II SA/Kr 54/12
WyrokWSA w Krakowie2012-04-24
Skład orzekający: Joanna Tuszyńska, Jacek Bursa, Anna Szkodzińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien przywrócić termin do wniesienia odwołania, jeśli strona uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu, ale organ administracji uznał, że przesłanki te nie zostały spełnione?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że organ administracji prawidłowo odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, ponieważ podnoszone okoliczności (kradzież dokumentów, zły stan zdrowia) nie wykazywały, że strona nie mogła usunąć przeszkody przy nawet największym możliwym wysiłku, a także nie uniemożliwiały skorzystania z pomocy osób trzecich lub ustanowienia pełnomocnika. Niespełnienie choćby jednej z przesłanek określonych w art. 58 k.p.a. skutkuje odmową przywrócenia terminu.Stan faktyczny
W.S. wniosła odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta K. z uchybieniem terminu. Złożyła wniosek o przywrócenie terminu, wskazując na kradzież dokumentów oraz zły stan zdrowia. Wojewoda odmówił przywrócenia terminu, uznając, że strona nie uprawdopodobniła braku winy. Strona wniosła skargę do WSA w Krakowie, która została oddalona. Sąd uznał, że podnoszone przez stronę okoliczności nie uzasadniały przywrócenia terminu.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędzia NSA Anna Szkodzińska Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2012 r. przy udziale Prokurator Prokuratury Rejonowej K. [...] G. M.-W. sprawy ze skargi P.F. , W.S., na decyzję Wojewody z dnia 24 listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala.
wyroku z dnia 24 kwietnia 2012r.
Prezydenta Miasta K. decyzją z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...] orzekł o umorzeniu postępowania z wniosku P.F. o ustalenie i wypłatę odszkodowania za przysługujący L.Ł. udział w ½ cz. nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] o pow. 0,2081 ha obj. Lwh [...] i nr [...] o pow. 0,0142 ha oraz parcela l. kat. [...]o pow. 0,0321 ha obj.[...] c.d. KW [...] obr. [...] wywłaszczonej decyzją Urzędu Miasta K. z dnia [...] sierpnia 1981r. Nr [...]. Decyzja ta została doręczona W.S. w dniu 6 sierpnia 2010r.
W dniu 25 sierpnia 2010r. (data złożenia w Punkcie Obsługi Mieszkańców Urzędu Miasta K. - pieczątka wpływu) W.S. wniosła odwołanie od w/w decyzji Prezydenta Miasta K. Pismem z dnia 1 września 2010r. nr [...] Urząd Miasta K. przesłał do Urzędu Wojewódzkiego w/w odwołanie W.S. , informując równocześnie, iż zostało ono wniesione z uchybieniem terminu. Powyższe pismo "do wiadomości" otrzymały również strony postępowania w tym W.S. . Pismem z dnia 6 września 2010r. W.S. wystąpiła do Urzędu Miasta K. (data wpływu 7 września 2010r.) o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...]. Pismem z dnia 9 września 2010r. przesłano w/w wniosek w ślad za wcześniejszym odwołaniem do Wojewody .
Wojewoda postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011r. nr [...] uznał, iż odwołanie W.S. od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia w art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego natomiast co do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wskazał, iż zostanie on rozpatrzony w momencie gdy upłynie termin do złożenia skargi na przedmiotowe postanowienie Wojewody i to postanowienie nie zostanie zaskarżone, bądź w przypadku jego zaskarżenia sprawa zostanie zakończona prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego.
