II SA/Kr 52/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabela Dobosz po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia "B." w Krakowie na naruszenie prawa przez Prokuratora Rejonowego K. S.Z. w K. polegające na niewyznaczeniu dni i godzin w jakich przyjmuje jako organ w sprawach skarg i wniosków oraz niepodanie tej informacji do publicznej wiadomości poprzez jej wywieszenie w widocznym miejscu postanawia: odrzucić skargę. Pismami z dnia 14 listopada 2006 r. skierowanymi do Prokuratora Rejonowego K. S.W. i do Prokuratora Rejonowego K. S.Z. Stowarzyszenie Klub "B." wniosło o usunięcie naruszenia prawa polegającego na niewyznaczeniu przez Prokuratora Rejonowego działającego jako organ administracji publicznej zgodnie z art. 253 § 1 i § 3 k.p.a. dni i godzin w jakich przyjmuje jako organ w sprawach skarg i wniosków oraz niepodanie tej informacji do publicznej wiadomości poprzez jej wywieszenie w widocznym miejscu zgodnie z § 4 art. 253 k.p.a. W odpowiedzi pismem z dnia 4 grudnia 2006 r. Prokurator Okręgowy w K. poinformował P.B. (który nie przedłożył pełnomocnictwa do reprezentowania Klubu "B."), że uznając wniosek za zasadny polecił umieszczenie na tablicy informacyjnej Prokuratury Okręgowej poprawnie sformułowanej informacji, odpowiadającej wymogom art. 253 k.p.a. Stowarzyszenie "B" wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na Prokuratora Okręgowego w K. Stowarzyszenie domaga się stwierdzenia naruszenia prawa przez Prokuratora polegającego na niewyznaczeniu przez niego zgodnie z art. 253 § 1 i § 3 k.p.a. dni i godzin w jakich przyjmuje jako organ w sprawach skarg i wniosków oraz niepodanie tej informacji do publicznej wiadomości poprzez jej wywieszenie w widocznym miejscu zgodnie z § 4 art. 253 k.p.a. W skardze Stowarzyszenie żąda również nakazania Prokuratorowi usunięcia tego naruszenia prawa w terminie 14 dni oraz zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie wskazało, że przyjmowanie obywateli lub przedstawicieli organizacji przez organy władzy publicznej w sprawach skarg lub wniosków jest praktyką w wielu demokracjach na świecie. Uprawnienie to jest także zgodne z międzynarodowymi zobowiązaniami Polski oraz wynika wprost z podnoszonych w skardze przepisów prawa, a także z Konstytucji RP. Stowarzyszenie 14 listopada 2006 r. wniosło o usunięcie naruszenia prawa, częściowo bezskutecznie. Zdaniem skarżącego skarga jest dopuszczalna na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uprawnienie i obowiązek, o jakim mowa, wynika z art. 253 § 1 i 4 k.p.a. oraz art. 63 Konstytucji RP. Prokurator Okręgowy w K. jako organ o którym mowa w art. 253 § 2 k.p.a. nie poinformował skarżącego kiedy przyjmuje osobiście. Prokurator Rejonowy K. S.Z. wniósł o oddalenie skargi stwierdzając, że przekazał pismo skarżącego Prokuratorowi Okręgowemu, co wynikało również z faktu, że siedziba Prokuratury Rejonowego K. S.Z. mieści się w budynku zajmowanym przez Prokuraturę Okręgową. Wymóg przewidziany w art. 235 k.p.a. został - w terminie i zgodnie z jego brzmieniem - przez Prokuratora Rejonowego K. S.Z. w pełni zrealizowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W ocenie sądu pismo skarżącego z dnia 14 listopada 2006 r. było skargą, o której mowa w art. 227 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Gdyby doszło do niedopełnienia obowiązków wynikających z art. 253 k.p.a. stanowiłoby to zaniedbanie przy wykonywaniu zadań przez prokuraturę. Sposób załatwienia skargi nie podlega kontroli sądowej, ponieważ nie mieści się w żadnej z kategorii wyliczonych w art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Na takim stanowisku stanął Naczelny Sąd Administracyjny m. in. w postanowieniach z dnia 12 kwietnia 2001 r. sygn. akt I SA 2668/00 (LEX nr 54426) oraz z dnia 23 lipca 2001 r. sygn. akt II SAB 213/00 (LEX nr 54555), które zachowują aktualność mimo zmiany stanu prawnego. Skoro więc sprawa objęta skargą nie mieści się w ustalonym przepisami zakresie kontroli sądowoadministracyjnej, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).