieszczeń przynajmniej jednego pokoju w sąsiednim budynku należącym do odwołującego się (co do zasady wystarczy, że jeden z pokoi w wielopokojowym lokalu mieszkalnym jest doświetlony). W p.z.t. projektant przedłożył analizę przesłaniania oraz analizę nasłonecznienia dla istniejących budynków na działkach sąsiednich w dniach równonocy wiosennej i jesiennej (k. 16-17 i rysunek – k. 18), ze wskazaniem rozkładu godzinowego zacieniania działek sąsiednich. Na rysunku p.z.t. wrysowano także przekrój przez teren inwestycji oraz działkę nr [...], przedstawiają zasięg cienia padającego na elewację budynku na działce nr [...], z uwzględnieniem otworów okiennych. Jak wynika z ww. analizy czasu nasłonecznienia istniejącej zabudowy na działce nr [...], przy uwzględnieniu projektowanego budynku, będzie spełniał ww. przepis w zakresie wymaganego czasu nasłonecznienia. Projektowany budynek na działce nr [...] będzie zacieniał budynek odwołującego jedynie w godzinach od 13.00 do 15.00. Ww. analiza zacieniania została wykonana w oparciu o aktualny stan zainwestowania sąsiednich nieruchomości. W kwestii przesłaniania Wojewoda wskazał, że jak wynika z przedłożonego schematu na p.z.t., w tym zakresie odległość przesłaniania dla zabudowy na działce nr [...] jest mniejsza niż wysokość przesłaniania projektowanego budynku. Ponadto organ II instancji uznał, że w przedmiotowej sprawie istotnym jest, iż projektowany budynek oddziałuje na nieruchomość sąsiednią - działkę nr [...], niemniej jednak nie uniemożliwia spełnienia warunków określonych w § 13 oraz § 60 w.t. - wymogu normatywnego czasu nasłonecznienia tej nieruchomości sąsiedniej. Przedmiotowe przedsięwzięcie z uwagi na lokalizację budynków i projektowany sposób zagospodarowania terenu, może oddziaływać na nieruchomości sąsiednie, w tym odwołującego. Z tego tez względu nieruchomość odwołującego została objęta obszarem oddziaływania. Jednocześnie, wpływ inwestycji na nieruchomości sąsiednie, polegający na wprowadzeniu ograniczeń w ich potencjalnej zabudowie, nie jest tożsamy z niezgodnością planowanej inwestycji z przepisami techniczno-budowlanym. Wojewoda podkreślił, że organ architektoniczno-budowlany nie ma uprawnień do podważania prawidłowości sporządzonej przez projektanta (posiadającego uprawnienia do projektowania w odpowiedniej specjalności) analizy spełniania wymogów ww. przepisów. Jeżeli na rysunkach i we wnioskach ww. analizy projektant stwierdził spełnienie wymogów ww. przepisów, a rysunki i część graficzna jest spójna z przedłożonymi wnioskami – organ nie ma podstaw do ich podważania. W odniesieniu do § 23 ust. 4 w.t., dotyczącego usytuowania miejsca do gromadzenia odpadów stałych, organ odwoławczy wskazał, iż z uwagi na charakter projektowanej zabudowy (zabudowa jednorodzinna), ww. przepis nie reguluje ani nie ogranicza odległości od granic działki inwestycyjnej oraz od okien i drzwi budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. W przedmiotowej sprawie odpady stałe będą gromadzone w miejscu do gromadzenia odpadów stałych na podłożu utwardzonym – po wschodniej stronie działki inwestycyjnej nr [...] w miejscu oznaczonym "SM" na p.z.t. – rysunek (karta nr 18) oraz w p.a.-b. – (karta nr 7). Odpady będą gromadzone z zachowaniem segregacji w ww. miejscu i wywożone na podstawie umów z odpowiednim przedsiębiorstwem. Organ odwoławczy potwierdził również, że w przedmiotowej inwestycji zaplanowana lokalizacja miejsc postojowych spełnia ustalenia przepisów w.t. w zw. z uzyskanymi przez inwestora odstępstwami. Dla przedmiotowej inwestycji zaprojektowano 2 zewnętrzne miejsce postojowe na działce inwestycyjnej nr [...] w odległościach 1,5 m od projektowanego budynku. Jedno z miejsc postojowych usytuowano w pobliżu wejścia do zaplanowanego budynku w odległości 3,0 m od granicy z działką nr [...], natomiast drugie miejsce postojowe od strony południowej w granicy z działką nr [...] i w odległości 5,00 m od budynku zlokalizowanego na tej działce sąsiedniej. W związku z lokalizacją drugiego miejsca postojowego niezgodną z ww. przepisami w.t. (§ 19 ust. 1 pkt 1a i ust. 2 pkt 1a) przedłożono postanowienia Prezydenta Miasta Krakowa, wyrażające zgodę na odstępstwa umożliwiające wykonanie tego miejsca postojowego w nienormatywnym zbliżeniu do granicy (załączniki do projektu, k. 24 i 25) i budynku na działce nr [...]. Organ II instancji potwierdził też, że przedmiotowe zamierzenie budowlane spełnia ww. przepisy w.t. w zakresie ustaleń dotyczących kanalizacji deszczowej. W części opisowej p.z.t. wskazano bowiem, że: Wody opadowe i roztopowe zagospodarowane będą na terenie działki bez zakłócania gospodarki widnej działek sąsiednich. Z informacji zawartych w przedłożonej opinii geotechnicznej wynika: (...) w podłożu pod powierzchnią warstwy gleby występują czwartorzędowe grunty niespoiste w postaci piasków pylastych i drobnych w stanie średniozagęszczonym, a także grunty spoiste w postaci pyłów piaszczystych w stanie twardoplastycznym, które stanowią grunty o znacznym stopniu przepuszczalności. Zatem takie cechy podłoża zapewniają wsiąkanie wód opadowych i roztopowych do gleby i ich zagospodarowanie na terenie inwestycji, nie powodując szkód na działkach sąsiednich. Jak wynika z dokumentacji projektowej po stronie północnej działki inwestycyjnej nr [...] zaprojektowano terenowe przeciwspadki dla wód opadowych, zlokalizowane przy murze oporowym (p.z.t., k. 18) - tj.: dla odpowiedniego wyrównania terenu przy budynku, a w szczególności przy jego północnej ścianie i za wejściem od strony wschodniej zaprojektowano skarpę ziemną i przeciwspadki dla wód opadowych przy murku oporowym. Dla odwodnienia terenu utwardzonego zaprojektowano odwodnienie liniowe odprowadzające wody deszczowe do bezodpływowego zbiornika retencyjnego o pojemności 1 m3, znajdującego się poniżej poziomu terenu od wschodniej strony zaplanowanego budynku. W p.z.t. projektant przedłożył schemat zastosowanego zbiornika na deszczówkę Gama Rain ze wskazaniem jego parametrów technicznych (k. 18A). Woda ze zbiornika będzie wykorzystywana do podlewania ogródków, a jej nadmiar zostanie wywożony wozami asenizacyjnymi na podstawie umów z odpowiednimi firmami. Jak wynika z części rysunkowej projektu zagospodarowania (uwidocznionych rzędnych terenu), teren inwestycji posiada znaczny spadek w kierunku północnym (w przybliżeniu 2,55 m – 2,80 m) oraz nieznaczne spadki w kierunku wschodnim przy południowej granicy (około 15 cm) i w kierunku zachodnim przy północnej granicy (w przybliżeniu 10 cm). W celu usunięcia grawitacyjnego spływu wody opadowej na działki sąsiednie i ich zabezpieczenia, zaprojektowano skarpy niwelujące istniejący spadek, co spowoduje, że wody opadowe zostaną rozprowadzane po terenie działki inwestycyjnej bez zakłócania gospodarki wodnej na działkach sąsiednich. Wody deszczowe z budynku odprowadzane zostaną po terenie działki inwestycyjnej, natomiast z powierzchni utwardzonych do ww. zbiornika retencyjnego bezodpływowego. Wobec powyższych okoliczności organ II instancji stwierdził, że przedmiotowe zamierzenie budowlane spełnia ww. przepisy w.t. w zakresie ustaleń, dotyczących kanalizacji deszczowej. Organ odwoławczy w trakcie prowadzonego postępowania dokonał także analizy zgodności przedmiotowej inwestycji z przepisami w.t. w zakresie ustaleń wymagań przeciwpożarowych (§ 235 ust. 3, § 271, § 272 ust. 2 i 3). W ocenie organu odwoławczego należy stwierdzić, że realizacja wnioskowanej inwestycji jest zgodna z ww. ustaleniami w.t. w tym zakresie. Jak wynika z p.z.t. zaprojektowany budynek mieszkalny jednorodzinny z dwoma lokalami mieszkalnymi – ze ścianami i dachem NRO – jest usytuowany w odległościach: - od najbliższego budynku mieszkalnego na działce nr [...], należącej do odwołującego się od strony północno-wschodniej w odległości: 11,99 m; - od budynku bez otworów okiennych w granicy z działką [...] od strony wschodniej w odległości: 7,00-8,5 m; - od budynku gospodarczego od strony wschodniej na działce nr [...] w odległości 21,14 m; - od budynku projektowanego od strony południowej w odległości 9,00 m. W związku z brakiem możliwości sprawdzenia klasy odporności ogniowej ściany budynku znajdującej się w granicy działki nr [...], zaprojektowano przy granicy z tą działką ogrodzenie przeciwpożarowe - w miejscu, gdzie odległość projektowanego budynku od ściany budynku usytuowanego w granicy jest mniejsza niż wymagana ww. przepisami - 8,00 m. Zaprojektowane ogrodzenie klasy REI60 jest wysunięte 30 cm ponad dach i lico ściany istniejącego budynku usytuowanego w granicy (p.z.t., k. 16 i 18; p.a-b., k. 12-13). W powyższej kwestii projektant przedłożył Projekt budowlany ścian terenowych i murów oporowych na działce nr [...] (p.z.t., k. 25-34). Zaprojektowana ściana przeciwpożarowa została usytuowana od wschodniej strony działki inwestycyjnej nr [...] na odcinku 5,95 m wzdłuż ściany szczytowej budynku na działce nr [...]. Przedmiotową ścianę zaplanowano jako monolityczną-żelbetową o grubości 0,2 m i całkowitej długości 5,95 m na ławie fundamentowej o grubości 0,4 m. Szczegóły parametrów technicznych i konstrukcyjnych ww. ściany określono w ww. projekcie w formie opisowej i rysunkowej (p.z.t., k. 26 i 34). Dodatkowo do dokumentacji projektowej ściany przeciwpożarowej projektant dołączył także Projekt geotechniczny do projektu ścian terenowych i murów oporowych (...), określający warunki gruntowe terenu ich lokalizacji (p.z.t., k. 35-37). Wojewoda wskazał, że ww. przepisy w.t. nie nakładają obowiązku zachowania odległości pomiędzy budynkami (wyszczególnionymi w § 271 w.t.) w przypadku zastosowania w budynku ściany oddzielenia przeciwpożarowego, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze organ II instancji stwierdził, że przedłożona przez inwestora dokumentacja na etapie postępowania odwoławczego, dotycząca przedmiotowego zamierzenia budowlanego, spełnia wymagania ww. obowiązujących przepisów. Przechodząc do uzasadnienia wydania decyzji kasatoryjnej organ odwoławczy stwierdził, że całość dokumentacji projektowej oraz analiz i rozważań organu I instancji nie uwzględnia zabudowy nieruchomości graniczącej bezpośrednio z terenem inwestycji, zatem m.in. analiza nasłonecznienia i przesłaniania utraciły walor aktualności. Również sama mapa do celów projektowych, na której sporządzono projekt zagospodarowania terenu, wymaga aktualizacji. W decyzji I instancji brak jest analizy i odniesienia się całokształtu materiału dowodowego (pominiętej zabudowy działki nr [...]) w prowadzonym postępowaniu w zakresie oddziaływania i wzajemnej relacji pomiędzy nowym budynkiem na działce nr [...] i budynkiem inwestorów na działce inwestycyjnej nr [...]. Brak również tych analiz w dokumentacji projektowej, która w tym zakresie wymaga aktualizacji. Następnie organ odwoławczy szczegółowo odniósł się do zarzutów zawartych w odwołaniu. Co do kwestii dopuszczenia i przeprowadzenia dowodów z dokumentów załączonych do odwołania, tj.: decyzji Prezydenta z 15 marca 2023 r., Wojewoda wyjaśnił, że przeprowadził analizę zgodności wnioskowanej inwestycji z obowiązującymi przepisami prawa w oparciu o przedłożony przez inwestora projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany. Kwestia uwzględnienia nowej zabudowy na działce odwołującego się nr [...] została wskazana powyżej. W kwestii naruszenia art. 10 § 1 K.p.a. i braku poinformowania odwołującego się o zakończeniu zbierania materiału dowodowego i możliwości zajęcia stanowiska przed wydaniem zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy zaznaczył, że postępowanie organu I instancji zostało przeprowadzone dokładnie, co znajduje potwierdzenie w kolejnych uzupełnieniach dokumentacji projektowej i składanych każdorazowo wyjaśnieniach inwestora w zakresie uwag i zastrzeżeń wniesionych pismami przez odwołującego. Wojewoda stwierdził, że organ I instancji zawiadomieniem 16 lutego 2022 r. o wszczęciu postępowania w sprawie wydania pozwolenia poinformował strony o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym w każdym stadium postepowania, co zostało wielokrotnie zastosowane przez odwołującego się w toku postępowania w niniejszej sprawie poprzez: zapoznanie się z aktami sprawy (protokoły z: 25.02.2022 r., 18.03.2022 r., 07.04.2022 r., 26.04.2022 r.,10.09.2022 r., 01.02.2023 r., 07.02.2023 r., 15.03.2024 r., 22.04.2024 r., 09.05.2024 r., 29.05.2024 r.) oraz wniesione uwagi w pismach z: 08.03.2022 r., 31.03.2022 r., 22.04.2022 r., 25.04.2022 r., 28.04.2022 r., 02.05.2022 r., 23.01.2023 r., 30.01.2023 r., 15.02..2023 r., 16.08.2023 r., 06.03.2024 r. Jak wynika z akt sprawy, odwołujący się zapoznał się z aktami niniejszej sprawy 9 maja 2024 r. (protokół z przyjęcia strony; k. 287 akt adm. I inst.), przy jednoczesnym w tym samym dniu uzupełnieniu przez inwestora dokumentacji projektowej wyłącznie o aktualne uzgodnienie zarządcy drogi z 8 maja 2024 r., znak: RW.460.5.403.2024 (k. 288-292 akt adm. I instancji). Zatem odwołujący się posiadał możliwość ustosunkowania się do całokształtu materiału dowodowego we wcześniejszym stadium przedmiotowego postępowania. Kolejno Wojewoda przywołał orzecznictwo na poparcie poglądu, zgodnie z którym jeśli przed wydaniem decyzji organ nie prowadził żadnego dodatkowego postępowania dowodowego, sam fakt braku zawiadomienia stron o możliwości zapoznania się z aktami sprawy nie jest wystarczający do skutecznego podniesienia tego zarzutu. Dopiero wykazanie, że naruszenie przez organ administracji publicznej zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym poprzez nie powiadomienie jej o zgromadzeniu materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z tym materiałem oraz o możliwości składania wniosków dowodowych, uniemożliwiło stronie podjęcie konkretnie wskazanej czynności, a także wykazanie, że uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, daje podstawy do przyjęcia, że doszło do naruszenia art. 10 K.p.a. Takich okoliczności odwołujący się zdaniem organu II instancji nie wskazał. W związku z powyższym zarzut w tym zakresie uznano za niezasadny. Następnie, odnośnie zarzutów 1.a-b, organ odwoławczy wskazał, że p.z.t. został wykonany mapie do celów projektowych (co wskazano powyżej), na której zostały naniesione istniejące obiekty budowlane i elementy zagospodarowania terenu zgodnie z § 15 ww. rozporządzenia w sprawie projektu, na dzień opracowania ww. mapy. Kwestie konieczności uwzględnienia budynku, dla którego wydano ostateczną decyzja o pozwoleniu na budowę opisano wyżej. Odpowiadając na zarzuty (1.c-f) Wojewoda stwierdził, że na etapie postępowania odwoławczego projektant przedłożył aktualne oświadczenie o zgodności projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami zgodnie z art. 34 ust. 36 P.b. (akta II inst.). Jak wynika z przedłożonej dokumentacji inwestorzy 9 maja 2024 r. przedłożyli w organie I instancji pismo Zarządu Dróg Miasta Krakowa z 8 maja 2024 r., znak: RW.460.5.403.2024, uzgadniające z zarządcą drogi zmianę sposobu zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego w zakresie możliwości włączenia do drogi ruchu drogowego dla przedmiotowej inwestycji (k. 288 akt adm. I inst.). W kwestii natomiast oświadczenia o możliwości podłączenia projektowanego obiektu budowlanego do istniejącej sieci ciepłowniczej, do wniosku o pozwolenie na budowę załączono ww. oświadczenie z 17 stycznia 20222 r. mgr inż. R. G. upr. nr ewid. [...] o braku możliwości podłączenia przedmiotowej inwestycji do istniejącej sieci ciepłowniczej, zgodnie z warunkami określonymi w art. 7b ustawy Prawo energetyczne - złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej (k. 6 akt adm. I inst.). Ponadto, jak wynika z Projektu budowlanego ścian terenowych i murów oporowych na działce nr [...], budowa muru oporowego po stronie północnej zlokalizowana została w odległości 0,5 m od granicy z działką nr [...], natomiast po stronie zachodniej mur oporowy znajdować się będzie w odległości 0,1 m od granicy z działką nr [...]. (rysunki - karty 33-34). Projektowany mur oporowy z obu stron w całości znajduje się na terenie inwestycji i zgodnie z rysunkami części konstrukcyjnej p.z.t., roboty budowlane dotyczące ich realizacji nie będą wykraczać poza granice działki inwestorów. Brak jest podstaw prawnych do wymagania złożenia zgody właścicieli działek sąsiednich tj.: działek nr [...] i [...] – oświadczeń do dysponowania ich nieruchomościami - na wejście na teren ww. działek w celu wykonania robót budowlanych w zakresie ich budowy. Wskazując na powyższe Wojewoda uznał zarzuty w ww. zakresie za nie znajdujące potwierdzenia w niniejszej sprawie. Z kolei w odniesieniu do zarzutów naruszenia prawa materialnego (1.g-h), tj. zapisów m.p.z.p., organ II instancji stwierdził, że po przeprowadzonej analizie wnioskowanej inwestycji, brak jest podstaw do zakwestionowania jej zgodności z obowiązującymi przepisami prawa, w tym z obowiązującym m.p.z.p. (co wskazano powyżej). Analiza zgodności wnioskowanego zamierzenia budowlanego z wymogami ustaleń m.p.z.p. potwierdziła stanowisko organu I instancji. W kwestii zastosowania murów oporowych w granicach z działkami sąsiednimi, powodujących dodatkowe spiętrzenie gruntu i znaczne wyniesienie projektowanego budynku ponad teren istniejący, w ocenie Wojewody projektowane mury oporowe nie spowodują działania wskazanego przez odwołującego się. Szczegółowe rzędne terenu oraz terenów sąsiednich zostały określone na w na rysunkach znajdujących się w p.z.t. Projektowanie budynku i jego posadowienia na działce ze znacznym spadkiem terenu wymaga wykonania skarp i zniwelowanie terenu. W przedmiotowej sprawie rozwiązania projektowe wnioskowanej inwestycji zakładają wykonanie niewielkiej skarpy ziemnej od strony północnej w celu wypoziomowania (wyplantowania) terenu, objętego przedmiotową budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Skarpa nie będzie jednak znajdować się na granicy działek nr [...] i [...], bowiem wzdłuż całej jej długości od strony północnej zaprojektowano mur oporowy, którego korona będzie wystawiona ponad teren na wysokość 10 cm i zabezpiecza różnicę w wysokości terenów wynoszącą 20 cm. Projekt zakłada więc zmniejszenie naturalnego spadku działki w kierunku północnym, a nie wypiętrzenie czy zwiększenie różnicy poziomu terenów, jak jest to przedstawione przez odwołującego się w odwołaniu. Jak wynika z części rysunkowej p.z.t., teren istniejący (wrysowany przez projektanta) przebiega w znacznej części powyżej poziomu parteru projektowanego budynku (208,62 m n.p.m.) (p.z.t., przekrój A-A, k. 18 i przekrój B-B, k. 19). Zatem zaprojektowana skarpa wraz z murem oporowym w granicy z działką nr [...] spowoduje zmniejszenie naturalnego spadku działki w kierunku północnym, a nie wypiętrzenie czy zwiększenie różnicy poziomu terenów, co stanowi przedmiot niniejszego zarzutu. Następnie, w odniesieniu do lokalizacji ściany oddzielenia przeciwpożarowego niestanowiącego ściany projektowanych budynków, Wojewoda wyjaśnił zasadność zaakceptowania takiego obiektu w odległości 0,95 m od granicy działki sąsiedniej. Z jednej strony działka ta jest zabudowana budynkiem w granicy, ściana pełną. Zgodnie z § 12 ust. 3 w.t. w przypadku lokalizacji obiektów w granicy, możliwe jest usytuowanie budynków jedynie w granicy działki jeżeli będzie on przylegał on swoją ścianą do ściany budynku istniejącego. W ocenie organu odwoławczego, ścianę żelbetową o szerokości 5,95 m i wysokości prawie 10 m, należy – w tej konkretnej sprawie - traktować jak ścianę budynku. Inwestor w przypadku wątpliwości co do kwalifikacji obiektu sąsiedniego pod kątem ochrony przeciwpożarowej, może – zamiast budować ścianę żelbetową o wysokości prawie 10 m w odległości 0,95 m od granicy - zastosować ścianę oddzielenia przeciwpożarowego we własnym budynku – lub osobną ścianę oddzielenia przeciwpożarowego usytuować w granicy działki. Dalej, w kwestii zarzutu zastosowanego rozwiązania konstrukcyjnego wskazującego na zabudowę wielorodzinną i w związku z wnioskowaną inwestycją obejmującą budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego, organ II instancji wyjaśnił, co zgodnie z art. 3 pkt 2a P.b. ustawa definiuje jako budynek mieszkalny jednorodzinny. Zatem zdaniem Wojewody, zaprojektowany budynek, składający się z dwóch lokali mieszkalnych, stanowi zgodność z ww. definicją budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Ustawodawca dopuszcza realizację dwóch lokali mieszkalnych w jednym budynku mieszkalnym jednorodzinnym. Kolejno, w kwestii zmian i uzupełnień w dokumentacji projektowej już po złożeniu wniosku, organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 35 ust. 3 P.b. organ administracji architektonicznobudowlany w razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie określonym w ust. 1 organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia. W przedmiotowej sprawie inwestorzy zobowiązani zostali do złożenia wyjaśnień i uzupełnień w trakcie niniejszego postępowania pierwszoinstancyjnego, które zostały weryfikowane w zakresie zgodności z przepisami i uzgodnieniami niezbędnymi do realizacji przedmiotowej inwestycji. Odpowiedzialność za zastosowane rozwiązania projektowe i ich prawidłowość oraz wszelkie analizy techniczne ponosi projektant (zmiana funkcji terenu pełniącego dojścia i dojazdu oraz zmiany zestawienia powierzchni urbanistycznych). W toku postępowania organu I instancji wobec licznych postanowień projektant wykonał weryfikację dokumentacji projektowej, czego dowodem jest szeroki zakres dokumentacji prowadzonego postępowania pierwszoinstancyjnego. Wojewoda zwrócił uwagę, że wszelkie zmiany wprowadzone w p.z.t. poprzez anulacje, co do zasady powinny zostać podpisane przez projektanta wraz ze wskazaniem daty ich wykonania - zatem, w ocenie organu odwoławczego, zarzuty w ww. części odwołania w tym zakresie są częściowo zasadne. W odniesieniu do zarzutów w zakresie naruszenie przepisów postępowania (2.a-b oraz e-g), organ II instancji wskazał, że są one tożsame z zarzutami wyszczególnionymi w pkt. 1 (naruszenia przepisów prawa materialnego), co zostało wyjaśnione powyżej. W kwestii braku przeprowadzenia zgłoszonych dowodów (2a,c,d) organ odwoławczy stwierdził, że do dokumentacji przedmiotowej sprawy została załączona ww. decyzja Prezydenta z 8 stycznia 2024 r. w sprawie umorzenia postępowania w sprawie wydania nakazu usunięcia odpadów na terenie działki nr [...] (...) (k. 280-283 akt I inst.). W ww. decyzji wskazano.: "(...) w toku postepowania pismem z dnia 02.10.2023 r., tut. Organ został poinformowany, że ... w dniu 29.09.2023 usunięta została ziemia z działki [...] przy ul. B. W związku z powyższym w dniu 30.10.2023 r. przeprowadzone zostały ponowne oględziny przedmiotowej działki nr [...], podczas których potwierdzono, że wykonane były tam prace, w ramach, których nadmiar ziemi znajdujący się na tej działce w jej południowej części został usunięty. W ramach tych prac teren został wyprofilowany i opada w kierunku północnym. Obecnie poziom działki [...] znajduje się w obniżeniu: względem działki nr [...] do ok. 0,5 m, a względem działki [...], przy płocie, o ok. 40 cm. Na potwierdzenie wykonania tych prac przedłożono kopię operatu technicznego z przywrócenia pierwotnego poziomu gruntu na działce [...] przy ul. B. , który to dokument odzwierciedla aktualny stan wysokościowy działki nr [...]. Analiza tego dokumentu potwierdziła, iż obecnie poziom działki jest poniżej poziomu określonego w ekspertyzie. (...)" W przedmiotowym przypadku postępowanie stało się bezprzedmiotowe, ponieważ w następstwie wykonanych prac związanych z porządkowaniem działki [...], zdeponowane na niej masy ziemne zostały usunięte – nie jest prowadzone obecnie składowanie odpadów, a więc upadł przedmiot postępowania. Zatem, mając powyższe na uwadze wskazać należy, iż kwestia wykonania na terenie inwestycji prac ziemnych (nielegalnego nasypu ziemnego wskazanego w odwołaniu) przez wydaniem zaskarżonej decyzji została zakończona przez Wydział Kształtowania Ochrony Środowiska Urzędu Miasta Kraków. Zatem zarzut w tym zakresie nie znajduje potwierdzenia". W tym kontekście Wojewoda podkreślił, że organy administracji architektoniczno-budowlanej posiadają obowiązek weryfikacji, czy ewentualna zmiana ukształtowania terenu została uwzględniona na mapie do celów projektowych, na której został sporządzony projekt zagospodarowania terenu. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów zakresie prawidłowego przeprowadzenie postępowania przez organ I instancji (2.h-k) Wojewoda stwierdził m.in., że w uzasadnieniu decyzji I instancji przedstawiono liczne zastrzeżenia i uwagi odwołującego się oraz odpowiedzi na nie składane przez inwestora, a także stanowisko organu I instancji w tym zakresie. Organ odwoławczy przeprowadził ponownie analizę obszaru oddziaływania zaplanowanych obiektów w oparciu o ustalenia ww. przepisów, tj. wymaganego nasłonecznienia, zacieniania oraz przesłaniania działki odwołującego – nr [...]. Zweryfikował także prawidłowość inwestycji z ustaleniami m.p.z.p. w zakresie kwestionowanych parametrów urbanistycznych (wskaźnika zabudowy, wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej oraz liczby miejsc postojowych), oraz zgodność z ustaleniami w.t. Niemniej jednak analiza została przeprowadzona bez dodatkowego uwzględnienia nowego budynku na działce odwołującego nr [...] – nie wskazanego na p.z.t. – co stanowi zasadność zarzutu w zakresie braku prawidłowego przeprowadzenia postępowania i kompletności przedłożonej dokumentacji projektowej. Podsumowując Wojewoda wskazał, że skoro postępowanie I instancji przeprowadzone zostało z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu czyniącym sprawę niewyjaśnioną w całości, albowiem w sprawie zachodzi sytuacja, w której mamy do czynienia z brakiem dokonania prawidłowej oceny materiału dowodowego (art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a.), to przedstawione okoliczności przesądzają, że konieczne jest uchylenie decyzji I instancji i zastosowanie art. 138 § 2 K.p.a. Powyższe wyklucza zdaniem organu II instancji także dalsze działania w trybie art. 136 § 1 K.p.a. Prowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego, o którym mowa w art. 136 § 1 K.p.a., byłoby niepotrzebnym przedłużaniem postępowania, bez wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. Ponadto przedstawione w uzasadnieniu niniejszej decyzji argumenty uniemożliwiają, bez naruszania zasady dwuinstancyjności, o której mowa w art. 15 K.p.a., wydania rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie. Wojewoda zalecił organowi I instancji, w ponownie prowadzonym postępowaniu, przeprowadzenie analizy w zakresie oddziaływania przedmiotowej inwestycji na wykazaną w postępowaniu odwoławczy nową zabudowę na działce odwołującego się nr [...], w tym zgodności z obowiązującymi przepisami w.t. W uzasadnieniu decyzji rozstrzygającej w zakresie złożonego wniosku o pozwolenie na budowę, nakazano organowi I instancji uzasadnienie w sposób wyczerpujący okoliczności faktycznych i prawnych, którymi kierował się przy dokonaniu ponownej i zweryfikowanej analizy projektu w zakresie jego zgodności z ustaleniami w.t., przede wszystkim w kwestii spełnienia ich § 13 i § 60 oraz przepisów pożarowych. D. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sprzeciw od ww. decyzji Wojewody Małopolskiego z 31 marca 2025 r. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przez organ administracyjny przepisu art. 138 § 2 K.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i błędne przyjęcie, że w sprawie zachodzi konieczność przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, podczas gdy zakres ewentualnego uzupełniającego postępowania dowodowego nie był znaczny. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania od Wojewody na rzecz skarżącego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu sprzeciwu skarżący wskazał, że Wojewoda odmówił przeprowadzenia wniosków dowodowych, złożonych M. D., a także nie przeprowadził kompleksowej analizy dowodów już zgromadzonych w sprawie, a dotyczących ewentualnego przesłaniania przez projektowany budynek potencjalnej zabudowy na działce nr [...]. Skarżący zajął stanowisko, że w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z sytuacją, gdy organ I instancji nie przeprowadził w ogóle postępowania wyjaśniającego lub naruszył przepisy postępowania w stopniu uzasadniającym uznanie sprawy za niewyjaśnioną i przez to niekwalifikującą się do merytorycznego rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy. W projekcie zagospodarowania terenu projektant zawarł analizę przesłaniania oraz analizę nasłonecznienia dla istniejących budynków na działkach sąsiednich w dniach równonocy wiosennej i jesiennej ze wskazaniem rozkładu godzinowego zacieniania działek sąsiednich. Ponadto na rysunku p.z.t. wrysowano przekrój przez teren inwestycji oraz działkę nr [...] w zakresie budynku już istniejącego, a także w zakresie zabudowy potencjalnej, przy czym projektant przyjął maksymalne parametry potencjalnej zabudowy, tj. wysokość: 11 m i odległość od granicy z działką nr [...]: 4 m. Zgodnie z przeprowadzoną analizą odległość przesłaniania dla potencjalnej zabudowy jest mniejsza niż wysokość przesłaniania projektowanego budynku. Skarżący stwierdził, że nie było przeszkód, aby projektant uzupełnił swoje opracowanie o wskazanie, czy projekt będzie spełniał wymagania dot. minimalnego nasłonecznienia w odniesieniu do zaprojektowanego budynku, objętego decyzją pozwolenia na budowę nr 318/6740.1/2023 z 15 marca 2023 r. Ponadto skarżący podkreślił, że na działce nr [...] nie istnieje żaden nowy budynek. Jego projekt został zatwierdzony, ale budowa faktycznie nie została rozpoczęta. Czy ten obiekt zostanie kiedykolwiek wybudowany jest zdarzeniem niepewnym. Realizacja pozwolenia na budowę jest prawem inwestora, a nie jego obowiązkiem. Fakt, że dla danej inwestycji wydano dziennik budowy nie oznacza, że budowa realnie ruszyła. Skarżący stanowczo nie zgodził się ze stwierdzeniem Wojewody, że prowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego byłoby niepotrzebnym przedłużaniem postępowania, bez wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. Stwierdził, że skutkiem uchylania się przez organ odwoławczy od wydania decyzji merytorycznej jest właśnie dalsze wydłużanie sprawy, odnosząc się do faktu, że Prezydent rozpatrywał wniosek o wydanie pozwolenia na budowę dla planowanej inwestycji prawie 2 lata, natomiast czas rozpatrywania odwołania przez Wojewodę to średnio 10-12 miesięcy. Skarżący stwierdził, że wątpliwości organu odwoławczego co do stanu faktycznego można było wyeliminować w trybie art. 136 K.p.a., podkreślając, że określone w art. 138 § 2 K.p.a. uprawnienia kasatoryjne organu odwoławczego mają charakter wyjątkowy i stanowią odstępstwo od przyjętej ogólnej zasady orzekania przez ten organ co do istoty sprawy, a przedmiotowy przepis nie ma zastosowania, gdy materiał dowodowy wymagany do rozstrzygnięcia sprawy został zgromadzony, a wymaga jedynie uzupełnienia. Skarżący podniósł również, że wbrew twierdzeniu organu odwoławczego, mapa do celów projektowych, na której sporządzono projekt zagospodarowania terenu, nie wymaga aktualizacji. Na mapie do celów projektowych należy zaznaczyć budynek w budowie tylko wtedy, gdy ta budowa została już fizycznie rozpoczęta (§ 30 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego). Informację o faktycznym aktualnym stanie zagospodarowania działki nr [...] organ odwoławczy mógł w każdej chwili zweryfikować, a dowód w tym zakresie mógł przeprowadzić zgodnie z art. 136 K.p.a. (np. mógł wezwać M. D. do przedstawienia dziennika budowy, który powinien odzwierciedlać stan zaawansowania budowy). Natomiast z uwagi na okoliczność, że w niniejszej sprawie projekt zawiera analizę przesłaniania i zacieniania sąsiedniej działki nr [...] w zakresie budynku istniejącego, a organ odwoławczy stanął na stanowisku, że opracowanie to powinno odnosić się również do budynku projektowanego, mógł zgodnie z art. 136 § 1 K.p.a. wezwać projektanta do złożenia wyjaśnień i uzupełnienia analizy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2a w zw. z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935), dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne rozpoznają sprzeciwy od decyzji, o których mowa w art. 138 § 2 K.p.a. Sąd rozpoznając sprzeciw od decyzji kasatoryjnej ocenia co do zasady jedynie zachowanie przesłanek wydania tego rodzaju decyzji (art. 64e P.p.s.a. w zw. z art. 138 § 2 K.p.a.). Zatem wszelkie kwestie wykraczające poza ww. zakres nie mogły być przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie. W myśl art. 138 § 2 K.p.a., organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Zwrot normatywny "konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie" jest zwrotem ocennym. W orzecznictwie przyjmuje się, że stwierdzenie to jest równoznaczne z nieprzeprowadzeniem przez organ I instancji postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części, co uniemożliwia rozstrzygnięcie sprawy przez organ odwoławczy zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z 24 kwietnia 2014 r., sygn. II OSK 2846/12 - powołane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W przypadku, gdy organ odwoławczy dochodzi do przekonania o konieczności wydania decyzji kasatoryjnej, winien nie tylko uzasadnić istnienie przesłanek wymienionych w art. 138 § 2 K.p.a., lecz również wskazać, dlaczego nie mógł wydać decyzji merytorycznej, chociażby korzystając z możliwości przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego w trybie art. 136 K.p.a. Ocena organu w tym zakresie powinna zaś znaleźć wyraz w uzasadnieniu decyzji. Wskazanie w uzasadnieniu okoliczności wyczerpujących przesłanki z art. 138 § 2 K.p.a. służy wypełnieniu dyspozycji art. 107 § 3 K.p.a., określającego wymogi dla uzasadnienia faktycznego decyzji oraz realizacji wynikającej z art. 11 K.p.a. zasady przekonywania (por. wyrok NSA z 30 kwietnia 2015 r., sygn. II OSK 1086/14). Decyzja organu odwoławczego na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. może być wydana również w sytuacji, w której organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego lub naruszył przepisy postępowania tak, że sprawa nie została wyjaśniona. Dokonana w powyższym zakresie sądowa kontrola zaskarżonej decyzji kasatoryjnej prowadzi do wniosku, że jest ona prawidłowa, a bezzasadny sprzeciw podlega oddaleniu. Przedmiotem sprzeciwu była decyzja Wojewody uchylająca na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. decyzję Prezydenta z 9 maja 2024 r. o udzieleniu inwestorowi pozwolenia na budowę i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Na wstępie trzeba wyjaśnić, że mimo wąskiego zakresu rozpoznania przez Sąd sprawy ze sprzeciwu od decyzji kasatoryjnej, w niniejszej sprawie, ze względu na charakter zarzutów podniesionych w odwołaniu, a szczególnie w sprzeciwie, konieczne było szersze przedstawienie stanowiska organu II instancji. Dlatego też Sąd przytoczył obszernie wywody organu odwoławczego, celem rozstrzygnięcia, czy możliwe było w sprawie, jak chce skarżący, wydanie decyzji merytorycznej poprzedzonej postępowaniem uzupełniającym w myśl art. 136 K.p.a. Jedyną przyczyną wydania decyzji kasatoryjnej przez organ II instancji było nieuwzględnienie w całości dokumentacji projektowej oraz analizach i rozważaniach organu I instancji zabudowy nieruchomości graniczącej bezpośrednio z terenem inwestycji. W związku z tym bowiem analiza nasłonecznienia i przesłaniania utraciły walor aktualności. W decyzji I instancji brak jest analizy i odniesienia się całokształtu materiału dowodowego (pominięto zabudowę działki nr [...]) w prowadzonym postępowaniu w zakresie oddziaływania i wzajemnej relacji pomiędzy nowym budynkiem na działce nr [...] i budynkiem inwestorów na działce inwestycyjnej nr [...]. Brak również tych analiz w dokumentacji projektowej, która w tym zakresie wymaga aktualizacji. Podobnie aktualizacji wymaga sama mapa do celów projektowych, na której sporządzono projekt zagospodarowania terenu. Sąd stwierdza, że Wojewoda trafnie wskazał, iż z uwagi na utratę waloru aktualności ww. dokumentacji i analiz, zasadne i konieczne okazało się uchylenie decyzji Prezydenta i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Analizę przeprowadzoną przez projektanta i organ I instancji dokonano bowiem bez uwzględnienia nowego budynku na działce nr [...] – nie wskazanego na p.z.t. – co stanowi o niekompletności przedłożonej dokumentacji projektowej. Niewątpliwie bowiem zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 1 P.b. projekt budowlany musi zawierać projekt zagospodarowania działki lub terenu sporządzony na aktualnej mapie do celów projektowych lub jej kopii, co nie zostało zachowane w analizowanej sprawie w I instancji (na moment orzekania w II instancji). Powyższe ustalenie odnośnie projektu zagospodarowania terenu w niniejszej sprawie było podstawą słusznego uchylenia przez organ II instancji decyzji I instancji. Wojewoda w przekonujący sposób uzasadnił, że decyzja I instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Odnosząc się natomiast do zarzutów sprzeciwu należy wskazać, że i w tym zakresie Sąd podziela stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W zasadzie jedynym zarzutem sprzeciwu było niezasadne zastosowanie przez Wojewodę art. 138 § 2 K.p.a., zamiast uzupełnienia materiału dowodowego na podstawie art. 136 K.p.a. i wydania decyzji merytorycznej. Zdaniem skarżącego powyższe uzasadnia zakres ewentualnego uzupełniającego postępowania dowodowego, który nie jest znaczny. Należy tu przyznać rację skarżącemu, że w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z sytuacją, gdy organ I instancji nie przeprowadził w ogóle postępowania wyjaśniającego. Przeciwnie, większość postępowania odnośnie wszystkich kwestii niezwiązanych z nową zabudową działki nr [...], organy obu instancji zbadały wnikliwie, co szczegółowo uzasadnił organ odwoławczy. Jednak dostrzeżone braki w ww. zakresie, choć nie dotyczą większej części postępowania dowodowego, słusznie Wojewoda uznał za istotną część postępowania, usprawiedliwiającą wydanie decyzji kasatoryjnej. Tym samym Sąd nie stwierdził zarzuconego w sprzeciwie uchylania się przez organ odwoławczy od wydania decyzji merytorycznej, czego dobitnym dowodem jest skrupulatna analiza wszystkich pozostałych aspektów sprawy. Należy zauważyć, że w ten sposób, odnosząc się do wielu zagadnień będących przedmiotem polemiki pomiędzy odwołującym się, inwestorem (skarżącym) i organem I instancji, Wojewoda zasadnie starał się wpłynąć na przyśpieszenie postępowania w myśl art. 12 K.p.a. Innymi słowy, organ II instancji nie ograniczył się do uzasadnienia zastosowania art. 138 § 2 K.p.a., ale dokonał wcześniej całościowego, ponownego rozpoznania sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych orzeczeniem I instancji. W kluczowej natomiast w niniejszej sprawie kwestii faktycznego aktualnego stanu zagospodarowania działki nr [...], wobec całkowitego pominięcia konsekwencji tego jednego zagadnienia przez organ I instancji, wbrew żądaniom sprzeciwu, organ II instancji zasadnie zrezygnował z działania na podstawie art. 136 K.p.a. Stanowisko Wojewody o braku podstaw w okolicznościach sprawy do wzywania na etapie postępowania odwoławczego odwołującego się do przedstawienia dziennika budowy, który powinien odzwierciedlać stan zaawansowania budowy, czy też projektanta inwestycji, do złożenia wyjaśnień i uzupełnienia analizy przesłaniania i zacieniania sąsiedniej działki nr [...], Sąd uznał za przekonywujące. Jak wynika przy tym z ww. dziennika budowy przedłożonego z odwołaniem, na działce nr [...], 23 maja 2024 r. rozpoczęto budowę, a 24 maja 2024 r. wytyczono osie konstrukcyjne obiektu. Tymczasem z p.z.t. nadal wynika, że na działce [...] znajduje się tylko jeden budynek jednorodzinny (k. 12, 18, 21 p.z.t.). Słusznie za niewystarczające uznał Wojewoda także powoływane w sprzeciwie uwzględnienie na rysunku p.z.t. w przekroju przez teren inwestycji oraz działki nr [...] w zakresie budynku już istniejącego oraz zabudowy potencjalnej, przy czym projektant przyjął maksymalne parametry potencjalnej zabudowy, tj. wysokość: 11 m i odległość od granicy z działką nr [...]: 4 m. Kwestie spełnienia wymogów z w.t. dotyczące przesłaniania, nasłonecznienia i przeciwpożarowe muszą jasno i klarownie wynikać z adekwatnych i aktualnych analiz bieżącego stanu zagospodarowania sąsiedztwa, w tym uwzględnienia budowy realizowanej na działce nr [...] w projekcie zagospodarowania terenu. Dodatkowo Wojewoda słusznie zwrócił uwagę, że wszelkie zmiany wprowadzone w p.z.t., w tym poprzez anulacje, szczególnie przy wielości zmian mających miejsce w niniejszej sprawie, powinny zostać podpisane przez projektanta wraz ze wskazaniem daty ich wykonania, co jest warunkiem uznania zmienionego projektu za kompletny. Tym samym należało uznać, że podjęcie wyżej opisanych działań przez Wojewodę żądanych przez skarżącego, wykroczyłoby poza zakres uzupełnienia dopuszczony w art. 136 K.p.a. i oznaczałoby przeprowadzenie tej części postępowania wyjaśniającego w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy. Stanowiłoby to zatem naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 K.p.a.). O ile można zrozumieć chęć inwestorów szybkiego zakończenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, to jednocześnie trzeba zauważyć, że w okolicznościach niniejszej sprawy na wydłużanie postępowania administracyjnego duży wpływ miało składanie niekompletnej dokumentacji, co wymagało od organu I instancji wielokrotnego wzywania inwestorów o jej uzupełnianie/poprawienie. Co więcej oczywiste jest, że realizowanie inwestycji w terenie miejskim, dość gęsto zainwestowanym, musi wiązać się z koniecznością uwzględnienia wzajemnego wpływu zamierzeń inwestycyjnych na działki sąsiednie. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że sprzeciw nie zasługiwał na uwzględnienie. Dlatego też zastosowanie przez organ II instancji art. 138 § 2 K.p.a. było w takiej sytuacji zgodne z prawem i konieczne. Sąd podkreśla, że przedwczesna byłaby na tym etapie jednoznaczna wypowiedź Sądu co do merytorycznych okoliczności determinujących ostateczne rozstrzygnięcie w sprawie pozwolenia na budowę (i zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu). Jak bowiem wskazano powyżej, ograniczone ramy procesowe niniejszej sprawy wywołanej sprzeciwem wiążą Sąd, uniemożliwiając wypowiedzi w zakresie merytorycznego rozstrzygnięcia i zakończenia niniejszej sprawy. Rolą Sądu była jedynie ocena, czy przy dokonanych przez organ założeniach materialnoprawnych, zaistniały przesłanki do wydania decyzji kasatoryjnej. Ocena założeń materialnoprawnych może być natomiast dokonana dopiero na podstawie ewentualnej skargi na decyzję rozstrzygającą sprawę merytorycznie. Zgodnie bowiem z art. 64e P.p.s.a. Sąd w niniejszej sprawie nie był uprawniony do badania meritum sprawy administracyjnej, nie mógł zatem przesądzić w tym postępowaniu o wyniku sprawy administracyjnej. Kontroli sądowej w niniejszym postępowaniu - z woli ustawodawcy, który tak ukształtował instytucję sprzeciwu - podlegała wyłącznie kwestia zastosowania przez Wojewodę normy art. 138 § 2 K.p.a. Podsumowując Sąd stwierdził, że wynik przeprowadzonej według powyższych reguł kontroli legalności zaskarżonej decyzji w zakresie zaistnienia przesłanek z art. 138 § 2 K.p.a. jest pozytywny, a sprzeciw - bezzasadny. W szczególności Sąd nie stwierdził, by którykolwiek z wymienionych w sprzeciwie przepisów K.p.a. został naruszony przez organ II instancji. Organ odwoławczy, przekazując sprawę organowi l instancji do ponownego rozpatrzenia, sprostał również obowiązkowi wskazania, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym jej rozpatrzeniu. Prawidłowo również, wbrew zarzutom sprzeciwu, sporządził uzasadnienie decyzji, zgodnie z art. 107 § 3 K.p.a. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji wyroku, oddalając sprzeciw na podstawie art. 151a § 2 P.p.s.a.