Następnie Wojewoda rozpoznając złożony wniosek W.S. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...]sierpnia 2010r. nr [...], postanowieniem z dnia [...] listopada 2011r. znak: [...] odmówił W.S. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazał, że stosownie do przepisu art. 58 § 1 i § 2 k.p.a. dla przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowych muszą wystąpić łącznie cztery przesłanki: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku winy, wniesienie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracamy termin. Dalej Wojewoda stwierdził, iż w sprawie nie jest wątpliwe, iż W.S. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania oraz dokonała czynności, dla której był określony termin. Kwestią wymagająca jednak ustalenia jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawczynię braku winy w uchybieniu terminu do złożenia odwołania. Podniesiona przez W.S. okoliczność mająca stanowić o braku jej winy w uchybieniu ustawowego terminu to brak możliwości zapoznania się z decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...] z uwagi na "kradzież dokumentów spadkowych z roku 2010 łącznie z otrzymanym listem urzędowym z K." W ocenie Wojewody powyższych okoliczności nie potwierdza jednak przeprowadzone w przedmiotowej sprawie postępowanie wyjaśniające, bowiem jak wynika z wyjaśnień organów ścigania zgłoszone przez F.S. (na dowód czego wnioskująca wskazała na zawiadomienie jako dowód potwierdzający brak jej winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania) "przywłaszczenie dokumentów" nastąpiło w dniu 19 lipca 2010r., a więc przed wydaniem decyzji Prezydenta Miasta K. nr [...], które nastąpiło w dniu 2 sierpnia 2010r. W ocenie Wojewody tym samym czyn ten nie mógł dotyczyć przywłaszczenia w/w decyzji z dnia [...] sierpnia 2010r., która jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru została doręczona W.S. w dniu 6 sierpnia 2010r. Odbiór przesyłki potwierdziła własnym podpisem W.S. . Zdaniem organu odwoławczego powyższe fakty nie mogą świadczyć o braku winy W.S. w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji Prezydenta Miasta K.
Kontynuując uzasadnienie swojego stanowiska organ II instancji wskazał, że jako dodatkową okoliczność mająca stanowić o braku winy w uchybieniu ustawowego terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...] W.S. powołała swój zły stan zdrowia, bowiem do wniosku załączono dokumentację medyczna dotyczącą W.S. w tym: zaświadczenie lekarza rodzinnego z dnia 17 lutego 2010r., iż osoba ta jest leczona w poradni z powodu licznych schorzeń internistycznych i neurologicznych, jak również informując, że w roku 2007r. nastąpiło pogorszenie zdrowia W.S. i wskazano na jej kilkukrotną hospitalizację; kartę wypisu ze szpitala informującą, iż w okresie od 5 lutego 2010r. do 11 lutego 2010r. W.S. przebywała w Szpitalu w K. ; kartę wypisu ze Szpitala im. [...] w K. informującą, iż w okresie od 26 czerwca 2010r. do 30 czerwca 2010r. W.S. przebywała w tym szpitalu.
Wobec tego Wojewoda stwierdził, że okoliczności faktyczne uzasadniające brak winy w uchybieniu terminu dotyczyć muszą konkretnej osoby, która z faktu takiego wywodzi skutki prawne. Zauważył także, iż jak wynika z przedłożonej przez W.S. dokumentacji medycznej przebywała ona w szpitalu w roku 2010r. w okresach od 5 lutego 2010r. do 11 lutego 2010r. oraz od 26 czerwca 2010r. do 30 czerwca 2010r. Tym samym czasookres ten nie objął swym zakresem terminu od 6 sierpnia 2010r., kiedy jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzja Prezydenta Miasta K. nr [...] została doręczona W.S. (co zostało potwierdzone przez nią jej własnoręcznym podpisem) do 20 sierpnia 2010r. tj. upływu terminu do złożenia przez W.S. odwołania od w/w decyzji. Natomiast fakt wynikający z zaświadczenia lekarza rodzinnego z dnia 17 lutego 2010r., iż W.S. była leczona w poradni z powodu licznych schorzeń internistycznych i neurologicznych, nie świadczył w ocenie Wojewody, o braku winy w uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Wręcz przeciwnie jak wynika z w/w zaświadczenia zły stan zdrowia W.S. jak wskazał lekarz rodzinny trwał co najmniej od 2007r. W związku z powyższym należało przyjąć, iż W.S. mając wiedzę w zakresie swojego złego stanu zdrowia mogła zatem przy zachowaniu należytej staranności zaradzić negatywnym skutkom procesowym w swoich sprawach życiowych ustanawiając swojego pełnomocnika - osobę z rodziny czy też pełnomocnika fachowego.
Podsumowując Wojewoda stwierdził, że w sprawie nie zostało uprawdopodobnione, że W.S. nie ponosiła winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...]sierpnia 2010r. nr [...].
Skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] listopada 2011r. znak: [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie W.S. reprezentowana przez siostrę – P.F.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że powodem nieterminowego wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji była choroba skarżącej potwierdzona zaświadczeniami lekarskimi.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie.
Równolegle, pismem nadanym w dniu 29 grudnia 2011r., skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] listopada 2011r. znak: [...] wniosła również W.S. reprezentowana przez adwokata P.B. .
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 58 § 1 k.p.a. oraz błąd w ustaleniach faktycznych, polegający szczególności na uznaniu, że strona nie uprawdopodobniła okoliczności niezawinionego uchybienia terminu do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] sierpnia 2010r., nr [...], podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż strona należycie uprawdopodobniła brak winy w nieterminowym złożeniu odwołania od w/w decyzji.
Wniesiono o uchylenie postanowienia Wojewody z dnia [...] listopada 2011r., znak: [...] w całości i orzeczenie o przywróceniu terminu stronie do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] sierpnia 2010r. oraz o zasądzenie na rzecz strony kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu wskazano, że zdaniem skarżącej przesłanki skutkujące przywróceniem terminu zostały przez stronę spełnione. Podniesiono, że skarżąca jest schorowaną osobą w podeszłym wieku, doznała udaru mózgu co w konsekwencji spowodowało niemożność wykonywania jakichkolwiek czynności samodzielnie. Podniesiono również ciężką sytuacje rodzinną – choroba męża, okradanie domu Państwa S. przez zięcia.
W konkluzji stwierdzono, że skarżąca nie mogła usunąć przeszkody do złożenia w terminie środka odwołania, przy użyciu największego w danych warunkach i w danym stanie zdrowia wysiłku.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 10 lutego 2012r. połączono sprawę o sygnaturze akt II SA/Kr 192/12 ze sprawą o sygnaturze akt II SA/Kr 54/12 do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia by prowadzić obie te sprawy pod sygnaturą akt II SA/Kr 54/12.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych – o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty – w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania. Przepis art. 151 mówi z kolei, iż w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.
Skargi nie zasługują na uwzględnienie
Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest postanowienie Wojewody z dnia [...] listopada 2011r. znak: [...] odmawiające W.S. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...].
W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał na treść przepisu art. 58 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, organ administracji przywraca termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli ten uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2). Przywrócenie terminu do wniesienia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne, a wszystkie wymienione w w/w przepisie przesłanki muszą być spełnione łącznie. Odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia odwołania organ stwierdził, że złożony przez skarżącą wniosek nie spełniał wszystkich przesłanek warunkujących prawo do przywrócenia terminu.
Zgodnie z treścią art. 129 § 2 k.p.a., odwołanie od decyzji administracyjnej organu I instancji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie od dnia jej ogłoszenia stronie.
Jak wynika z akt sprawy skarżąca W.S. odebrała decyzję organu I instancji (zawierającą prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia odwołania) w dniu 6 sierpnia 2010r., zatem termin do złożenia odwołania od w/w decyzji upłynął w dniu 20 sierpnia 2010r. natomiast odwołanie od decyzji złożyła w dniu 25 sierpnia 2010r. (pieczątka wpływu w Punkcie Obsługi Mieszkańców Urzędu Miasta K. ), a zatem niewątpliwie skarżąca uchybiła terminowi do złożenia odwołania. Zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 i § 2 k.p.a. dla przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowych muszą wystąpić łącznie cztery przesłanki:
- uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku winy,
- wniesienie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu,
- dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu,
- dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracamy termin.
Okoliczności wskazywane przez skarżącą, a mające uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania tzn.:
- utrata dokumentów, w tym decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] sierpnia 2010r., nr [...] przez przywłaszczenie przez córkę R.S. ujawnione w dniu 19 lipca 2010r. przez F.S. – sprawa karna Prokuratury o sygn. akt. [...] – jak słusznie zauważył organ odwoławczy – nie mogła dotyczyć przywłaszczenia w/w decyzji z dnia 2 sierpnia 2010r., która jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru została doręczona skarżącej W.S., w dniu 6 sierpnia 2010r., i w dniu rzekomego jej przywłaszczenia tj. 19 lipca 2010r. – decyzja jeszcze nie istniała;
- podnoszony przez skarżącą jej zły stan zdrowia, na potwierdzenie którego W.S. przedłożyła zaświadczenie lekarza rodzinnego z dnia 17 lutego 2010r., iż osoba ta jest leczona w poradni z powodu licznych schorzeń internistycznych i neurologicznych, jak również informując, że w roku 2007r. nastąpiło pogorszenie zdrowia W.S. i jej kilkukrotna hospitalizacja, kartę wypisu ze szpitala informującą, iż w okresie od 5 lutego 2010r. do 11 lutego 2010r. skarżąca przebywała w Szpitalu Kolejowym w K., kartę wypisu ze Szpitala im. [...] w K. informującą, iż w okresie od 26 czerwca 2010r. do 30 czerwca 2010r. W.S. przebywała w tym szpitalu - w ocenie Sądu też nie daje podstaw do przywrócenia terminu.
Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania zalicza się m. in. chorobę (w tym nagłą chorobę) uniemożliwiającą wyręczenie się drugą osobą. Samo zaświadczenie lekarskie o stałym leczeniu w poradni oraz o licznych schorzeniach internistycznych i neurologicznych, a także wypisy ze szpitala potwierdzające, że zły stan zdrowia skarżącej trwa co najmniej od 2007r. oraz podnoszony w skardze z dnia 29 grudnia 2011r. udar mózgu i jego konsekwencje nie uzasadniają przywrócenie terminu w sytuacji, gdy strona mogła nadać pismo na poczcie osobiście lub przez osobę trzecią. Sąd zauważa w tym miejscu, że skarżąca brała czynny udział w postępowaniu administracyjnym i nie uprawdopodobniła, że zaszła taka zmiana w jej stanie zdrowia, która uniemożliwiła wniesienie odwołania w terminie, a co za tym idzie, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Dodatkowo zaznaczyć należy, iż kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania możemy przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, przy nawet największym możliwym w danych warunkach wysiłku, co nie nastąpiło w przedmiotowej sprawie.
Tym samym skład orzekający stwierdził, iż skarżąca W.S. nie uprawdopodobniła, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta miasta K. z dnia [...] sierpnia 2010r., nr [...], a o czym już była mowa powyżej – niespełnienie chociażby jednej z przesłanek wymienionych w art. 58 k.p.a. skutkuje odmową przywrócenia terminu.
Ustosunkowując się do wniosku skarżącej, reprezentowanej przez adwokata P.B. , zawartego w piśmie z dnia 6 kwietnia 2012. (data wpływu do tut. Sądu), dotyczącego dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego na okoliczność stanu zdrowia skarżącej, należy wskazać, że po pierwsze Sąd prowadząc postępowanie sądowoadministracyjne kontroluje orzeczenia wydawane przez organ II instancji, ale nie zastępuje go w działaniach. Po drugie – zgłoszone w/w wnioski dowodowe nie mogą zostać przeprowadzone przez Sąd, co wynika z art. 106 § 3 p.p.s.a., który ściśle wyznacza granice dopuszczalności wykorzystania w postępowaniu sądowoadministracyjnym nowych dowodów. Z regulacji tej wynika przede wszystkim, że nie każdy dowód może być dopuszczony w tym postępowaniu, lecz jedynie dowód z dokumentów przy czym - ma to być dowód uzupełniający, a więc taki, który nie był przedstawiony i oceniony w postępowaniu administracyjnym, zakończonym zaskarżoną decyzją. Z przepisu tego wynika także, iż dopuszczenie takiego nowego dowodu z dokumentu jest uprawnieniem, a nie obowiązkiem Sądu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności stwierdzić należy, że Wojewoda trafnie przyjął, że odwołanie W.S. zostało wniesione z zawinionym uchybieniem terminu i w związku z tym prawidłowo wydał w trybie art. 58 § 1 i § 2 k.p.a. postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Tym samym Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a zatem skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło