II SA/Kr 526/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 30 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. P. na postanowienie Wojewody z dnia 11 lutego 2009r. w przedmiocie zawieszenia postępowania p o s t a n a w i a oddalić wniosek adwokat M. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 kwietnia 2009r. przyznane zostało skarżącej J. P. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K., zarządzeniem Dziekana ORA z dnia [...] maja 2009r. na pełnomocnika J. P. został wyznaczony adwokat - M. G., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. przy [...]. W aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo udzielone adwokatowi M. G. przez skarżącą J. P. w dniu 22 maja 2009r do zastępstwa i reprezentowania go przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 526/09. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w wyroku z dnia 22 czerwca 2009r. oddalającym skargę J. P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 11 lutego 2009r. zasądził od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata M. G. kwotę 292,80 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednocześnie w dniu 18 sierpnia 2009r. adwokat M. G. udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego adwokat M. W. do występowania w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 526/09 przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym. W konsekwencji, w dniu 24 sierpnia 2009r. adwokat M. W., działając jako pełnomocnik substytucyjny lecz w swoim imieniu, złożyła pismo procesowe w sprawie odmowy sporządzenia skargi kasacyjnej dotyczącej wspomnianego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 czerwca 2009r., w którym oświadczyła, iż po przeanalizowaniu stanu faktycznego i prawnego sprawy, nie widzi podstaw do wniesienia w imieniu skarżącej J. P. skargi kasacyjnej. Jednocześnie oświadczyła, iż opinia ta została przesłana skarżącej, dołączyła również odpis odmowy sporządzenia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ) - wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych, rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Biorąc pod uwagę, iż stawka minimalna w niniejszej sprawie wyniosła 240,00 zł, stawka za sporządzenie w/w opinii wynosiłaby zatem 120,00 zł. W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości - w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 , sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 22 %. Jednakże, rozpoznając odmownie wniosek adwokat M. W. należy wskazać, co następuje. Przepis art. 250 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyraźnie i jednoznacznie wskazuje, komu należy się wynagrodzenie w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej ustanowionej z urzędu. Przepis ten stanowi, iż to "wyznaczony" adwokat, radca prawny, doradca podatkowy czy też rzecznik patentowy może składać wniosek o przyznanie stosownego wynagrodzenia od Skarbu Państwa. Z akt sprawy wynika jednoznacznie, iż zarządzeniem dziekana ORA w K. z dnia [...] maja 2009r., wyznaczonym w tej sprawie pełnomocnikiem z urzędu został adwokat M. G., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. przy [...]. On zatem, jako wyznaczony przez dziekana ORA jest jedynie uprawnioną osobą do złożenia wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. I tylko adwokatowi M. G., jako wyznaczonemu adwokatowi przysługuje, przy jednoczesnym spełnieniu wszystkich innych przesłanek określonych przepisami prawa, stosowne wynagrodzenie. Z akt sprawy wynika natomiast, iż wniosek o zasądzenie wynagrodzenia składa we własnym imieniu pełnomocnik substytucyjny. Udzielone przez wyznaczonego pełnomocnika pełnomocnictwo substytucyjne adwokat M. W. nie stanowi podstawy do ubiegania się przez dalszego pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, i to niezależnie od tego, czy domaga się on przyznania wynagrodzenia na rzecz wyznaczonego pełnomocnika czy też na własną rzecz. Pełnomocnictwo substytucyjne nie powoduje bowiem zmiany osoby pełnomocnika wyznaczonego przez samorząd zawodowy. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje, iż substytuta oraz stronę łączy taki sam stosunek, jaki łączy stronę i pełnomocnika, a zatem strona ma dwóch równorzędnych pełnomocników procesowych ( vide uchwała 7 sędziów - zasada prawna z 23.04.1938r. C III 1140/35, Zb. Urz. 1938 poz. 471 ). Wynikają z tego dalsze konsekwencje, zarówno procesowe jak i materialnoprawne, nie ulega jednak zmianie osoba wyznaczonego pełnomocnika. Podsumowując, tylko pełnomocnikowi wyznaczonemu przez odpowiedni samorząd zawodowy przysługuje prawo złożenia wniosku o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane z urzędu na zasadzie prawa pomocy. W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), § 19 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163,poz.1348 z późn. zmianami ) oraz § 18.1 pkt. 2 w zw. z § 2 pkt 3 oraz § 20 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.