II SA/Kr 522/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.K. na postanowienie nr [....] [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 31 stycznia 2014 r. znak [....] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia odrzucić wniosek skarżącej E.K. o przywrócenie termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 5 czerwca 2014 r i jego doręczenia W piśmie z dnia 25 czerwca 2014 r. złożonym osobiście Pani skarżąca E.K. , wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 5 czerwca 2014 r, bowiem nie mogła się stawić w sądzie administracyjnym gdyż w tym samym czasie musiała się stawić w sądzie powszechnym. Terminu 7 dniowego nie dotrzymała, gdyż się rozchorowała i nie była w stanie złożyć wniosku. Poza tym jej wiek 76 lat usprawiedliwia niedomagania. Rozpoznając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.) przesłankami przywrócenia terminu są brak winy strony w uchybieniu terminu oraz ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego, jakie powoduje uchybienie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu ( art. 87 § 1 P.p.s.a ). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie ( art. 88 P.p.s.a.). Skarżąca uchybiła terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Skoro jak ogólnie twierdzi ( nie powołując się na żadne zaświadczenie lekarskie) chorowała w terminie 7 dniowym do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, to ten stan ustał w dniu 13 czerwca 2014 r i począwszy od tego dnia miała kolejne siedem dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Termin ten upłynął bezskutecznie w dniu 19 lipca 2014r. Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu w dniu 25 czerwca 2014 r - to jest po wymaganym przepisami ustawy terminie. Jednocześnie skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, a okoliczności, na które się powołuje są gołosłowne. Sam podeszły wiek i niedomagania z nim związane a także konieczność stawienia się w innym sądzie same w sobie nie są przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu. Te okoliczności nie mają charakteru wyjątkowego i są powszechne a skarżąca winna należycie zadbać o własne interesy, tak by zachować wymagany termin. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na zasadzie art. 86 § 1, § 2 i § 3, art. 87 § 1 i 2, art. 88 oraz art. 163 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi