II SA/Kr 520/11

Kraków, dnia 20 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia [...] w K. o przywrócenie terminu do podpisania zażalenia na postanowienie z dnia 30 września 2011 r. w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] w K. na postanowienie Państwowego Inspektora Sanitarnego w K. dnia 21 stycznia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu postanawia: odmówić przywrócenia terminu. W niniejszej sprawie skarżące Stowarzyszenie [...] w K. zostało wezwane do usunięcia braków formalnych zażalenia na postanowienie z dnia 30 września 2011 r. poprzez podpisanie zażalenia. Odpis powyższego wezwania został prawidłowo doręczony stronie skarżącej w dniu 23 listopada 2011 r. Brak ten nie zostały uzupełniony w terminie, przy czym termin upłynął z dniem 30 listopada 2011 r. Z akt sprawy wynika, że prezes skarżącego stowarzyszenia podczas wizyty w sekretariacie tut. sądu w dniu 1 grudnia 2011 r. powziął wiadomość o upływie wyznaczonego terminu. Następnie pismem złożonym osobiście w dniu 7 grudnia 2011 r. strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, jednocześnie podpisując zażalenie. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wezwanie przyjęła nauczycielka, pozostawiając je na stole i w związku z tym prezes stowarzyszenia odnalazł je dopiero kilka dni później. Sąd zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu w dniu 7 grudnia 2011r., a zatem w terminie 7 dni od daty dowiedzenia się o uchybieniu terminu i jednocześnie usunęła braki formalne skargi, o jakie była wezwana. Niemniej jednak Sąd uznał, że argumenty strony skarżącej nie przemawiają za uznaniem, że brak jest jej winy w uchybieniu terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. l SAB/Wa 78/05 Lex nr 192260). A zatem brak winy wyłączają okoliczności powodujące obiektywną i niezależną od strony niemożność zachowania terminu np. przerwa w komunikacji, nagła choroba strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. Podana w niniejszej sprawie okoliczność, w postaci niefrasobliwości osoby, która odbierała pocztę, przejawiającym się w niepoinformowaniu prezesa stowarzyszenia o przesyłce lub o dniu jej otrzymania, nie może w ocenie Sądu stanowić przesłanki usprawiedliwiającej niezachowanie terminu. Od strony skarżącej można było bowiem wymagać w opisanych okolicznościach, aby wskazując konkretny adres do doręczeń dopilnowała kierowanej na ten adres korespondencji, w tym także poinformowała osoby odbierające korespondencję do przekazywania jej oraz informowania o dacie jej odbioru. Powyżej opisane należyte postępowanie nie wymaga nadzwyczajnego wysiłku, a wskazuje jedynie na staranne zachowanie, jakie można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy, zwłaszcza w sytuacji kiedy strona skarżąca posiada wiedzę o toczącym się postępowaniu sądowym. Tak więc zaniedbanie osoby odbierającej korespondencję nie mogą uzasadniać przywrócenia uchybionego w niniejszej sprawie terminu. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.