II SA/Kr 54/15

Kraków, dnia 23 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.Ł. na decyzję Wojewody z dnia 13 listopada 2014 r., znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia odrzucić skargę. J.Ł. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dnia 13 listopada 2014 r., znak [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty B. z dnia 2 września 2014 r. znak [...] o odmowie uchylenia w trybie postępowania wznowieniowego ostatecznej decyzji własnej nr [...] z dnia 2 grudnia 2013 r. znak [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wewnętrzną instalacją wodociągową, kanalizacyjną, centralnego ogrzewania, elektryczną i gazową na działce nr [...] przy ul. [...] w B. Zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2015 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto, pismem z dnia 21 stycznia 2015 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie jedenastu egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie do wykonania powyższych obowiązków doręczono skarżącemu w dniu 26 stycznia 2015 r., zatem termin na ich wykonanie mijał w dniu 2 lutego 2015 r. W odpowiedzi, udzielonej w piśmie z dnia 29 stycznia 2015 r. (data stempla pocztowego), skarżący J.Ł. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym oraz prolongowanie czasu dosłania 11 egzemplarzy skargi przez ustanowionego z urzędu pełnomocnika. Zarządzeniem z dnia 30 marca 2015 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie pozostawił wniosek J.Ł. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, bowiem skarżący nie wykonał obowiązku złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF, doręczonym mu do wypełnienia w dniu 2 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też Sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.). Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Natomiast, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd jest zobligowany odrzucić skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W sprawie bezspornym jest, że skarga wniesiona została z brakami formalnymi, których strona skarżąca – mimo wezwania – nie uzupełniła w terminie. Podkreślić przy tym należy, że wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym, który nie może być przedłużany ani skracany. Dla zadośćuczynienia wezwaniu do nadesłania odpisów skargi nie zachodziła potrzeba oczekiwania do momentu ustanowienia pełnomocnika, tym bardziej, że skargę składał osobiście skarżący i bez większego trudu mógł powielić ją w wymaganej prawem ilości egzemplarzy. Ponadto, strona skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu, a wezwanie zawierało pouczenie o skutkach prawnych niewykonania powyższego obowiązku. W wyznaczonym terminie J.Ł. nie uzupełnił braku fiskalnego skargi. Z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego, podjętej w składzie siedmiu sędziów w dniu 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, wynika, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Sąd podziela także pogląd podnoszący, że "Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzystała w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie właściwie zdiagnozowanych istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem" (postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 2319/11). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd postanowił odrzucić skargę.