II SA/Kr 52/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) Sędziowie: WSA Piotr Fronc Asesor WSA Anna Kopeć Protokolant: sekretarz sądowy Joanna Biegalska – Ciepacz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Rady Gminy Nowy Targ z dnia 17 września 2024 r. nr V/47/2024 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru "Ostrowsko-1", "Ostrowsko-2" i "Ostrowsko-3" w Gminie Nowy Targ stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w całości. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga Wojewody Małopolskiego na uchwałę V/47/2024 Rady Gminy Nowy Targ z dnia 17 września 2024 r. sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru "Ostrowsko-1", "Ostrowsko-2" i "Ostrowsko-3" w Gminie Nowy Targ. Skarżący zarzucił wskazanej uchwale: 1) istotne naruszenie trybu sporządzenia przedmiotowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tj. art. 17 ust. 9 oraz art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w brzmieniu wynikającym z art. art. 67 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw, poprzez nie wprowadzenie zmian wynikających z dokonanych uzgodnień planu, oraz nie rozpatrzenie przez Radę Gminy Nowy Targ nieuwzględnionych przez Wójta Gminy uwag do projektu planu, 2) istotne naruszenie prawa poprzez wykroczenie poza delegację ustawową oraz naruszenie zasad techniki prawodawczej poprzez przyjęcie definicji ustalających odmienne znaczenie pojęć od ich definicji ustawowych, oraz wskazanie, że jako przepisy odrębne należy przez to rozumieć obowiązujące ustawy wraz z aktami wykonawczymi według stanu prawnego obowiązującego na dzień uchwalenia planu, to jest spełnienie przesłanek zawartych w art. 28 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 91 ust. 1 i 4 ustawy o samorządzie gminnym, powodujących konieczność stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały. W skardze wskazano, że jako podstawę prawną w zaskarżonej uchwale wskazano art. 20 i art. 27 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz.U. z 2024 r. 1130), w związku z art. 67 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r., poz. 1688). Stan prawny mający zastosowanie do przedmiotowej uchwały wynika z przywołanego art. 67 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw. Postępowanie w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Ostrowsko - 1", "Ostrowsko - 2", "Ostrowsko - 3", uchwalonego zaskarżoną uchwałą wszczęto uchwałą Rady Gminy Nowy Targ Nr XXXVI/388/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. w sprawie przystąpienia do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszarów: "Ostrowsko - 1", "Ostrowsko - 2", "Ostrowsko - 3" i "Ostrowsko - 4", a więc przed 24 września 2023 r. Wystąpienie o opinie i uzgodnienia miało miejsce 30 czerwca 2023 r., a więc przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej. Do dnia podjęcia zaskarżonej uchwały w Gminie Nowy Targ nie wszedł w życie plan ogólny. W związku z powyższym, zgodnie z cytowanym przepisem art. 67 ust. 3 do uchwalenia przedmiotowego planu mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w brzmieniu z dnia 23 września 2023 r. W przypadku powoływania niżej przepisów ustawy o planowaniu zagospodarowaniu przestrzennym, należy przez to rozumieć, przepisy tej ustawy w brzmieniu wg stanu na dzień 23 września 2023 r. Zgodnie z § 12 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 17 grudnia 2021 r., w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla projektów planów, do sporządzenia których przystąpiono na podstawie uchwał przyjętych przed 24 grudnia 2021 r., stosuje się rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W przypadku powoływania w niniejszej skardze rozporządzenia w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, należy przez to rozumieć wskazane wyżej rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. Zgodnie z wymogami art. 20 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wójt Gminy Nowy Targ przedłożył Wojewodzie Małopolskiemu zaskarżoną uchwałę wraz z załącznikami stanowiącymi integralną jej część w celu oceny zgodności z prawem, w dniu 24 września 2024 r., a następnie pismem z dnia 14 października 2024 r., znak: GPI.6721.1.2014, dokumentację planistyczną do uchwały. W uzasadnieniu zarzutów skargi Skarżący wskazał, co następuje: Odnośnie do naruszenia art. 17 pkt 9 upzp poprzez brak uwzględnienia warunków uzgodnienia Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w projekcie miejscowego planu. Konieczność uzgodnienia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w zakresie dotyczącym zabudowy i zagospodarowania terenu położonego na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią wynika z art. 17 pkt 6 lit b tiret dziesiąte ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wskazano, że