II SA/Kr 537/02

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 stycznia 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia : WSA Renata Czeluśniak Sędziowie : WSA Aldona Gąsecka-Duda AWSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2006r. sprawy ze skargi W. Ć. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 23 stycznia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązków w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz skarżącego W. Ć. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] marca 2001 r. zostało wszczęte na wniosek W. Ć. postępowanie przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego we [...] w sprawie budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr [...] przy ul. [...] we [...], będącego własnością L. K.. W trakcie postępowania W. Ć. informował organ administracyjny o zbyt niskiej wysokości komina na budynku gospodarczym, skutkiem czego dym wydobywający się z tego komina docierał do okien budynku mieszkalnego wnioskodawcy. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego we [...] (dalej w skrócie Powiatowy Inspektor) w postanowieniu z dnia 2 kwietnia 2001 r. nakazał - na podstawie art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego – L. K. jako właścicielowi tego budynku opracowanie i przedłożenie opinii technicznej dotyczącej samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego oraz wykonanych w 2000r. robót budowlanych. Organ l instancji ustalił, że na tym budynku znajduje się komin o przekroju 53 x 53 cm i wysokości 2,07 metra z przedłużeniem do wysokości ok. 3,0 metra. W budynku tym zainstalowano w maju 2000r. kocioł centralnego ogrzewania. W uzasadnieniu wyjaśniono, że samowolna budowa i prowadzenie innych robót budowlanych bez pozwolenia uniemożliwia stwierdzenia zgodności tych robót budowlanych z przepisami Prawa budowlanego i warunkami technicznymi. Wykonując obowiązek nałożony tym postanowieniem, L. K doręczył Powiatowemu Inspektorowi opis stanu technicznego wraz z opinią techniczną, sporządzoną przez inspektora do spraw nadzoru inwestycyjnego. Z opinii tej wynika, że w 2000r. zlikwidowano dwa kominy znajdujące się na tym budynku i w ich miejsce wybudowano jeden. Wskazano na dobry stan techniczny budynku i możliwość pełnienia przez niego funkcji kotłowni, po wyeliminowaniu wad technicznych dotyczących wykonania przewodu wentylacji grawitacyjnej, obudowania rury kamionkowej i otynkowania tej rury. Sporządzający opinię uznał, że nie naruszono przepisów dotyczących warunków technicznych budowy komina. W opinii tej wskazano na konieczność wykonania prac polegających na: obiciu drzwi wejściowych do tego budynku blachą ocynkowaną o grubości 0,55 milimetra; wykonaniu przewodu wentylacji grawitacyjnej z pomieszczenia kotłowni z wyprowadzeniem na wysokość 60 centymetrów; obudowaniu rury kamionkowej cegłą ceramiczną klasy 100 na zaprawie cementowo-wapniowej oraz otynkowaniu całego komina tynkiem cementowych wodoszczelnym i wodoodpornym. Na podstawie tak doręczonego opisu wraz z opinia techniczną, Powiatowy Inspektor w dniu 28 maja 2001 r. w drodze decyzji nakazał - działając na podstawie art. 40 ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane w związku z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane – L. K. wykonanie następujących prac: obicie drzwi wejściowych do ww. budynku blachą ocynkowaną o grubości 0,55 mm, wykonanie przewodu wentylacji grawitacyjnej z pomieszczenia z wyprowadzeniem na wysokość 60 centymetrów ponad powierzchnię dachu do dnia [...] .06.2001 r. W uzasadnieniu wskazano, że obowiązki te wynikają ze sporządzonej opinii technicznej oraz z treści art. 40 ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane, nakazującego wykonanie w określonym terminie zmian lub przeróbek niezbędnych do doprowadzenia obiektu do stanu zgodności z przepisami prawa budowlanego. . W dniu [...] maja 2001 r. Powiatowy Inspektor, działając na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane nakazał - w drodze decyzji administracyjnej – L. K. rozbiórkę samowolnie wybudowanego komina na dachu budynku gospodarczego uzasadniając to brakiem dokonania jakiegokolwiek zgłoszenia bądź uzyskania pozwolenia na budowę komina. Na decyzję z dnia [...] maja 2001 r. W. Ć. wniósł odwołanie, w którym