II SA/Kr 530/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. i T. S. na decyzję Wojewody z dnia [...]r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania postanawia: odrzucić wniosek T. S. o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi postanowienia z dnia 27 października 2008 r. T. S. i P. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania. Postanowieniem z dnia 25 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę T. S. z uwagi na fakt, iż mimo wezwania w zakreślonym 7- dniowym terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Odpis postanowienia został odebrany przez skarżącą osobiście w dniu 7 sierpnia 2008 r. W dniu 26 sierpnia 2008 r. pełnomocnik T. S. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu podał, że skarżąca jest osobą nieumiejącą czytać ani pisać. Jej syn - P. S. uzyskał w sądzie od nieznanej mu osoby informację, że takiej sytuacji może podpisać skargę w imieniu matki. Zatem podpisując skargę czynił to zarówno we własnym imieniu jak i skarżącej. Otrzymując wezwanie sądu do podpisania skargi, P. S. nie przekazał go matce "nie chcąc jej denerwować". Nie podjął żadnych działań w kierunku uzupełnienia braku, gdyż w dalszym ciągu uważał, że skarga podpisana przez niego została skutecznie wniesiona również w imieniu matki. Informację o odrzuceniu skargi i jej przyczynie T. S. uzyskała dopiero, gdy jej syn -J. S. odebrał przesyłkę zawierającą odpis postanowienia z dnia 25 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wprowadził zasadę, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 ppsa) Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 ppsa. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z art. 88 ppsa spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zatem w pierwszej kolejności należy zbadać kwestię terminowości wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, bowiem od tego zależy możliwość jego merytorycznego rozpoznania przez Sąd. W rozpoznawanej sprawie należy uznać, że dniem w którym T. S. dowiedziała się o uchybieniu terminu do podpisania skargi był dzień otrzymania z sądu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi z tej przyczyny, a zatem 7 sierpnia 2008 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach, wbrew twierdzeniu zawartemu we wniosku, skarżąca odebrała przesyłkę osobiście. Podnoszona przez jej pełnomocnika okoliczność nie posiadania przez nią umiejętności czytania i pisania, nie wyłącza możliwości zapoznania się przez nią z ww. postanowieniem przy pomocy osób trzecich. Zatem należy przyjąć, że ten dzień jest dniem, od którego należy liczyć siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Termin ten upłynął w dniu 14 sierpnia 2008 r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu został złożony dopiero w dniu 26 sierpnia 2008 r., a zatem już po upływie terminu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 88 ppsa należało orzec jak w sentencji.