II SA/Kr 541/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 listopada 2007 r. sprawy ze skargi S.G. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej postanawia skargę odrzucić Pan S.G. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia............... Pismo zawierające powyższy wniosek oraz skargę, wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę przekazane zostały przez organ zgodnie z właściwością do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. Decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia ...... skarżący otrzymał w dniu 18 października 2004 r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy administracyjnej zwrotnego potwierdzenia odbioru w/w decyzji (k. 22 akt adm.). Decyzja zawierała pouczenie o możliwości i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zarządzeniem z dnia ..... czerwca 2007 r. wydanym w sprawie II SA/Kr 541/07 wezwano skarżącego o uzupełnienie braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi poprzez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu, oraz o wykazanie, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożył w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W zakreślonym przez sąd terminie skarżący nie wykonał powyższego zarządzenia, wobec czego kolejnym zarządzeniem z dnia ..... września 2007 r. Sąd pozostawił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez rozpoznania. Zarządzenie z dnia ..... września 2007 r. sygn. akt II SA/Kr 541/07 skarżący otrzymał w dniu 23 października 2007 r. wraz ze stosownym pouczeniem (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru zarządzenia wraz z pouczeniem), o możliwości wniesienia zażalenia. W ustawowym terminie siedmiu dni skarżący nie wniósł zażalenia na powyższe zarządzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Przepis art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.) , w skrócie ppsa, stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie termin do wniesienia przez skarżącego skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia ...........upłynął w dniu 17 listopada 2004 r. Zgodnie z art. 86 § 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych- art. 87 § 1, §2 i § 5 ppsa. Wniosek o przywrócenie terminu nie odpowiadający wymogom, o których mowa w art. 87 § 1 i § 2 ppsa, które są wymogami formalnymi, może być uzupełniony w terminie, o którym mowa w art. 49 § 1 ppsa. W przypadku jego nieuzupełnienia pismo zawierające taki wniosek, zgodnie z art. 49 § 2 ppsa pozostawia się bez rozpoznania, co w niniejszej sprawie nastąpiło. Bezskuteczny upływ terminu siedmiodniowego do uzupełnienia braków formalnych pisma powoduje, że anulowanie wszelkich skutków, jakie zostały wywołane jego wniesieniem do sądu. Uznać zatem należało, że skarga w niniejszej sprawie, wniesiona ponad dwa lata po terminie określonym w przepisie art. 53 § 1 ppsa nie zawierała wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Nadmienić należy, iż wniosek taki musiałby -oprócz spełnienia wymogów formalnych, wskazywać także na istnienie okoliczności uzasadniających istnienie wyjątkowego przypadku, o którym mowa w art. 87 § 5 ppsa. Przepis art. 58 § 1 pkt. 2) ppsa stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o powyższy przepis, oraz o art. 58 § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji.