II SA/Kr 533/23

WyrokWSA w Krakowie2023-06-14

Skład orzekający: Paweł Darmoń, Jacek Bursa, Sebastian Pietrzyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, które nie zostało zaskarżone zażaleniem, jest prawomocne i może stanowić podstawę do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, nawet jeśli skarżący podnosi zarzuty dotyczące pierwotnego tytułu wykonawczego?
Ratio decidendi
Postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, które nie zostało zaskarżone zażaleniem przez zobowiązanego, staje się prawomocne i może stanowić podstawę do wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Egzekucja grzywny w celu przymuszenia może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia, zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi J. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie, które utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Tarnowa o oddaleniu zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Zarzuty skarżącego dotyczyły braku prawomocnego orzeczenia stanowiącego podstawę tytułu wykonawczego oraz niedoręczenia upomnienia przed wszczęciem egzekucji. Wcześniejszą decyzją nałożono na skarżącego obowiązek odprowadzenia wód opadowych, a następnie nałożono grzywnę w celu przymuszenia do wykonania tego obowiązku.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Darmoń SWSA Jacek Bursa (spr.) SWSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2023 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 8 marca 2023 roku, znak: SKO.EA/418/5/2023 w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym skargę oddala Decyzją z dnia 16 października 2017 r. znak: WOŚ.6331.2.2015.SS wydaną przez Prezydenta Miasta Tarnowa, utrzymaną w mocy decyzją z dnia 7 sierpnia 2019 r., sygn. akt: SKO.PW/4171/47/2019 Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Tarnowie, nakazano R. i J. T., właścicielom działki nr [...] obr. [...] w T.: 1. Odprowadzenie wód opadowych z dachu budynku mieszkalnego nr [...] do kanalizacji deszczowej w ul. [...], 2. Zlikwidowanie przyłączeniowego odcinka sieci kanalizacyjnej, którym wprowadzane są wody z dachu budynku mieszkalnego do drenażu ułożonego w nadsypanym gruncie na działce nr [...] obr. [...] w T. i wypełnienie wykopu gruntem gliniastym, 3. Wykonanie na własnym terenie, na długości ogrodzenia pomiędzy działką nr [...] obr. [...] a działkami nr [...] i [...] obr[...] wykopu głębokości 1,5 m i wypełnienie go gruntem gliniastym do poziomu 20 cm poniżej murku ogrodzeniowego. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 7 sierpnia 2019 r. jest ostateczna i prawomocna. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2020 r.. znak: WPW-REW.3160.1498.2020.29 Prezydent Miasta Tarnowa nałożył na J. T. grzywnę w wysokości [...] zł w celu przymuszenia wykonania obowiązku wynikającego z decyzji z dnia 16 października 2017 r. Postanowienie to jest ostateczne od dnia 11 sierpnia 2020 r. J. T. nałożonej na niego grzywny nie zapłacił, w związku z tym organ I instancji wystawił w dniu 25 listopada 2022 r. tytuł wykonawczy i dokonał zajęcia rachunków bankowych. Ostatecznie grzywna została wyegzekwowana w dniu 29 listopada 2022 r. W dniu 21 grudnia 2022 r. zobowiązany wniósł zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego wskazując na: "1. Brak prawomocnego orzeczenia mogącego stanowić podstawę wystawienia tytułu egzekucyjnego, albowiem zażalenie na postanowienie z dnia 16 lipca 2020 roku w sprawie nałożenia grzywny przymuszającej nie zostało rozpoznane do chwili obecnej, 2. Nie doręczenie upomnienia do zapłaty grzywny przed zainicjowaniem postępowania egzekucyjnego." Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2023 r Prezydent Miasta Tarnowa oddalił zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej w całości, wskazując, że postępowanie egzekucyjne dotyczy grzywny w celu przymuszenia, która została nałożona postanowieniem, które nie zostało zaskarżone. W sprawie nie jest ponadto konieczne doręczenie upomnienia przed wszczęciem egzekucji. W zażaleniu na to postanowienie zobowiązany wskazał, że nie rozpatrzono nadal zażalenia na postanowienie nakładające grzywnę w celu przymuszenia, jak również nie rozpatrzono zażalenia na postanowienie o oddaleniu zarzutów w sprawie prowadzonej egzekucji, złożonych uprzednio, po doręczeniu pierwszego tytułu wykonawczego. Po rozpatrzeniu zażalenia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie postanowieniem z dnia 8 marca 2023 r., sygn. akt: SKO.EA/418/5/2023, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 kpa w związku z art. 18 i 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2020 r. poz. 1427 z późn. zm.) dalej upea, utrzymało w mocy postanowienie I instancji. W uzasadnieniu podkreślono, iż jak stanowi rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 30 października 2014 r. w sprawie określenia należności pieniężnych, których egzekucja może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia (Dz. U. z 2017 r. poz. 131) - § 2 pkt 8: egzekucja administracyjna może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia w przypadku, gdy dotyczy grzywien w celu przymuszenia nakładanych w postępowaniu egzekucyjnym obowiązków o charakterze niepieniężnym. Zatem w niniejszej sprawie egzekucja mogła być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia, bowiem sprawa dotyczy egzekucji grzywny w celu przymuszenia. Nadto postanowienie z dnia 16 lipca 2020 r., znak: WPW-REW.3160.1498.2020.29, którym Prezydent Miasta Tarnowa nałożył na J. T. grzywnę w wysokości [...] zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji z dnia 16 października 2017 r. jest ostateczne od dnia 11 sierpnia 2020 r. Kolegium uzupełniło materiał dowodowy i na wezwanie organu II instancji takie postanowienie zostało nadesłane. Odwołujący niesłusznie zatem zarzuca, że postanowienie, które nakłada na J. T. grzywnę nie jest ostateczne, myląc zapewne tą sprawę ze sprawą z zażalenia na postanowienie, które dotyczyło R. T.. Organ I instancji wydał dwa odrębne postanowienia, zaś skutecznie zaskarżone zostało jedynie postanowienie dotyczące grzywny nałożonej na R. T.. Postanowienie z dnia 16 lipca 2020 r, nakładające grzywnę na J. T., wobec niewniesienia zażalenia - stało się ostateczne i aktualnie grzywna została wyegzekwowana W skardze na to postanowienie wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zobowiązany zarzucił naruszenie przepisów postępowania a to art. 35 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez jego niezastosowanie i ustalenie, że postępowanie w sprawie egzekucji należności niepieniężnej prowadzone wobec J. T. na podstawie postanowienia w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia wydanego przez Prezydenta Miasta T. dnia 16 lipca 2020 roku znak WPW-REW.31601498.2020.29 może być prowadzone, albowiem J. T. nie zaskarżył owego postanowienia, w sytuacji gdy wskazane rozstrzygnięcie nie stanowi odrębnego tytułu wykonawczego, a jedynie środek egzekucji obowiązku nałożonego na skarżącego decyzją Prezydenta Miasta Tarnowa z dnia 16 października 2017 roku, znak WOŚ.6331.2.2015.SS, a zatem skoro przeciwko tytułowi wykonawczemu a to ostatnio powołanej decyzji wniesione zostały zarzuty, które do chwili obecnej nie zostały rozpatrzone, to postępowanie egzekucyjne w myśl art. 35 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji winno być zawieszone do czasu ich ostatecznego rozpoznania, co do tej pory nie miało miejsca. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 cytowanego artykułu w pkt 8 w związku z pkt 4 precyzuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, w tym na bezczynność w dokonywaniu czynności materialno – technicznych z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień wynikających z przepisów prawa. Stosownie do art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Sąd wskazuje, że nie znalazł podstaw do przekazania, na podstawie art. 122 p.p.s.a., sprawy do rozpoznania na rozprawie. W niniejszej sprawie brak było ograniczeń, związanych z orzekaniem w trybie uproszczonym, uniemożliwiających rozpoznanie skargi. Sprawa nie wymagała przeprowadzenia rozprawy, a dla jej rozstrzygnięcia udział stron nie był niezbędny. Zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż przedmiotem zaskarżonego postanowienia było oddalenie zarzutów egzekucyjnych o niedoręczeniu skarżącemu upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym, oraz braku prawomocności postanowienia stanowiącego podstawę wystawienia spornego tytułu wykonawczego, tj. zarzutów opartych na przesłankach z art. 33 § 2 pkt 4 i pkt 6 lit c upea, które implikują istotę sporu. Wbrew argumentacji zawartej w skardze postanowienie z dnia 16 lipca 2020 r., znak: WPW-REW.3160.1498.2020.29, którym Prezydent Miasta Tarnowa nałożył na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji z dnia 16 października 2017 r. jest prawomocne w stosunku do skarżącego, ponieważ nie złożył on na nie zażalenia (k. 6 akt adm.) stąd uprawomocniło się ono 11 sierpnia 2020 r. Skarżący nie przedstawił żadnego dowodu na złożenie skutecznego zażalenia. Zatem postanowienie z dnia 16 lipca 2020 r, nakładające grzywnę na J. T., wobec niewniesienia zażalenia - stało się ostateczne i aktualnie grzywna została wyegzekwowana. Również wbrew argumentacji odnoszącej się do drugiego zarzutu jak stanowi § 2 pkt 8rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 października 2014 r. w sprawie określenia należności pieniężnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 131) egzekucja administracyjna może być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia w przypadku, gdy dotyczy grzywien w celu przymuszenia nakładanych w postępowaniu egzekucyjnym obowiązków o charakterze niepieniężnym. Zatem w niniejszej sprawie egzekucja mogła być wszczęta bez uprzedniego doręczenia upomnienia, bowiem sprawa dotyczy egzekucji grzywny w celu przymuszenia. Pozostałe podniesione w skardze kwestie nie mogą być obecnie przedmiotem oceny w postępowaniu prowadzonym w sprawie zgłoszonych zarzutów, bo tylko treść zgłoszonego zarzutu stanowi treść żądania wiążącą organ egzekucyjny w kontrolowanej sprawie. Postępowanie w sprawie zarzutów toczy się w takim zakresie, jaki określony został ściśle przez zobowiązanego poprzez zgłoszenie konkretnych zarzutów. Zarzuty to sformalizowany środek zaskarżenia także z tego powodu, że korzystanie z tego środka ochrony związane jest z inicjatywą zobowiązanego, nadto z terminem 7 dniowym do ich zgłoszenia. Oznacza to, że zobowiązany zgłaszając zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej wskazuje, jakie okoliczności są podstawą wnoszonych zarzutów, czy zarzuty dotyczą całości egzekucji czy tylko części, i przedstawia dowody uzasadniające zgłaszane zarzuty. Skoro zatem skarżący zgłosił zarzuty niedoręczenia upomnienia, oraz braku prawomocności postanowienia stanowiącego podstawę wystawienia spornego tytułu wykonawczego, to taka treść żądania wiązała organ egzekucyjny. Inne kwestie nie mogą być obecnie przedmiotem oceny w postępowaniu prowadzonym w sprawie zgłoszonych zarzutów. Mając powyższe na uwadze oddalono skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło