II SA/Kr 528/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 czerwca 2021 r. wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K.- S. na decyzję Nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lutego 2021 r., znak: [...] w przedmiocie nakazania doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 12 lutego 2021 r. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki z dnia 19 maja 2020 r., którą nakazano: M. K. - S. jako właścicielce wyodrębnionego lokalu mieszkalnego nr [...] budynku oficynowego przy ul. [...] w K. oraz Wspólnocie Mieszkaniowej budynku [...] w K. jako właścicielowi części wspólnej budynku [...] w K. doprowadzenie obiektu tj. budynku oficyny bocznej przy ul. [...] w K., położonej na działce nr [...] obr. [...], do stanu poprzedniego poprzez: zamurowanie cegłą ceramiczną pełną na zaprawie cementowo - wapiennej na pełną grubość ściany otworu okiennego usytuowanego w obrębie mieszkania nr [...], w ścianie oficyny bocznej przy ul. [...] w K., położonego na działce nr [...] obr [...], tj. w ścianie będącej ścianą graniczną z nieruchomością sąsiednią tj. działką nr [...] obr. [...] - K., wykonanego bez wymaganej decyzji pozwolenia na budowę oraz niezgodnie z przepisami i z naruszeniem interesu osób trzecich. W skardze na opisaną wyżej decyzję M. K.- S. zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Na uzasadnienie wniosku podała, że w efekcie wykonania decyzji może dojść do znacznej szkody o charakterze majątkowym z uwagi na znaczącą utratę wartości przez mieszkanie przez pozbawienie go otworu okiennego umożliwiającego oświetlenie, co mogłoby zmaterializować się w przypadku zbycia mieszkania lub wykorzystania go jako zabezpieczenie kredytu, przy założeniu możliwości trwania postępowania przed sądami administracyjnymi przez kilka lat; a także szkody w postaci istotnego spadku komfortu korzystania z kuchni przez skarżącą w sposób normalny tj. aktualny i wynikający z normalnego korzystania z pomieszczeń w mieszkaniach, które zasadniczo są oświetlane za pomocą światła dziennego z okien. Jednocześnie wykonanie decyzji spowodowałoby trudny do odwrócenia skutek w postaci zamurowania okna. Jakkolwiek w sensie fizycznym możliwe jest ponowne wybicie otworu okiennego i zamontowanie tam okna, skutek wykonania tej konkretnej decyzji jest nieodwracalny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W ocenie Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawiera wystarczająco usprawiedliwione motywy wskazujące na wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jak wynika z inwentaryzacji sporządzonej na potrzeby wydzielenia samodzielności lokalu zalegającej na k. 26 akt administracyjnych objęte decyzją okno jest jedynym oknem doświetlającym pomieszczenie określone jako pokój z aneksem kuchennym. W tej sytuacji pozbawienie dostępu naturalnego światła oznacza daleko idącą uciążliwość i spadek komfortu przebywania w lokalu mieszkalnym. W odniesieniu do nakreślonej sytuacji zamurowanie otworu okiennego rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w czasie trwania postępowania sądowoadministracyjnego, której nie zrekompensuje przywrócenie stanu poprzedniego. Jednocześnie należy zaznaczyć, że uzasadnienia dla udzielenia ochrony tymczasowej nie mogą stanowić obawy skarżącej związane z potencjalnym spadkiem wartości lokalu w razie wykonania obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.