Wójt Gminy Nowego Targu wystąpił o uzgodnienie projektu miejscowego planu dla obszarów "Ostrowsko - 1, Ostrowsko - 2 i Ostrowsko - 3" w gminie Nowy Targ pismem znak: GPI.6721.1.2014 z 30 czerwca 2023 r. W odpowiedzi na ww. wystąpienie uzyskał decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, znak: KR.RPP.610.460.2023.PW z 18 lipca 2023 r. W ww. decyzji uzgodniono projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszarów "Ostrowsko - 1, Ostrowsko - 2 i Ostrowsko - 3" w gminie Nowy Targ, jednak określono następujące warunki dla planowanej zabudowy i zagospodarowania - należy "odstąpić od dopuszczenia zabudowy zamieszkania zbiorowego w terenach zabudowy mieszkaniowo-usługowej o symbolach: A.2MU1, B.1MU1, B.8MU2 oraz terenach zabudowy mieszkaniowej, usługowej i rzemieślniczo-wytwórczej o symbolach: A.2MM1, A.4MM1, A.6MM1, A.7MM1, A.4MM2, A.9MM2, A.8MIVI2, A.10I\/IM2, położonych na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią o prawdopodobieństwie wystąpienia powodzi wynoszącym 1%. Dodatkowo wskazano, aby "w projekcie planu wprowadzić zapisy odnośnie zakazu lokalizowania w obrębie obszarów szczególnego zagrożenia powodzią lokalnych oczyszczalni przemysłowych." W przedmiotowej uchwale w § 29 ust. 3 pkt 3 wskazano przeznaczenie terenu jako zabudowę mieszkaniowo-usługową (MU: A.1MU1 - A.3MU1, B.1MU1 - B.7MU1, B.1MU2 - B.12MU2, C.1MU2 - C.2MU2, A.1MU3 - A.7.MU3). Przeznaczeniem dopuszczalnym są: wolnostojące obiekty usługowe; zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna; zabudowa zamieszkania zbiorowego służąca obsłudze turystyki wiejskiej; garaże, wiaty, budynki gospodarcze. W § 30 ust. 3 wskazano przeznaczenie dopuszczalne na terenach zabudowy mieszkaniowej, usługowej i rzemieślniczo-wytwórczej (MM: A.1MM1 - A.7MWI1, B.1MM1 - B.2MM1, A.1MM2 - A.10MM2, B.1MM2). Zapisano: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna; zabudowa zamieszkania zbiorowego służąca obsłudze turystyki wiejskiej; zabudowa usługowa służąca obsłudze produkcji rolnej, w tym magazyny, hurtownie, obiekty skupu i dystrybucji towarów, garaże na sprzęt specjalistyczny; garaże, wiaty, budynki gospodarcze. Zapisy te nie wykluczają zabudowy zamieszkania zbiorowego na terenach zagrożenia powodziowego, a więc nie wypełniają warunku, który wskazał Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. Zgodnie z wyjaśnieniem Wójta, zawartymi w piśmie z dnia 20 listopada 2024 r. (znak: GPI.6721.1.2014), wskazane zapisy dotyczące dopuszczenia na wskazanych obszarach zabudowy zamieszkania zbiorowego służącego obsłudze turystyki wiejskiej, wynikają bezpośrednio z ustaleń poprzedniego mpzp, zostały tylko dostosowane do obecnych wymagań prawnych. Wskazane tereny obejmują obszary istniejącej zabudowy, w której mieszkańcy obecnie wykorzystują budynki do wynajmu krótkookresowego, tzw. apartamenty i pokoje na wynajem a zakazy tego typu działalności nie można objąć ustaleniami planu. W zawiązku z powyższym Wójt Gminy Nowy Targ poinformował, że wystąpił o ponowne uzgodnienie zakresu planu do Dyrektora RZGW. Powyższe wyjaśnienia nie wpływają na ocenę zapisów planu. Brzmienie zapisów poprzedniego planu nie wpływa na brak obowiązku uwzględnienia warunków uzgodnienia planu, a zapewnienie ochrony aktualnego stanu zagospodarowania terenu będącego przedmiotem planu może być osiągnięte poprzez zapisy wskazujące, że wprowadzane zakazy nie dotyczą istniejących obiektów. Informacja o wystąpieniu o ponowne uzgodnienie również nie wpływa na ocenę prawidłowości trybu sporządzania miejscowego planu. Uzgodnienie jest częścią procedury planistycznej, która musi być przeprowadzona przed uchwaleniem planu. Po jego uchwaleniu brak możliwości wystąpienia o ponowne uzgodnienie, a ewentualna zmiana stanowiska uzgadniającego nie zmienia oceny prawidłowości przeprowadzonej procedury planistycznej. Może mieć znaczenie jedynie w przypadku ponowienia procedury planistycznej np. w związku ze zmianą planu lub stwierdzenie nieważności uchwały przyjmującej plan. Zgodnie z zapisami § 19 pkt 1 lit. b w przypadku realizacji zabudowy na terenach położonych poza obszarem objętym kanalizacją zbiorczą, plan dopuszcza m.in. odprowadzanie ścieków przemysłowych do oczyszczalni przemysłowych. Organ uzgadniający zawarł w przywołanej wyżej decyzji znak: KR.RPP.610.460.2023.PW z 18 lipca 2023 r. warunek wprowadzenia zapisów odnośnie zakazu lokalizowania w obrębie obszarów szczególnego zagrożenia powodzią lokalnych oczyszczalni przemysłowych. Powyższe wynika z faktu, iż w obrębie obszarów szczególnego zagrożenia powodzią obowiązują zakazy wynikające z art. 77 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, w tym w zakresie gromadzenia ścieków. Lokalne oczyszczalnie przemysłowe usytuowane w obrębie obszarów szczególnego zagrożenia powodzią stanowią potencjalne źródło zanieczyszczenia wód. Powyższy warunek uzgodnienia nie został uwzględniony przez organ planistyczny. Odnośnie do naruszenia art. 20 ust. 1 upzp poprzez nierozpatrzenie w całości uwag do projektu planu przez radę gminy organ wskazał, co następuje. Zgodnie z art. 17 pkt 14 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wójt, burmistrz albo prezydent miasta ostatnim etapem procedury planistycznej jest przedstawienie radzie gminy projektu planu miejscowego wraz z listą nieuwzględnionych uwag, wniesionych przez osoby fizyczne i prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej dotyczących projektu planu. Następnie, zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz sposobie realizacji, zapisanych w planie, inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy, oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych. Pierwsze wyłożenie projektu planu do publicznego wglądu odbyło się w dniach od 17 sierpnia do 15 września 2023 r., zaś termin składania uwag określono do dnia 2 października 2023 r. Łącznie do Urzędu Gminy Nowy Targ wpłynęło 35 uwag. Z kolei drugie wyłożenie odbyło się od 22 stycznia do 19 lutego 2024 r., a termin składana uwag określono do dnia 5 marca 2024 r. W tym czasie wpłynęło 8 uwag. Trzecie wyłożenie odbyło się od 27 maja do 25 czerwca 2024 r., a termin składana uwag określono do dnia 9 lipca 2024 r. W tym czasie wpłynęły 3 uwagi. Wójt Gminy Nowego Targu rozpatrzył wszystkie złożone uwagi i zamieścił je w dokumentacji planistycznej. Załącznik nr 3 do uchwały, będący wykazem nieuwzględnionych uwag wniesionych do wyłożonego do publicznego wglądu projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz prognozy oddziaływania na środowisko - rozpatrzenie uwag - nie jest uzupełniony. Analiza zapisu wideo z przebiegu tej części obrad V sesji Rady Gminy Nowy Targ z dnia 17 września 2024 r., na której uchwalono przedmiotową uchwałę wskazuje, że Wójt Gminy Nowy Targ przytaczając uzasadnienie do przedmiotowego planu zawnioskował o przyjęcie projektu uchwały. Wszystkie Komisje, tj. Komisja Zdrowia, Komisja Oświaty, Komisja Budownictwa oraz Komisja Finansów pozytywnie zaopiniowały projekt uchwały. Wobec powyższego Przewodniczący Rady zarządził głosowanie i Rada Gminy Nowy Targ przyjęła jednogłośnie zaskarżoną uchwałę. Rada Gminy Nowy Targ nie ustosunkowała się wprost do nieuwzględnionych przez Wójta Gminy uwag. Uwagi te nie zostały poddane dyskusji, ani osobnemu głosowaniu. Nawet przyjmując, że Rada Gminy zajęła stanowisko w sprawie rozpatrzenia uwag tożsame ze stanowiskiem Wójta, takie stanowisko winno było zostać odzwierciedlone na załączniku nr 3 do przedmiotowej uchwały. Obowiązek ten nie został jednak wypełniony, bowiem kolumna zawierająca stanowisko Rady Gminy jest pusta. Powyższe stanowi istotne naruszenie trybu sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W ocenie Skarżącego nie zmieniają tego stanowiska wyjaśnienia przedstawione przez Wójta Gminy Nowy Targ, zgodnie z którymi wszystkie uwagi zgłoszone do projektu mpzp w trakcie pierwszego i drugiego wyłożenia i rozpatrzone negatywnie wraz z projektem uchwały zostały przekazane do wszystkich przedstawicieli Rady Gminy Nowy Targ. Każdy z Radnych zapoznał się z projektem i żaden nie zgłosił wątpliwości w zakresie przedstawionego przez Wójta Gminy Nowy Targ proponowanego ich rozstrzygnięcia. Według stanowiska Wójta ma z tego jednoznacznie wynikać, iż Rada Gminy Nowy Targ w 17 września 2024r. w głosowaniu nad projektem mpzp zaakceptowała przedstawione w tabeli uzasadnienia dla uwag rozpatrzonych negatywnie i przyjęła sposób ich rozpatrzenia wskazany przez Wójta Gminy, a brak znaku oraz nagłówka tabeli z rozpatrzeniem uwag załączonej do uchwały jest tylko błędem technicznym. Powyższe potwierdza stanowisko zawarte w wyroku WSA w Krakowie z dnia 28 października 2025 r. sygn. akt II SA/Kr 935/25, dotyczącego analogicznego uchybienia w uchwale podjętej w takim samym stanie faktycznym (na tej samej sesji Rady Gminy Nowy Targ). Trzecia grupa zarzutów dotyczy uregulowań wykraczających poza delegację ustawową oraz naruszeń zasad techniki prawodawczej. W uzasadnieniu skargi wskazano na wadliwość regulacji § 5 skarżonej uchwały. Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 8 uchwały ilekroć w tekście planu jest mowa o przepisach odrębnych należy przez to rozumieć obowiązujące ustawy wraz z aktami wykonawczymi według stanu prawnego obowiązującego na dzień uchwalenia planu. Natomiast zgodnie § 5 ust. 2 uchwały: Pojęcia, których znaczenie definiują odrębne, powszechnie obowiązujące akty prawne i te które nie zostały zdefiniowane w niniejszym pianie, interpretować należy zgodnie z ich znaczeniem określonym w tych aktach, według stanu prawnego obowiązującego w dniu uchwalenia planu. § 5 ust. 3 stanowi: Jeżeli w ustaleniach planu dotyczących warunków zagospodarowania terenu wskazano konieczność uwzględnienia określonych aktów prawnych - w przypadku nowelizacji tych aktów bądź wprowadzenia aktów zastępujących dotychczasowe, należy stosować ich przepisy zgodnie z obowiązującym stanem prawnym. Powyższe uregulowania wykraczają poza delegację ustawową, a co za tym idzie naruszają art. 2 i art. 7 oraz art. 94 Konstytucji RP. Obowiązujące ustawy i akty wykonawcze każdorazowo należy stosować według stanu prawnego obowiązującego w dniu ich stosowania. Przepisy intertemporalne mogą być wprowadzane jedynie w odniesieniu do aktu prawnego na tym samy poziomie konstytucyjnej hierarchii aktów prawnych. Uchwałodawca nie ma uprawnienia do wskazania, że ewentualne wprowadzone zmiany w przepisach odrębnych albo definicjach ustawowych lub definicjach zawartych w rozporządzeniach, nie będą miały zastosowania na potrzeby uchwalanego miejscowego planu, a taki skutek wynika z cytowanych zapisów § 5 ust. 1 pkt 8 i § 5 ust. 2. Takie zapisy są wadliwe, również dlatego, że wprowadzają w błąd stosującego uchwałę o planie, co do obowiązujących norm. Wynika to z faktu, że zapisy te są bezskuteczne. Przepisy rangi ustawowej i przepisy rozporządzeń, w brzmieniu obowiązującym na dzień zastosowania uregulowań uchwały o miejscowym planie, z uwzględnieniem przepisów intertemporalnych zawartych w ustawach i rozporządzeniach, każdorazowo będą wymagały uwzględnienia w procesie ustalania stanu prawnego, pomimo zacytowanego zapisu uchwały. Wadliwe jest również uregulowanie zacytowanego § 5 ust. 3 ponieważ jest zbędne. Sformułowanie: należy stosować ich przepisy zgodnie z obowiązującym stanem prawnym nie tworzy żadnej normy postępowania, ponieważ wskazana w tym przepisie norma jest normą powszechnie obowiązującą, wynikającą w szczególności z art. 87 ust. 1 Konstytucji RP. Wskazano, że unormowanie przywołanych powyżej przepisów w przypadku ich obowiązywania mogą powodować istotne trudności interpretacyjne. Po pierwsze poprzez wprowadzenie rozróżnienia, zgodnie z którym jeżeli pojęcie przepisów odrębnych użyte jest w planie bez wskazywania konkretnego aktu, to miałby obowiązywać stan prawny na dzień uchwalenia planu (§ 5 ust. 1 pkt 8), ale w przypadku wskazania w treści planu konkretnych aktów prawnych -już stan prawny obowiązujący (§ 5 ust. 3). Kolejne istotne utrudnienie wynika z faktu, że jeśli pojęcie jest używane w planie, nie zostało zdefiniowane w uchwale, a definiują je powszechnie obowiązujące akty prawne wskazane w planie to zgodnie z § 5 ust. 2 należy jego znaczenie ustalać według stanu prawnego obowiązującego w dniu uchwalania planu, natomiast zgodnie § 5 ust. 3 - zgodnie z obowiązującym stanem prawnym. Nawet jeżeli przyjąć możliwość usunięcia tej sprzeczności w drodze wykładni przyjmując, że § 5 ust. 2 ma charakter szczególny wobec § 5 ust. 3, to należy uznać powyższe unormowania za wadliwe także z powodu niespełnienia przesłanki prawidłowej, wystarczająco precyzyjnej legislacji. Ponadto zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 5 ilekroć w tekście planu jest mowa o działce budowlanej - rozumie się przez to nieruchomość gruntową, która położona jest w granicach terenu przeznaczonego w pianie na ce/e zabudowy oraz której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej pozwalają na realizację obiektów budowlanych w sposób zgodny z ustaleniami planu i z zachowaniem wymogów wynikających z przepisów odrębnych. Powyższy przepis definiuje pojęcie, które zostało już zdefiniowane przez ustawę z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i nie uległo zmianie od wejścia w życie ustawy w dniu 11 lipca 2003 r. Zgodnie z art. 2 pkt 12 tej ustawy przez działkę budowlaną należy rozumieć nieruchomość gruntową lub działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego. Definicja zawarta w uchwale różni się od definicji ustawowej tym, że jako działkę uznaje wyłącznie nieruchomości gruntowe, pomijając sformułowania "lub działkę gruntu". Zgodnie z art. 46 § 1 kc nieruchomościami gruntowymi są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności. Natomiast w myśl § 7. ust. 1. rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, "Działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu ewidencyjnego, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą granic działek ewidencyjnych". Działka ewidencyjna może być objęta oddzielną księgą wieczystą i stanowić samodzielną nieruchomość gruntową bądź być częścią nieruchomości, dla której prowadzona jest odrębna księga wieczysta. Jedna księga wieczysta może obejmować kilka lub kilkanaście działek ewidencyjnych. Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 13 uchwały ilekroć w tekście planu jest mowa o terenie biologicznie czynnym - rozumie się - zgodnie z przepisami odrębnymi: "teren z nawierzchnią ziemną urządzoną w sposób zapewniający naturalną wegetację, a także 50% powierzchni tarasów i stropodachów z taką nawierzchnią, nie mniej jednak niż 10 m2 oraz wodę powierzchniową na tym terenie"; przy wątpliwościach związanych z powierzchnią biologicznie czynną, np. przy stosowaniu ażurowej kraty, w której ma rosnąć trawa, a po której będzie mógł się poruszać samochód, winien być brany pod uwagę opis sposobu posadowienia kraty trawnikowej na gruncie, tj. rodzaje i warstwy jej podbudowy jeżeli trawa ma zapewnioną naturalną wegetację - można uznać 50% powierzchni tzw. "zielonego parkingu" za powierzchnie biologicznie czynną] Powyższa definicja jest nieuprawnionym uzupełnieniem zacytowanej definicji ustawowej, mającej zastosowanie do przedmiotowego planu. Jedyną sytuacją, w której ustawodawca przewiduje wliczanie procentowe dotyczy powierzchni tarasów i stropodachów z nawierzchnią ziemną urządzoną w sposób zapewniający naturalną wegetację. W pozostałych sytuacjach ma to być teren z nawierzchnią ziemną urządzoną w sposób zapewniający naturalną wegetację. Teren, na którym będzie zastosowana "ażurowa krata, w której ma rosnąć trawa, a po której będzie mógł się poruszać samochód" nie jest terenem w całości z nawierzchnią ziemną. To w jakim procencie jest terenem z nawierzchnią ziemną i w jakim procencie nawierzchnia ta będzie urządzona w sposób zapewniający naturalną wegetację zależy od konkretnego rozwiązania. Każdorazowo będzie to ten procent tej powierzchni, który będzie spełniał definicję ustawową. Wprowadzone pojęcie "zielonego parkingu" oraz zasady wliczania 50% jego powierzchni do powierzchni biologicznie czynnej jest niezgodne z ustawową definicją. Z uwagi na istotność i rozmiar wskazanych naruszeń Skarżący wnioskuje o stwierdzenie nieważności uchwały w całości. W odpowiedzi na skargę organ wnosi o jej oddalenie. W uzasadnieniu stanowiska organu wskazano, że organ nie kwestionuje szeregu uchybień o charakterze proceduralnym, redakcyjnym i technicznym, które miały miejsce w toku procedury planistycznej. Jednocześnie jednak podkreśla, że uchybienia te nie zmieniają istoty rozstrzygnięcia planistycznego ani nie prowadzą do naruszenia podstawowych wartości chronionych przez system prawa. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że stwierdzenie nieważności uchwały rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania powinno następować jedynie w przypadku istotnych naruszeń prawa, które miały wpływ na treść rozstrzygnięcia planistycznego. Jednocześnie należy zauważyć, że plan uchwalono w okresie obowiązywania przepisów przejściowych wynikających z nowelizacji z 7 lipca 2023 r., wprowadzającej instytucję planu ogólnego oraz szeregu zmian w procedurze uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W tej sytuacji uchwalenie i utrzymanie w mocy miejscowego planu dla obszaru "Ostrowsko-1", "Ostrowsko-2", "Ostrowsko-3" ma szczególne znaczenie dla zapewnienia ciągłości polityki przestrzennej gminy Nowy Targ i bezpieczeństwa prawnego mieszkańców. Odnosząc się do poszczególnych zarzutów organ wskazał, co następuje: Odnośnie do braku uwzględnienia warunków uzgodnienia wskazanych przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Wójt Gminy Nowy Targ wskazano, że Wójt wystąpił o uzgodnienia projektu miejscowego planu dla obszaru "Ostrowsko-1", "Ostrowsko-2", "Ostrowsko-3" pismem znak: GP1.6721.1.2014 z dnia 30 czerwca 2023 r. W odpowiedzi na ww. wystąpienie uzyskał decyzję Dyrektora RZGW w Krakowie znak: KR.RPP.610.460.2023.PW z dnia 18 lipca 2023 r., którą projekt ww. planu miejscowego uzgodniono pozytywnie, wskazując jednocześnie warunki dla planowanej zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie z powyższymi warunkami należało odstąpić od dopuszczenia zabudowy zamieszkania zbiorowego w terenach zabudowy mieszkaniowo-usługowej o symbolach A.2MU1, B.1MU1, B.8MU2 oraz w terenach zabudowy mieszkaniowej, usługowej i rzemieślniczo-wytwórczej o symbolach A.2MM1, A.4MM1, A.6MM1, A.4MM2, A.9MM2, A.8MM2, A.10MM2, położonych na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią o prawdopodobieństwie wystąpienia powodzi wynoszącym 1%. Zapisy zawarte w planie miejscowym w § 29 ust. 3 pkt 3 oraz §39 ust. 3 nie wykluczają możliwości zamieszkania zbiorowego z tego względu, że są to tereny istniejącej zabudowy, gdzie budynki funkcjonują jako obiekty najmu krótkookresowego. Wprowadzenie tego typu zapisów automatycznie dotyczyłoby obiektów już istniejących. Odnośnie natomiast warunku, wskazanego przez Dyrektora RZGW w Krakowie w przywołanym wcześniej uzgodnieniu znak: KR.RPP.610.460.2023.PW z dnia 18 lipca 2023 r., wyjaśnia się, że brak wprowadzenia zapisów dotyczących zakazu lokalizowania w obszarach szczególnego zagrożenia powodzią lokalnych oczyszczalni przemysłowych, wynikał z tego, że zakaz ten obowiązuje niezależnie od tego, czy w planie miejscowym zostanie powtórzony. Zakaz lokalizowania tego typu obiektów (związanych z gromadzeniem ścieków) w obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, wynika wprost z art. 77 ust. 1 pkt 3 lit a ustawy Prawo Wodne. Zakaz wynikający z ww. ustawy Prawo Wodne, jako aktu prawa nadrzędnego nad prawem miejscowym, którym jest uchwała w sprawie planu miejscowego, obowiązuje niezależnie od tego, czy w planie miejscowym zostanie on powielony, czy też nie. W planie miejscowym nie formułuje się "równorzędnych" z ustawą norm samodzielnie zakazujących lub nakazujących pewne zachowania, które reguluje już ustawa. Przepisy ustawy Prawo Wodne funkcjonują niezależnie i niejako odgórnie względem planu miejscowego, a organ administracji architektoniczno-budowlanej, którego zadaniem jest weryfikacja możliwości realizacji tego typu inwestycji, jest zobowiązany uwzględniać zakazy wynikające z ustawy Prawo Wodne, niezależnie od zapisów planu miejscowego. W tym przypadku brak powtórzenia w planie miejscowym zapisów w zakresie zakazów, wynikających z ustawy Prawo Wodne, nie stanowi zagrożenia, bowiem zakazy te obowiązują niezależnie od ustaleń planu i winny być respektowane. Ponadto należy mieć na uwadze, że plan miejscowy może odwoływać się do norm odrębnych, ale nie powinien ich bezrefleksyjnie powielać, ani komplikować systemu norm prawnych. Tworzenie w planie sankcji, zakazów lub nakazów, które wynikają tylko z odwołania do przepisów odrębnych, może być ocenione jako przekroczenie kompetencji planistycznych - bowiem plan staje się samodzielnym narzędziem prawnym tworzącym normy "równe" normom ustawowym. Odnośnie do zarzutu nierozpatrzenia nieuwzględnionych przez Wójta uwag wskazano, że analiza dokumentacji i przebiegu sesji wskazuje, że uwagi te zostały przedstawione Radzie Gminy Nowy Targ wraz z projektem planu, a następnie projekt został przez Radę uchwalony. Oznacza to, że Rada Gminy - podejmując uchwałę -podzieliła stanowisko Wójta, co do nieuwzględnionych uwag, znając ich treści, bowiem każdy z radnych dysponował niezbędnym materiałem i znał treść uwag nieuwzględnionych przez Wójta. Nie ulega wątpliwości, że prawidłowość procedury wymaga, aby stanowisko Rady zostało odzwierciedlone w załączniku nr 3 poprzez wypełnienie rubryk tabeli. Brak tego elementu należy jednak traktować jako uchybienie o charakterze typowo redakcyjnym, a nie istotne naruszenie trybu sporządzania planu. Zarzut Wojewody dotyczy więc jedynie niedoskonałości redakcyjnej w dokumentacji planistycznej, która nie miała wpływu na merytoryczną treść uchwały ani na rozstrzygnięcie Rady Gminy Nowy Targ. Odnośnie do zarzutów wykroczenia poza delegację ustawową oraz naruszenie zasad techniki prawodawczej wskazano, że mają charakter doprecyzowujący i służą jednoznacznemu stosowaniu planu przez mieszkańców i organy gminy. Poza odniesieniem się do wskazanych w skardze Wojewody Małopolskiego zarzutów, wskazuje się również, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla obszaru "Ostrowsko-1", "Ostrowsko-2", "Ostrowsko-3" został uchwalony w odpowiedzi na Istotne potrzeby mieszkańców oraz w celu uporządkowania zasad zagospodarowania terenu w obszarze o wysokim potencjale inwestycyjnym i turystycznym. Uchylenie planu w całości prowadziłoby do stanu niepewności prawnej oraz braku narzędzi do podejmowania decyzji administracyjnych w zakresie zabudowy i zagospodarowania terenu, co pozostawałoby w sprzeczności z interesem mieszkańców i zasadą pewności prawa. Należy zwrócić uwagę, że obecnie gminy znajdują się w okresie przejściowym związanym z reformą systemu planowania przestrzennego (ustawa z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Wprowadzenie planów ogólnych oraz nowe reguły sporządzania planów miejscowych tworzą sytuację niepewności interpretacyjnej i proceduralnej. W tym kontekście utrzymanie w mocy obowiązujących planów miejscowych - nawet w przypadku uchybień formalnych - nabiera szczególnego znaczenia z punktu widzenia zapewnienia ciągłości regulacji planistycznych i ochrony interesu publicznego. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że sankcja stwierdzenia nieważności aktu prawa miejscowego powinna być stosowana w sposób proporcjonalny i uwzględniający charakter stwierdzonych uchybień. Z tego też powodu poddano pod rozwagę Sądu stwierdzenie nieważności przedmiotowej uchwały w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz.1267), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie natomiast do art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz.143), dalej p.p.s.a.", kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Na zasadzie art. 147 § 1 p.p.s.a., uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa art. 3 § 2 pkt 5, sąd stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. W myśl art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2020, poz.293, dalej u.p.z.p) istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Tryb sporządzania planu odnosi się do sekwencji czynności, jakie podejmuje organ w celu doprowadzenia do uchwalenia studium, czy też planu miejscowego począwszy od uchwały o przystąpieniu do sporządzania studium lub planu, a skończywszy na uchwaleniu studium lub planu (tak: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 1037/17). Natomiast zasady sporządzania planu miejscowego rozumiane są jako wartości i merytoryczne wymogi kształtowania polityki przestrzennej przez uprawnione organy dotyczące m.in. zawartych w akcie planistycznym ustaleń. Pojęcie zasad sporządzania planu zagospodarowania przestrzennego należy wiązać ze sporządzaniem aktu planistycznego, a więc zawartością aktu planistycznego (częścią tekstową, graficzną i załącznikami), zawartych w nim ustaleń, a także standardów dokumentacji planistycznej. W przedmiotowej sprawie prawidłowo ustalono przepisy mające zastosowanie w sprawie. W szczególności prawidłowo Skarżący wskazuje, że stan prawny mający zastosowanie do przedmiotowej uchwały wynika z art. 67 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023 r., poz. 1688). Wystąpienie o opinie i uzgodnienia miało miejsce 30 czerwca 2023 r., a więc przed dniem wejścia w życie w/w ustawy zmieniającej (ustawa weszła w życie 24 września 2023 r.). Zatem prawidłowo organ konkluduje, że do oceny zgodności z prawem przedmiotowej uchwały znajdują zastosowanie przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym sprzed wejścia w życie w/w nowelizacji. Procedura planistyczna została uregulowana w art. 17 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2023 poz. 977 ze zm., dalej u.p.z.p.). Dokonana przez sąd ocena zgodności z prawem zaskarżonej uchwały wykazała istotne naruszenie trybu sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, które skutkuje koniecznością stwierdzenia nieważności tej uchwały w całości. W szczególności za zasadne należy uznać wszystkie zarzuty podniesione w skardze. Zgodnie z art. 17 pkt 9 u.p.z.p. wójt, burmistrz albo prezydent miasta po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego kolejno wprowadza zmiany wynikające z uzyskanych opinii i dokonanych uzgodnień oraz ogłasza, w sposób określony w pkt 1, o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu na co najmniej 7 dni przed dniem wyłożenia i wykłada ten projekt wraz z prognozą oddziaływania na środowisko do publicznego wglądu, także przez jego udostępnienie w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej, na okres co najmniej 21 dni oraz organizuje w tym czasie co najmniej jedną dyskusję publiczną nad przyjętymi w projekcie planu rozwiązaniami. Poza sporem pozostaje, że Wójt Gminy Nowego Targu wystąpił o uzgodnienie projektu miejscowego planu dla obszarów "Ostrowsko - 1, Ostrowsko - 2 i Ostrowsko - 3" w gminie Nowy Targ pismem znak: GPI.6721.1.2014 z 30 czerwca 2023 r. W odpowiedzi na ww. wystąpienie uzyskał decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, znak: KR.RPP.610.460.2023.PW z 18 lipca 2023 r. W ww. decyzji uzgodniono projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszarów "Ostrowsko - 1, Ostrowsko - 2 i Ostrowsko - 3" w gminie Nowy Targ, jednak określono następujące warunki dla planowanej zabudowy i zagospodarowania - należy "odstąpić od dopuszczenia zabudowy zamieszkania zbiorowego w terenach zabudowy mieszkaniowo-usługowej o symbolach: A.2MU1, B.1MU1, B.8MU2 oraz terenach zabudowy mieszkaniowej, usługowej i rzemieślniczo-wytwórczej o symbolach: A.2MM1, A.4MM1, A.6MM1, A.7MM1, A.4MM2, A.9MM2, A.8MIVI2, A.10I\/IM2, położonych na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią o prawdopodobieństwie wystąpienia powodzi wynoszącym 1%. Dodatkowo wskazano, aby "w projekcie planu wprowadzić zapisy odnośnie zakazu lokalizowania w obrębie obszarów szczególnego zagrożenia powodzią lokalnych oczyszczalni przemysłowych." (tom 1 akt planistycznych, brak ponumerowanych kart). Poza sporem pozostaje także, że z treści planu, w szczególności z jego § 29 wynika, że nie uczyniono zadość tym warunkom, przez co wprost naruszono art. 17 pkt 9 u.p.z.p. Jak słusznie wskazuje Skarżący bez wpływu na tę ocenę pozostają następcze działania organu podjęte w celu zmiany uzgodnienia w związku z uwarunkowaniami występującymi w terenie. Działania takie, jako spóźnione, nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Odnośnie do braku uwzględnienia stanowiska w kwestii zakazu lokalizowania w obrębie obszarów szczególnego zagrożenia powodzią lokalnych oczyszczalni przemysłowych, nie jest pozbawione racji stanowisko organu, a mianowicie, że pośrednio zakaz taki wynika z ustawy. Jednak formalnie warunek taki sformułował organ uzgadniający. Jeśli organ tego stanowiska nie podzielał miał możliwość zakwestionowania tego stanowiska zgodnie z zawartym pouczeniem. Powyższe naruszenia stanowią zatem istotne naruszenie trybu sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pozostają bowiem wprost w sprzeczności z treścią art. 17 pkt 9 u.p.z.p. Odnosząc się do zarzutu istotnego naruszenia trybu przez brak rozpatrzenia w całości przez organ uchwałodawczy nieuwzględnionych uwag Wójta stwierdzić należy, że zarzut w świetle akt sprawy znajduje oparcie i zasługuje na uwzględnienie w całości. Zgodnie z art. 20 ust. 1 u.p.z.p. plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz sposobie realizacji, zapisanych w planie, inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy, oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych. Część tekstowa planu stanowi treść uchwały, część graficzna oraz wymagane rozstrzygnięcia stanowią załączniki do uchwały. Zgodnie z art. 17 pkt 14 u.p.z.p. ostatnim etapem procedury planistycznej jest przedstawienie radzie gminy projektu planu miejscowego wraz z listą nieuwzględnionych uwag, wniesionych przez osoby fizyczne i prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, dotyczących projektu planu. W świetle dokumentacji planistycznej nie budzi wątpliwości, że nie została przez Radę Gminy Nowy Targ podjęta uchwała w przedmiocie rozpatrzenia uwag nieuwzględnionych przez Wójta (tom 2, brak ponumerowanych kart, załącznik nr 3 do uchwały). Podkreślenia wymaga, że w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych naruszenia art. 20 ust. 1 w tym aspekcie nie da się usprawiedliwić powołując się na dorozumiane działanie Rady. Powyższe jest istotnym naruszeniem trybu sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, rzutującym na cały plan stanowiąc skutek w postaci nieważności całego planu. Naruszenie bowiem art. 20 ust. 1 u.p.z.p. polegające na braku odniesienia się (rozstrzygnięcia) rady gminy do sposobu rozpatrzenia uwag wniesionych do projektu planu, stanowi rażące naruszenie procedury planistycznej. Niezależnie od innych uchybień, nakazuje to stwierdzenie nieważności planu miejscowego (por. wyrok NSA z dnia 28 stycznia 2016 r. sygn. akt II OSK 1295/14, wyrok WSA w Krakowie z dnia 18 października 2025 r. sygn. II SA/Kr 935/25, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 13 listopada 2025 r. IV SA/Po 735/25). Także zarzuty odnośnie do uregulowań wykraczających poza delegacje ustawową i naruszenia zasad techniki prawodawczej zasługują na uwzględnienie. Już samo zestawienie treści § 5 ust. 1 pkt 5 z treścią relewantnego przepisu rangi ustawowej prowadzi do wniosku, że w skarżonej uchwale definicje tych samych pojęć ustawowych zostały sformułowane w uchwale odmiennie niż w akcie ustawowym. (por. § 5 ust. 1 pkt 5 uchwały i art. 2 pkt 12 u.p.z.p.). Także jeśli zaś chodzi o definicję powierzchni biologicznie czynnej zawartą w § 5 ust. 1 pkt 13 pozostaje ona w sprzeczności z definicją zawartą w aktach prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie Sądu niedopuszczalne jest również ograniczanie przez akt rangi podustawowej stosowania przepisów odrębnych (ich katalogu oraz zawartych w nich pojęć) przez uzależnienie stanu prawnego według którego znajdują zastosowanie od wskazanego w uchwale dnia (dnia uchwalenia planu). Wobec czego należy stwierdzić, że § 5 ust. 1 pkt 8 oraz ust. 2 uchwały naruszają prawo, w szczególności art. 2 i art. 7 Konstytucji RP oraz § 149 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej. Wadliwa jest również regulacja § 5 ust. 3 uchwały bowiem, jak słusznie wskazano w skardze jest ona zbędna, gdyż nie tworzy żadnej normy prawnej i stanowi zbędne w istocie powielenie regulacji wynikającej z art. 87 ust. 1 Konstytucji RP. Odnosząc się w tym miejscu do wniosku organu o rozważenie możliwości stwierdzenia nieważności skarżonej uchwały jedynie w części wskazać należy, co następuje. Z uwagi na stwierdzone istotne naruszenia trybu sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego brak jest takiej możliwości. Dotyczy to naruszenia art. 17 pkt 14 w zw. z art. 20 ust. 1 u.p.z.p. W orzecznictwie wskazuje się, że naruszenie to jest na tyle istotnym naruszeniem trybu (w odniesieniu do całego planu), iż musi skutkować stwierdzeniem nieważności uchwały w całości. Z uwagi na wskazane powyżej istotne naruszenia trybu sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w całości.