II SA/Kr 55/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędziowie : WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Tadeusz Kiełkowski Protokolant : Katarzyna Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2018 r. sprawy ze skargi R. N., M. N., H. S. i A. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2017 r. znak: [...] w przedmiocie zmiany decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oraz zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego I. odrzuca skargę wniesioną przez H. S. i A. S., II. w uwzględnieniu skargi R. N. i M. N. uchyla zaskarżoną decyzję, III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżących R. N. i M. N. kwoty po [...] zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postepowania. Decyzją nr [...] 31 lipca 2017 r., znak: [...] Prezydent Miasta K. orzekł: - o zmianie decyzji nr [...] z 17 grudnia 2010 r., znak: [...], o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla inwestycji pn.: Przebudowa budynku mieszkalno-usługowego oficyny tylnej i bocznej wraz z dobudową balkonów komunikacyjnych w części elewacji południowo-wschodniej i południowo- zachodniej, przebudowa konstrukcji więźby dachowej w części oficyny tylnej i bocznej (bez zmiany istniejących parametrów w tym wysokościowych i nachylenia połaci dachowych) podbijanie części fundamentów w ścianie północno-zachodniej (wspólnej z nieruchomością zlokalizowaną na działce nr [...] obr. [...]) budowa kotłowni gazowej wraz z jej instalacją, oraz zmiana sposobu użytkowania poddasza na cele mieszkaniowe wraz z przebudową wewnętrznych instalacji: wod.-kan., elektrycznej oraz c.o. - II etap, ul. [...], dz. nr [...] obr. [...], przeniesionej decyzją nr [...]/2015 z 16 grudnia 2015 r., znak: [...], oraz - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego w zakresie: nadbudowy budynku w części oficyny bocznej i oficyny tylnej do wysokości budynku frontowego, wykonanie balkonu komunikacyjnego w kondygnacjach poddasza, zaprojektowaniu w poddaszu 3 samodzielnych lokali mieszkalnych zamiast mieszkań dwupoziomowych na III piętrze i w poddaszu, zmiany konstrukcji klatki schodowej oficyny tylnej z drewnianej na żelbetową wykończoną drewnem, przebudowy klatki schodowej do piwnicy, zmiany użytkowania piwnicy na lokal usługowy wraz z budową instalacji wentylacji mechanicznej w piwnicy, budowy kotłowni gazowej c.o. w kondygnacji poddasza, budowy pomieszczenia dla stacji transformatora w kondygnacji piwnic (pod terenem podwórca). Odwołanie od decyzji złożyli R. N., H. S. i A. S. (współwłaściciele nieruchomości [...], sąsiadującej bezpośrednio z kamienicą [...]) zarzucając podjęcie decyzji bez należytego rozpoznania sprawy, bez uwzględnienia praw skarżących oraz bez zachowania zasady bezstronności. Jednocześnie wskazali, iż: 1. W decyzji organ nie zajął własnego stanowiska przychylając się jednostronnie do wyjaśnień inwestora, który napisał odpowiedź na swoją korzyść nie do końca zgodną z rzeczywistością 2. Zostało zignorowane prawo służebności światła i powietrza wpisane w księgi wieczystej 3. Nie zbadano, czy decyzje Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków odnośnie całkowitego przekształcenia kamienicy [...] wraz z oficyna wpisanej do rejestru zabytków nie stanowią przekroczenia uprawnień i działania na szkodę zabytku, gdyż kamienica wraz z oficyną zmieniła bryłę, gabaryt, układ wnętrz oraz utraciła elementy historyczne, takie jak klatki schodowe, czy elementy wyposażenia. 4. Nie zbadano zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Obszar usytuowania kamienicy jest oznaczony, jako teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z usługami. Oficyna Kamienicy [...] w całości jest przeznaczona pod usługi. Już na etapie budowy widać, że 9 osobnych lokali mieszkalnych, a po nadbudowie będzie 12 z balkonami komunikacyjnymi przeznaczone są na wynajem. Realizacja powyższa ograniczy znacząco możliwość wykorzystywania na cele mieszkaniowe kamienicy sąsiedniej przez powodowanie licznych dotkliwych uciążliwości. Niepokój budzi chęć uruchomienia lokali gastronomicznych w piwnicach oficyny, których działalność głównie w godzinach nocnych zakłóci obowiązującą ciszę nocną, a cało dobowe hałasy i emisje wyziewów z wentylacji mechanicznej zakłócą nie tylko mikroklimat obudowanych podwórców, ale też ulicę [...] Przekształcenie budynku zmierza do uzyskania przestrzeni komercyjnych, nie ma charakteru zachowania funkcji mieszkalnych budynku, co jest z zapisane w mpzp 5. Nie zbadano kwestii możliwego zwiększenia natężenia hałasu; 6. Wątpliwości budzi także podniesienie kalenicy dachu celem dostosowania poddasza do funkcji mieszkalnej co spowoduje zmianę kształtu dachu oficyny ze spadowego na płaski, a to jest niezgodne z planem zagospodarowania przestrzennego §10.4.1d 7. Wątpliwości budzi bezwzględna konieczność instalowania stacji trafo właśnie w tym rejonie, gdyż kamienica [...] ma zasilanie jako budynek mieszkamy z małymi usługami. Przekształcenie oficyny na usługi mieszkaniowo-gastronomiczne wymaga zwiększenia mocy co można uzyskać przez modernizację istniejącego węzła zasilania kamienicy, dużo mniejszym kosztem. Wojewoda decyzją z dnia 8 listopada 2017r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 80 ust. 2, art. 81 ust. l pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2017.1332 ze zmianami), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W ocenie organu odwoławczego w terenie, na którym znajduje się działka nr [...] obr. [...], przy ul. [...] w K., objęta planowaną inwestycją, obowiązują ustalenia uchwały nr [...] Rady Miasta K. z dnia 13 kwietnia 2011 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" (Dz. Urz. [...]). Zgodnie z załącznikiem graficznym do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działka budowlana znajduje się w obrębie jednostki strukturalnej planu o symbolu MW/U.17 - Teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z usługami. Zgodnie z ustaleniami planu podstawowym przeznaczeniem tego obszaru jest zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna z usługami oraz obiekty i lokale zamieszkania zbiorowego, takie jak: hotele, hostele, pensjonaty (§ 71 ust. 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego). Projekt budowlany zamienny jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w tym zakresie. Omawiana inwestycja nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia i nie jest zaliczana do przedsięwzięć wymagających przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Budynek mieszkalno-usługowy nie jest zaliczany do obiektów generujących hałas, zanieczyszczenie powietrza, czy drgania. Do wniosku zostało dołączone oświadczenie o prawie do dysponowania na cele budowlane działką nr [...] obr. [...] (art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego). Projektant legitymujący się stosownymi uprawnieniami oraz wpisem do [...] Okręgowej Izby Architektów RP załączył oświadczenie o wykonaniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na kopii mapy do celów projektowych potwierdzonej za zgodność z oryginałem. Projekt zagospodarowania terenu został uzgodniony z rzeczoznawcą do spraw sanitarno-higienicznych, z rzeczoznawca do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych oraz z [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w K.. Załączona została również informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projekt budowlany zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie, jego zawartość jest kompletna (art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego). Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego). W razie spełnienia powyższych wymagań, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego). Odnosząc się do zarzutu odwołania, iż projekt budowlany zamienny narusza służebność wpisaną do księgi wieczystej nr [...] [...] prowadzonej dla nieruchomości na działce nr [...], wyjaśniono, że w księdze tej wpisano ograniczone prawo rzeczowe polegające na ustanowieniu służebności światła i widoku na podwórze niniejszej realności z zakazem stawiania budynków na tym podwórzu. Z treści wpisanej służebności wynika, że celem zapewnienie światła i widoku oknom pomieszczeń skierowanych na podwórze budynku na działce nr [...] wprowadzono zakaz zabudowy tego podwórza. Z treści projektu budowlanego zamiennego wynika, że zakres planowanych robót budowlanych nie dotyczy zabudowy omawianego podwórza, lecz nadbudowy oficyny bocznej i tylnej, obie usytuowane są w północnej części nieruchomości więc ich nadbudowa nie naruszy powyższej służebności światła i widoku. Nawiązując do zarzutu, iż zatwierdzony projekt budowlany zamienny przekracza zakresem pozwolenie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. wyjaśniono, że kamienica przy ulicy [...], wpisana jest do rejestru zabytków pod nr [...], z 6 listopada 1984 r. Inwestor dla swej inwestycji uzyskał decyzję nr [...] z 27 października 2016 r., znak: [...], o zmianie pozwolenia konserwatorskiego nr [...] z 18 października 2010 r., z której wynika, że pozwolenie konserwatorskie zostaje udzielone dla zakresu robót budowlanych objętych omawianym projektem budowlanym zamiennym. Projekt budowlany został opieczętowany przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K.. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wprowadzono zakaz nadbudowy oficyn, za wyjątkiem oficyn objętych ochroną konserwatorską częściową, pod warunkiem nie przekroczenia wysokości kalenicy budynku frontowego na danej posesji (§10 ust. 4 pkt l lit. g w związku z § 71 ust. 3 pkt 2 lit. c miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego). Ponadto wyjaśniono, że jedyną zmianą sposobu użytkowania, na którą zgodę wydano skarżoną decyzją jest zmiana sposobu użytkowania piwnicy na lokal usługowy. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje możliwość lokalizacji lokali usługowych, na dwóch pierwszych kondygnacjach nadziemnych budynków, a także w kondygnacjach podziemnych (§71 ust. 3 pkt 5). W odpowiedzi na zarzut dotyczący usytuowana w piwnicy oficyny stacji transformatora wyjaśniono, że w przeznaczeniu podstawowym terenu zawierają się odpowiednio elementy niezbędne dla jego urządzenia i funkcjonowania, takie jak: urządzenia budowlane zapewniające możliwość użytkowania obiektów, obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej (§71 ust. 2 ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego). Organy administracji nie mają podstaw do oceny zasadności danej inwestycji. Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożyli R. N., M. N., H. S. i A. S. zarzucając niezgodność z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz, że naruszenie służebności światła i widoku na podwórze wpisanej do księgi wieczystej Nr [...] prowadzonej dla nieruchomości posadowionej na działce nr [...], jak również naruszenie art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 kpa. W uzupełnieniu skargi R. N., H. S. i A. S. zarzucili ponadto naruszenie: 1. art. 7, art. 77, art. 8 kpa w związku z zaniechaniem podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, co w konsekwencji prowadzi do naruszenia obowiązku prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Ponadto organ II instancji nie rozpoznał wszystkich zarzutów skarżących zawartych w odwołaniu bądź rozpoznał je w sposób lakoniczny sprzeczny z ogólnymi zasadami postępowania. 2. art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, w związku z art. 4 Prawa budowlanego, oraz art. 140 i następnymi przepisami Kodeksu cywilnego, w związku z niedostrzeżeniem, że przedmiotowe pozwolenie na budowę ingeruje w prawo własności skarżących. W uzupełnieniu skargi M. N. zarzucił; 1. naruszenie art. 4, art. 32 ust. 4 w zw. z art. 36a ust. 3 Prawa budowlanego w zw. z art. 19 ustawy o własności lokali i 199 kc, a to z uwagi na brak zgody wszystkich współwłaścicieli nieruchomości objętej księgą wieczystą na czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu nieruchomością a tym samym brak prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane - co w konsekwencji powoduje naruszenie art. 156 §1 pkt 2 k.p.a, będące podstawa do stwierdzenia nieważności decyzji. 2. naruszenie art. 33 par. 3 zd. 1 kpa i 64 § 2 kpa, z uwagi na brak pełnomocnictwa dla osoby występującej przed organami obu instancji w imieniu inwestora, w tym składającej wniosek inicjujący to postępowanie, 3. naruszenie art. 7 i art. 77 par. 1 kpa, art. 84 § 1 kpa z uwagi na fakt, iż nie przeprowadzono z urzędu oględzin nieruchomości przy ul. [...] i [...] celem wyjaśnienia, czy i jakie prace budowlane oraz przez kogo są prowadzone w budynkach objętych pozwoleniem zmieniającym oraz kwestii wpływu przebudowy na służebność widoku i światła oraz geometrii dachu po zmianach, (z udziałem stron i ewentualnie biegłego architekta), 4. w konsekwencji powyższego, naruszenie art. 89 § 2, art. 13 kpa, poprzez nieprzeprowadzenie obligatoryjnej rozprawy administracyjny, w sytuacji gdy interesy stron są sprzeczne a rozstrzygnięcie sprawy wymagało wyjaśnień, 5. naruszenie art. 7 i 107 kpa poprzez błędne uzasadnienie decyzji organu I instancji, które sprowadza się praktycznie tylko do wyrywkowego przytoczenia stanowisk stron; oraz błędne uzasadnienie decyzji organu II instancji, gdzie organ odniósł się zdawkowo tylko do zastrzeżeń uczestników, natomiast nie omówił wyjaśnień inwestora, 6. naruszenie art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego poprzez brak zbadania czy pozwolenie z 2010 r. w międzyczasie nie wygasło, a zatem czy w ogóle można je zmienić, 7. brak zwrócenia się do PINB celem wszczęcia postępowania kontrolnego w zakresie tego, czy i jakie prace budowlane oraz przez kogo są prowadzone w budynkach objętych pozwoleniem zmieniającym i czy wobec tego można wydać pozwolenie zmieniające, 8. brak obligatoryjnego uzgodnienia projektu z Sanepidem i Państwową Inspekcja Pracy, w związku z umorzeniem postępowania przez Sanepid, na skutek niezgodne z zasadami doświadczenia życiowego oświadczeniem inwestora, co do rzeczywistego czasu funkcjonowania planowanego lokalu gastronomicznego w ciągu doby, 9. brak doręczenia decyzji Skarbowi Państwa - właścicielowi sąsiedniej nieruchomości, a tylko Teatrowi [...] który jest wyłącznie użytkownikiem wieczystym. W uzasadnieniu tych zarzutów wskazano, iż do wniosku o pozwolenie na budowę zostało załączone oświadczenie o posiadaniu nieruchomości na cele budowlane (k. 18 i n.). Oświadczenie zostało oparte na uchwale członków wspólnoty mieszkaniowej ul. [...] podjętej przez członków wspólnoty posiadających 93,355 % udziałów w nieruchomości. Z treści księgi wieczystej [...] wynika, że w nieruchomości zostało wyodrębnione 5 lokali. Zgodnie z art. 19 ustawy o własności lokali Jeżeli liczba lokali wyodrębnionych i lokali niewyodrębnionych, należących nadal do dotychczasowego właściciela, nie jest większa niż siedem, do zarządu nieruchomością wspólną mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania cywilnego o współwłasności. W konsekwencji zastosowanie w niniejszej sprawie ma art. 199 Kodeksu cywilnego, który nakierowuje, że do rozporządzania rzeczą wspólną oraz do innych czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu, potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. Inwestor takowej zgody nie posiada co w konsekwencji powoduje nieważność decyzji organów obu instancji. Załączono wyżej wymienioną księgę wieczysta jako dowód w niniejszej sprawie na okoliczność ilości lokali w nieruchomości przy ul. [...] jak też dla rozstrzygnięcia stanu posiadania nieruchomości na cele budowlane przez Inwestora. Poważną wątpliwość budzi też fakt reprezentacji spółki [...] sp.j. w postępowaniu administracyjnym. Inwestor w czasie postępowania nie wykazywał aktywności, działał w jego imieniu adw. M. J.. Natomiast w aktach znajduje się jedynie pełnomocnictwo przeniesione przez organ I instancji z akt innej sprawy (v. k. 39), ale zawiera ono w treści wyraźne ograniczenie, bowiem uprawnia do reprezentowania spółki K. w sprawie przed T.. W konsekwencji brak jest czynności osobistej inwestora, z której wynikałoby, że wie on o toczącym się postępowaniu w sprawie zmiany pozwolenia na budowę lub akceptuje/zatwierdza czynność "pełnomocnika"; żaden z organów nie wezwał "pełnomocnika" do złożenia poprawnego dokumentu pełnomocnictwa; naruszenie; Zastrzeżenia budzą uzasadnienia decyzji obydwu organów. W szczególności Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji odniósł się tylko do wypowiedzi części współwłaścicieli sąsiedniej nieruchomości oraz wyjaśnień inwestora co do uwag p. S.. Organ nie omówił ani zastrzeżeń, ani wyjaśnień oraz nie omówił zmian w projekcie w stosunku do poprzedniego pozwolenia na budowę. Uzasadnienie takie nie spełnia wymogów pełnego wyjaśnienia sprawy przez organ administracyjny. Natomiast organ II instancji nie omówił w ogóle wyjaśnień inwestora np.: passusu o zaprojektowaniu balkonów zgodnie z rozporządzeniem o warunkach technicznych; Wskazano na wątpliwość, czy wobec uchybień organu I instancji w zakresie uzasadnienia i prowadzenia dowodów przeprowadzenia rozprawy administracyjnej, organ odwoławczy wydając swoją decyzję merytoryczną nie naruszył zasady dwuinstancyjności postępowania adm. (art. 15 kpa, art. 138 § 2 kpa) Podtrzymano też dotychczasową argumentację skarżącego. Służebność światła i widoku na podwórze z zakazem stawiania budynków na tym podwórzu, na ograniczenie możliwości korzystania z której wskazuje skarżący nie zostanie wprawdzie na skutek realizacji inwestycji naruszona bezpośrednio poprzez postawienie budynków na podwórzu, tym niemniej ze względu na dużą gęstość zabudowania w sąsiedztwie budynku będącego przedmiotem inwestycji nadbudowanie budynku oficyny i wybudowanie balkonów komunikacyjnych na wszystkich wyższych kondygnacjach budynku z pewnością w naturalny sposób ograniczy dostęp do światła, zwłaszcza na niższych kondygnacjach budynku. Za nietrafną uważa skarżący argumentację organu jakoby z treści służebności wynikało, że jedynym środkiem zapewnienia światła i widoku oknom pomieszczeń skierowanych na podwórze budynku na działce nr [...] ma być zakaz budowy budynków na podwórzu. W treści swojej decyzji Wojewoda argumentując, że do naruszenia służebności nie dojdzie powołuje się na fakt, iż zakres planowanych robót budowlanych nie dotyczy zabudowy podwórza, lecz nadbudowy oficyny bocznej i tylnej, które usytuowane są w północnej części nieruchomości, w związku z czym ich nadbudowa nie naruszy służebności światła i widoku. Organ całkowicie pomija jednak okoliczność, iż ponadto na najwyższej kondygnacji od strony podwórza dobudowane mają zostać balkony. W opinii skarżącego nie tylko planowana nadbudowa, ale też dobudowanie elementów konstrukcyjnych w postaci balkonów wysuniętych na niewielkie, i tak nie dość naświetlone podwórze objęte w/w służebnością, z pewnością wpłynie niekorzystnie na ilość światła. Sam inwestor wyjaśniał zresztą w toku postępowania, że z pewnością wpływ na inwestycje sąsiednie wynikający z wykonanej nadbudowy będzie marginalny w porównaniu do sąsiednich wyższych budynków, co oznacza, że przyznaje on, że inwestycja nie pozostaje bez wpływu na okoliczność dostępu światła do okien budynków sąsiednich. Nadto koniecznym jest także zweryfikowanie czy mające powstać balkony komunikacyjne usytuowane zostaną zgodnie z wymogami stawianymi przez przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (§ 12 ust. 6 rozporządzenia! w odległości minimum 1,5 m od granicy działki budowlanej. Zastrzeżenia skarżących budzi projekt nadbudowy oficyny do wysokości kalenicy budynku frontowego na danej posesji. Na dokonanie takich zmian pozwalają wprawdzie zapisy § 10 ust. 4 pkt 2 lit h Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla obszaru [...], tym niemniej w treści decyzji [...] Konserwatora Zabytków w sprawie zmiany pozwolenia konserwatorskiego Nr [...] z dnia 27 października 2016 r. wskazano, że w niniejszej sprawie przebudowa konstrukcji więźby dachowej w części oficyny tylnej i bocznej nastąpić ma bez zmiany istniejących parametrów, w tym wysokościowych i nachylenia połaci dachowych. Tym samym niezrozumiałym pozostaje z jakich przyczyn znając treść decyzji zmieniającej pozwolenie konserwatorskie z dnia 27.10.2016 r. Prezydent Miasta K. wydał w dniu 31.07.2017 r. decyzję nr [...].[...] zmieniającą pozwolenie na budowę oraz zatwierdzającą zamienny projekt budowlany zakładający dokonanie nadbudowy oficyny tylnej do wysokości budynku frontowego. Zasadnym jest zatem zarzut przekroczenia przez projekt budowlany zakresu pozwolenia konserwatorskiego, a to z uwagi na przewidywaną nadbudowę oficyny o wysokość równą 65 cm, przy jednoczesnej zmianie kształtu dachu oficyny ze spadowego na płaski. Nadto wątpliwości skarżącego budzi wydanie przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków decyzji zezwalających na przebudowę w kontekście prawdopodobnej utraty przez kamienicę wraz z oficyną elementów historycznych budynku, w szczególności z uwagi na planowaną nadbudowę oficyny, wykonanie balkonów komunikacyjnych, czy też zmianę konstrukcji klatki schodowej. Skarżący wskazuje, że ochrona konserwatorska częściowa zgodnie z postanowieniami MPZP dla terenu objętego przedmiotową inwestycją równoznaczna powinna być z zachowaniem istniejącego układu urbanistycznego zabudowy, z dopuszczeniem wykonania zmian wynikających z uwarunkowań historycznych, a wszelkie dopuszczalne przebudowy i prace remontowe prowadzone muszą być z uwzględnieniem konieczności ochrony elewacji frontowej, w zakresie elementów kompozycji, artykulacji, zabytkowych elementów i detali architektonicznych, a także konieczności zachowania istotnych wartości zabytkowych (§ 10 ust. 4 pkt 2 MPZP). Tymczasem w ocenie skarżącego na skutek dokonania przebudowy w sposób objęty treścią udzielonego pozwolenia na budowę kamienica wraz z oficyną zmienią swoją bryłę, układ wnętrz oraz nieodwracalnie utracą elementy historyczne, takie jak klatki schodowe oraz elementy wyposażenia, które zamienione zostaną na elementy zamienne, nieprzystające do zabytkowej zabudowy. Skarżący kwestionuje także zasadność wydania