II SA/Kr 54/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak (spr.) WSA Mariusz Kotulski Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2007 r. sprawy ze skargi A. W. i M. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych skargę oddala Decyzją z dnia [...] 2003 r. organ I instancji - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. na podstawie art.51 ust.3 ustawy - Prawo budowlane ( tekst jednolity z 2000 r. - Dz. U. Nr 106, poz.1126 z późn.zm.) zatwierdzi projekt budowlany i udzielił pozwolenia na wznowienie robot budowlanych dla H. i J. L. na dokończenie budynku mieszkalnego, jednorodzinnego z usługami w pomieszczeniach piwnicznych na działce nr 2/2 obr. 8 w Z., określając w punkcie 2, iż inwestor nie jest zobowiązany uzyskać pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Od powyższej decyzji odwołania wnieśli A. W. i M. W. W uzasadnieniu wskazali, że organ I instancji nie uwzględnił ich braku zgody na wykorzystanie działki nr 2/3, stanowiącej współwłasność ich i inwestora, na drogę dojazdową do działki 2/2. Zgody nie wyrazili ze względu na zagrożenie dla ich domu. Z tego powodu nie może być ona wykorzystywana i projektowana na drogę dojazdową. Ponadto podnieśli, iż budowa domu przesłoni ich dom, a odległości rzeczywiste są inne od podanych w projekcie. Zakwestionowali prawidłowość lokalizacji śmietnika i zaprojektowanego odwodnienia działki 2/2. Odwołujący podnieśli również brak rozwiązania komunikacji wew. (drogi i chodniki) w nawiązaniu do dróg miejskich oraz niewłaściwość organu wydającego decyzję. Wnieśli zatem o uchylenie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego jako niezgodnej z przepisami kpa, kc i prawa budowlanego. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] 2003 r. uchylił decyzję w części dotyczącej punktów 2,3 i 4 i w tym zakresie orzekł, iż inwestor jest zobowiązany uzyskać pozwolenie na użytkowanie obiektu, a kierownik budowy jest zobowiązany prowadzić dziennik budowy oraz umieścić na budowie w widocznym miejscu tablicę informacyjną, w pozostałym zakresie utrzymał w mocy ww. decyzję. W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, że skarżona decyzja jest prawidłowa. Decyzją z dnia [...] 2003 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. zakończył postępowanie w sprawie robót budowlanych przy budowie spornego obiektu wykonanych z odstępstwami od wydanego pozwolenia na budowę. Decyzją z dnia [...] 2003 r. uchylono decyzję z dnia [...] 2001 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku. Ponieważ w nin. sprawie, w decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust.1 pkt 2 prawa budowlanego nie nałożono na inwestora obowiązku dokonania czynności mających na celu doprowadzenie robót do stanu zgodnego z prawem, organ I instancji zobowiązany był do oceny przedstawionego projektu budowlanego zamiennego zgodnie z art. 35 ust.1 pkt 1 i 3 prawa budowlanego. Z powyższego obowiązku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. - zdaniem organu odwoławczego - wywiązał się prawidłowo, a zatem wydanie decyzji było zasadne. Zgodnie bowiem z art.51 ust.3 ww. ustawy właściwy organ po sprawdzeniu wykonania obowiązków, o których mowa w ust.1 pkt 2 i 3, wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Organ odwoławczy stwierdził ponadto, iż zgodnie z art. 55 ust.1 pkt 4 cyt. ustawy, uzyskanie pozwolenia na użytkowanie obiektu jest wymagane, jeżeli właściwy organ wydał decyzję, o której mowa w art. 51 ust.1 pkt 2, a w przedmiotowej sprawie taka decyzja została wydana w dniu [...] 2003 r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z., utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2003 r. Dlatego też organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzje w części określonej w pkt 2,3,4 i w to miejsce orzekł m.in. o nałożeniu obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu. Odnosząc się do zarzutów odwołujących się organ wyjaśnił, iż kwestia drogi dojazdowej była wielokrotnie badana przez organy administracyjne, w tym Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. i nie znalazł on podstaw do uwzględnienia zarzutów odwołujących. Działka nr 2/3 będąca drogą stanowi współwłasność inwestora, zatem ma on uprawnienie do jej użytkowania. Co do pozostałych zarzutów organ stwierdził, iż projektowany obiekt budowlany nie narusza warunków określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Nie narusza w szczególności § ww. rozporządzenia w zakresie jego usytuowania na działce, gdyż zostały zachowane odległości określone w § 12 ust.3, nie narusza też § 13. Kwestia "pogorszenia walorów użytkowych" nie należy do kompetencji organów nadzoru budowlanego. Lokalizacja śmietnika jest zgodna z § 22 ww. rozporządzenia. Projektowane odprowadzenie wody opadowej spełnia wymogi § 28 ust.2. ww. rozporządzenia, a nadto organ zwrócił uwagę, iż inwestor nie narusza naturalnego spływu wód z działki 2/2 tj. nie zmienia jej naturalnego ukształtowania. Projekt zamienny jest kompletny, zawiera także zaznaczone dojazdy i dojścia do realizowanego budynku. Co do zarzutu niewłaściwości, organ odwoławczy stwierdził, iż organy nadzoru budowlanego na mocy art. 83 ustawy Prawo budowlane są władne do wydawania decyzji, której podstawą prawną jest art. 51 ust.3 ustawy Prawo budowlane. Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. skargi A. W. i M.W. Skarżący w uzasadnieniu niniejszej skargi powtórzyli zarzuty odwołania. Podkreślili, iż organ odwoławczy nie odniósł się do głównego powodu ich odwołań, tj. że działka nr 2/3, choć nie zaznaczona w planie zagospodarowania działki nr 2/2, nie może być wykorzystywana i projektowana na drogę dojazdową. Na rozprawie skarżąca podniosła, iż działka nr 2/3 jest za wąska, aby mogła stanowić drogę dojazdową, a inwestor ma dojazd z innej strony, z którego korzysta. Ponadto projektowana inwestycja - zdaniem skarżącej - nie jest zgodna z przepisami ochrony przeciwpożarowej, a nadto, iż odległość między projektowaną inwestycją, a domem skarżącej jest za mała. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany granicami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W oparciu o art. 134 p.o.p.s.a Sąd jest zobowiązany do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w sprawie. Zdaniem Sądu rozstrzygniecie organu II instancji jest zgodne z prawem. Obowiązujące w dniu wydania zaskarżonej decyzji przepis art.51 prawa budowlanego stanowił: 1. Przed upływem terminu, o którym mowa w art. 50 ust. 4, właściwy organ wydaje decyzję: 1) nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo 2) nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, lub 3) nakładającą obowiązek sporządzenia i przedstawienia, w określonym terminie, projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. W przypadku wydania nakazu, o którym mowa w art. 50a pkt 2, decyzje, o których mowa w pkt 2 lub 3, wydaje się po wykonaniu obowiązku określonego w tym nakazie. 2. Inwestor zawiadamia właściwy organ o wykonaniu obowiązków, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lub 3, i występuje z wnioskiem o wydanie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. 3. Właściwy organ po sprawdzeniu wykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Przepisy art. 35, z wyjątkiem przepisu ust. 1 pkt 1 lit. b), stosuje się odpowiednio. Decyzją z dnia [...] 2002 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. wstrzymał prowadzone przez H. L. i J. L. roboty budowlane przy budowie budynku mieszkalnego na działce nr ewid. 2/2 obr.[...]. W decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] 2003 r. utrzymanej w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2003 r., wydanej na podstawie art.51 ust.1 pkt 3 prawa budowlanego, nie nałożono na inwestora obowiązku dokonania czynności mających na celu doprowadzenie robót do stanu zgodnego z prawem. W dniu [...] 2003 r. inwestor złożył wniosek o wydanie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych i przedłożył projekt budowlany zamienny. Decyzją z dnia [...] 2003 r. uchylono decyzję z dnia [...] 2001 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego H. L. i J. L. Prawidłowo organ odwoławczy stwierdził, iż zgodnie z cyt. wyżej przepisem art.51 ust.3 ustawy - Prawo budowlane, organ I instancji zobowiązany był do oceny przedstawionego projektu budowlanego zamiennego, zgodnie z art.35 ust.1 pkt 1 i 3 prawa budowlanego. Również ocena, iż z powyższego obowiązku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. wywiązał się prawidłowo, jest uzasadniona. Art. 35 w brzmieniu obowiązujący w dniu wydania zaskarżonej decyzji stanowił: 1. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z: a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3) (95) wykonanie - a w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. 2. (96) (uchylony). 3. (97) W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. 4. (98) W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. 5. Właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. 6. (99) W przypadku gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Kara ta stanowi dochód Skarbu Państwa. Orzekające w sprawie organy dokonały obowiązkowych sprawdzeń, o których mowa w ww. przepisie. Odnosząc się do zarzutów skarżących, będących powtórzeniem zarzutów odwołania, to przede wszystkim podnieść należy, iż organ II instancji odniósł się do nich zarówno w odpowiedzi na skargę, jak również wcześniej, w zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż kwestia drogi dojazdowej była wielokrotnie badana przez organy administracyjne, w tym również Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., który nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów odwołujących, gdyż działka nr 2/3 będąca drogą stanowi współwłasność inwestora, zatem ma on uprawnienie do jej użytkowania. Podnieść należy, iż okolicznością niesporną jest, iż działka nr 2/3 wykorzystywana jako droga stanowi współwłasność inwestorów i skarżących. Prawo do korzystania z niej mają zatem i inwestorzy i skarżący, co wynika z istoty współwłasności, regulowanej przepisami art.195-221 kc. Zgodnie z art. 206 kodeksu cywilnego każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli. Wszelkie zatem spory dotyczące korzystania z przedmiotu współwłasności nie należą do organów administracyjnych, czy sądu administracyjnego, a do właściwości sądów powszechnych (wydziałów cywilnych). Organy administracyjne mają natomiast obowiązek sprawdzeń wynikających z przepisów prawa budowlanego oraz przepisów wykonawczych. Zgodnie z cyt. wyżej przepisem art. 35 ust.1 pkt1c ww. ustawy przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Art. 5 ust.1 pkt.9 ww. ustawy stanowi, iż obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. Projektowana inwestycja nie ogranicza skarżącym dostępu do drogi publicznej. Umożliwia natomiast dostęp do drogi publicznej inwestorom, dzięki czemu spełniony został warunek, aby działka budowlana miała zapewnione dojście i dojazd do drogi publicznej. Podkreślić w tym miejscu należy, iż zatwierdzony projekt nie obejmuje budowy drogi dojazdowej, a zakłada korzystanie z istniejącej drogi, której inwestorzy są współwłaścicielami. Ewentualna budowa drogi będzie wymagała zgody wszystkich współwłaścicieli. Do korzystania natomiast z działki przez jednego właściciela nie jest potrzebna zgoda drugiego właściciela. W sytuacji gdy dojazd do nieruchomości już istnieje, to odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę z powodu szerokości istniejącej drogi nie byłaby zasadna (tak też NSA w sprawach o sygn. akt: II SA/Kr 1140/90, II SA/Kr 2493/97). Co do pozostałych zarzutów skarżących stwierdzić należy, iż projektowany obiekt budowlany nie narusza warunków określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Nie narusza w szczególności §12 ww. rozporządzenia w zakresie jego usytuowania na działce, gdyż, jak wynika z geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej budowy obiektu (ław fundamentowych) z dnia 27.03.2003 r. i projektu budowlanego zamiennego zostały zachowane odległości określone w § 12 ust.3. Zostały również spełnione wymogi przepisu § 13 ww. rozporządzenia, co wynika z analizy A. H. (k.76-80 akt adm.). Lokalizacja śmietnika jest zgodna z § 22 oraz §23 ust.3 ww. rozporządzenia. Zgodnie z tym ostatnim przepisem w zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej dopuszcza się zmniejszenie odległości określonych w ust. 1 od okien i drzwi do 3 m, a od granicy działki do 2 m. Projektowane odprowadzenie wody opadowej spełnia wymogi § 28 ust.2. ww. rozporządzenia, zgodnie, z którym w razie braku możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzanie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych. Nadto organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż inwestor nie narusza naturalnego spływu wód z działki 2/2 tj. nie zmienia jej naturalnego ukształtowania. Projekt zamienny jest kompletny, zawiera także zaznaczone dojazdy i dojścia do realizowanego budynku. Zawiera projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich, spełniając wymogi określone rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U.03.120.1133 ). Co do zarzutu niewłaściwości, to stwierdzić należy, iż organy nadzoru budowlanego na mocy art. 83 ustawy Prawo budowlane są władne do wydawania decyzji, której podstawą prawną jest art. 51 ust.3 ustawy - Prawo budowlane. Wobec powyższego, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa materialnego zarzucanego w skardze. Nie podzielił również zarzutów naruszenia przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.). Orzekł zatem jak w sentencji na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.