zarzucił brak zapewnienia mu czynnego udziału w tym postępowaniu, a w szczególności braku powiadomienia o przeprowadzeniu dowodu w postaci opinii biegłego. Odwołujący się zarzucił naruszenie przepisów w zakresie ochrony środowiska oraz zaproponował wybudowanie komina na budynku gospodarczym będącym własnością L. K. do wysokości dachu budynku odwołującego się. Na decyzję Powiatowego Inspektora z dnia [...] maja 2001 r. odwołanie wnieśli H. i L. K., domagając się jej uchylenia. Odwołujący się podnieśli, że komin ten wybudowano zgodnie z prawem, nie wiedząc, że potrzebne jest pozwolenie na przebudowę już istniejącego od 1960r. komina. Odwołujący się wskazali na trudną sytuację materialną i zwrócili się o zbadanie zgodności z prawem inwestycji zlokalizowanych na działce W. Ć.. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2001 r. znak [...] uchylił decyzję Powiatowego Inspektora z dnia [...] maja 2001 r. w całości i orzekł o braku podstaw do wydania decyzji nakazującej usunięcie komina na ww. budynku gospodarczym. W uzasadnieniu wyjaśniono, że roboty budowlane związane z remontem i modernizacją a także zmianą funkcji tego budynku (z "kuchni letniej" na kotłownię) wymagały wprawdzie pozwolenia na budowę, ale były to roboty inne niż wynikające z art. 48 Prawa budowlanego. W związku z tym wykonanie takich prac nie może skutkować wydaniem nakazu rozbiórki. Z kolei [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej w skrócie jako Wojewódzki Inspektor) decyzją z dnia [...] lipca 2001 r. znak [...] uchylił decyzję Powiatowego Inspektora z dnia [...] maja 2001 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia z powodu konieczności przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości. W uzasadnieniu podniesiono, że podstawowym powodem jej uchylenia było wydanie przez Powiatowego Inspektora dwóch decyzji w jednej sprawie. W ocenie Wojewódzkiego Inspektora nie wyjaśniono, czy w tej sprawie należy stosować przepisy Prawa budowlanego z 1974r, czy też z Prawa budowlanego z 1994r. i uznano, że na L. K. słusznie nałożono obowiązki określone w decyzji z dnia [...] maja 2001 r. Powiatowy Inspektor, po ponownie przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym, w decyzji z dnia [...] listopada 2001 r. znak [...] działając na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane nakazał L. K. wykonanie do dnia [...] marca 2002r. robót w celu doprowadzenia budynku gospodarczego do stanu zgodności z przepisami prawa budowlanego. Zakres tych robót polegał na: obiciu drzwi wejściowych dwustronnie blachą o grubości 0,55 mm; wykonaniu przewodu wentylacji grawitacyjnej w pomieszczeniu wyprowadzając go na wysokość 60 cm ponad dach; obudowaniu rury kamionkowej (przedłużenie komina) cegłą ceramiczną klasy 100 na zaprawie cementowo-wapiennej M 50 a także otynkowaniu całego komina tynkiem cementowym wodoszczelnym i wodoodpornym. W uzasadnieniu wyjaśniono, że w 2000r. zainstalowano w tym budynku kocioł c.o. z instalacją w celu ogrzewania budynku mieszkalnego i przebudowano komin. Nałożono na L. K. obowiązek przedłożenia opinii technicznej dotyczącej całego budynku ze względu na wybudowanie go z pominięciem projektu technicznego, brakiem nadzoru nad robotami i funkcjonowaniem pieca c.o. Wyjaśniono, że wcześniejsza opinia techniczna dotyczyła tylko instalacji c.o. wraz z piecem i jednocześnie określono, że w przedłożonej opinii został wyszczególniony zakres przeróbek i poprawek, warunkujących doprowadzenie budynku do stanu zgodnego z przepisami prawa budowlanego. Powiatowy Inspektor wyjaśnił również, iż art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego znajduje zastosowanie do wykonania robót budowlanych innych niż określone w art. 48 Prawa budowlanego, zrealizowanych z pominięciem pozwolenia na budowę bądź zgłoszenia. Możliwe jest przy tym doprowadzenie tych robót do stanu zgodnego z prawem. Decyzję tą otrzymał W. Ć. w dniu [...] listopada 2001 r., który w dniu [...] grudnia 2001 r. wniósł od niej odwołanie. W odwołaniu podniesiono, że nie ustalono, czy wcześniej budynek gospodarczy pełnił funkcję "kuchni letniej" czy też składu opału. W tracie przeróbki tego budynku zmieniono warunki zabezpieczenia przeciwpożarowego oraz naruszono przepisy dotyczące ochrony środowiska. Wskazano na obowiązek wcześniejszego otrzymania pozwolenia na budowę w przypadku zmian w sposobie użytkowania budynku. Odwołujący się podniósł również, iż nakazanie L. K. wykonania komina (rury) na wysokość 3-4 metrów nad poziom dachu spowodowałoby "zamknięcie sprawy". Wojewódzki Inspektor w decyzji z dnia [...] stycznia 2002r. znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora. W uzasadnieniu wskazano, że przedmiotowy budynek gospodarczy przed 2000r. pełnił funkcję "kuchni letniej" i istniał już komin odprowadzający spaliny z trzonu kuchennego. Stary komin został rozebrany, a na jego miejscu usytuowano nowy. Podniesiono, że organ l instancji prawidłowo zastosował art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, który dotyczy wykonania innych robót niż wymienione w art. 48 tej ustawy. Wyjaśniono również, że wykonanie nakazanych zaskarżoną decyzją robót wynika z opinii technicznej sporządzonej przez kompetentną osobę, posiadającą uprawnienia do pełnienia samodzielnych funkcji w budownictwie i w związku z tym nie ma podstaw do kwestionowania tej opinii. Decyzję tą doręczono W. Ć. w dniu [...] stycznia 2002r., który w dniu [...] lutym 2002r. złożył skargę do sądu administracyjnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji z powodu jej niezgodności z prawem. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że sprawa dotyczy zmiany sposobu użytkowania budynku bez uzyskania wymaganego pozwolenia na budowę. Wskazano, iż nakazanie wykonania określonych prac przez L. K. nie spowoduje zapewnienia ochrony interesów skarżącego, ale będzie skutkować usankcjonowaniem istniejącej sytuacji. Zdaniem skarżącego organy administracji nie zastosowały art. 71 ust. 1 Prawa budowlanego, nakazującego uzyskania pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania budynku. Nie było podstaw prawnych do nakładania obowiązku uzyskiwania kolejnych opinii. Organy administracji nie uwzględniły ewentualnego naruszenia przepisów z zakresu ochrony środowiska oraz przeciwpożarowych, a tym samym przedwczesnym było nakazywanie przywrócenia komina do stanu pierwotnego, należało natomiast zobowiązać L. K. do podwyższenia komina na taką wysokość, aby wydobywający się z niego dym nie powodował uciążliwości dla mieszkańców sąsiednich nieruchomości. Wskazano, że kuchnia i kotłownia to dwa zupełnie inne pomieszczenia i inna jest uciążliwość w ich użytkowaniu. Brak zaś analizy skutków funkcjonowania kotłowni z niewłaściwym kominem powinno powodować przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania budynku gospodarczego. Skarżący podniósł również, że wysokość wylotu dymu z komina na ww. budynku znajduje się na wysokości okien jego budynku mieszkalnego co powoduje, że dym z tego komina przedostaje się do mieszkania skarżącego. Tym samym opinia wskazująca na prawidłowość instalacji i wysokości tego komina jest nierzetelna. W odpowiedzi na skargę, Wojewódzki Inspektor wniósł o jej oddalenie. W całości podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i przedstawił przebieg postępowania prowadzonego w tej sprawie. Odpowiadając na zarzuty wyjaśnił, że art. 51 ust. 4 w związku z art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nakłada na organy administracji obowiązek wydania decyzji określającej zakres prac mających na celu doprowadzenie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Obowiązki utrzymane w zaskarżonej decyzji wynikają z opinii sporządzonej przez kompetentną osobę i nie ma podstaw do ich kwestionowania. Z opinii tej wynika, że budynek ten może pełnić funkcje kotłowni, po przeprowadzeniu określonych robót objętych zaskarżoną decyzją. Do odprowadzania spalin wykorzystany został istniejący komin. Wylot tego komina podwyższono do poziomu istniejącego komina budynku mieszkalnego. Zmniejszono również szkodliwy wpływ spalin na środowisko naturalne, ponieważ zamontowano kocioł c.o., zaś kotłowania wraz z instalacją została wykonana w sposób prawidłowy, skutkiem czego ich użytkowanie jest bezpieczne. Organ wskazał, że wysokość komina jest wystarczająca. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 P.p.s.a. uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu l instancji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). W tej sprawie organy administracji prowadząc postępowanie dopuściły się istotnych błędów proceduralnych. Na podstawie akt sprawy wynika, że L. K. dokonał rozbiórki istniejącego komina na budynku gospodarczym zlokalizowanym na działce nr [...] przy ul. [...] we [...] i na jego miejscu wybudował nowy komin odprowadzający dym z kotła centralnego ogrzewania. Ponadto oba organy administracji ustaliły, że roboty budowlane polegające na budowie nowego komina nie zostały ani zgłoszone do właściwego organu, ani inwestor nie otrzymał pozwolenia na budowę. Ustaleń tych nie kwestionują strony postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity z 2000r. Dz. U. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), właściwy organ wydaje decyzję nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie oraz określającą termin wykonania tych czynności. W niniejszej sprawie tak organ l instancji i organ II instancji uznały zasadność nałożenia na L. K. obowiązków wynikających z opinii sporządzonej przez inspektora ds. nadzoru inwestycyjnego. Organy uznało bowiem, że opinia ta stanowi wystarczający dowód, w oparciu o który należy nałożyć zawarte w tych decyzjach obowiązki. Takiej interpretacji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie podziela. Przede wszystkim należy wskazać, iż opinia stanowi jeden z rodzajów dowodów występujących w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 84 § 1 k.p.a. organ może zwrócić się do biegłego o wydanie opinii wówczas, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne. O tym, czy w sprawie należy zwrócić się o przeprowadzenie dowodu w postaci opinii, jak i sama ocena takiego dowodu należy do organu administracji. W akt zgromadzonych w tej sprawie nie wynika, aby opinia wykonana przez inspektora ds. nadzoru inwestycyjnego była sporządzona na wniosek organu prowadzącego postępowanie administracyjnego. Jeżeli zaś opinia została sporządzona na wniosek strony, wówczas stanowi ona dokument prywatny, którego wiarygodność winna być rozpatrywana z zachowaniem należytej staranności. To bowiem w interesie strony zlecającej przeprowadzenie tego dowodu leżało, aby treść opinii była zgodna z interesem tej strony (zleceniodawcy). W przypadku, gdy to strona, a nie organ administracyjny zleca przeprowadzenie dowodu w postaci opinii przez biegłego, może nawet zaistnieć wątpliwość co do bezstronności takiego biegłego. Zgodnie zaś z art. 84 § 2 k.p.a. biegły podlega wyłączeniu na zasadach wynikających z art. 24 k.p.a., a artykuł ten w § 3 nakazuje wyłączenie biegłego, jeżeli zostanie uprawdopodobniona okoliczność mogąca wywołać wątpliwość co do jego bezstronności. Okoliczności tych w ogóle nie brał pod uwagę zarówno organ l instancji, jak i organ odwoławczy mimo, że właśnie w przypadku, gdy opinia biegłego sporządzana jest na wniosek strony, ocena prawidłowości takiego dowodu powinna być przeprowadzona z zachowaniem należytej staranności. Należy podnieść, iż z tak sporządzonej opinii nie wynika również, aby osoba ją sporządzająca rzeczywiście posiadała uprawnienia w zakresie obejmującym przedmiot tejże opinii. Sam fakt posługiwania się przez osobę sporządzającą daną opinię pieczątką inspektora ds. nadzoru inwestycyjnego nie wyjaśnia, iż rzeczywiście osoba ta może być biegłym w tym zakresie. Jest to o tyle istotne, że Prawo budowlane posługuje się pojęciem "inwestora nadzoru inwestorskiego" (np. w art. 17 pkt 2, art. 25, art. 26 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane) oraz "inwestora nadzoru budowlanego" (np. art. 59e, art. 80, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane), a nie "inwestora do spraw nadzoru inwestycyjnego". Organy administracji, prowadząc w tej sprawie postępowanie wyjaśniające zaniechały podjęcia czynności zmierzających do wykazania kwalifikacji (uprawnień) przez biegłego w zakresie przedmiotu obejmującego tą opinię. Wątpliwości budzi również treść samej opinii. Zgodnie z nią budynek gospodarczy (na którym został wybudowany komin) został wybudowany zgodnie z warunkami technicznymi. Przy czym opinia ta w ogóle pomija wyjaśnienie, jakie warunki techniczne i w jakim zakresie zostały spełnione. Zasadnie więc podnosi w swojej skardze skarżący, że tak "ogólnie" sformułowana opinia wcale nie wyjaśnia na czym polega owa zgodność wybudowanego komina z warunkami technicznymi. Konsekwentnie do tego należy wskazać, że opinia ta nie udziela żadnej odpowiedzi na pytanie o zgodność wybudowanego komina z warunkami technicznymi. W dacie wydania przez organ odwoławczy decyzji obowiązywały §§ 140-146 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1994r. Nr 15, póz. 140 ze zm.). Opinia przyjęta jako wiarygodny dowód w tej sprawie winna wskazywać, że wszystkie warunki techniczne, objęte ww. §§ 140-146 rozporządzenia są spełnione. O tym, że warunki te mogą nie być spełnione może świadczyć określenie w niej obowiązków, jakie należałoby nałożyć na inwestora - wykonanie przewodu wentylacji grawitacyjnej, obudowanie rury kamionkowej, otynkowanie całego komina. Przy czym z treści samej opinii nie wynika, dlaczego takie a nie inne obowiązki nałożono na inwestora i jakie warunki techniczne zostały naruszone, bądź jakie warunki techniczne zobowiązują do nałożenia tych obowiązków. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że organy administracji nie zebrały w sprawie wyczerpującego materiału dowodowego, niezbędnego do ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego. Naruszono tym samym treść art. 80 k.p.a. oraz art. 7 k.p.a., polegającą zarówno na nie podjęciu czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak i uznaniu za udowodnioną okoliczność prawidłowego wybudowania komina na podstawie dowodu z opinii biegłego, który to dowód (na podstawie zaprezentowanych wątpliwości) nie można uznać za wiarygodny. Organy administracji naruszyły tym również art. 77 § 1 k.p.a. polegający na nie zebraniu wyczerpującego całego materiału dowodowego. Wątpliwości Sądu budzi również podstawa prawna, nakazująca L. K. przedłożenie opinii technicznej. Organ l instancji uznał, iż jest nim art. 81 c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (postanowienie z dnia 2 kwietnia 2001 r.- akta sprawy, karta nrkl-10). Artykuł ten nakłada możliwość dostarczenia przez inwestora odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz tylko w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego. W tej sprawie przedmiotem opinii technicznej nie był stan techniczny komina, ale zgodność wykonania (wybudowania) tego komina z obowiązującymi przepisami. W takim zaś przypadku art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego nie może stanowić podstawy do nałożenia na właściciela danego obiektu obowiązku sporządzenia opinii lub ekspertyzy. Kolejną wadą w tym postępowaniu jest niekompletność akt sprawy. W szczególności nie ma w aktach oryginału postanowienia l-instancyjnego, nie ma oryginału protokołu przeprowadzenia oględzin (lub chociażby potwierdzonego za zgodność z oryginałem tego dowodu), nie ma dowodów doręczenia postanowienia I-instancyjnego stronom, nie ma dowodów doręczenia postanowienia ll-instancyjnego stronom. Tym samym uniemożliwia to zbadanie np. zachowania ustawowych terminów do wniesienia zażalenia do Wojewódzkiego Inspektora. Brak przekazania oryginałów i kompletu dokumentacji w danej sprawie administracyjnej narusza art. 133k.p.a. Rekapitulując należy stwierdzić, iż w tej sprawie organy administracji naruszyły przepisy prawa proceduralnego - art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 133 k.p.a., jak również art. 107 § 3 k.p.a. W szczególności organy administracji nie zebrały całego materiału dowodowego i rozstrzygnęły sprawę w przedmiocie odmiennym od wniosku strony. Zgodnie z art. 141 § 4 P.p.s.a. ponownie rozpatrując sprawę należy przeprowadzić dowód z postaci opinii biegłego co do zgodności z obowiązującymi normami technicznymi komina, należycie wyjaśnić podnoszone przez skarżącego zagadnienia co do przestrzegania przepisów ochrony środowiska i ochrony przeciwpożarowej. Akta sprawy powinny zawierać wszystkie niezbędne dowody, na podstawi których ustalono istotne dla sprawy okoliczności, a w szczególności oryginały rozstrzygnięć i dowody ich doręczenia stronom. Mając na uwadze powyższe okoliczności, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt c P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku, ponieważ stwierdzono naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 P.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżoną decyzję, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W tej sprawie zwrot kosztów postępowania obejmuje kwotę uiszczonego wpisu.