II SA/Kr 533/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki Sędziowie: WSA Barbara Pasternak AWSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2007 r. sprawy ze skargi J. W. i B. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Burmistrz Miasta i Gminy O. decyzją z dnia [...].09.2001r. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pod nazwą: budowa drogi łączącej drogę wojewódzką O.-T. z ul. M. na długości ok. 350 m od strony drogi wojewódzkiej wraz z budową sieci infrastruktury technicznej: woda, energia elektryczna, kanalizacja sanitarna i deszczowa na długości ok. 550 m, na działkach o numerach "1", "2", "3", "4", "5" i "6" oraz na części działek o numerach "7", "8", "9", "10", "11", "12", "13", "14", "15", "16", "17", "18", "19", "20", "21", "22", "23", "24", "25", "26", "27", "28", "29", "30", "31", "32", "33", "34", "35", "36", "37", "38", "39", "40", "41", "42", "42", "44", "45" i "46". Termin ważności decyzji ustalono na 3 lata od chwili jej uprawomocnienia się. Dnia 11.03.2003r. Gmina O. wystąpiła z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę wodociągu PE 100, DN Ø 110 w rejonie ulicy K. w O., dołączając do wniosku projekt budowlany, dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane, decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz upoważnienie do występowania inwestora jako pełnomocnika w imieniu wymienionych we wniosku właścicieli działek. Organ I-instancji zawiadomił właścicieli działek o wszczęciu postępowania i po przeprowadzeniu postępowania dowodowego decyzją z [...].05.2003r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę ww. wodociągu na działkach o numerach: "47" (wcześniejszy numer – "1"), "2", "3", "4", "5", "6", "14", "8", "18", "19", "20", "21", "22", "23", "24", "25", "26", "27", "28", "29", "30", "31", "32", "33", "34", "35", "36", "37", "38", "40", "41", "42", "42", "44", "45" i "46". W uzasadnieniu tej decyzji podniesiono, że projekt budowlany jest zgodny z decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu oraz planem miejscowym, który w obszarze inwestycji nie przewiduje zakazu jej realizacji. Istnieje co prawda zakaz zabudowy, ale dotyczy on linii rozgraniczających tereny przyszłych dróg i obejmuje inne budowle i związane z nimi urządzenia infrastruktury technicznej. Wskazano, że wobec braku zgody właściciela działki nr "39" na poprowadzenie wodociągu przez tą działkę, zmieniono przebieg tej inwestycji z pominięciem tej działki. Projekt budowlany zawiera wszystkie niezbędne uzgodnienia i opinie, a braki w postaci posłużenia się błędną nazwą projektu zagospodarowania terenu oraz braku legendy do rysunku projektu zagospodarowania terenu nie ma istotnego znaczenia. Zgodnie z treścią § 24 ust. 2 pkt 3 uchwały Rady Miejskiej w O. z dnia [...].06.1998r. Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zespołu mieszkaniowego M.-K. w O., obszar inwestycji znajduje się w jednostce KTD ½ dla których wyznaczono szerokość 10 metrów w liniach rozgraniczających, szerokość jezdni, odległość nowej zabudowy od osi drogi oraz wydzielono ciągi pieszo-jezdne. Zgodnie z § 24 ust. 6 planu miejscowego tereny w liniach rozgraniczających ulic nie stanowiąc własności gminy, do czasu ich przejęcia przez gminę nie będą zabudowywane i nie będą sytuowane towarzyszące urządzenia techniczne oraz nie będą lokalizowane nowe budynki na działkach sąsiednich w odległości mniejszej niż wynika to planu miejscowego, a także będzie utrzymane dotychczasowe użytkowanie i zagospodarowanie tych terenów. § 25 ust. 2 pkt 3 planu miejscowego określono jako zasadę zaopatrzenia w wodę części zespołu mieszkaniowego między ulicą K. a drogą do W. rozbudowę istniejącego systemu wodociągowego poprzez poprowadzenie rurociągów wzdłuż projektowanych ulic dojazdowych włączenia ich do rurociągu Ø 150 mm w ulicy K. Decyzję tą doręczono J. i B. W. 16.05.2003 r. oraz M. i S. K. 19.05.2003 r. i strony te z zachowaniem ustawowego 14-dniowego terminu wniosły od tej decyzji odwołania, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. W odwołaniu wniesionym przez M. i S. K. podniesiono, że ww. decyzja organu I-instancji narusza art. 5 ust. 2, art. 33 i 34 Prawa budowlanego w ten sposób, że pozbawiła ona odwołujących dostępu do wodociągu. Zarzucono naruszenie przepisów planu miejscowego, a w szczególności § 25 tego planu, który nakazuje, w ocenie odwołujących, zaopatrywanie części zespołu mieszkaniowego między ul. K. a drogą do W. w wodę z wodociągów wychodzących z wodociągu przy ul. K., wzdłuż projektowanych ulic dojazdowych. Podniesiono również, że decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu w tej sprawie jest nieważna, bowiem narusza ona art. 46a ust. 1 ustawy z 7.07.1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Odwołujący ci zarzucili ponadto, że udzielili oni zgody na budowę wodociągu przebiegającego przez ich działkę (akta postępowania administracyjnego, karty nr 18-19). Odwołujący J. i B. W. zarzucili zaskarżonej decyzji szereg uchybień i podnieśli, że decyzja ta narusza ich interesy, zawiera nieprawdziwe informacje, jest niezgodna z planem miejscowym oraz decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu tak jak i z przepisami regulującymi sposób sporządzania projektu budowlanego i warunkami technicznymi dotyczącymi dróg. Uzasadniając swoje stanowisko odwołujący podnieśli, że jest dla nich niezrozumiałym prowadzenie odrębnych postępowań dotyczących budowy wodociągu, linii energetycznej i drogi. Wskazali, że w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu wskazano przebieg wodociągu, który nie jest zgodny z przebiegiem określonym w projekcie budowlanym zatwierdzonym zaskarżoną decyzją. Pominięto działkę odwołujących. Podniesiono, że zgodnie z decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu oraz planem miejscowym na terenach w liniach rozgraniczających ulic nie stanowiących własności gminy do czasu ich przejęcia przez gminę istnieje zakaz ich zabudowy i sytuowania towarzyszących urządzeń technicznych oraz nakaz utrzymania dotychczasowego użytkowania i zagospodarowania tych terenów. Gmina O. nie przejęła terenu w liniach rozgraniczających w zakresie objętym przedmiotową inwestycją. Tym samym inwestor nie wykazał prawa do dysponowania terenem na cele budowlane. Zarzucono rozbieżność między treścią pozwolenia na budowę o projektem budowlanym, w którym nie zaprojektowano wodociągu na działkach nr "14" i "8", a działki te znalazły się w pozwoleniu na budowę. Odwołujący wskazali na naruszenie interesu społecznego polegającego na braku udzielenia pozwolenia na budowę podłączeń domowych Ø 40 PE w rejonie wodociągu i tym samym możliwość podłączenia będą mieli tylko ci właściciel działek, przez które będzie przebiegał wodociąg, a pozostali właściciele będą musi dodatkowo uzyskać zgodę właścicieli tych działek, przez które przebiega wodociąg. Tym samym nie mogą podłączyć się do projektowanego wodociągu odwołujący, mimo, że przez ich działkę miał przebiegać wodociąg według decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Naruszenie warunków technicznych projektowanej inwestycji odwołujący upatrują w usytuowaniu wodociągu pod jezdnią docelową ulicy KTD ½ i to narusza przepisy rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 mara 1999r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Również w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu wodociąg miał przebiegać poza obrysem jezdni projektowanej ulicy. Zarzucono, że zaskarżoną decyzją doprowadzono do przesunięcia projektowanej jezdni w kierunku północnym o 1 metr i tym samym zmniejszono powierzchnię działek pod zabudowę. Odwołujący zarzucili również, że w projekcie budowlanym wskazano na zmianę przebiegu wodociągu, ale nie wyjaśniono kto tą zmianę dokonał, ponadto wykreślenia i nowo rysowany przebieg wodociągu zostały dokonane anonimowo i bez ich uzgadniania. Projekt budowlany nie zawiera oznaczenia i opisania istniejącego i planowanego uzbrojenia terenu. Projekt ten nie zawiera wymaganych uzgodnień. Odwołujący zarzucili, że nie mogli sprawdzić całej dokumentacji technicznej jak i prawidłowego oznaczenia stron w tym postępowaniu. Wojewoda, po przeprowadzeniu uzupełniającego postępowania dowodowego i zawiadomieniu zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. stron o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, decyzją z dnia [...].02.2004r. utrzymał zaskarżoną decyzję Starosty O. w mocy. W uzasadnieniu tej decyzji podniesiono, że projekt budowlany jest kompletny i został prawidłowo sporządzony. Wyjaśniono, że każda osoba, która zamierza podłączyć swoją nieruchomość do wodociągu ma taką możliwości i wymaga to jedynie zgłoszenia takiej inwestycji, zaś zakres planowanego zamierzenia inwestycyjnego zależy tylko od suwerennej woli inwestora. Z technicznego punktu widzenia odwołujący mają możliwość podłączenia się do projektowanego wodociągu. Pozwolenie na budowę jest zgodne z decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, jak i planem miejscowym. Inwestycje typu wodociąg winny być lokalizowane w liniach rozgraniczających a miejsce włączenia wodociągu do istniejącej sieci ustala jej dysponent. Wskazano, że nietrafny jest zarzut nieprawidłowego wyznaczenia zmiany trasy wodociągu, ponieważ projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na mapie jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, co