decyzji umarzającej postępowanie w sprawie wyrażenia zgody na usytuowanie lokalu gastronomicznego w pomieszczeniach poniżej poziomu otaczającego terenu, bez dostępu światła dziennego, z uwagi na uznanie, że brak jest zaistnienia przesłanek dla prowadzenia wskazanego postępowania. Wskazano, ze postępowanie to okazało się bezprzedmiotowe z uwagi na fakt, iż zadeklarowany czas pracy tego samego pracownika wynosi do 4 godzin w czasie doby. Skarżący wskazuje jednak, iż mało prawdopodobnym i sprzecznym z zasadami doświadczenia życiowego jest przyjęcie, że pracodawca faktycznie każdorazowo wprowadzi organizację czasu pracy pozwalającą na zachowanie wskazanego wymogu. Tym samym w opinii skarżącego wedle wszelkiego prawdopodobieństwa lokal gastronomiczny działać będzie mimo braku uzyskania niezbędnej zgody. W konsekwencji brak jest w sprawie przewidzianego prawem uzgodnienia. Skarżącego nie przekonują również argumenty przedstawione przez Wojewodę w treści decyzji dotyczące zasadności usytuowania w piwnicy oficyny stacji transformatora. Skarżący nie kwestionuje okoliczności wskazywanej przez organ, iż zgodnie z ustaleniami MPZP (§ 71 ust. 2) w przeznaczeniu terenu zawierają się odpowiednio elementy niezbędne dla jego urządzenia i funkcjonowania, takie jak urządzenia budowlane zapewniające możliwość użytkowania obiektów, obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej, ale wskazuje, że teren inwestycji wyposażony już jest w takie urządzenia, a zatem przedsięwzięciem zbędnym, nieproporcjonalnym w odniesieniu do potrzeb zamierzenia inwestycyjnego, a nadto zwiększającym uciążliwość projektowanej inwestycji jest budowanie kolejnej stacji transformatora. Uciążliwości planowanej inwestycji dla budynku sąsiadującego skarżący upatruje także w zlokalizowaniu lokalu gastronomicznego w budynku przy ul. [...]. Mieszkańcy okolicznego budynku wskazują, że zlokalizowanie lokalu gastronomicznego w piwnicy budynku spowoduje nadmierne wzmożenie hałasu spowodowane zarówno przepływem dużej ilości ludzi, jak i zamontowaniem dodatkowych urządzeń, niezbędnych dla funkcjonowania lokalu gastronomicznego. W najbliższej okolicy budynków nr [...] przy ul. [...] znajdują się już liczne lokale gastronomiczne, których działanie uciążliwe jest dla mieszkańców pobliskich nieruchomości. Tym bardziej za uciążliwe dla mieszkańców musi zatem zostać uznane usytuowanie dużego lokalu gastronomicznego w piwnicy sąsiadującego budynku. W oparciu o top skarżący wnieśli o uchylenie decyzji obu instancji i zasądzenie kosztów. W odpowiedzi na skargi skarżony organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Organ podał, iż analiza akt zgromadzonych w przedmiotowej sprawie wykazała, że Inwestor spełnił wszystkie wymogi określone w art.35 ust. 1 oraz w art.32 ust.4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2017 r., póz. 1332 z póz. zm. ) oraz w przepisach wykonawczych do ustawy, celem uzyskania pozwolenia na budowę dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego. W szczególności nie można zgodzić się z twierdzeniem skargi o niezgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W tym zakresie wskazać należy, że na terenie inwestycji obowiązują ustalenia uchwały nr [...] Rady Miasta K. z dnia 13 kwietnia 2011 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru " [...]", zgodnie z którym działka inwestycyjna znajduje się w obrębie jednostki strukturalnej o symbolu MW/U. 17 - teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z usługami. Projekt budowlany zamienny jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w tym zakresie ( dowód: akta I instancji, karta nr [...] ). Odnośnie zarzutu skargi, że projekt budowlany zamienny narusza służebność światła i widoku na podwórze wpisaną do księgi wieczystej Nr KR l [...] prowadzonej dla nieruchomości posadowionej na działce nr [...] ( teren inwestycji ), wyjaśnić należy, że ograniczone prawo rzeczowe polegające na ustanowieniu służebności, jak w księdze wieczystej "światła i widoku na podwórze niniejszej realności z zakazem stawiania budynków na tym podwórzu", oznacza ochronę widoku i światła dla pomieszczeń skierowanych na podwórze budynku na działce nr [...] poprzez zakaz zabudowy tego podwórza ( dowód: akta II instancji, karta nr [...] ). Z projektu budowlanego zamiennego wynika, że zakres planowanych robót budowlanych nie skutkuje zabudową podwórza, lecz wyłącznie nadbudową oficyny bocznej i tylnej, usytuowanych w części północnej nieruchomości. Nadbudowa nie naruszy tym samym służebności światła i widoku ( dowód: akta I instancji, projekt budowlany - Tom I, projekt zagospodarowania działki). Jak wskazano w treści zaskarżonej decyzji inwestor, pozyskał dla zakresu robót objętych projektem zamiennym, decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K., nr [...] z dnia 27 października 2016 r. znak: [...] o zmianie pozwolenia konserwatorskiego nr [...] z dnia 18 października 2010 r. ( dowód: akta I instancji, projekt budowlany - Tom I, pozwolenie konserwatorskie ). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Pkt 1 lit. "c" wskazanego przepisu stanowi, że Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. S. H. i A. S. podlega odrzuceniu z uwagi na nie uiszczenie przez nich wpisu mimo prawidłowego w tym zakresie wezwania, o czym orzeczono jak w pkt. I na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. S. R. i M. N. zasługuje na uwzględnienie, mimo że większość zarzutów podniesionych w niej i jej uzupełnieniu nie jest trafna. Na uwzględnienie zasługuje zarzut dotyczący sprzeczności projektu budowlanego zamiennego z decyzją [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w sprawie zmiany pozwolenia konserwatorskiego Nr [...] z dnia 27 października 2016 r. W decyzji tej jednoznacznie wskazano, że przebudowa konstrukcji więźby dachowej w części oficyny tylnej i bocznej nastąpić ma bez zmiany istniejących parametrów, w tym wysokościowych i nachylenia połaci dachowych. Tymczasem projekt budowlany zamienny przewiduje podwyższenie oficyny, przy jednoczesnej zmianie kształtu jej dachu. Trafny jest także zarzut, nawiązujący do braku jakichkolwiek ustaleń, co do robót już wykonanych na podstawie pierwotnej decyzji o pozwoleniu na budowę. Skarga dotyczy bowiem decyzji o zmianie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzja taka wydawana jest na podstawie art. 36a prawa budowlanego. W myśl poglądów prezentowanych w orzecznictwie, decyzja zmieniająca pozwolenie na budowę nie eliminuje z obrotu prawnego pozwolenia na budowę, a jedynie zmienia to pozwolenie w określonej części (por. wyrok Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Krakowie z 28.04.2014r., sygn. II SA/Kr 1413/14). Tak więc w wyniku wydania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, dotychczasowa decyzja nie jest eliminowana z obrotu prawnego, a jedynie w określonym zakresie modyfikowana. Decyzja o pozwoleniu na budowę oraz decyzja zmieniająca to pozwolenie na podstawie art. 36a ust. 1 to dwie odrębne decyzje, wydawane w odrębnych postępowaniach, jednak – ze względu na przedmiot –ze sobą powiązane (tak: Gliniecki Andrzej (red.), Prawo budowlane. Komentarz, wyd. III). Dlatego decyzja o pozwoleniu na budowę - w chwili wydawania decyzji o jej zmianie - z jednej strony musi występować w obrocie prawnym, z drugiej zaś, roboty budowlane na jakie udziela pozwolenia na budowę, nie mogą być w całości zrealizowane. Wniosek o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę można bowiem złożyć wówczas, gdy roboty budowlane objęte tą decyzją nie zostały jeszcze rozpoczęte, a także wtedy, gdy inwestycja jest w trakcie realizacji. W przedmiotowej sytuacji z dokumentacji projektowej nie wynika jednoznacznie, czy roboty budowlane, na które udzielała pozwolenia pierwotna decyzja o pozwoleniu na budowę nie zostały zrealizowane, a sam organ nie poczynił w tym zakresie żadnych ustaleń. Jest to natomiast o tyle istotne, że decyzja o pozwoleniu na budowę pochodzi z 2010 roku, a do wniosku o zmianę pozwolenia załączono kopię dziennika budowy z 2011 roku, która nie wiadomo czy obrazuje całość prac, zrealizowanych na dzień wydania decyzji. Dlatego w ponownym postępowaniu, zakreślając stosowny w tym zakresie termin, organ zobowiąże inwestora do przedłożenia decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, z której wynikać będzie zgoda na zmianę parametrów wysokościowych i nachylenia połaci dachowych przedmiotowego obiektu oraz do wykazania, że prace budowlane, na które pozwolenia udzielała decyzja nr [...] z 17 grudnia 2010 r., nie były w całości zrealizowane. Po spełnieniu w/w warunków, zachodzić będą podstawy do wydania decyzji o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji, tj. takiej jak zaskarżona. W przypadku natomiast jeśli inwestor nie wykona nałożonych obowiązków, organ rozstrzygnie sprawę stosownie do zaistniałych okoliczności. Przy czym jeśli inwestor nie przedłoży wymaganej decyzji od [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, projekt zamienny wymagał będzie zmiany doprowadzającej go do zgodności z decyzją [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w sprawie zmiany pozwolenia konserwatorskiego Nr [...] z dnia 27 października 2016 r. Natomiast w przypadku gdyby się okazało, że roboty budowlane na które pozwolenia udzielała decyzja nr [...] z 17 grudnia 2010 r. zostały w całości zrealizowane, wydanie decyzji zmieniającej będzie niedopuszczalne, a inwestor celem zrealizowania prac budowlanych, które planuje, winien będzie uzyskać nowe pozwolenie na budowę. Pozostałe zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy uznać za prawidłowe. Zgodnie z art. 19 ustawy o własności lokali, jeżeli liczba lokali wyodrębnionych i lokali niewyodrębnionych, należących nadal do dotychczasowego właściciela, nie jest większa niż siedem, do zarządu nieruchomością wspólną mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania cywilnego o współwłasności. Tymczasem z projektu wynika, że poza 5 wyodrębnionymi lokalami, w przedmiotowym budynku istnieją więcej niż 2 lokale, które spełniają warunki do ich formalnego wyodrębnienia. W tym stanie rzeczy w sprawie nie znajduje zastosowania art. 199 kc, a udzielenie zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane uchwałą wspólnoty podjętą większością ponad 93% udziałów należy uznać za wystarczające. Za prawidłowe należy ocenić również pełnomocnictwo. Wbrew zarzutom, z treści pełnomocnictwa wynika, że upoważnia ono nie tylko do występowania przed [...] lecz także przed Urzędem Miasta K., w szczególności przed wydziałem Urbanistyki i Architektury. Złożony przez pełnomocnika wniosek o zmianę pozwolenia na budowę należy zatem ocenić za złożony skutecznie, a doręczenie mu decyzji przez organ I instancji za prawidłowe. W zakresie zgodności z planem miejscowym zamierzanej zmiany, podzielić należy poglądy organu wyczerpująco przedstawione w zaskarżonej decyzji oraz w odpowiedzi na skargę, której treść została przytoczona powyżej w uzasadnieniu. To samo dotyczy kwestii służebności światła i widoku. Również w tym zakresie Sąd podziela argumentację organu i wykładnię sformułowań tej służebności zawartych w księdze wieczystej. Z tych przyczyn nie było podstaw do przeprowadzania rozprawy administracyjnej i oględzin przedmiotowej nieruchomości. Nie ma też podstaw do przypuszczeń, że pozwolenie na budowę z 2010 roku wygasło, skoro z kopii dziennika budowy wynika, że żadna z przerw pomiędzy poszczególnymi etapami budowy, nie przekracza nawet 2 lat. Co się tyczy uzgodnień projektu z Sanepidem i PIP, w okolicznościach niniejszej sprawy, brak w tym względzie norm, które przewidywałyby taki formalny obowiązek. Natomiast decyzja [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, umarzająca postępowanie w sprawie wyrażenia zgody na usytuowanie lokalu gastronomicznego w pomieszczeniach poniżej poziomu terenu, nie może podlegać kontroli w niniejszym postępowaniu. W zakresie zarzutu dotyczącego podstawy wznowieniowej wskazać należy, że w myśl szeregu orzeczeń, zarzut taki może być skutecznie podniesiony, przez podmiot, którego dotyczy. Niemniej jednak w ponownym postępowaniu organ zweryfikuje krąg stron i zapewni w nim udział wszystkim podmiotom, którym formalnie status strony przysługuje. Jeśli chodzi o usytuowanie balkonów, to z części graficznej projektu wynika, że odległość 1,5 metra od granicy sąsiedniej działki budowlanej została zachowana. W zakresie lokalizacji transformatora również w całości należy zaaprobować stanowisko organu. Co się zaś tyczy uciążliwości zwianych z planowaną przez inwestora budową, to nie mogą one stanowić podstawy do uchylenia decyzji, gdyż zgodnie z art. 4 prawa budowlanego, każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Fakt oddziaływania planowanego zamierzenia budowlanego na nieruchomość skarżących, skutkuje natomiast tym, że w postępowaniu tym przysługuje im status strony. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w pkt. II sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 w/w ustawy zasądzając na rzecz każdego ze skarżących po połowie uiszczonego przez niech solidarnie wpisu od skargi (po [...] zł.), zwrot wynagrodzenia pełnomocników, których każde ze skarżących miało odrębnych (po [...] zł.) i opłaty skarbowej od pełnomocnictw (po [...] zł.).