II SA/Kr 529/11

sygn. akt II SA/Kr 529/11 Kraków, dnia 9 grudnia 2011 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. i S. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia 13 stycznia 2011r., znak [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi M. C. i S. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia 13 stycznia 2011r., znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Oprócz żądania uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, określenia, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, skarżący domagali się wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji. Skarżący podnieśli zarzuty naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, art. 140 i art. 144 k.c., art. 32 ust. 1 Konstytucji RP oraz niezgodności planowanej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nadto zarzucili naruszenie art. 7, art. 8 w zw. z art. 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. Podnieśli, że nie zostały spełnione wymagania w zakresie odległości planowanej inwestycji od granic sąsiedniej nieruchomości, nie zapewniono też należytej ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. Inwestycja jest niezgodna z wymogami planu miejscowego, dotyczącymi ochrony konserwatorskiej ciągów stodolnych i dopuszczającymi jedynie modernizację, rozbudowę bądź przebudowę chronionych nadzorem konserwatorskim stodół, bez zmiany sposobu użytkowania. Naruszenie przepisów postępowania miało polegać na wybiórczej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, błędnych ustaleniach faktycznych, niewyjaśnieniu wszystkich istotnych w sprawie wątpliwości oraz wadliwym uzasadnieniu decyzji. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, M. C. i S. C. wskazali, że decyzja została wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa budowlanego. Ich zdaniem realizacja inwestycji może prowadzić do powstania nieodwracalnych lub bardzo trudnych do odwrócenia następstw, m. in. w postaci wyburzenia drewnianych ścian budynku gospodarczego, podlegającego ochronie konserwatorskiej. Wskazali, że ewentualne uwzględnienie skargi pozbawi inwestora możliwości dokończenia inwestycji. Wobec tego wstrzymanie wykonania decyzji pozwoli uniknąć nieodwracalnych skutków i szkody finansowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. , sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazali jednak, ani nie uprawdopodobnił żadnej z okoliczności, od której ustawodawca uzależnił możliwość wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego. Skarżący oparli swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na dwóch okolicznościach: wadliwości samej decyzji oraz możliwości spowodowania trudnych do odwrócenia następstw. Odnosząc się do pierwszej z wymienionych kwestii, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznaje za bezpodstawne stanowisko skarżących co do konieczności uwzględnienia przy rozpoznawaniu niniejszego wniosku prawdopodobieństwa uchylenia zaskarżonego postanowienia. Jednoznaczna treść art. 61 § 3 p.p.s.a. nie pozwala bowiem na przyjęcie, że orzekając w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego należy brać pod uwagę prawdopodobieństwo wyeliminowania go z obrotu prawnego, co jako dodatkowa przesłanka musiałoby wynikać wprost z przepisu. Należy podzielić w tym zakresie pogląd, zgodnie z którym sąd administracyjny rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 stycznia 2011r., sygn. akt II OSK 2588/10, Lex Omega nr 734443). Natomiast w zakresie trudnych do odwrócenia skutków trzeba zauważyć, że celowościowa wykładnia art. 61 § 3 p.p.s.a. prowadzi do wniosku, iż ochrona tymczasowa na podstawie tego przepisu dotyczy przede wszystkim skarżącego, który domaga się jej udzielenia, ewentualnie zaś innych osób, którym groziłaby znaczna szkoda bądź trudne do odwrócenia skutki w razie wykonania decyzji. Wykonanie decyzji może oznaczać przymusowe jej wyegzekwowanie bądź realizację praw z niej wynikających przez podmiot, który na mocy tej decyzji nabywa określone uprawnienia. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, gdzie inwestorzy na podstawie decyzji, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, mogą rozpocząć zamierzone roboty budowlane. Czy uprawnienia, ukształtowane decyzją, zostaną przez zrealizowane, zależy wyłącznie od ich woli, ponieważ nie istnieje możliwość przymusowego wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Wniosek skarżących oparty został na uprawdopodobnieniu możliwości zaistnienia znacznej bądź nawet nieodwracalnej szkody, ale w majątku inwestorów, a zatem osób, które na mocy zaskarżonej decyzji nabyły uprawnienia. Decyzja dotyczy pozwolenia na przebudowę budynku garażowo-składowego na mieszkalny na działce nr "1" w K.. Z akt sprawy wynika, że właścicielami działki są wyłącznie inwestorzy – I. K. i P. K.. Skarżący są natomiast właścicielami działki nr "1’, a zatem pozwolenie na budowę nie upoważnia inwestora do prowadzenia robót budowlanych na ich nieruchomości. Szkody, spowodowane wykonaniem zaskarżonej decyzji, opisane we wniosku o wstrzymanie jej wykonania, będą zatem dotyczyć majątku inwestorów. Podobnie to inwestorzy poniosą ewentualne straty w wypadku wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego. Skoro na mocy decyzji to inwestorzy nabyli uprawnienie do jej wykonania i jest ono całkowicie zależne od ich woli, rozmiar grożącej im szkody oraz trudność w jej odwróceniu nie mogą stanowić podstawy do wydania postanowienia w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, biorąc za podstawę art. 61 § 3 p.p.s.a.