spełnia warunki wynikające z § 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 21.02.1995r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie. Plan zagospodarowania został prawidłowo sporządzony i widnieje na nim pieczęć Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, a ponadto uznano za nieprawdziwy zarzut istnienia w aktach sprawy dokumentów nie podpisanych (anonimowych) i bez podania daty i osoby zmieniającej ich treść. Przedmiotem tego postępowania jest, jak wskazał to Wojewoda, wydanie pozwolenia na budowę jedynie wodociągu, a dodatkowo znajdujące się w aktach sprawy dokumenty dotyczące projektowanej drogi nie mogą wpływać na ocenę prawidłowości zebranego w sprawie materiału dowodowego. Tak samo nieuzasadniony jest zarzut braku naniesienia osi przyszłej drogi, skoro zamierzenie inwestycyjne obejmuje jedynie wodociąg. Zarzut przesunięcia osi przyszłej drogi nie obejmuje tej sprawy. W zakresie budowy wodociągu uzyskano wszystkie wymagane uzgodnienia, w tym zgodę na zajęcie terenu od Zarządu Dróg Wojewódzkich. Pominięcie działek odwołujących wynika z braku uzgodnienia między inwestorem a nimi zasad budowy wodociągu. Wojewoda podniósł również, że wszyscy właściciele działek wyrazili zgodę na budowę wodociągu na ich działkach. Zarzut naruszenia prawa miejscowego nie jest zasadny, ponieważ podnoszony w odwołaniach zakaz zabudowy dotyczy tylko takiej zabudowy, która mogłaby kolidować z budową w przyszłości ulic i urządzeń technicznych w pasach dróg. Uznano za zasady zarzut braku udziału w postępowaniu I-instancyjnym wszystkich stron i w tym zakresie Wojewoda zawiadomił wszystkie strony w tym postępowaniu, umożliwiając im zapoznanie się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Trasa przebiegu wodociągu określona w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu nie jest sprzeczna z trasą określoną zaskarżonym pozwoleniem na budowę. Organ odwoławczy podniósł również, że zaskarżona decyzja nie narusza interesów osób trzecich, a więc nie jest sprzeczna z treścią art. 5 Prawa budowlanego. Decyzję tą doręczono J. i B. W. 9.03.2004r., którzy 8.04.2004r. wnieśli na tą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się stwierdzenia jej nieważności lub uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia na rzecz skarżących kosztów postępowania według norm przepisanych. W skardze skarżący zarzucili, że zaskarżona decyzja narusza plan miejscowy, który dla terenu leżącego w liniach rozgraniczających ulic i nie stanowiącego w chwili uchwalenia planu własności Gminy O. przewidział zakaz zabudowy i sytuowania towarzyszących urządzeń technicznych oraz nakaz dotychczasowego użytkowania i zagospodarowania do czasu przejęcia tego terenu przez Gminę celem budowy przyszłej drogi wraz z pasem przydrogowym i infrastrukturą techniczną. Zaskarżona decyzja nie jest zgodna z decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, ponieważ w istotny sposób odbiega ona od treści decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, w szczególności w zakresie wytyczenia w zatwierdzonym tą decyzją projekcie budowlanym przebiegu wodociągu. Projekt budowlany wodociągu nie spełnia wymagań prawnych, a w szczególności nie został sporządzony dla potrzeb wykonania wodociągu, lecz przede wszystkim dla potrzeb drogi wraz z infrastrukturą towarzyszącą, a ponadto nie zawiera dokumentacji technicznej powołanej w części opisowej, w tym mapy do celów projektowych tożsamej z mapą stanowiącą integralną część planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie osi drogi i linii rozgraniczających tereny o różnym przeznaczeniu. W skardze zarzucono naruszenie słusznego interesu prawnego skarżących poprzez zaprojektowanie wodociągu w sposób uniemożliwiający skarżącym przyłączenie do niego ich działki "15" i zaprojektowanie go na działkach stanowiących własność innych osób fizycznych i prawnych, co w przyszłości skutkować będzie koniecznością uzyskania zgody tych osób na wykonanie przyłączenia do wodociągu oraz poprowadzenie go pod drogą - mimo że w toku postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji skarżący wyrazili zgodę na ułożenie wodociągu na ich działce w sposób zgodny z załącznikiem graficznym (mapą) do decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Wojewoda w zaskarżonej decyzji naruszył art. 107 § 3 k.p.a. poprzez zaniechanie ustosunkowania się do wszystkich zarzutów odwołania, a ponadto dowolnego zastosowania art. 136 k.p.a. poprzez przeprowadzenie dowodowego postępowania uzupełniającego w znacznej części. Naruszenie interesu społecznego skarżący upatrują w takim zaprojektowaniu wodociągu, który uniemożliwi przyłączenie do niego wszystkich dziatek, leżących wzdłuż przyszłej drogi. W obszernym uzasadnieniu ww. zarzutów skargi skarżący podnieśli, że sprzeczność projektowanej inwestycji z planem miejscowym polega na tym, że plan ten przewiduje "zakaz zabudowy i sytuowania towarzyszących urządzeń wraz z zakazem sytuowania budynków na sąsiadujących terenach w mniejszej niż 10 metrów od osi drogi" do czasu przejęcia tego terenu Gminę celem budowy przyszłej drogi wraz z pasem przydrogowym i infrastrukturą techniczną. Gmina O. nie doprowadziła do uregulowania stanu własności terenu inwestycji leżącego w liniach rozgraniczających ulicy, a mimo to Starosta O. wydał pozwolenie na budowę. Wydanie pozwolenia na budowę wodociągu z pominięciem budowy drogi jest obejściem prawa, ponieważ pozwolenie to zostało wydane nie na całą inwestycję, ale na jej część, zaś samo usytuowanie drogi wyznacza przebieg infrastruktury technicznej. Budowa wodociągu winna być wtórną inwestycją w stosunku do budowy drogi. Pozwolenie na budowę zostało wydane na gruncie będącym własnością osób fizycznych i prawnych a nie Gminy O., jak wynika to z planu miejscowego. Tym samym wodociąg ten może znajdować się nie w pasie drogowym ulicy ale pod osią jezdni, co jest sprzeczne w warunkami technicznymi budowy drogi i tym samym utrudni lub uniemożliwi przyłączenie się do wodociągu właścicieli sąsiednich działek tak z przyczyn technicznych, jak i w związku z koniecznością uzyskania zgody właścicieli działek, na których wodociąg te będzie usytuowany. Tym samym zaskarżona decyzja została wydana z rażącym prawa i dlatego zachodzi jej nieważność. Gmina O. chce budować wodociąg na gruntach, nie będących jej własnością i nie w pasie drogowym, lecz niejako "na dziko", ponieważ z budowy drogi na razie Gmina zrezygnowała. Taka zaś wybiórcza i dowolna interpretacja przepisów planu stanowi naruszenie prawa, co skutkować powinno nieważnością decyzji o pozwoleniu na budowę. Zaskarżona decyzja jest sprzeczna z decyzją o warunkach zabudowy i nią terenu, ponieważ wyznaczyła ona warunki budowy nie samych mediów, ale drogi wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Ponadto decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu w załączniku graficznym określiła przebieg mediów w pasie drogowym po północnej stronie przyszłej drogi, zaś w projekcie budowlanym zatwierdzonym zaskarżoną decyzją wodociąg skręca na działce sąsiedniej do działki skarżących, omijając ją i przechodzi pod drogą i biegnie dalej wzdłuż południowej strony drogi. Nie ma przy tym zgodności między działkami określonymi w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu a pozwoleniem na budowę. Projekt budowlany jest niezgodny z prawem, nie posiada wszelkich wymaganych prawem uzgodnień oraz jest niekompletny, niespójny i nieczytelny, a w szczególności nie został sporządzony dla potrzeb wykonania wodociągu, lecz przede wszystkim dla potrzeb drogi wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Projekt budowlany jest sprzeczny z decyzja ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu poprzez zmianę przebiegu wodociągu. Projekt budowlany nie zawiera dokumentacji technicznej powołanej w części opisowej, wszystkim mapy do celów projektowych tożsamej z mapą stanowiącą integralną część miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie rozgraniczających tereny o różnym przeznaczeniu. W aktach sprawy znajduje się potwierdzona za zgodność z oryginałem kserokopia uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z fragmentem rysunku planu i rysunkiem "Zasady obsługi w infrastrukturę techniczną", rysunek ten nie został opublikowany w dzienniku urzędowym i nie jest przepisem prawa miejscowego. W projekcie budowlanym nie wskazano na średnicę sieci wodociągowej, a część projektu została poprawiona dopiero w postępowaniu odwoławczym, co dowodzi nieprawidłowości zatwierdzonego projektu budowlanego przez Starostę O. Dodatkowo projekt budowlany rażąco narusza prawo zawierając następujące uchybienia: wykonany został na kserokopiach mapy, a nie na uwierzytelnionych kopiach mapy, jak wymagają tego przepisy o projektowaniu, na kopiach map nie naniesiono osi przyszłej drogi i linii rozgraniczających ustalonych w miejscowym planie zagospodarowania terenu; projekt zagospodarowania terenu jako element projektu budowlanego nie został wykonany na kopii mapy, która powinna zawierać geodezyjnie opracowaną oś drogi i linie rozgraniczające; uzgodnienia z Zakładem Uzgodnień Dokumentacji dokonane zostały bez badania zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego; załączone do projektu wypisy z ewidencji gruntów są niezgodne z mapami ewidencji gruntów; projekt wodociągu nie zawiera uzgodnienia Zarządu Dróg Wojewódzkich, ponieważ Zarząd ten uzgodnił jedynie przebieg kanalizacji; z projektu wynika, że zamierzeniem budowlanym jest "droga łącząca drogę wojewódzką O.-T. z ul. M."; odcinek wodociągu zaprojektowano poza przyszłym pasem drogowym zaprojektowano tak, że się on pod jezdnią przyszłej drogi. Rażące naruszenie słusznego interesu prawnego skarżących upatrują oni w zaprojektowaniu wodociągu, będącego inwestycja celu publicznego, z pominięciem ich działki i wskutek braku zaprojektowania odpowiednich przyłączeń. Nie wyjaśniono, na czym polegałaby możliwość techniczna dokonania przyłączenia działki nr "15" do projektowanego wodociągu. Rażące naruszenie przepisów postępowania polega na pominięciu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji ustosunkowania się do części zarzutów odwołania. Dodatkowo organ odwoławczy dopuścił się nadinterpretacji ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, stwierdzając wbrew literalnemu brzmieniu zapisów, że zakaz zabudowy dotyczy tylko właścicieli działek przyległych do drogi, a nie również Gminy. Skarżący zarzucili, że postępowanie uzupełniające prowadzone przez Wojewodę nie może w całości lub w znacznej części zastępować postępowania I-instancyjnego. Doprowadziło to do uzupełnienia akt dopiero w postępowaniu odwoławczym i w przypadku braku wniesienia odwołania inwestycja realizowana byłaby ze znacznym naruszeniem prawa. W tym zakresie podniesiono również, że sprzeczność między pozwoleniem na budowę a decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu wynika również stąd, że warunki zabudowy dotyczą przede wszystkim budowy drogi. Zgodna na wejście w teren inwestycji nie zastępuje prawa do dysponowania terenem inwestycji. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do zarzutów zawartych w skardze podniesiono, że zaskarżona decyzja jest zgodna z decyzją ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu i planem miejscowym. Plan miejscowy w podnoszonym w skardze zakresie nie jest precyzyjnie zredagowany, jednakże nie ulega wątpliwości, że zakaz zabudowy w liniach rozgraniczających przyszłe ulice dotyczy innych inwestycji niż infrastruktura techniczna. Inwestor dysponuje prawem terenu na którym będzie realizowana inwestycja. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ogólnie określa przebieg inwestycji, pozostawiając inwestorowi możliwość doprecyzowania tego przebiegu. Za projekt architektoniczno-budowlany odpowiedzialność ponosi projektant. Nie naruszono art. 136 k.p.a. bowiem postępowanie dowodowego organu odwoławczego miało charakter uzupełniający. Na rozprawie skarżący podtrzymali swoje żądania i dodatkowo podnieśli, że projektowana inwestycja w zakresie wodociągu narusza parametry techniczne dotyczące budowy drogi. Ponadto decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu została wydana na podstawie znajdującego się w aktach sprawy rysunku, który stanowi część niepublikowaną planu miejscowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarżący J. i B. W. dnia 8 kwietnia 2004 r. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody z dnia [...].02.2004r., doręczoną skarżącym 9 marca 2004r. Tym samym skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego 30-dniowego terminu. Właściwym rzeczowo do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I-instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Właściwość miejscowa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w tej sprawie wynika stąd, że Wojewoda, którego decyzja została zaskarżona, ma siedzibę w Krakowie. Z art. 13 § 2 P.p.s.a. wynika, że do rozpoznania sprawy właściwym miejscowo jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652 z późn. zm.) obszar właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie obejmuje obszar Województwa. Skarga nie jest zasadna a zaskarżona decyzja nie narusza obowiązującego prawa. Zgodnie z obowiązującą w dacie wydania zaskarżonej decyzji treścią art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć: 1) projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami, wymaganymi przepisami szczególnymi, 2) dowód stwierdzający prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane, 3) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym. Wszystkie te warunki inwestor spełnił. W szczególności doręczył projekt budowlany na budowę przedmiotowej sieci wodociągowej. Przedłożył dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na okres budowy, czyli na cele budowlane. W aktach sprawy znajdują się oświadczenia każdego z właścicieli nieruchomości, przez które ma przebiegać wodociąg, zawierające zgodę na wejście w teren i wykonanie niezbędnych prac budowanych. Okoliczność, że niewielka część brakujących oświadczeń właścicieli nieruchomości została uzupełniona dopiero w toku postępowania odwoławczego nie oznacza, że zaskarżona decyzja Wojewody utrzymująca poprzedzającą ją decyzja Starosty O. jest wadliwa. Postępowanie odwoławcze ma na celu nie tylko zweryfikowanie prawidłowości ustaleń dokonanych przez organ I-instancji, ale i uzupełnienie, zgodnie z art. 136 k.p.a. postępowania odwoławczego w zakresie nie przekraczającym znacznych rozmiarów danego postępowania ("znacznego zakresu", jak stanowi art. 138 § 2 k.p.a.). Było więc jak najbardziej uzasadnionym zebranie przez organ odwoławczy brakujących oświadczeń o wyrażeniu zgody przez właścicieli na realizację przedmiotowej inwestycji. Wojewoda bardzo wnikliwie zbadał dysponowanie przez inwestora zgodą na wejście w teren budowy i uzupełnienie w tym zakresie materiału dowodowego świadczy o skrupulatnym przestrzeganiu treści art. 33 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego. W ocenie Sądu zgody udzielone przez właścicieli nieruchomości na usytuowanie na ich terenach inwestycji liniowej, jaką jest wodociąg, spełniają wymagania ww. przepisu. W odniesieniu do przedmiotowej inwestycji została również wydana decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Inwestycja objęta zaskarżoną decyzją jest zgodna z poprzedzającą ten akt decyzją z dnia [...] września 2001r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pod nazwą: budowa drogi łączącej drogę wojewódzką O.-T. z ul. M. na długości ok. 350 m od strony drogi wojewódzkiej wraz z budową sieci infrastruktury technicznej: woda, energie elektryczna, kanalizacja sanitarna i mszczona na długości ok. 550 m, na działkach o numerach "1", "2", "3", "4", "5" i "6" oraz na części działek o numerach "7", "8", "9", "10", "11", "12", "13", "14", "15", "16", "17", "18", "19", "20", "21", "22", "23", "24", "25", "26", "27", "28", "29", "30", "31", "32", "33", "34", "35", "36", "37", "38", "39", "40", "41", "42", "43", "44", "45" i "46". Wskazana decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu określiła w swoim załączniku graficznym przebieg wodociągu w pasie rozgraniczającym teren przyszłej drogi. Istnieje zgodność pomiędzy obszarem działek, na którym ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowego wodociągu, a obszarem wodociągu objętym pozwoleniem na budowę. Pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji nie obejmuje jakiejkolwiek innej działki niż te, które wymienia decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Okoliczność, że w zatwierdzonym pozwoleniem na budowę projekcie budowlanym przebieg wodociągu nieznacznie różni się w narysowanego przebiegu wodociągu w załączniku graficznym do decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu nie ma w tej sprawie znaczenia. Zgodnie z art. 42 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu inwestycji liniowej określa przebieg inwestycji, a w przypadku inwestycji wymagających wydzielenia terenu, granice tego terenu, wyznaczone na mapie w stosownej skali. Taki przebieg inwestycji liniowej został określony w ww. decyzji z dnia [...].09.2001r., ale przebieg inwestycji liniowej określony w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu nie zastępuje ustalenia przebiegu inwestycji w pozwoleniu na budowę. Cechą charakterystyczną inwestycji liniowej jest bowiem określenie jej przebiegu w granicach linii rozgraniczających teren inwestycji. Wszak inwestycja liniowa obrazuje przebieg danej linii infrastruktury technicznej lub komunikacyjnej. Decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, wydawana na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, stanowiła jedynie sprecyzowanie dla danego zamierzenia inwestycyjnego treści obowiązujących przepisów miejscowego planu zagospodarowana przestrzennego. Plan miejscowy, w odniesieniu do obszaru inwestycji w tej sprawie, nie określał precyzyjnie przebiegu linii wodociągu, poza wskazaniem linii rozgraniczających teren przebiegu tego wodociągu. Gdyby założyć, jak wskazali to w skardze skarżący, że linia obrazująca przebieg wodociągu w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ma charakter wiążący dla sporządzenia linii przebiegu wodociągu w projekcie budowlanym, wówczas powstałaby sytuacja, w której część warunków technicznych takiej inwestycji zostałaby określona nie w planie miejscowym czy też pozwoleniu na budowę, ale właśnie w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Takie twierdzenie, w ocenie Sądu, nie jest zasadne. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu musi ustalić przebieg inwestycji liniowej, ale ten przebieg, o ile mieści się w liniach rozgraniczających teren inwestycji, nie jest wiążący dla sporządzenia przebiegu takiej inwestycji w projekcie budowlanym. W tej sprawie odstępstwo między przebiegiem linii inwestycji zawartej w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu a pozwoleniem na budowę dotyczy tylko tego, że w decyzji ustalającej warunki zabudowy przebieg wodociągu narysowano wzdłuż północnego przyszłego pasa drogowego drogi, a projekt budowlany zawiera usytuowanie części linii wodociągu wzdłuż południowego pasa przyszłej drogi (wzdłuż chodnika południowego). Zaprojektowany w zatwierdzonym pozwoleniu na budowę przebieg wodociągu mieści się zarówno w pasie wyznaczonym przez decyzje ustalając warunki zabudowy liniami inwestycji, jak i w pasie wyznaczonym planem miejscowym. Jeszcze raz należy bowiem podkreślić, że decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ustaliła teren (obszar działek) przez które w przyszłości dana inwestycja będzie przebiegała, pozostawiając kwestie techniczne do rozstrzygnięcia w pozwoleniu na budowę, a taką kwestią jest zaprojektowanie przebiegu wodociągu w pasie drogowym po jednej z jego stron. Decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ustaliła w zakresie realizacji wodociągu następujące warunki (pkt 1 lit. c decyzji z 17.09.2001r.): "sieć wodociągowa o średnicy 100 mm i długości ok. 550 m w projektowanym pasie drogowym poza obrysem jezdni od studzienki zlokalizowanej na wysokości działki nr "48" i "49" wzdłuż drogi do W. z włączeniem do istniejącego wodociągu na os. M. na działce nr 50". Te ustalenia (warunki) zostały zachowane w pozwoleniu na budowę i stanowiącym jego integralną część projekcie budowlanym. Należy również wskazać, iż w dacie złożenia wniosku o wydanie pozwolenia na budowę decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu zachowywała swoją ważność, bowiem jej ważność ustalono na okres 3 lat od chwili jej uprawomocnienia się. Nie są zasadne te zarzuty skargi, które kwestionują dokonanie uzgodnień przebiegu wodociągu. W aktach sprawy znajdują się uzgodnienia z Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji Spółką z o.o. w O., dokonane w dniach 9.04.2002r., 10.12.2002r. i 24.11.2003r. Uzgodnienia te obejmują zatwierdzony projekcie budowlanym przebieg wodociągu. Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej Starostwa Powiatowego w O. wydal dnia 1 grudnia 2003 r. pozytywną opinię co do przedłożonego mu przebiegu wodociągu. W ocenie Sądu w tej sprawie Wojewoda przyjął prawidłową wykładnię przepisów prawa miejscowego dotyczących możliwości realizacji przedmiotowej inwestycji. Zgodnie z § 24 ust. 2 pkt 3 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, szerokość w liniach rozgraniczających terenu przeznaczonego na cele komunikacyjne (zaznaczonych liniami przerywanymi) wynosi 10 metrów, odległość nowej zabudowy od osi jezdni – minimum 10 metrów zaś szerokość jezdni z dwoma pasami – minimum 5 metrów. Stosownie do treści § 24 ust. 6 pkt 1 planu miejscowego wprowadzono zakaz zabudowy i usytuowania towarzyszących urządzeń technicznych wraz z zakazem sytuowania budynków na sąsiednich działkach w odległości mniejszej niż 10 metrów. W ocenie Sądu orzekającego w tej sprawie treść § 24 ust. 6 pkt 1 planu miejscowego obejmuje zakaz zabudowy i usytuowania towarzyszących urządzeń technicznych tylko w zakresie takich urządzeń technicznych, które służą innym obiektom (w szczególności budynkom). Gdyby przyjąć inną wykładnię, wówczas w pasie zarezerwowanym pod przyszłą drogę nie można byłoby wykonać żadnej inwestycji do chwili urządzenia drogi. Dokonując wykładni obowiązującej w tym zakresie treści planu miejscowego nie można nie wspomnieć o treści § 25 ust. 2 rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem dla prawidłowego zaopatrzenia w wodę na cele komunalne ustala się rozbudowę istniejącego wodociągu, a § 25 ust. 2 pkt 3 planu miejscowego stanowi, że poprowadzenie wodociągu wzdłuż projektowanych ulic dojazdowych i włączenia ich do rurociągu. Powołany § 25 planu miejscowego dotyczy przedmiotowej inwestycji i w oparciu o ten przepis planu miejscowego należałoby stwierdzić zgodność planowanej inwestycji z treścią planu. Powoływany przez skarżących rysunek nie stanowi części planu miejscowego i na jego podstawie nie można było wydawać decyzji ustalających warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie z częścią graficzną planu miejscowego przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest na obszarze oznaczonym symbolem KTD ½ i ustalenia dla tego obszaru w całości zostały zachowane w pozwoleniu na budowę (jak również w poprzedzającym tą decyzję decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu). Obszar KTD oznacza teren tras komunikacyjnych (§ 3 ust. 1 pkt 11 planu