II SA/Kr 546/12

Dnia 25 maja 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.W., o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia 9 stycznia 2012 r. znak:[...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia 9 stycznia 2012 r. znak: [...] Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...] nakazano skarżącemu M.W. rozbiórkę budynku usługowego wykonanego na działce nr [...] obr. [...] w Z. w rejonie ul [...]. Od tej decyzji skarżący wniósł odwołanie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. uznał, że odwołanie zostało wniesione po upływie przewidzianego ustawowo terminu. 12 marca 2012 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. postanowienie z żądaniem wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] stycznia 2012 r. Pismem z dnia 7 maja 2012 r. skarżący wyjaśnił, że brak wstrzymania wykonania ww. decyzji powoduje rzeczywiste niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody oraz może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Nieodwracalne skutki związane z wykonaniem decyzji Powiatowego Inspektora dotyczyłyby sfery ekonomicznej skarżącego i osobistej. Skarżący prowadzi działalność gospodarczą budynku objętym rozbiórką na mocy decyzji z 9 stycznia 2012 r., tym samym wykonanie nakazu jego rozbiórki spowoduje konieczność zaprzestania dalszego prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie zalega z płatnościami publicznoprawnymi, a na budowę obiektu zaciągnął kredyt, który teraz spłaca. Ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji po dokonaniu rozbiórki nie będzie dla skarżącego miało większego znaczenia, ponieważ w takiej sytuacji skarżący utraci miejsce wykonywania pracy, a skutkiem tego będzie znaczne pogorszenie sytuacji jego i jego rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej w skrócie "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim należy stwierdzić, że art. 61 § 3 P.p.s.a. pozwala Sądowi wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, nie tylko objętego wprost skargą. Sąd może rozpoznawać wniosek w sprawie wstrzymania wykonania także co do innych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Tym samym mimo, że w tej sprawie skarżący zaskarżył postanowienie o wniesieniu odwołania z uchybieniem terminu, to Sąd uznał, że zasadnym będzie rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania także co do decyzji organu I. instancji. Tylko w takim bowiem zakresie w tej sprawie instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności będzie miała swoje znaczenie jako instytucja pozwalająca na odroczenie skutków aktu prawnego, który to akt może – poprzez jego wykonanie – wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć tak szkodę majątkową jak i niemajątkową, której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (tak postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 września 2010 r., sygn. akt II GSK 1003/10, opub. w LEX nr 742776). W ocenie Sądu wniosek skarżącego jest zasadny. Nie ulega wątpliwości, że na skarżącego nałożono obowiązek rozbiórki obiektu budowlanego. Nie wnikając w merytoryczną ocenę legalności wydania nakazu rozbiórki, a to dlatego, że Sądowi w tym postępowaniu oceny takiej dokonywać nie wolno, niewątpliwie wykonanie rozbiórki powoduje trudne do odwrócenia skutki dla strony. W istocie bowiem ewentualne odwrócenie tych skutków (tzn. skutków rozbiórki) możliwe jest tylko poprzez budowę nowego obiektu identycznego z obiektem rozebranym. Nakaz rozbiórki obiektu budowlanego jest przy tym jednym z najdalej idących przejawów ingerencji administracyjnej w prawo własności, nie połączonej z odebraniem tego prawa, ale ze znaczną ingerencją w to prawo. W związku z powyższym Sąd uznał, że znajduje uzasadnienia wskazana przez skarżącego przesłanka dotycząca powstania trudnych do odwrócenia skutków wynikających z decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego i stąd też zasadnym jest wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu T. z dnia [...] stycznia 2012 r. znak [...]. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji.