II SA/Kr 518/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel - Ziaja wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi M. J., J. J., A. P. i A. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 listopada 2007 r. uchylił powyższe postanowienie i wskazał, że przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy zbadać, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane realizacją zamierzonego przedsięwzięcia, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi roboty nie powinny być prowadzone. Sąd II instancji wskazał również, że wznoszenie obiektu budowlanego przed rozpoznaniem sprawy z reguły wiąże się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do usunięcia skutków. Istotne znaczenie ma również wyważenie racji przemawiających za uwzględnieniem wniosku oraz interesów inwestora. Sąd powinien uwzględnić treść art. 35a prawa budowlanego, zgodnie z którym sąd może uzależnić wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę od złożenia przez stronę skarżącą kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że w zażaleniu skarżący podnieśli argumenty, z których wynika możliwość wystąpienia następstw, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami). Powołany przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem skarżących wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do pozbawienia ich nieruchomości dostępu do światła dziennego, co stanowić będzie znaczną szkodę, natomiast trudne do odwrócenia skutki decyzja ta wywrze w zakresie zmiany stosunków wodnych na gruncie. Przedmiotem zaskarżonej decyzji jest zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego i udzielenie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, gdyż inwestor prowadził roboty budowlane z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego. Odstępstwa te polegały na tym, że w stosunku do projektu poziom parteru budynku został podniesiony o ok. 2 metry, a w konsekwencji podniesienia fundamentów wykonana została dodatkowa kondygnacja. Dalsze prowadzenie inwestycji na podstawie zaskarżonej decyzji zagraża wystąpieniem trudnych do odwrócenia skutków w zakresie zmiany stosunków wodnych oraz w zakresie ograniczenia dostępu do światła dziennego nieruchomości skarżących. Dla zabezpieczenia roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 lutego 2008 r. uzależnił wstrzymanie wykonania decyzji od złożenia przez skarżących kaucji w kwocie 5000 zł na podstawie art. 35a prawa budowlanego. Ponieważ skarżący wpłacili kaucję, interesy inwestora korzystają z ochrony mimo wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.