miejscowego), a oznaczenie KTD ½ oznacza ulice dojazdowe (§ 24 ust. 2 pkt 3 planu miejscowego). W ocenie Sądu w tej spawie projekt budowlany został sporządzony bez istotnych uchybień. Jednym z istotnych części projektu budowlanego jest plan zagospodarowania terenu. Plan zagospodarowania terenu, nazwany w projekcie budowlanym planem zagospodarowania (rysunek nr 2 projektu) spełnia wymogi stawiane planom zagospodarowania terenu. Został on przyjęty do zasobu geodezyjno-kartograficznego, został sporządzony na aktualnej mapie, obejmuje określenie granic działek (terenu), usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanej instalacji, sieci uzbrojenia terenu, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich. Zawiera również metrykę wraz z podpisem sporządzającego ten plan projektanta. Na planie zagospodarowania terenu widnieje również pieczęć osoby zatwierdzającej ten plan z upoważnienia Starosty O. wraz z podaniem numeru i daty decyzji. Wprawdzie plan ten został nazwany jako plan zagospodarowania, ale nie ma to istotnego znaczenia w tej sprawie, ponieważ poza nazwą spełnia on wszystkie przesłanki prawidłowego sporządzenia planu zagospodarowania terenu, wynikającej z art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego oraz § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 1998 r. Nr 140, poz. 906). Podnoszone w tym zakresie zarzuty skarżących, jakoby przebieg wodociągu naruszał warunki lokalizowania przyszłej drogi są całkowicie nieuzasadnione. Przedmiotowa inwestycja dotyczy tylko realizacji wodociągu i żadnej innej inwestycji nie obejmuje. Budowa wodociągu nie jest uzależniona od istnienia lub jednoczesnej budowy drogi. To od inwestora zależy, jaka inwestycję zamierza zrealizować. Tym samym nie jest dopuszczalnym domaganie się od inwestora ustalania zachowania warunków technicznych dotyczących umiejscowienia przyszłego pasa ruchu w stosunku do zatwierdzanej dokumentacji budowy wodociągu. Organ wydający pozwolenie na budowę nie może wprowadzić warunków obejmujących takie okoliczności, które jeszcze nie wystąpiły i które dotyczą prawidłowości realizacji innej, przyszłej inwestycji. To dopiero wówczas, gdy inwestor będzie zamierzał zbudować drogę na przedmiotowym terenie, projektując tą drogę należy uwzględnić usytuowanie (przebieg) wodociągu i stosownie do tego zaprojektować prawidłowe wykonanie drogi. Nie jest zasadnym powoływanie się przez skarżących na naruszenie interesu społecznego, który nie może być traktowany jako interes jednej osoby, ale interes pewnej grupy osób. Interes społeczny przemawia w tej sprawie za koniecznością budowy przedmiotowego wodociągu, którego brak utrudnia lub uniemożliwia realizację inwestycji w obrębie tego terenu. W aktach sprawy znajduje się pismo z dnia 12.05.2003 r. z treści którego wynika, że budowa wodociągu stanowi niezbędną inwestycję dla mieszkańców i właścicieli działek zlokalizowanych przy ul. K. w O. (akta postępowania administracyjnego, karta nr 15). W ocenie Sądu inwestycja objęta zaskarżoną decyzją co najwyżej narusza interes faktyczny skarżących. Poprzez umiejscowienie części wodociągu po stronie południowej przyszłej drogi (pasa zarezerwowanego pod przyszłą drogę), podłączenie ich działki lub działek powstałych z podziału działki skarżących będzie wymagało poniesienia większych kosztów, niż w przypadku, gdyby wodociąg przebiegał po stronie północnej pasa drogowego przyszłej drogi i to stanowi o naruszeniu ich interesu faktycznego. Dokonanie przyłącza instalacji wodociągowej na działce skarżących nr "15" z wodociągiem objętym zaskarżoną decyzją jest technicznie wykonalne i nie przeczą tego nawet sami skarżący. Z akt sprawy wynika, że między skarżącymi a inwestorem prowadzona była bogata korespondencja. Inwestor nie uzgodnił ze skarżącymi warunków przebiegu linii wodociągu przez ich działkę, a na wykonanie sięgacza wody do działki skarżących nie wyrażali oni zgody. Nie można również pominąć i tej okoliczności, że w tej sprawie zarówno usytuowanie przedmiotowego wodociągu po stronie północnej lub południowej pasa zarezerwowanego w planie miejscowym na poczet przyszłej drogi spowoduje techniczne utrudnienie w podłączeniu do takiego wodociągu działek znajdujących się po przeciwnej stronie. Tym samym w każdym przypadku część właścicieli działek musiałaby ponieść większe koszty związane z podłączeniem ich działek do sieci wodociągowej. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że zaskarżona decyzja Wojewody oraz poprzedzająca ją decyzja Starosty O. nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym uchylenie obu decyzji. Tym samym stosownie do treści art. 151 P.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala.